De vuist van Kevin V.

Zijn haar is zacht en lichtblond, toch staat het in kleine stekeltjes rechtovereind. Hij is lang en mager, hij heeft een rechthoekig gezicht, een wat pokdalige lichte huid en een litteken dat zijn mond vervormt. Dat is geen gevolg van zijn criminele levensstijl, maar het overblijfsel van een val van een hek toen hij een kleine jongen was. Een kleine jongen is hij allang niet meer. Kevin V. zit een straf van zestien jaar uit wegens tweevoudige moord. Mijn vraag aan hem: Hoe is je seksleven sinds je vastzit?

Kevin grijnst.
'Tja. Het kon erger. Het is niet zo dat ik niet aan mijn trekken kom. Ik heb geen pornootje nodig om flink over de rand te gaan. De ratten in het riool worden vet van de bijvoeding die ze van mij krijgen... want ik word een handje geholpen hè.
Maar wacht effe, bij het begin beginnen. Toen ik hier net zat, was het natuurlijk huilen met de pet op. Het ergste is niet dat je geen vrouwen te zien krijgt. Het ergste is dat je wordt uitgeprobeerd. Omdat ik tenger ben, denkt dat tuig hier algauw... Maar kijk, ook al ben je geen flikker, dat maakt nog niks uit. Kinderverkrachters worden hier het ergste gepakt, maar ja, waar ik voor zit, daar hebben ze ook niet echt respect voor. Dat ik die man heb gemold, daar kunnen ze nog wel inkomen, dat was gewoon pech, maar dat ik dat kind ook moest pakken hè, dat heeft me de das omgedaan. In het begin sprongen ze twee, drie keer per week op mijn nek. Met z'n tweeën houden ze je vast en de derde neemt je dan van achteren te grazen. De eerste weken kon ik niet zitten, op mijn rug liggen ging ook niet, ik verging van ellende. Ik ben toen naar een ander blok overgeplaatst en daar heb ik meteen korte metten gemaakt, ze meteen laten zien wie de baas was. Ik beheers drie vechtsporten, dat hoef je alleen maar even te laten merken. Niet meteen door het lint gaan, dan gooien ze je meteen in de isoleer, maar gewoon zo eventjes een arm achterover drukken of wat zenuwpunten dichtknijpen, effe laten merken dat je er bent. Dus toen had ik geen last meer.
Het is geen kattenpis hoor, om je staande te houden tussen dat geteisem. Er zit hier echt het ergste van het ergste. Kijk, bij mij ging het in principe om een eenvoudige kraak, en dat die bewaker opeens komt opduiken was domme pech. Hij was al afgelost, kwam nog even wat ophalen op dat terrein. Zijn collega had ik uitgeschakeld, niks aan de hand, die heeft het later op zijn gemak na kunnen vertellen. Dus ik sta daar rustig in te laden, staat die vent voor mijn neus. Ik kan geen kant uit, hij ziet mijn gezicht en alles. Hij heeft zijn zoontje bij zich, ja, kan ik het helpen? Als die lui zakelijk en privé niet kunnen scheiden, is dat mijn schuld niet. Dus ik pak die kerel en dat jong begint te gillen en ik pak hem ook. Gewoon overmacht. Ja, de rechter dacht daar anders over - moet hij weten, maar ik zit hier nu dus wel tussen de kinderverkrachters en moordenaars van de ergste soort. Sommigen is niks op aan te merken, dat zijn maten van me, relaxte gasten. Maar er zijn van die kouwe bij die hun eigen moeder de strot dicht zouden knijpen. Een vent die al zijn collega's kalmpjes heeft afgemaakt omdat zijn eindejaarsuitkering tegenviel, zoiets. En dan heb je van die zenuwenlijders die schieten op alles wat ze voor de voeten loopt, die zijn niet stressbestendig, gewoon niet geschikt voor het vak. Nou, stressbestendig moet je hier binnen wel zijn hoor! Anders leg je het af.

