Spannend

Ze was bloedmooi. Avontuurlijk, hield van verre reizen, tatoeages en donkere mannen. Alles wat ik precies niet was. Ik was blank, was niet van de tatoeages. Ik hield wel van verre reizen, maar niet van vliegen. Ze was een collega van me, maar werkte ‘gelukkig’ op een ander filiaal dan ik. Gelukkig, anders zou ik mijn gedachten er echt niet… Read more →

Een nieuwe toekomst

Beste K, Ik ben een en al twijfel. Over de aanhef van deze brief, over de woorden die ik zal gebruiken, over de toon, over de inhoud. Sowieso twijfel ik of ik de brief wel schrijven moet. Want aan wie schrijf ik? Aan mijn ex-man met wie ik tijdens ons huwelijk alles deelde, lief en leed, mijn diepste gevoelens, mijn… Read more →

Fietsen

We wonen al een tijdje naast elkaar. Toen we er kwamen wonen was het een jong meisje, de dochter van onze buren Karin. Maar zoals veel dochters vertrok ook deze dochter naar de universiteit om te studeren en was dus een tijd lang uit het zicht verdwenen. Maar afgestudeerd kwam deze dochter weer thuis wonen en ze was niet alleen… Read more →

Hij kwam bij me terug

Ik had nooit gedacht dat twee korte zinnen zo’n effect konden hebben op mij. Dat je met simpele dingen, zoals even wat aandacht geven aan elkaar, zoveel kunt goedmaken. Ik lees nog een keer wat hij heeft gestuurd: “Ik kan niet wachten tot ik weer thuis ben. Ik verlang zo naar je.” Ik tel hoeveel woorden het zijn. Veertien. Ongeveer… Read more →

Een verrassende thuiskomst

Langzaam wordt ze zich bewust van de zonnestralen op haar gezicht. Loom opent ze haar ogen. Tien uur alweer, bijna tijd om op te staan. Ze draait zich nog heerlijk even om. Glimlachend realiseert ze zich dat haar man vandaag weer thuiskomt na een week wandelden in het buitenland. Heerlijk, vanavond iets lekkers koken en dan een lekkere lange lome… Read more →

Nummertje 31

Hij knielt naast me op de handdoek en spreidt mijn benen ietsje uit elkaar. “Je bent zo mooi en je huid glinstert prachtig in de zon.” Zijn vinger maakt rondjes op mijn buik. “Wat doe je?!” fluister ik licht panisch. “Straks ziet iemand ons!” Ik maak aanstalten om zijn hand weg te duwen, hoewel ik niets liever wil dan dat… Read more →

Januskop

In de beeldhouwkunst en schilderkunst is een januskop een hoofd met zowel aan de voorzijde als aan de achterzijde een gezicht. Het is genoemd naar de Romeinse god Janus, die in een van zijn verschijningsvormen twee gezichten had. De term januskop wordt ook wel gebruikt om te benadrukken dat iets diverse – vaak tegengestelde – eigenschappen of karakteristieken kan hebben. Vanmorgen… Read more →

Gevallen vrouw

Laat in de avond op het eind van een mistige winterdag was ik eindelijk op weg naar huis. Ik dacht na over de afgelopen dag. Was ik verliefd? Het voelde wel zo. Naarmate ik dichter bij huis kwam werd ik gedwongen mijn gemijmer af te breken en na te denken over wat ik mijn vrouw ‘wel’ en vooral ‘niet’ ging… Read more →

De onderdaan

(Het slipje) Van zwart katoen was het, afgewerkt met roze kant. Ik vond het slipje naast het bed in de logeerkamer. Ik raapte het op. Het kruisje was bedekt met witte vlekken. Druppels tevoorschijn gesijpeld tussen de schaamlippen van Fanny. Het vocht dat haar lichaam deed opwellen in haar schoot, teweeggebracht door stoute gedachten. Of dat die jongen daar achter… Read more →

De IJskoningin

Het zweet gutst van mijn hoofd want ik kan bijna niet meer. “Kom op Mark we zijn nog niet klaar, nog even doorzetten,” spreekt ze me streng toe met een gemene glimlach om haar mond gekruld. Geïrriteerd door mijn vermoeidheid neem ik agressief een slok van mijn fles water en sla mijzelf bijna een bloedlip. Vandaag kan ik slechts met… Read more →

