Als de nood het hoogst is

Ik stond op springen, en dan echt op springen. Ik verlangde naar mijn huis om aan mijn gerief te komen. Een filmpje zou niet nodig zijn, mijn wilde fantasieën zouden ruimschoots volstaan en waren inmiddels niet meer te verfilmen……

Kwart voor twee kwam ik aan op het station, ik zag 'mijn' trein in de verte weg rijden. Shitt!!, bijna een half uur wachten en ik hield het al niet uit. Ik moest wat gaan doen, van stil zitten zou ik gek worden. Ik ging naar het vlakbij gelegen winkelcentrum. Ik besloot om bier te kopen, lekker koud bier, beetje vroeg, maar met dit warme weer, ach vooruit.

Bij een slijterij parkeerde ik mijn fiets en liep naar binnen om te zien of ze gekoeld bier hadden. Er was niemand. Ik keek rond maar ik zag geen koeling of iets dergelijks. Een dame verscheen achter de kassa. Ruim 10 jaar ouder dan ik. Ze had een mooi lijf. Ze droeg een rok van dunne stof. Een blouse verborg haar stevige, maar niet te grote boezem. Het was zo'n blouse met weinig knopen, waarbij je zo heerlijk tussen die knopen kon kijken. Ik vond 'er wel 'lekker'. Sommige vrouwen hebben dat voor mij, alles is dan gewoon goed. Uitstraling, lichaam, kleding, het moment.. was ik objectief of gewoon geil?. Ik dwong mijn blik van haar af. Na enige tijd kwam ze naar me toe. “Kan ik U ergens mee helpen?” Een mooie stem, een stem die mijn begeerte aanwakkerde. “Nou, heeft U ook gekoeld bier?”. Ze zag wel hoe mijn begerige blik haar verrukkelijke lichaam afroomde. Een tedere glimlacht was mijn deel. “Nee, helaas mijnheer”. Ze leek zich te bedenken,”nou, misschien toch, maar dan moet U even helpen”, dat vond ik natuurlijk goed en volgde haar.

We liepen door het magazijn, de lijn van haar slip kon ik door de dunne, strak gespannen stof van haar rok precies volgen, geen string dus. Ze frunnikte aan haar blouse. Na het magazijn kwamen we in een klein gangetje, met links een buitendeur en rechts een deur waar een stapel kratten voor stond. “Die kratten, moeten weg” zei ze. Toen zag ik wat het gefrunnik tot doel had gehad er was een knoop meer open van haar blouse. De inkijk was heerlijk.   Ze reikte met haar armen omhoog om het bovenste krat te pakken. Stof van haar rok en blouse spande zich om haar lichaam een opwindend aanblik. Mijn lid maakte duidelijk wat hij wilde, maar gelukkig was ik (nog) de baas. “Laat mij dat doen” zei ik. Ik nam het krat over, dat ze al had vast gepakt. Ik streelde even met mijn vingers over de rug van haar hand, die knoop was per slot niet voor niets open gegaan. “Neem jij de volgende maar”, zei ze.

De kratten waren leeg, het karwei was snel geklaard. Ze deed de vrijgekomen deur open. Erachter was een klein kamertje, ingericht met wat afgedankte meubelen. Een bureautje, een kleine koelkast. een bankstel en wat stoelen. Het was er warm. Ze liep naar de koelkast en opende de deur. De nodige koele blikjes bier in de deur zagen er zeer uitnodigend uit. Ze boog voorover om een blikje te pakken, daarmee werd weer me een blik in haar koninklijk decolleté gegund. Was dat expres? Ik nam het blikje aan.

De slijtersdame nam plaats op het bureau en zette een been op de stoel, haar rok gleed wat terug en ontblootte haar been. Ik deed een stap naar voren en kreeg zicht op een stukje kanten slip, het scheen haar niet te deren. “Ik heb je nooit eerder gezien”. “Ik werk hier alleen en woon ergens anders”, antwoordde ik. Mijn gedachten kolkten. Het liefst had ik mijn broek laten zakken, om haar te nemen, maar dat ging natuurlijk niet. Een heerlijke wip zat echter in de lucht, dat voelde ik gewoon, wat moest ik doen? Ik nam een flinke teug van mijn biertje. “Je bent nogal dorstig” zei ze lachend.