Maar goed, daar vroeg je niet naar. Wat je in het begin nekt, is die schuif. Privacy heb je gewoon niet. Ja, je gaat toch niet op je gemak met je trekhaak in de weer als elk moment het licht aan kan gaan en er zo'n viezerik naar je kan staan loeren. En de tijden ook, dat je moet wachten. Vaste tijden voor dit, vaste tijden voor dat. Zelfs schijten doe je hier op schema. Buiten, als ik zin had dook ik effe een cafeetje of een disco in, en er was altijd wel een grietje dat van zichzelf al zo liep te soppen dat het haar niet uitmaakte wat ze tussen de benen kreeg. Ik had altijd succes bij de meiden. Ze kicken op dat litteken hè, en ze horen weleens wat, dus als ze via-via te weten komen dat je in dit circuit zit, nou, dat vinden ze spannend, dus dan komen ze vanzelf op je af. Ik zeg ook altijd dat ik die jaap heb overgehouden aan een steekpartij, nou, daar glijden de meeste wijven op. Maar hier kun je dus niet zomaar even eropuit om een grietje te scoren, dus dan loop je de halve dag met een stijve waar je geen raad mee weet, tenminste ik wist daar in het begin geen raad mee. Ik was gewoon niet gewend het uit te stellen; als ik wou neuken, dan pakte ik een meid en klaar.
Ik had het hier al gauw voor elkaar, ik stond al gauw in de toptien van de jongens die het hier voor het zeggen hebben. Ik was eigenlijk in de positie dat ik zelf de jongens voor het uitkiezen had. Maar dat heb ik altijd verdomd. Ik kan nog zo omhoogzitten, ik ga hem niet in een andere kerel hangen, dat vind ik smerig, punt. Misschien als je hier langer zit, en je hebt buiten niemand... nee, ik denk toch niet dat ik... nee.

Maar goed, dat was de eerste tijd. Toen kwam ik dus op televisie in dat programma over langgestraften - je hebt mijn naam zeker van hullie? Dat was op zichzelf al kicken, dat optreden bedoel ik. Ik zag het echt als een act, ik werd helemaal opgemaakt en vermomd, dat had ik gevraagd. Echt ongelooflijk wat zo'n dame van je kan maken. Het werd hier opgenomen, en al mijn maten jaloers dat ik me mocht laten optutten door zo'n lekker mokkel van de televisie - ze was een uur met me bezig, vingertjes hier, vingertjes daar, het was beter dan een massage. En ze waren jaloers dat ik op de buis zou komen natuurlijk, het interview zelf zat ik weer een uur in die grote vochtige ogen van dat lekkere ding te kijken, kom hoe heet ze weer, die presentatrice, ze heeft laatst ook met d'r gevelwerk in de Playboy gestaan. Nou ja, dus ik geef ze waar voor hun geld, ik vertel mijn verhaal zo spannend mogelijk, met alle bloederige details, en ik doe er zo'n beetje onverschillig over van ja, jammer, niets aan te doen. Echt de kouwe kikker hè. Maar op het laatst, dat had ik helemaal uitgedacht, want ja, je wilt toch niet dat ze je als een monster zien - het hele land kijkt naar die show - op het laatst kreeg ik dan zo'n aanval van zieligheid zeg maar. Geen spijt of berouw, daar trapt toch niemand in, maar toch zo'n act dat ik ook maar het slachtoffer was van de omstandigheden, echt zo van: ik ben ook maar een eenvoudige boerenlul die zijn werk doet. Want vermogensdelicten, daar ligt niemand verder wakker van. Het was dat ik dat jongetje om zeep had moeten helpen, maar daar had ik zelf ook niet om gevraagd, het was meer een instinctieve reactie. Een reflex. Ja, had-ie maar thuis bij zijn mammie moeten blijven. Dus daar zit ik zo'n beetje over te snotteren. Ha, dat heb ik geweten! Ze hebben een uitzendkracht in moeten huren om al mijn post door te vlooien, tenminste, dat heb ik gehoord. Zakken vol! En allemaal van wijven. Geparfumeerde brieven, brieven gevlekt door de tranen... Met fotootjes, rozen, hele videobanden zelfs. Alles van boven de vijfendertig gooide ik er meteen uit, niks mee te maken. Daarna zocht ik ze uit op medelijden. Van die moederlijke wijffes gingen er ook uit. En ook de weirde types, die tien kantjes lang over zichzelf zitten te meieren, dat ze zelf ook nooit begrepen worden, snik, snik... of de echte gekken, die beweren dat ze in het geheim hun man van kant hebben gemaakt of zo - weg ermee.
Maar wat er toen overbleef! Sjesis! Daar heb ik om te beginnen een paar leuke dagen mee beleefd! Hier,' en hij haalt een map naar zich toe waarin hij even grabbelt en er een brief uit te voorschijn haalt. Er valt een foto op de vloer die hij met zijn voet naar me toe schuift. Het is een huiselijk kiekje van een dame op een dakterras. Ze draagt niets anders dan haar donkere, met extensies geholpen krullen. Je vraagt je bij het zien van haar glimlach onmiddellijk af wie ze de camera heeft laten bedienen. 'Lees maar,' zegt Kevin. 'Echt de moeite waard.' Ik lees:

Lieve Kevin, Ik kan er niets aan doen, ik moest je gewoon schrijven toen ik je sexy koppie op de buis had gezien. Het is alsof ik je al jaren ken. Meteen toen je begon te praten, wist ik: dat is mijn gozer. Iets in je stem of de manier waarop je kijkt maakte alles in me aan het trillen. Je zal me wel niet willen geloven, maar ik werd gewoon nat van je stem alleen al. En van die ogen van je, je hebt zo'n langzame manier om je oogleden op te slaan en de camera in te kijken, het leek net alsof je mij speciaal aankeek. Eerst hoorde ik niet eens wat je zei. Ik wist wel wie je was vanzelf en wat je gedaan hebt (daar zit ik niet mee hoor). Pas toen het trillen een beetje ophield kon ik luisteren. Gelukkig neemt mijn man dat programma altijd op omdat hij dan gaat squashen, dus ik kon je eindeloos opnieuw afdraaien. Reken maar dat ik heb genoten die avond, eerst met mijn ogen open en daarna met mijn ogen dicht. Weet je, ik heb me helemaal uitgekleed die avond en als je dan weer in de camera keek verbeeldde ik me dat je me kon zien. Je liet je ogen langs mijn hele lichaam gaan, en ik drukte mijn borsten omhoog en tegen het scherm aan, zodat het net leek alsof je je koele lippen erop drukte. Je hebt geen idee wat je me gegeven hebt die avond.
Het liefste zou ik je opbellen maar ik weet niet hoe ik je moet bereiken, dus als je mij een keer zou willen bellen, hieronder staat mijn nummer. Ik hoop niet dat je een vriendin hebt, want wat ik in gedachten heb zou zij weleens niet zo leuk kunnen vinden. Ik hou niet van telefoonseks normaal maar sinds ik jou gezien heb kan ik aan niks anders meer denken.
Maar laat ik eerst eens over mezelf vertellen. Ik ben 24 jaar, getrouwd en parttime receptioniste. Ik hoef eigenlijk niet te werken voor het geld maar ik doe het om mensen te ontmoeten anders zit je maar thuis te kniezen. Zoals je op de foto kunt zien zit ik goed in mijn vel, en in de rest ook. Voor mijn werk moet ik er verzorgd uitzien en daarbij doe ik het voor mezelf. Ik hou van sexy ondergoed, ik kan uren bij lingeriewinkels rondhangen en passen, passen, passen. Het is gewoon heerlijk om voor die spiegels te staan en te bekijken wat de natuur me gegeven heeft, om dat dan zo mooi verpakt te zien in die glimmende stofjes. Gisteren ben ik ook weer gegaan en toen verbeeldde ik me dat jij me bespiedde, nou, ik ben wat langer in dat pashokje gebleven hoor.
Ik hou van mijn man maar hij is wat ouder en heeft niet altijd oog voor wat ik voor hem doe, als ik soms beneden kom helemaal opgedoft in een sexy setje dan is hij voor de televisie in slaap gevallen en ook doet hij het vaak met het licht uit. Ik heb dus eigenlijk wat over wat ik jou zou kunnen geven, want ik denk niet dat het makkelijk is daar in de bajes met de seks. Ik heb weleens gehoord dat jullie bezoekregelingen hebben, nou, ik bied me aan als vrijwilliger. Wat ik boven die tafel kon zien van je lichaam wond me al enorm op, zo pezig en mannelijk, en ik denk dat wat onder tafel bleef me niet zal teleurstellen. Je hebt vast een platte, gespierde buik en net zulke pezige benen. Een man als jij moet ook wel een enorme lekkere pik hebben, dat zie ik gewoon aan je oogopslag. Hmm, laat ik er maar niet te lang aan denken want ik word alweer helemaal nat. Ik ben gek op koele mannen, je lijkt ijskoud zoals je die gewapende bewaker en dat jongetje doodmaakte 'omdatje niet anders kon', maar daaronder smeult het, als een vulkaan. Ik denk dat ik dat vuur wel zou kunnen aanwakkeren, denk je ook niet. (Alles van mij is puur natuur hoor, geen siliconen aan te pas gekomen.) Voor de zekerheid zet ik mijn telefoonnummer erbij, ik hoop dat je mij kunt bellen, anders schrijf je me maar. Ik zal je video nog vaak afspelen en ook in bed of op de zonnebank aan je denken. Mijn vingers zitten nu alweer tussen mijn benen. Dag lekkere macho van me!
Je Brigitte.

