Alle perken te buiten

1.

De grootste fout die Peter maakte was mij voor te stellen aan Melvin, een studievriend van hem. We hadden koud drie maanden verkering en alles leek goed te gaan, tot op dat galabal ter afsluiting van het studiejaar. Eerst waren het Melvins grote, donkere ogen die belangstellend langs me afgleden, een half uur later, toen hij me vroeg voor een slow dance, waren het zijn handen die hetzelfde deden, rustig en zeker, alsof ik al van hém was. In het halfduister en midden tussen de andere slijpende paren op de overvolle dansvloer tastten zijn gevoelige vingers door mijn cocktailjurkje heen zorgvuldig de contouren van mijn gisteren samen met Peter gekochte lingerie af.

– We gaan toch niet naar een of ander seksfeest, had ik met een hoogrode kleur op mijn wangen gefluisterd toen Peter midden in de Bijenkorf het wufte broekje keurend tegen me aan had gehouden. Stel je voor: zo’n schandalig klein en zeer doorzichtig ding dat je met veters over je heupen vast moest knopen! En daarna had hij ook nog zo’n pushbehaatje met een voorsluiting tevoorschijn getoverd. Ik hád het niet meer toen hij er gedecideerd mee naar de kassa was gelopen, had het gevoel dat iedereen me meesmuilend aankeek.

En nu was hier zijn vriend, die eerst vaststelde dat mijn behaatje geen sluiting op de rug had. Hij kon het aanvankelijk kennelijk niet geloven, want hij bleef er naar zoeken met zijn brutale vingertoppen over en ónder het smalle bandje door, om pas, toen hij helemaal overtuigd was, zijn aandacht op een ander interessant item te richten: mijn rits, waarvan hij het spoor tergend langzaam met één vinger volgde van net onder mijn schouderbladen tot aan het eindpunt, halverwege mijn billen. De suggestie die daarvan uitging alsof hij het jurkje opentrok was zo sterk, dat ik bijna klaar kwam. Nog nooit had iemand me in zo korte tijd zo liederlijk geil gekregen.

Maar hij was er nog niet. In de lagere regionen was nog zoveel meer te beleven… Eerst de ontdekking van de strikjes op mijn heupen, waar hij nieuwsgierig aan begon te friemelen. Hoewel ik besefte hoe link dit was — ik kon in de drukte mijn broekje wel verliezen! — durfde ik geen protest te laten horen. Ik had mijn lippen namelijk zo hard op elkaar geperst, dat ik vreesde dat er alleen maar een jammerende kreet uit zou oprijzen als ik mijn bek zou opentrekken, want inmiddels liet Melvin me ook voelen hoe plezierig hij alles vond door ongegeneerd zijn kloppende pook in mijn kruis te drukken. De touwtjes begaven het godzijdank niet, maar tijd voor een zucht van verlichting was er allerminst, want nu begon een intensieve inspectie van de rest van mijn broekje én de inhoud ervan. Nu sloegen de vlammen me pas echt uit, want mijn jurkje was zo dun en mijn broekje dito, dat het de sensatie gaf van een daadwerkelijk huidcontact.

Eerst werden weer de randjes afgespeurd, with all tens. Was het een stringetje of niet? Nee dus, concludeerde hij, nadat hij de zijkantjes tweemaal had afgevlooid. Maar wel een stukje bilspleet dat er bovenuit stak, en daar bleef een vinger peinzend steken. Rillend van geilheid hing ik om zijn nek toen die vinger zich zachtjes krabbend in mijn spleet een weg naar beneden baande, en passant het achterkantje meetrekkend. Hij wilde mijn kut traceren, gaf hij duidelijk aan, en ik opende bereidwillig de poort….., maar toen…..

Peter, die met een rood grietje aan het dansen was geweest, tikte ons lachend af. We moesten van partner wisselen, en dat met mijn broekje net op peilhoogte! Daar zat ik ik totaal niet op te wachten.

“Is dat de gewoonte hier?’, vroeg ik wat stuurs nadat hij me in zijn armen had genomen. “Dat je iemand aftikt onder het dansen?”

“Dat wilde zij”, knikte hij naar achteren, naar die trut die me een naderend orgasme had ontstolen.

