Wie kaatst …

Mijn knokkels zijn wit en ik probeer het stuur fijn te knijpen terwijl mijn ademhaling op die van een stoomloc lijkt. De motor ronkt stationair alsof er niets gebeurd is maar dat is niet zo. Zwaar gierend van de andrenaline zit ik in mijn stoel en kijk naar buiten. Er is niets misgegaan. Ik heb niemand geraakt! Gelukkig geen ongelukken!… Read more →

Het duel

  Eerste gewin Het filmpje was wazig omdat de focus steeds op het drukke patroon op de achtergrond kwam, maar voor een enkele seconde was er een vrouwengezicht te zien en het geluid sprak boekdelen. Johan moedigde de vrouw aan hem stevig te berijden en de vrouw genoot volgens haar eigen woorden. ‘Overtuigd?’ Zonder het antwoord af te wachten schakelde… Read more →

Diving into deep

1. Diving into deep, part 1 En één, twee, drie vier, één twee drie vier. Precies op de maat van de niet te missen zo harde beat stampte Maartje de bühne van The Sawmill over. Het klopte! Bij de derde maat was ze bij de paal en pakte die vast. Sophie zat precies waar ze moest zitten en de kleine… Read more →

Blikken

  (een dinsdagochtend in september, rond de klok van elven) Een nog lauwe wind ruiste door de al droger wordende bladeren van de platanen, toen voor het hoge huizenrij een taxi stopte. Het was in een straat in een wijk vlakbij de binnenstad, een buurt waar mensen graag wonen. Het duurde niet lang voordat een van de voordeuren openging en… Read more →

Kerst in zwart-wit

Zwarte kerst Kerstavond. Koud. Wit. Wat doe je dan als jonge meid? Je draagt een minirokje, kort topje, lange laarzen. Rode lippen, opzichtige oogschaduw, zwarte lange wimpers. Lange haren los over de rug. Tegen de kou een bontachtig jasje, niet dichtgeknoopt. Je jonge lijf moet getoond worden. Nog snel doe je wat condooms in je tasje – je weet maar… Read more →

Weg met het chagrijn

Dieppe, 15 juli ‘s morgens. Ik zit in de zon aan dek en het voelt goed. Corrie heeft me net een kop koffie met een van de zojuist gekochte croissants aangereikt. Ik voel me… bevrijd. Zo de meiden bellen en als ze niet bereikbaar zijn een bericht sturen, dat het goed met me gaat. Wat eraan vooraf ging We hadden toegeleefd… Read more →

Bij storm en bij wind

Dit verhaal is een co-productie van Petra-1 en Tinus Boot   Bij storm en bij wind Op de woelige baren Bij storm en bij wind Denkt hij steeds aan zijn blondje Dat vrolijke kind Zij leeft in zijn harte Zij zingt in zijn bloed Hij hoort nog haar stemme In de eb en de vloed   1. Zeilen als in… Read more →

De rugzak

Ze kan geen kant op. Ik voel haar lichaam ook geen aanstalten maken om te willen wijken. Ik voel hoe ze zwaar ademt onder de kracht waarmee ik haar tegen mijn auto druk. Ik wrijf mijn schaambeen tegen haar billen, terwijl ik zwelg in de zoete geur van haar jonge lijf. (zaterdag 15 juli 18.07 uur) “Myrthe…” Mijn stem klinkt… Read more →

Speurneus

Ik vraag me af waar alle andere deelnemers zijn. Ik weet dat ik tien minuten te laat ben, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat de speurtocht al zo ver gevorderd is. Ik word begroet door een man van ergens in de veertig. “Ah, daar ben je eindelijk! We waren al bang dat je niet meer zou komen opdagen.… Read more →

Het feestje

Hét Feestje. Het gebeurde toen ik een twintiger was. Eigenlijk moet ik zeggen: het overkwam me. Ik was nog student en had een vriendinnetje, Anne. Anne was niet het knapste vriendinnetje dat ik al gehad had, en zeker niet het verstandigste. Maar ze was wel de meest lichamelijk ingestelde. Elke keer als we elkaar zagen, vreeën we en ze was… Read more →