'Nou, je weet niet wat je overkomt hoor, als je zulke brieven krijgt. Misschien omdat je ze niet kunt zien als ze die taal uitslaan, dat ze daarom zo vrij zijn. Of misschien is er buiten wat veranderd sinds ik vastzit. Hoe dan ook, die brief ken ik uit mijn hoofd en later werd het nog erger, nou ja erger, heter in ieder geval.
Maar zij was dus niet de enige. O ja, deze was ook geweldig, van ene Dea, moet je lezen.'

Het duurt een tijdje voor Dea, een oppassende huismoeder van tweeëndertig, op gang komt, maar dan schrijft ze:

Misschien vind je het wel heel gek of raar. Ik vind het zelf ook een beetje gek. Maar ik ben niet abnormaal hoor. Ik heb dit zelf ook nog nooit meegemaakt. Maar sinds ik je op televisie heb gezien droom ik elke nacht van je, of bijna elke nacht. Het is steeds min of meer dezelfde droom. Jij staat met een pistool in je handen, maar je hebt het niet gericht, het hangt af langs je been. Achter je liggen twee of drie schimmen op straat en ik weet dat dat politiemannen zijn die je hebt vermoord. Je kijkt een beetje afwezig. Dan zie je opeens mij. Je richt je pistool op me. Langzaam kom je dichterbij. Ik kijk naar het pistool maar ik ben er niet bang voor. Ik voel me opgewonden. Je komt dichter en dichterbij met dat pistool recht vooruit. Als je vlak voor me staat, voel ik het koude metaal tussen mijn benen. Je duwt mijn benen uit elkaar met de loop, nogal ruw. Dan ga je heel langzaam naar binnen. In het echt zou het staal misschien warm worden, maar in mijn droom blijft het koud, ijskoud. Je kijkt me maar steeds aan terwijl je je pistool rondjes laat draaien in m'n jeweetwel. Ik houd het niet meer uit en ik schreeuw. Daar word ik wakker van. Ik heb dan een gevoel of ik net een orgasme heb gehad. Mijn man denkt dat ik nachtmerries heb, want ik schreeuw echt. Hij moest eens weten!

'Dikke Dea. Later heeft ze me een foto gestuurd, echt zo'n moeke, je ziet haar gewoon achter een karretje door de supermarkt sjokken. En dan van die stoute dromen. Die werden steeds wilder, ze ging d'r eigen echt te buiten op het laatst. Totaal geen schaamte meer. Effe zoeken... Ja deze:'

Als mijn man nachtdienst heeft, laat ik expres de gordijnen van de slaapkamer open. We slapen gelijkvloers aan de achterkant, aan de tuin. Er is een laag hekje en een achterommetje. Door de struiken kun je niet in de slaapkamer kijken, maar iedereen kan zo over dat hekje stappen. Nou, dan ga ik naakt op bed liggen, zogenaamd onschuldig met mijn benen wijd, en als er dan een briesje staat, dan waait het zo door het open raam recht bij me naar binnen. Dan droom ik (maar ik slaap niet) dat jij daar opeens voor het raam staat. Je staat een hele tijd naar me te kijken. Dan hoef ik mezelf niet aan te raken om helemaal gek te worden van verlangen. Nou ja, in de boekjes die ik lees heet dat verlangen, maar zeg maar gerust geilheid. Opeens stap je dan over de vensterbank naar binnen. Helemaal gekleed ga je op me liggen. Mijn borsten worden platgedrukt onder je gevangenishemd, dat ruw over mijn tepels schuurt. Ik heb natuurlijk nog steeds mijn benen wijd en zonder verdere poespas dring je in me. Je zegt geen woord, je neukt en beukt alleen maar, totdat ik het uitschreeuw van genot, maar ook van pijn, een beetje. Dan sta je op, met je gulp nog open, er kleeft wat vocht in de haartjes die eruit krullen, en dan sta je naar me te kijken terwijl ik het met mezelf doe - en als ik zover ben gekomen in mijn fantasie moet ik dat ook inderdaad doen, zo heet ben ik dan. Vroeger deed ik dat nooit, ik ben niet zo seksgericht, ik had genoeg aan een, twee hoogtepunten per maand (ik krijg bij mijn man niet iedere keer een orgasme), maar sinds ik jou ken doe ik het voortdurend, op de badkamer, in bed, een keer zelfs in de supermarkt bij het loket van de lege flessen, even snel. Het maakt me gek dat ik je niet echt ken, alleen van die ene uitzending, en dat je mijn brieven misschien niet eens krijgt. (Soms denk ik eraan dat de gevangenbewaarders ze misschien lezen, als voorzorgsmaatregel. Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat wel spannend vind!) Je hebt me nog nooit gezien en misschien vind je me niet eens aantrekkelijk. Maar toch kan ik het niet laten te hopen dat je op een dag, alsje vrijkomt, naar me toe komt. Je hebt mijn toestemming om achterom te lopen!