Ik keek afgunstig over zijn schouder toe hoe Melvin zijn nieuwste verovering onderhanden nam. En terwijl Peter me in zijn armen ronddraaide hield ik hem voortdurend in het oog. Hij kende natuurlijk al die studentes en zij hem. In zijn armen had ik me niet de buitenstaander gevoeld die ik hier was, maar nu voelde ik dat weer scherp. Het was niet meer dan een beleefdheidsdans geweest, besefte ik nu, en een tweede keer zat er niet in, want er waren voldoende andere kapers op de kust. Hij had ze maar voor het uitzoeken, de klootzak.

De siddering die door me heen trok bleef voor Peter niet onopgemerkt.

‘Heb je het koud liefje?’, vroeg hij bezorgd.

Koud, in die stampvolle zaal met zwetende lijven zeker! Hoe kreeg hij het verzonnen! Nee, ik ben zo geil als boter, had ik hem wel willen toeschreeuwen. Waarom hits je me niet op zoals die verdomde vriend van je? Heb je niet gezien hoe hij met zijn brutale vingers aan mijn beha zat te friemelen, hoe hij bijna dat verdomde broekje dat jij hebt gekocht van me afpulkte, hoe hij er niet voor terugdeinsde om me door mijn dunne jurkje heen de maat van zijn pik te laten voelen. Waar blijf jij nou!? Maar dat alles zei ik niet, natuurlijk niet.

‘Welnee gekkie’, was mijn truttige respons. ‘Ik heb soms nog een beetje last van zenuwen, da’s alles.’

Ach jee, wat was hij bezorgd. Dat hoefde toch niet, hij was er toch bij en bla-bla. Maar ondertussen zag ik Melvin tongen met die del en mijn hart kromp samen. Ongetwijfeld drukte hij zijn bonzende pijp nu ook tegen haar kut, al zou zij die in haar jeans minder goed voelen dan ik…

‘Hebben die twee wat samen?’, vroeg ik gemaakt luchtig toen zijn ogen de mijne volgde.

‘Nee hoor’, lachte hij. ‘ Da’s Yvette, die duikt met iedereen het nest in!’

‘O? Met jou ook?’, was mijn wat snibbige weerwoord.

Dat had ik beter niet kunnen doen, want nu kreeg ik een hele litanie over me heen van verzekeringen van het tegendeel, waar ik helemaal niet voor in de stemming was. Of ik niet wist dat hij gek op me was, dat hij me nooit zou bedriegen, enz. Ik liet het gelaten over me heen komen. Het interesseerde me geen ruk. Alle vezels in mijn lijf waren op seks gericht en ik baalde verschrikkelijk dat aan de zinderende spanning die zich tussen Melvin en mij had opgebouwd zo abrupt een eind was gemaakt.

De muziek stopte en ik schudde narrig mijn hoofd toen Peter vroeg of ik zin had in nóg een dansje. Ik vond dat ik hier weinig meer te zoeken had, temeer daar ik ook Melvin naar elders zag verdwijnen. Liever ging ik nu linea recta naar huis om daar mijn gefrustreerde gevoelens dan maar met Peter af te reageren. Maar daar wilde hij niet van weten.

“We zijn er nét”, wierp hij tegen, “dat kunnen we niet maken…”

Ik vroeg me af waarom niet, maar had geen zin in een woordenwisseling en liet het er daarom maar bij.

“We blijven heus niet de hele nacht”, verzekerde hij nog, maar ik luisterde al niet meer en liep nukkig richting de toiletten, met het vaste voornemen me daar ergens klaar te vingeren. Het bleek er echter zo druk te zijn, met natuurlijk allemaal meiden die ik totaal niet kende, dat ik er direct weer van afzag.

Nadat ik mismoedig het toilettenblok had verlaten en terug de lange gang inliep die naar de feestzaal leidde was hij daar ineens weer… Melvin, zeker op weg naar de herentoiletten! Er schoot een brok in mijn keel en ik voelde mijn hoofd pioenrood worden. Ik wilde hem zwijgend en in verwarring passeren, maar ik had beter kunnen weten, nadat ik zijn daadkracht eerder toch letterlijk aan den lijve had ondervonden.

