Switch

[PaulX]

"Misschien moeten we ze een beetje aanleiding geven?"
Mijn Sandra kijkt er ondeugend bij.
"Hij kijkt best vaak naar me, hoor. En zij naar jou. En volgens mij niet zomaar."

Onze weekendjes met Rob en Michelle zijn in de loop der tijd steeds vrijer geworden. Het begon twee jaar geleden met samen naar de sauna en sindsdien gaan de kleren bij steeds meer gelegenheden uit. Maar dit gaat niet over naakt zonnen of zwemmen.

"Hoe?" vraag ik.
"Ja, jezus. Goeie."
Ze weet zo geen antwoord maar de gedachten erover verstrakken haar tepels. Ik sabbel ze sensueel naar volle hardheid.
"Misschien zoiets als dit doen waar ze bij zijn?"
"En hopen dat ze reageren," fluistert ze. "Want jouw lul in Michelle lijkt me rukgeil, hoor."
"En Sannie zelf?"
Ze kijkt me dapper-geilig aan. "Sannie zelf wou zich wel eens door Rob laten naaien."
Mijn instant reactie doet haar giechelen.
"Wow, krijg je daar zo'n stijve van!?"
"Klassieke rukfantasie."
"Niks rukken. Laat mij maar effe."

Haar lippen voegen direct de daad bij het woord, onweerstaanbaar als altijd, al heeft ook het onderwerp van gesprek zijn effecten. Ze bemerkt al snel mijn gebalde vuisten, als teken van tanende controle.

Rob darling, kom eens even hierheen!?

We schrikken op en staren verbaasd naar Michelle die doodleuk komt binnengelopen. Naakt. Ze volgt geboeid waar Sandra tuitend haar lippen af laat glijden en gaat in kleermakerszit op bed zitten, ongevraagd en ongedwongen.
"Eh…ik moest net even naar de plee. En toen hoorde ik jullie praten. Rob en ik hebben het hier namelijk ook over. Al best lang."
San en ik moeten het even laten doordringen.
“Geinig, hè? Pieker je je suf over hoe je zoiets aansnijdt, en dan loopt het zo.”
"Waar een plasje al niet goed voor is,” antwoordt Sandra giechelig.

Michelle knikt en glimlacht uitdagend als ze ziet dat ik in haar kut kijk.
"Gaan jullie dan even lekker verder? Lijkt me een geile aftrap."
Ze laat een vinger tussen haar schaamlippen spelen. Hij glijdt soepel tussen de donkerroze plooien omhoog naar haar clit. Ze kijkt ons erbij aan en knipoogt subtiel.

“Ik wacht wel even op m’n beurt, hoor.”

[brecha]

Dit heerlijke stukje smeekt (natuurlijk) om een vervolg... Of meer ;)

[Carli]

Vervolg, meer, wat maakt het uit hoe het genoemd wordt; vol verwachting ondersteun ik de oproep van Brecha.