'Het grappige is, zij weten niet hoe ik eruitzie, ook al denken ze van wel, omdat ik dus vermomd was. Ze geilen op iemand met donker haar en een baardje... Dea, ik ben haar foto even kwijt, die heeft van die lekkere appelmoesmemmen en zo'n kont waar Columbus nou nog op aan het rondzeilen zou zijn geweest. O ja, ik weet het al, ik heb Dea even uitgeleend aan een maat van me, voor een pakje sigaretten. Je snapt wel dat ik ze niet allemaal kon mannen, dus ik heb er een beetje mee gehandeld. Een jongen hier aan het eind van de gang correspondeert met een van ze die ik niet wou hebben, een van de moederlijke types, ja twintig pas hoor, maar een en al tranen en kom-maar-bij-mammie-schatje. Ze trouwen in mei. Die gozer loopt nu al met zijn kloten tussen zijn oren omdat hij er dan op mag. En dan zijn er van die fotootjes die rouleren, er is een hele striptease-serie bij, speciaal voor mij gemaakt. Dat wijf heeft zo'n maffe kerel, die vond het zelf geil dat ik dat zou zien, hij heeft die plaatjes geschoten en zelf de brief erbij geschreven. Waar heb ik die nou...'

Waarde V. Bijgaand een fotoserie die ik van mijn vrouw heb gemaakt, op haar verzoek, om aan u te zenden. Het mag u merkwaardig voorkomen dat ik, haar wettige echtgenoot, aan een dergelijk verzoek voldoe. Het is mij echter een eer en een genoegen om u deelgenoot te maken van de heerlijkheden die mij zo niet elke avond, dan toch met een bevredigende regelmaat ten deel vallen. Het is nu eenmaal zo dat mijn vrouw de zeldzame gave heeft echt te genieten van de fysieke aspecten van het leven. Zoals ik niet de perzik of de druiven kan zijn die zij bij het ontwaken savoureert, noch de stralen uit de zes douchekoppen waardoor zij zich 's ochtends laat masseren, of de zijden slipjes en hemdjes die haar lichaam gedurende de dag omvatten; zoals ik niet haar tennispartner of haar kok, haar dansleraar of pedicure ben, zo kan ik ook niet in uw plaats treden om haar de lichamelijke opwinding te verschaffen die ze ontleent aan de blikken van een vreemde wanneer ze haar schoonheden onthult. U mag zich vereerd voelen dat zij u heeft uitverkoren tot het object harer dromen.
Het waarom daarvan kan noch wil ik doorgronden. Het is mij voldoende te weten dat u, in uw eenzame cel, zich zult verlustigen in de aanblik van het lichaam van mijn vrouw, zoals zij dat stukje bij beetje aan u onthult. Ik weet dat zij, op de eenzame ochtenden dat ik mij aan mijn plichten buitenshuis moet wijden, zich terugtrekt in ons bed met de opname van uw televisieoptreden. Ik weet dat het dan weer eens uw stem, dan weer uw voorkomen, dan weer eens uw woorden zijn die haar opzwepen tot kosmische hoogten van wellust.
Eens ben ik buiten haar medeweten thuis gebleven om mij in haar kleedkamer te verstoppen. Door de spleten in de deuren - ik meen dat men dat louvredeuren noemt - kon ik zien wat die wellust in haar teweeg bracht. Zelden heb ik haar lichaam zo ten prooi gezien aan een woordloos hunkeren of, na verloop van tijd, schokken en snokken van genot. Het leek alsof zij gemarteld werd door onzichtbare inquisiteurs, op een pijnbank van ongekende verfijning; haar bekken leek te snakken naar verlossing, terwijl haar vingers zich wanhopig in de weke plekken groeven waar de pijn het hevigst leek te zijn. Haar mond opende zich en kneep zich samen in de stomme kreten van een onvervuld verlangen - en ik wist wat zij op dat moment tussen haar lippen had willen voelen glijden...
Toen de verlossing uiteindelijk kwam, in de vorm van een eindeloze reeks schokken die een vloedgolf over haar handen deed stromen, was ik, moet ik bekennen, een hoogtepunt ook heel nabij. Het is daarna dat wij hebben besloten u een proeve te sturen van wat mijn vrouw voor u betekenen kan. Ik verwacht dat u bij het bekijken van deze foto's mijn voorbeeld zult willen volgen en uzelf het genot zult verschaffen dat mijn vrouw u, maar dan duizendvoudig vergroot, zou willen geven ware dat mogelijk.