“Ben je nu al klaar?”, hield hij me staande, knikkend naar het toiletblok van de meiden. “Ik zag je namelijk binnengaan en meteen weer naar buiten komen.”

Ik prevelde iets onzinnigs over drukte en hij nam me bij de hand. Net zo willoos als ik me eerder had laten betasten, liet ik me meevoeren, niet naar de zaal toé, maar juist er vanaf. Aan het eind van de gang sloegen we linksaf een kleiner gangetje in met twee deuren tegenover elkaar.

Melvin opende met een sleutel een van de deuren. Ik had alles verwacht, maar dit niet: we bleken ons meteen in een toilet te bevinden.

“Van een van de decanen”, grinnikte Melvin. “Vraag me niet hoe ik aan de sleutel kom, maar hier kun je in ieder geval rustig je dingetje doen…”

Het was zo’n ontnuchtering dat ik even verlamd bleef staan.

“Je moést toch wel?”, haalde hij, wat spottend leek het, zijn wenkbrauwen op.

Ik stamelde iets dat op een bevestiging moest lijken, maar of het erg overtuigend overkwam betwijfel ik. Maar veel deed het er ook niet meer toe, want ineens lag zijn arm om mijn heup en werd ik naar hem toegetrokken.

“Hoe lang doe je gemiddeld over een plasje?”, vroeg hij plagerig.

“Een paar minuten?’, brabbelde ik. Wist ik veel, dat had ik nooit bijgehouden

“Maar het is druk daar, bij die meiden”, schoof hij mijn jurkje omhoog.

“Ja, heel druk…”, hijgde ik. “Tien minuten?”

De strikjes van mijn broekje werden nu beslist ontknoopt.

“Ja…, zeker wel…” “Twaalf?”

Het slipje had zijn langste tijd gehad en werd naar de hoek naast de pot verwezen. “……”

“Dertien?”

Zijn hand op mijn rits wachtte.

“Zeker wel dertien….”

Zippppppp ging de jurk en ik stak werktuiglijk mijn handen de hoogte in.

“Laten we zeggen een kwartier…., met inbegrip van handjes wassen”, besloot hij en slingerde de jurk naast mijn broekje.

“OK, een kwartier”, snikte ik toen de voorsluiting van het behaatje knapte.

“Vanaf nú!”, zei hij voor alle zekerheid.

“Ja, vanaf nu…”

Het was misschien iets later, misschien ook wel niet, dat ik opnieuw de zaal betrad. Ik hoefde mijn zorgvuldig gerepeteerde smoesje van de drukte in de toiletten niet eens te gebruiken, want Peter was aan de bar zo druk in gesprek met een paar andere gasten dat hij alleen maar vaag knikte toen hij me weer ontwaarde.

Melvin was in geen velden of wegen meer te zien, maar de nacht was nog lang en we zouden elkaar later nog op een heel andere en veel schandaliger wijze terwille te zijn, maar dat is stof voor een heel nieuw verhaal, dat ik binnenkort hoop te mogen publiceren.

Honni soit qui mal y pense

***

2.

Het vluggertje in het toilet had me goed gedaan. Melvin had zijn horloge aan een spijkertje boven mijn hoofd gehangen en had me voortdurend op de hoogte gehouden van het verstrijken van de tijd terwijl zijn reusachtige ploertendoder in straf tempo mijn baarmoeder bestookte. Want: precies twaalf minuten, had hij uitgelegd, dan heb je nog drie minuten om uit te lekken, je kleren weer aan te trekken en naar de zaal te gaan. Ondertussen had ik de stoten geteld, hardop, op zijn verzoek, omdat hij de 500 wilde halen, en al was ik in mijn verstikkende orgasmes aardig de tel kwijt geraakt: hij zat er ruim overheen toen hij gods water over gods akker liet lopen. Een koosnaampje had hij me onder het naaien ook al toebedacht: Merrie, dat rijmde mooi op Carrie, maar gaf zoveel beter aan waar het tussen ons om ging: zijn hengstenlul in mijn merriegleuf… Goddelijk was het geweest en toen hij grijnzend had gevraagd of ik die nacht nog vaker zou gaan pissen, had ik zonder gêne toegehapt en gezegd dat ik inderdaad de indruk had dat mijn blaasje wat zwakjes was vanavond. Met de belofte dat hij daar goed op zou letten, waren we vervolgens na een tongzoen ieder ons weegs gegaan.