Beginnende kraaienpootjes bij haar ogen, raar, maar ik vond het mooi, hield van oudere vrouwen. Het bier smaakte verrukkelijk en zo verrukkelijk was haar lijf ook. “Niet alleen je keel is dorstig zo te zien”, zei ze. Dit was een voorzet, die ik mooi moet inkoppen, waren mijn gedachten. “Wat wil je ook met zo'n aanblik…” en daarbij streelde ik met een vinger langs haar been. Ze liet het toe en drukte haar been zelfs iets naar buiten. “…Doe je dat wel vaker, jonge jongens als ik het hoofd op hol brengen?” “Heel soms, als het schatjes zijn als jij”  De vinger werd een hele hand en die gleed langzaam naar haar kruis. Armen sloegen om mijn nek en ik kreeg een stevige zoen, vol op de mond. Bingo dacht ik, mijn andere hand gleed in haar blouse, onder haar BH.

“Hier gaat het niet echt lekker”, ze stond op en duwde me naar achteren, richting de kleine bank. Ik Liet me echter niet zomaar wegdrukken, hitsig schoof mijn hand in haar slip, voelde haar natte kut en ik zoende haar langs nek en in haar open blouse. Draaide me om en duwde háár naar de bank. Ze liet zich vallen, ik volgde haar en met mijn tanden greep ik haar slip en rukte hem van haar benen. Zwaaide mijn hoofd met slip heen en weer en liet hem toen los. Ze giechelde en stak haar armen naar me uit, “kom jongen”.

Ik werkte me haastig uit de kleren. Daar lag ze, rok, gapende kut, blouse half open, doorzichtige BH, stijve tepels. Ik liet me min of meer op haar vallen, duwde haar bh omhoog, deinend kwamen haar borsten vrij. Ze begeleidde mijn harde lid soepel naar binnen in haar gulzige grot en zuchtte. Voorspel was niet meer nodig, we waren er aan toe, allebei. Een hand greep haar bil en de ander masseerde een tepel. Ik ramde mijn jongeheer, zo diep mogelijk naar binnen. Gekreun, ze sperde haar benen, drukte haar bekken omhoog. Dieper, wilde ik dieper, dieper.

Het ging snel. Hoorde ik daar de bel van de winkel? Ik begon te hijgen. “Zachtjes”, siste ze. Ze gooide haar hoofd achterover, klam gezicht, zweet liep tappelings langs mijn rug, Natte lichamen, heftig, geil zoenen. Nog even…, volhouden.., Nam een tepel in mijn mond, beet zachtjes, lippen sloten zich om haar zalige, romige, borst. Zacht heerlijk vlees. En dan, verkramping, ontlading. ontspanning.

Even later stond ze op, fatsoeneerde haar kleren, deed haar slip aan. In een oogwenk was ze weer een keurige dame, alleen nog een beetje verhit. Uit de koelkast haalde ze nog een blikje, 'alsjeblieft' zei ze lachend, ga maar door die deur maar naar buiten, wees en verliet de kamer richting winkel.

Enigszins beduusd deed ik mijn kleren weer aan, dronk het open blikje leeg, stak de ander in mijn broekzak en verliet het pand. Moest even zoeken naar mijn fiets, die nog voor de winkel stond. Door de etalage zag ik haar. Met een elegant gebaar prees ze een fles wijn aan, 'Mijn zaad moet nu langs haar benen druipen' bedacht ik me glimlachend. Net voor ik voorover boog om mijn fietsslot te open hadden we oogcontact, onmerkbaar voor haar klanten.

In de trein was het rustig. Ik goot een teug bier naar binnen, en doezelde weg in de zon. “Het leven is verrukkelijk'

© Zwoeltje

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Als de nood het hoogst is

  1. 10 april 2007 at 10:33

    Realistische reconstructie van een seksuele ontmoeting, qua opbouw en verhaalontwikkeling weinig verrassend. Hier en daar formuleert de schrijver wat omstandig. Anderhalve ster.

  2. 13 april 2007 at 20:24

    Een beetje te afraffelig naar mijn smaak, maar voldoende voor 1 ster

Geef een reactie