Zie hoe zij zich aan u aanbiedt! Vermei u in de welhaast goddelijke kwaliteiten van dat rijpe en toch zo krachtige lichaam! Stelt u zich de ongekende geneugten voor die zij, met de ervaring die een jarenlange overgave aan de kunst van het genieten haar heeft vergund, u zou kunnen doen beleven! Voel haar vingernagels op uw borst, haar lippen over uw lendenen dwalen. Verbeeld u het genot als u uiteindelijk, het niet langer tegen kunnende houden, uw koele zaad uitstoot over die hete huid, dat verlangende lichaam!
Misschien is het mij vergund enkele kanttekeningen bij de foto's te plaatsen. Zoals u al op de eerste opname kunt zien aan haar gezwollen lippen en de knopjes die zich aftekenen onder het satijn, wond de gedachte dat zij zich uitkleedde voor u, een vreemde, een man bovendien die bewezen heeft dat hij gevaarlijk kan zijn, haar buitensporig op. Als u de derde opname goed bekijkt, die waarop zij u haar achterzijde toekeert, kunt u misschien een glimp opvangen van de vingers die zij op dat moment in haar broekje had gestoken, zoals zij meende onzichtbaar voor de camera. Toen al voelde zij de behoefte haar begeerte aan te wakkeren door zich daar te beroeren waar die het hevigst was. Twee foto's verder kon zij zich nog minder beheersen; u ziet dat haar mond halfgeopend is. Dat kwam deels doordat haar ademhaling intussen nogal heftig was geworden, deels doordat haar woorden ontglipten waarvan ik slechts de onschuldigste zal herhalen: 'Neem mij, neem me dan ..' Het laatste beeld van de serie, waarop zij haar beide naakte borsten naar u opheft en, steunend op haar schouders en voeten, haar intiemste delen wijdopen en glinsterend van vocht aan u aanbiedt, wil zich niet meer van mijn netvlies laten verdringen.
Het is mij, ik zei het al, op mijn beurt een genoegen u dit plezier te gunnen. Ik hoop en verwacht dat u zich, zodra uw straftijd erop zit, bij ons zult melden zodat u in levende lijve het verbeelde genot zult kunnen smaken. Het enige wat ik van u vraag, is dat ik bij die ontmoeting aanwezig zal mogen zijn, niet om mij in uw minnespel te mengen, maar om het gade te slaan met het oog van een liefhebbend echtgenoot.
Met alle hoogachting...

'Enzovoort. Lekker he, zo'n kerel die in de kast zijn vrouw staat te beloeren? Het moet wel een geil kippetje zijn. Nou, ik heb het zaakje eerlijk gezegd omgedraaid, ik heb die kerel met zijn kleine pikkie zelf zijn geile vrouwtje laten berijden, én maar werken om haar een beetje aan haar trekken te helpen, terwijl ik aan het voeteneind...
Ach, eerst was het geweldig natuurlijk, al die geile pruimen die zich zomaar aanboden. Ik rukte me de vinketering die eerste weken. Daarna begon het gedonder. Ik schreef er eens een terug, en nog een. Stuk voor stuk wilden ze langskomen. Dan nemen ze appeltaart en sigaretten mee, een enkele slimmerik koopt een Penthouse, maar wat heb je er verder aan? Dan zit je een half uurtje naar zo'n geil bloesie te staren, waar de koopwaar zowat uitrolt, en dan mag je terug naar je cel. De meesten waren getrouwd ook nog. Een enkele bood zich wel aan als vaste vriendin, dan kun je een bezoekregeling aanvragen voor één wip per zoveel tijd, maar dat waren nu juist de enge types. Begin je daaraan, dan kom je er nooit meer van af. Eentje was er, een lekker halfbloedje met stevige jetsers en van die vochtige ogen, die is drie keer gekomen, steeds met precies vier weken ertussen. Bleek haar vruchtbare tijd te zijn; die wilde een kind van me.'
Hij rilt ostentatief
'Er zijn er maar twee waar ik nog contact mee heb. Twee vriendinnen zijn dat. Ze spreken bandjes voor me in, samen dus. Nou, daar zou ik wel bij willen zijn, want zo te horen houden ze hun handen ook niet direct thuis. Godsamme wat kan dat stel tekeergaan. Wil je een stukje horen?'