Het was een uurtje of anderhalf na die onvergetelijke happening, zo tegen middernacht, toen een meisje zich onder luid gejoel en gejuich uit haar truitje liet hijsen. Ik zat op dat moment samen met Peter op een oude, versleten bank wat te drinken en keek met een brok in mijn keel toe hoe ze met ontbloot bovenlijf van de ene naar de andere jongen werd doorgegeven om wellustig met haar tieten tegen ze op te rijen. Voor Peter was dit reden om voor te stellen naar huis te gaan. Maar nu was ik het die tot zijn stomme verbazing dwars lag. Nee, zei ik nukkig, ik wil nog een tijdje blijven. Zijn verbazing was wel begrijpelijk, nadat ik eerder zelf die wens te kennen had gegeven. Hij was werkelijk even met stomheid geslagen.

“Kom nou maar”, probeerde hij me over te halen, “Volgens mij heb jij ook best zin om wat te vrijen….”

Wat heet! Alleen had hij zijn kans voorbij laten gaan en bij neuken dacht ik nu echt aan iemand anders. Hij nam me bij mijn arm en ik schudde hem af. Er dreigde een discussie te ontstaan, maar op moment dat kwam Melvin aanlopen en Peter bond onmiddellijk in.

‘Showtime!’, grijnsde hij en plofte naast ons neer. ‘De tieten van Sandra, en dat is nog maar het begin!’

‘We wilden net weggaan’, probeerde Peter nog eens.

‘O ja?’ Melvin haalde zijn wenkbrauwen op. ‘Net nu het spannend wordt?’

‘Dit is niks voor Carrie’, antwoordde Peter stuurs. Melvin keek me aan en ik kreeg het weer te pakken.

‘Mag ik dat asjeblieft zelf uitmaken?’, protesteerde ik.

En ik zag Melvin grijnzen…. Peter liep rood aan. Tegenover Melvin probeerde hij zich te beheersen, maar ik kende hem goed genoeg om te weten dat hij kookte.

Voordat het tot een woordenwisseling kon komen, sloeg de vlam echt in de pan. Een meisje in een strakke spijkerbroek en een topje werd door twee, drie kerels dwars door de aula heen gesleurd naar een hoek, gevolgd door een joelende menigte.

‘Tonia krijgt het op haar heupen’, grinnikte Melvin. Hij stond op en keek me aan.

‘Kom maar eens kijken’, zei hij, ‘best interessant!’

Ik stond werktuiglijk op, maar Peter trok me weer neer. Melvin trok een grimas en slenterde alleen naar de hoek waar inmiddels bijna iedereen zich had verzameld.

‘Laat me los!’, snibde ik tegen Peter, ‘laat me los verdomme!’

Hij was even perplex, want zo was ik nog nooit tegen hem uitgevaren.

‘Als je daarheen gaat, ga ik alleen naar huis!’, zei hij toen dreigend.

‘Graag’, bitste ik terug, ‘moet je vooral doen!’

Daarmee krenkte ik hem zo diep dat hij de daad bij het woord voegde en woedend wegliep. Precies wat ik wilde: vrij spel. Bij de consequenties stond ik niet stil. Ik dacht niet met mijn hart, maar met mijn kut. Ik keek hem nog even aan en trippelde toen haastig achter Melvin aan.

Er hadden zich inmiddels wel vier, vijf rijen dik gevormd rond wat dat daar ook gaande mocht zijn, maar Melvin trok me naar zich toe en duwde me met zijn armen om mijn middel onverstoorbaar door de drukte heen, tot ik helemaal vooraan stond. En wat ik daar zag deed het bloed in mijn aderen stollen…

Tonia stond voorover gebogen, haar handen op een versleten driezitsbank, haar spijkerbroek en onderbroekje waren afgetrokken tot in haar knieholten en om beurten mepten twee jongens haar op haar blote billen. Er werd niet meer gejoeld, iedereen keek geboeid toe hoe ze obsceen met haar kont wiebelend de klappen in ontvangst nam. Het was niet tegen haar wil, dat was duidelijk, want soms gaf ze met een handje de plek aan waar ze het liefst een klap wilde. Ik werd helemaal week van binnen, mijn oren begonnen te suizen en mijn hart begon als een razende te bonken. Schandalig was het, maar ik kon mijn ogen niet afwenden, het was te prikkelend en het maakte me wezenloos geil. Intussen had Melvin zijn armen nog steeds losjes om mijn middel gestrengeld en een van zijn handen begon nu zachtjes mijn onderbuik te strelen.

