Alleen maar kijken

Stel je voor: je bent in Amsterdam geweest, een onduidelijke, maar nette bijeenkomst. Je hebt je ervoor gekleed. Een lange, lichte rok, een mooie blouse met een lage v-hals, nylons, schoenen met een hak. Representatief vrouwelijk en met een vleugje eros. Je stapt de trein in – eerste klas. Het is rustig nog, zo op het midden van de middag. Je loopt de coupé binnen. Leeg op één man na. Een man in een prachtig paars colbert met een precies passende zijden paarse das. Ondanks de leegte kies je de stoel tegenover hem – je weet niet waarom, maar het lijkt alsof hij je dat opdraagt. Je voelt dat hij naar je kijkt, maar je bent drukbezig met je tas in het rek. Dan ga je zitten en je kunt niets anders dan naar hem kijken, maar hij leest zijn krant. De trein komt in beweging.

Dan laat hij zijn krant zakken en kijkt je aan. Hij vangt jouw ogen met de zijne, doordringend, maar vriendelijk en er glinsteren pretlichtjes in de glazen van zijn gouden bril. Je moet naar hem blijven kijken en je merkt dat hij diep in je doordringt. Een warme bal krijgt langzaam vorm in je buik. Hij kijkt niet dwingend of arrogant, maar hij kijkt naar wie je bent, naar wat je wilt.

Tot je schrik besef je dat je behoefte hebt aan sex, snel, direct, hard. Je tepels verstijven en precies op dat moment – alsof hij het weet – laten zijn ogen de jouwe los en kijken naar je opzwellende tepels. Je vindt het gênant en opwindend. Hij vangt je ogen weer en je ziet de goedkeuring, de waardering voor je borsten in het blauw dat naar jou kijkt. Je gaat verzitten zonder zijn ogen los te laten, je zet je benen naast elkaar, licht gespreid.

De ogen van de man laten je weer los en dwalen naar beneden. Hij kijkt naar je borsten met de gezwollen tepels, blijft even strelend hangen en dwaalt verder naar beneden. Je voelt wat hij wilt en je legt je handen onder op je buik, de ene over de andere. Je wordt nat, kletsnat – er is niets van te zien, maar je weet dat hij het weet. Weer vangt hij je ogen. Ze lachen je toe, moedigen je aan. Je wilt met jezelf spelen, bevrediging zoeken, maar dat kan hier niet – niet in de trein – niet terwijl hij naar je kijkt.

Maar hij wil het. Zijn ogen kijken naar je handen en nemen het initiatief. De ene hand verbergt de andere en zo kan niemand zien dat je met twee vingers door de stof van je rok en je slip heen je rozenknopje bespeelt. Je vraagt je af hoe het mogelijk is: ogen die je dwingen, een man die je niet kent maar je in zijn macht lijkt te hebben. Idioterie is het en je besluit niet langer mee te spelen. Je stopt met bewegen, maar dan vangt hij je ogen weer – je moet naar hem kijken. Ogen die vragen of je het niet lekker vindt, ogen die je dwingen om door te gaan. Ogen die kijken naar het diepste verlangen, die vragen om met je mee te mogen reizen naar de hemel van je orgasme.

Zonder dat je echt hebt besloten, bijna onmerkbaar zijn je vingers weer gaan bewegen. De bal in je buik groeit, je tepels doen zoetpijn. Zijn ogen strelen je lichaam, je voelt hem overal. Je gêne is verdwenen, je begrijpt jezelf niet langer, je wilt je zelf niet langer begrijpen, je wilt alleen nog maar je orgasme aan die ogen laten zien – je beseft dat hij op dat moment dieper in je zal kijken dan wie ook ooit eerder in je keek – je beseft dat je nooit meer zult klaarkomen zonder aan dit moment te denken.

Weer kijk je in zijn ogen en hij zegt dat je het nu jezelf moet geven. Of je wilt of niet je lichaam krampt en de bal van vuur ontploft in je buik – het wordt even zwart voor je ogen. Het duurt even voordat je beseft waar je bent, wat je gedaan hebt. Zijn ogen zeggen je geen spijt te hebben.

De trein begint te remmen en de conducteur roept dat station Utrecht nabij is. Je voelt je orgasme nog natrillen in je lichaam, wat vervreemd daas zit je en luister je. Je wilt de man met die ogen aanspreken, maar er komt geen geluid over je lippen ondanks de zinnen in je hoofd.

De trein staat stil en je staat op – de man blijft rustig zitten. Je pakt je tas en op het moment dat je wilt weglopen, buig je je over de man heen en kust hem hard en dwingend op zijn mond. Hij kust terug, want even voel je het puntje van zijn tong over de lippen glijden – het voelt alsof hij je andere lippen voluit kust.

Twee dagen later zoek je iets in je tas. Er zit een visitekaartje in dat je niet kent, maar voordat je er op heb gekeken weet je dat de man in de trein dat kaartje er in heeft gedaan. Op dat moment weet je dat je naar hem terug wilt, maar ook dat je wraak wilt, dat je hem wil verleiden en opwinden. Je wilt de vuurbal in je eigen buik weer laten ontploffen, maar je wilt ook kijken als zijn lichaam breekt.

©

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Alleen maar kijken

  1. 27 december 2006 at 21:14

    Sorry, maar ik vind het een beetje vaag verhaal. Ik kan me er weinig bij voorstellen. Twijfelgevalletje.

  2. 21 februari 2011 at 16:11

    ja…als je heet bent…kan er van alles gebeuren..je neemt dan andere risico,s..hmm geil verhaal .

Geef een reactie