We luisteren samen. Naarmate het bandje vordert, groeit Kevins opwinding. Zijn blik wordt wazig. Maar af en toe, ik verbeeld het me niet, kijkt hij scherp of wat ik hoor mij ook opwindt.

Hai Kevin, liefje. Je zult wel verbaasd zijn weer van ons te horen. Wij zijn Dollie en Monique, van die brief weet je wel. Nou, toen we die eenmaal geschreven hadden konden we helemaal niet meer ophouden aan je te denken. Ik- ik ben Monique-zat op een middag gewoon aan de thee, toen je opeens in mijn gedachten sprong, bijna bloot, met een knaap van een paal en dat scheve lachje van je. Ik heb meteen het bad vol laten lopen. Toen ik daar een tijdje met je zat te spelen, hoorde ik iemand door de achterdeur binnenkomen. Gelukkig hoorde ik meteen dat het Dollie was Ik heb geen geheimen voor haar, dus ik riep haar naar de badkamer, ze kwam op de rand van het bad zitten en vroeg wat ik deed. Ik biechtte het eerlijk op, wat ik eerlijk gezegd wel spannend vond. Ik zag dat zij ook weer op ondeugende gedachten kwam, dus ik zei: kom ook in bad meid, dan genieten we er samen van. Nou, Dollie zich uitkleden natuurlijk. Zij heeft nog een wildere fantasie dan ik, ze bedacht van alles wat je met ons zou doen als je nu binnen zou komen. Stel je maar voor hoe we daar zaten, bloot in bad, zonder schuim dus ik kon zien hoe zij het met zichzelf deed en na een tijdje deed ik ook weer mee...

En een andere stem, kennelijk die van Dollie:

Laat je maar niet verlakken door Moon, hoor. Zij ging me daar tekeer als de eerste de beste teef. Kreunen en hijgen en steeds jouw naam zeggen. En dan vertelde ze me wat ze voor zich zag: dat jij op je knieën voor het bad zat en steeds onder water dook, om dan weer in mij te happen, dan weer in haar... volgens Monique was je met je mond bezig met mijn tieten en vingerde je intussen haar, tot we je natuurlijk ook in bad sleepten, met kleren en al, maar we hadden geen tijd om te wachten. En intussen begon Moon met mij te rotzooien...

Monique: Dácht het niet...jij begon! Het was zo gek, ik wist natuurlijk wel dat het Dollies vingers waren maar het leek net alsof jij het was, Kev, die met me bezig was. Sjesis, we hebben het wel drie keer gedaan die middag, ik met haar en zij met mij en allebei met onszelf Allemaal jouw schuld!

Dollie: Eerlijk gezegd krijg ik nou ook alweer zin.

Monique: Ja... Waar heb jij die dildo van je, die gouden. Als ik me Kevins ding voorstel, moet ik altijd daaraan denken. Pak je hem even?

Dollie: Hier. Denk je dat die van Kevin echt zo groot is? Ha, schatje, ze knikt, en je zou haar ogen moeten zien, ze rollen bijna naar buiten, en haar tong, ze likt langs dat ding alsof jij het echt bent. Gaat het, Moon? Ik wil hem wel delen hoor? Er is genoeg voor ons beiden, hè Kev? Je hebt alles in huis wat een vrouw maar kan wensen, en meer. O Moon, kreun niet zo, je maakt me bloedgeil. Ik wil hem ook voelen, kom hier tussen mijn benen, ja, harder... harder! O, was hij het maar, ik zou hem pijpen tot het sap aan alle kanten uit mijn mond liep, o Moon, pak mijn tieten, lekker ruw, zoals Kevin zou doen. Knijpen, knijp dan! Trek aan mijn tepels, toe dan!