De billen van het meisje kleurden rood en ze begon zwaar te hijgen. Ik besefte dat ze op het punt stond klaar te komen en begon over mijn hele lijf te beven toen Melvins hand tussen mijn benen gleed. Ik klemde hem vast tussen mijn dijen en werkte door het spannen en ontspannen van mijn spieren mee aan een sensuele massage van mijn kut. Hij drukte me vaster tegen zich aan om tegen mijn billen zijn stijve te laten voelen en ongezien (dacht ik) voor iedereen naast en achter ons schurkte ik door mijn broekje heen genietend mijn kut in de kom van zijn hand.

Tonia kreunde en zakte met spastische bewegingen door haar knieën.

‘Ze komt!’, riep iemand en er klonk een waarderend applausje op. In het geroezemoes dat volgde toen ze schokkend op haar knieën haar orgasme onderging, schoot ook bij mij de rem los. Met mijn lippen op elkaar geperst om het niet uit te schreeuwen, onderging ik schokkend de golf van wellust die door me heen gierde.

‘Dat was schandelijk, stouterik’, tikte ik hem kwasi-bestraffend op zijn vingers toen de show over was en de menigte zich begon te verspreiden.

‘Wat?’, vroeg hij grinnikend, ‘die show van Tonia of die van jou!?’ Ik voelde hoe een blos mijn wangen kleurde.

‘Denk je dan dat iemand gezien heeft hoe ik…, hoe jij….?’

‘Zou je dat zo erg vinden?’ Hij keek me diep in mijn ogen en ik zwijmelde alweer weg.

‘Nee…’, gaf ik rillerig toe. ‘Niet echt eigenlijk…’

Hij legde zijn arm om mijn middel en trok me tegen zich aan.

‘Dat dacht ik wel’, fluisterde hij in mijn oor, ‘jij bent zo’n type dat hier wel van houdt…’

Opnieuw gleden zijn handen over mijn billen, niet onderzoekend dit keer, maar koesterend zacht. O, wat wist hij toch goed raad met me!

‘Jammer dat je weer terug moet naar Petertje….’

‘Er is geen Petertje meer’, struikelde ik bijna over mijn woorden, zó bang dat hij er weer vandoor zou gaan. En ik legde hakkelend uit wat er was voorgevallen.

‘Dus jij bent eigenlijk de stouterik!’, concludeerde hij blazend in mijn oor.

‘Ja, misschien wel’, gaf ik giechelig-hijgend toe.

‘Je hebt toch gezien wat ze hier met stoute meisjes doen…?’, gaf hij me waarschuwend een klapje op mijn billen. Zijn opgezwollen pook klopte weer nadrukkelijk aan mijn poort en ik strengelde mijn armen om zijn nek om hem geen strobreed in de weg te leggen.

‘Vind je dan dat ik straf heb verdiend?’, prevelde ik opgewonden in zijn oor, terwijl ik met mijn kut uitdagend tegendruk gaf, ‘vind je dat….?’

‘Een straf hoeft niet altijd een straf te zijn’, fluisterde hij terug, ‘dat zag je wel bij Tonia…’

Een huiveringwekkende rilling nam bezit van mijn lichaam toen zijn handen over mijn rug naar boven gleden.

‘Nee…..’, bibberde ik amechtig,’dat kun je niet maken Melvin….’

Over zijn schouder heen zag ik dat mensen die al aan het weglopen waren verrast bleven staan en dat sommigen al aarzelend kwamen teruglopen toen de rits naar beneden werd getrokken.

‘Nee….eeee’, jammerde ik in zijn oor, ‘nee…. Melvin…. toe….’