Koud

  Ergens onderweg kan ik het niet meer houden. Mijn voorraad uitstel trucs zijn uitgeput en niets helpt meer. De druk op mijn blaas is zodanig dat het mijn hele denken beheerst. Naar de omgeving kijk ik al lang niet meer en in plaats van op de scheuren in het ijs te letten, ben ik alleen nog maar met mijn… Read more →

Tussenvrouw

Ze slikte toen ze besefte dat ze aan het kijken was naar haar eigen fantasie: jarenlang heimelijk gekoesterd, maar allengs schielijk weggedrukt in haar bewustzijn. Een fantasie die ze geprojecteerd zag op het beeldscherm van de laptop van haar eigen echtgenoot. Het besef deed haar duizelen. Met een droge mond werd ze zich ervan bewust hoe in haar schoot het kleverige, opgewonden,… Read more →

Ben ik niet te…?

“Ik weet niet wat ik aan moet” “Dat zwart-rode jurkje staat je altijd fantastisch. Doe dat aan.” “Dat jurkje? Stond inderdaad vroeger fantastisch. Maar die kan echt niet meer. Ik ben zeker twee kilo aangekomen. En als die kilo’s nu eens bij mijn borsten erbij kwamen, maar nee hoor, alleen mijn kont wordt dikker. En begin er nu niet over dat… Read more →

Blikken

  (een dinsdagochtend in september, rond de klok van elven) Een nog lauwe wind ruiste door de al droger wordende bladeren van de platanen, toen voor het hoge huizenrij een taxi stopte. Het was in een straat in een wijk vlakbij de binnenstad, een buurt waar mensen graag wonen. Het duurde niet lang voordat een van de voordeuren openging en… Read more →

Kerst in zwart-wit

Zwarte kerst Kerstavond. Koud. Wit. Wat doe je dan als jonge meid? Je draagt een minirokje, kort topje, lange laarzen. Rode lippen, opzichtige oogschaduw, zwarte lange wimpers. Lange haren los over de rug. Tegen de kou een bontachtig jasje, niet dichtgeknoopt. Je jonge lijf moet getoond worden. Nog snel doe je wat condooms in je tasje – je weet maar… Read more →

Weg met het chagrijn

Dieppe, 15 juli ’s morgens. Ik zit in de zon aan dek en het voelt goed. Corrie heeft me net een kop koffie met een van de zojuist gekochte croissants aangereikt. Ik voel me… bevrijd. Zo de meiden bellen en als ze niet bereikbaar zijn een bericht sturen, dat het goed met me gaat. Wat eraan vooraf ging We hadden toegeleefd… Read more →

Bij storm en bij wind

Dit verhaal is een co-productie van Petra-1 en Tinus Boot   Bij storm en bij wind Op de woelige baren Bij storm en bij wind Denkt hij steeds aan zijn blondje Dat vrolijke kind Zij leeft in zijn harte Zij zingt in zijn bloed Hij hoort nog haar stemme In de eb en de vloed   1. Zeilen als in… Read more →

De rugzak

Ze kan geen kant op. Ik voel haar lichaam ook geen aanstalten maken om te willen wijken. Ik voel hoe ze zwaar ademt onder de kracht waarmee ik haar tegen mijn auto druk. Ik wrijf mijn schaambeen tegen haar billen, terwijl ik zwelg in de zoete geur van haar jonge lijf. (zaterdag 15 juli 18.07 uur) “Myrthe…” Mijn stem klinkt… Read more →

Speurneus

Ik vraag me af waar alle andere deelnemers zijn. Ik weet dat ik tien minuten te laat ben, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat de speurtocht al zo ver gevorderd is. Ik word begroet door een man van ergens in de veertig. “Ah, daar ben je eindelijk! We waren al bang dat je niet meer zou komen opdagen.… Read more →

Het feestje

Hét Feestje. Het gebeurde toen ik een twintiger was. Eigenlijk moet ik zeggen: het overkwam me. Ik was nog student en had een vriendinnetje, Anne. Anne was niet het knapste vriendinnetje dat ik al gehad had, en zeker niet het verstandigste. Maar ze was wel de meest lichamelijk ingestelde. Elke keer als we elkaar zagen, vreeën we en ze was… Read more →