Monique: Ja, ja... maar kom dan hier met je hand, ik wil ook wat... is het zo goed? Sneller? Is hij lekker? Ooo, Kevin..

Kevin V. zet de cassetterecorder uit, ik zie dat hij een kleur heeft gekregen. 'Je moet horen hoe ze gillen als ze klaarkomen, tegelijk ook nog. "Ram 'm erin! Neuk me" en zo, enne... mijn naam... God, als je dat hoort denk je echt dat het gebeurt, dat je met twee kippen bezig bent, god, wat zitten die te soppen. Heel anders dan zo'n 06-bandje, dat is toch fake. Nee, deze twee zijn écht geil. Het zijn echt lekkere dingen hoor, ze zijn me komen opzoeken, negentien allebei en strak.' Hij staart voor zich uit, schudt dan even met zijn schouders.
'Ze weten niet wat ze me aandoen. Ik kan aan niets anders meer denken. Ook al zit ik te eten of gewoon te kaarten of tv te kijken, dan schiet me opeens weer zo'n wijf te binnen met haar vunzige fantasietjes. Zit ik opeens weer met een tent in mijn broek, dus dan is het weer met de kameraad stoeien op het toilet. Gek word ik ervan. Ze weten echt niet wat het betekent als je geen kant uit kan, als je ze niet ongenadig kan komen pakken. Ik zou ze allemaal stuk voor stuk de hersens uit hun oren willen neuken, tot ze niet weten waar ze moeten blijven van ellende...'
Kevin V. zucht. 'De laatste weken weet ik één ding. Dat heb ik gewoon besloten. Kan me niet schelen of ze me er weer voor oppakken, ik moet het gewoon doen. Ik kan dit niet op me laten zitten. Kijk, het lijkt erop dat die wijven het lékker vinden dat je geen kant op kunt. Je zit daar maar machteloos in je cel en je moet je maar laten aanleunen dat zij je helemaal gek maken met hun gehijg en hun gekreun en gekroel... Je kunt je er niet van losmaken, want anders heb je helemaal niks. Maar je kan er ook niks mee. Je wilt hem een voor een in al die natte kutten stoppen en je helemaal wezenloos neuken, maar alles wat je hebt is dus je eigen vuist. En elke keer als er weer zo'n brief komt, dan weet je wat je jezelf aandoet als je hem openmaakt. Soms draai ik er twee dagen omheen. Dus als ik hem dan eindelijk lees, dan sta ik na drie zinnen al op springen. En dat wéten ze he...
Dus. Als ik vrijkom - ik krijg wel wat aftrek voor goed gedrag - dan is het eerste wat ik doe... Ik ga ze stuk voor stuk af. Ik heb adressen, telefoonnummers, alles. Kan me niet schelen of hun kerel thuis is. Ik zet mijn voet tussen de deur -want ze weten niet wie ik ben, ze herkennen me niet, voor hullie ben ik gewoon een anonieme verkrachter. Hup, naar binnen, en dan pak ik ze daar meteen, gewoon achter de voordeur, geen voorspel of wat, dat hebben ze al gehad met hun bandjes en hun striptease en hun brieven, al dat vingeren over mijn rug. Rang, recht in de roos, gewoon rammen, nat of droog, kan me niet schelen. Daar hebben ze gewoon om gevraagd.
Dea hou ik aan haar woord, die pak ik 's nachts, ik stap gewoon binnen. Die grijp ik vol bij die enorme memmen en dan jas ik hem er van achteren in, desnoods in haar slaap. Die teaser met haar man neem ik allebei te grazen, die kerel sla ik halfblind en dan bind ik hem vast, zodat hij moet toekijken als ik zijn wijf pak. In haar mond, in haar poes, in haar hol, kan me niet schelen, ze heeft het ernaar gemaakt. Dat huisvrouwtje, die ruk ik niet eens dat stoute ondergoed van haar lijf, gewoon, broekje aan de kant en bingo. De rest, zelfde recept. En die twee meiden! O god, die twee meiden die kunnen het helemaal krijgen! Als ik met die twee klaar ben, kunnen ze gelijk door naar de eerste hulp om zich te laten hechten. Die krijgen de eerste drie maanden al pijn in hun klit bij windkracht twee...'

Het is een tijd stil. Dan zegt Kevin V. zakelijk: 'Ach ja, het houdt je van de straat hè. Maar het blijft behelpen. Want alles wat je hebt is je eigen vuist...'