Maar de rits had zijn eindpunt al bereikt voordat ik het onheil kon afwenden. Verdere protesten smoorde hij door zijn mond op de mijne te schroeven en ik was reddeloos verloren toen mijn mond openspleet en zijn tong de mijne vond. Toeschouwers begonnen om ons heen te drommen en een ranzige geilheid die ik nooit eerder had gevoeld doortrok me. Ik had het gevoel dat duizenden naaldjes in mijn ontblote rug werden geprikt en in het enerverende tongengevecht werden mijn laatste reserves gesloopt.

Het werd drukker en drukker. Van alle kanten stroomden studenten en studentes toe. We bevonden ons echt in het middelpunt van de belangstelling nu, maar van het ingetogen meisje dat zich vroeger kapot zou hebben geschaamd was niets meer over. ‘Opzij!’, werd er geroepen en terwijl Melvin me stevig tegen zich aanhield en we onze hartstochtelijke zoen voortzetten, waren er andere handen die mijn armen van Melvins nek losweekten en vingers die mijn schouderbandjes opzij en naar beneden schoven. Instemmende geluiden drongen tot mijn benevelde brein door toen het jurkje naar beneden werd geschoven en een klaterend applaus klonk op toen het met een laatste ruk aan de wetten van de zwaartekracht werd overgelaten. Het was genoeg om een wild en onstuimig orgasme door me heen te stuwen en ik moest me van Melvins lippen losrukken om snikkend naar adem te happen.

Het was Tonia die Melvin behulpzaam was geweest zag ik toen Melvin me omdraaide om me in de etalage te zetten. Ze zat spiernaakt op haar hurken en ik keek verwilderd toe hoe ze de gespjes van mijn plateauschoenen losmaakte. Het liefst had ik me weer omgedraaid om me te verbergen tegen Melvins borst, maar hij hield me stevig in bedwang, met beide armen om mijn middel gekneld. Ik durfde niet op te kijken en staarde maar naar mijn schoenen. En het was vreemd: zo opgefokt als ik was, was het dit gefrunnik aan mijn schoenen door een naakte meid die ervoor zorgde dat ik niet in totale paniek verviel. Wat overbleef was een dreinend gevoel van geilheid en ik lichtte ongevraagd mijn voeten op toen ze het karweitje had geklaard.

Tonia stond op, ze was nu net zo groot als ik. Ze glimlachte op een dromerige manier, alsof ze door me heen keek, toen ze de voorsluiting van mijn behaatje openklikte. Er ging, zo leek het me toe, een collectieve zucht door menigte, toen ze haar veel grotere tieten tegen de mijne wreef. Melvins armen verdwenen van mijn middel en mijn behaatje werd routineus bijna afgestroopt. Toen kreeg ik voor het eerst in mijn leven een kus van een vrouw. En ik wist niet beter te doen dan aarzelend mijn armen om háár nek te slaan toen haar zoete tong kwispelend naar binnen gleed. Zacht en teder verkende ze mijn mond, zo heel anders dan Melvin had gedaan, terwijl haar handen mijn broekje ontknoopten.

Ik dacht nog altijd dat ik geslágen zou worden toen ik in een blinde mist naar de bank werd geleid, maar toen Tonia’s handen ineens mijn billen uit elkaar begonnen te trekken besefte ik dat er iets anders ging gebeuren. Ontzet wilde ik oprijzen uit mijn voorover gebogen houding, maar ik werd door anderen meteen weer omlaag gedrukt…

Wat ik heb beschreven speelde zich af in de vroege zomer van 1994 in Leiden. Na Melvin waren er meer die me en plein public naaiden. Het werd (en wordt misschien nog wel) de royal treatment genoemd en ik heb het na een wat stroef begin met een haast dierlijke wellust ondergaan.

Ik ben nu getrouwd en mijn leven heeft een heel andere wending genomen. Peter heb ik alleen nog gezien toen ik de andere dag mijn spulletjes kwam halen en Melvin is nog slechts een naam. Ik denk er nog wel eens aan terug, natuurlijk, anders zou ik dit verhaal niet hebben geschreven. Met horten en stoten dat wel, want mijn tweeling eist veel aandacht op. Op weer naar de poepluiers…..

Honni soit qui mal y pense

© Carrie

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie