Being Carlijn Wintrovitch

Dit verhaal wordt u aangeboden door Aetaluta Principium Est, met goedkeuring en medeweten van Carlijn. Carlijn heeft dit verhaal eerst zelf gelezen, en aanbevolen om het, met deze opmerking erbij, te publiceren! Veel leesplezier,

Carlijn en Aetaluta Principium Est

De Kut! “Ze snapt er gewoon niets van!” “Hoe durft ze!” “Net of zij zo goed schrijft!” “Plaatjesmaakster! Ze kan niet schrijven, ze moet altijd plaatjes in haar stukken plakken.” “Zelfs als ik een jaar droog sta word ik nog niet geil van haar schrijfsels.” “Sterker nog, een hyperseksuele TBS-er hoef je niet meer te castreren, gewoon Carlijn’s verhalen voor lezen, dan heeft een dergelijke kerel nooit enig geil gevoel meer.”

Ik schiet in de lach. Als ik mijn vrouw aankijk houd ik niet meer en gier het uit. Zij ook. Onze woede slaat om in slappe lach. Pure ontlading na alle spanning. Ik veeg een traan van haar wang, bespeur een twinkeling in haar ogen. We zitten volledig op een lijn. Mijn hand ligt nog op haar wang en streelt haar gezicht. We naderen elkaar nog even weifelend, maar als ik zo dicht bij haar ben dat ik haar geur ruik houd ik het niet meer en druk mijn lippen op de hare. Ze beantwoordt mijn kus meteen zeer vurig, onze tongen razen rond elkander. Al zoenend ruk ik haar bloes open en stroop die van haar af. We onderbreken zeer kort het tongen om mijn shirt uit te doen, maar onze lippen versmelten nog geen milliseconde te laat. Onze huid brandt en tintelt en wordt nog meer in vuur en vlam gezet door onze handen die strelen en overal tegelijk zijn. Ik stroop haar rok op en trek haar slipje naar beneden, nog steeds al kussende. Ik zet mijn voet in haar slipje en duw die verder omlaag, het stukje stof hangt nog slechts rond een enkel. Zij staat ook niet stil en opent mijn gulp. Een tevreden zucht in stereo; zij omdat ze mijn lul te voorschijn voelt schieten in volledige hardheid, ik omdat ik haar lippen voel: warm en nat. We hoeven geen tijd meer te verliezen, ik zet haar op de stoel en zak zelf op mijn knieën. De kop van mijn eikel drukt tegen haar lippen aan. Een klein beetje duwen en haar kutplooien wijken uiteen om mij te omsluiten. Dit alles doen we zonder dat we stoppen met zoenen. We versmelten gewoon op een tweede plek van onze lichamen. Mijn paal sopt moeiteloos in en uit haar natte spleet, ze slaat haar benen om mijn billen om me extra diep in zich te kunnen duwen. Het zoenen wordt steeds moeilijker door de intense prikkels die vanuit onze heupen ontstaan. Kussen lukt gewoon niet meer door die fijne streling van kut rond lul, pik in spleet. Zij komt als eerste en ze komt heftig. Ik voel haar schokken en ze klemt zich met armen en benen aan me vast om niets van de prikkels en de ontlading te missen. Ik bekijk haar smoorverliefd, terwijl ik het tempo volhoudt waarvan ze nu zo geniet. Langzaam zakt haar orgasme weg. Ik trek me uit haar kut en sta op; een beetje versuft kijkt ze me aan maar als ze mijn natte harde pik voor zich ziet steigeren, weet ze genoeg en opent haar mond. Langzaam likkend tast haar tong heel mijn paal af, alsof ze wil peilen hoe diep ik in haar kwam. Nou, dan kan ze meteen naar mijn ballen, tot zo ver ben ik in haar gesopt. Nadat ze mijn paal heeft afgelikt, neemt ze die geheel in haar mond, en zuigt me in zeer korte tijd naar een explosief orgasme. Als ik me nadien op haar schoot laat zakken kijken we elkaar genietend aan. Zij verbreekt de stilte:

“Taalkundig hier en daar wat leestekens fout, maar o zo geil was dit. Zuig daar maar eens een puntje aan, Carlijntje correctrice.”

Voorpret

Waarom we zo boos reageren op een analyse? Omdat onze verhalen verfraaide beschrijvingen zijn van echte vrijpartijen. Als dat afgekraakt wordt, is het alsof je te horen krijgt dat onze passie eigenlijk maar een heel doods en grauw gebeuren is. Toen wij ons eerste verhaal instuurden waren we heel trots, erg gespannen en veel te optimistisch. We fantaseren bij het versturen over een mailbox vol lovende reacties met minimaal drie confessies van vrouwen die door ons verhaal hun eerste orgasme gekregen hebben en meteen nog drie spuitende hoogtepunten erna!

Als we de volgende dag kijken op Eropodium, staat ons verhaal er al op. 1700 Mensen hebben het gelezen! Zie je wel, we moeten snel galakleren huren, het kan niet anders of we worden uitgenodigd op het boekenbal. Laten we in het forum een discussie openen, waarin de CRO alvast hun analyse van de sterke kanten van dit verhaal mogen geven. Hebben de overige lezers meteen een podium om lofuitingen op te schrijven. Yep, de wereld is mooi, bezien door onze ogen en beschreven door onze vingers.

Aftershock

Inderdaad reageert een lid van de CRO op ons analyse verzoek. Maar is dit wat we nastreefden?

Citaat:

Origineel gepost door Carlijn Hoi Aetaluta Principium Est Ik heb voor het eerst je verhaal doorgelezen en heb het direct beoordeeld voor de sterren. Helaas voor jou heb ik je verhaal met geen enkele ster gewaardeerd, omdat er teveel opmerkingen bij te maken zijn. Wil je eens een verhaal met een ster lezen? Klik eens op mijn naam en een volledige sterrenhemel opent zich voor je. Dit bedoel ik niet kleinerend, maar gewoon eerlijk om je de kans te geven in te zien hoe groots een schrijfster zijn kan. Mijn oordeel is streng, maar altijd rechtvaardig, zo ook voor jouw verhaal. Ik moet eerlijk zijn en je een terechte beoordeling geven, anders zou ik je voorliegen en daar heb jij al helemaal niets aan. Tegen mezelf ben ik ook altijd eerlijk als ik mezelf 3 sterren toewijs (van die verrekte musketiers mag ik mezelf nooit eens 5 sterren geven. Snappen ze dan echt niet dat het Carlijn’s Eropodium is?) Zie me niet als een pennenlikkende zuurpruim, ik ben juist een filantropische mensenvriend (in dit geval geen pleonasme!!!) die het beste met je voor heeft. Als je een betere auteur wil worden heb je meer aan duidelijke, eerlijke kritiek, dan aan wollige en half gemeende, sociaal wenselijke algemeenheden. Tijd voor wat volzinnen van mijn toetsenbord: Verhalen zijn leuk, taal is leuker, mijn taal het leukst. Taal is een fenomeen waar ik altijd in het bijzonder op let. Voor een belangrijk deel bepaalt het taalgebruik de kracht of intensiteit, zo je wilt de mate van geilheid, van een verhaal. Mijn voorlopige opmerkingen zijn dan ook vooral taalkundig van aard; het is me gewoon niet gelukt mijn concentratie bij je verhaal te houden, aangezien ik bij elke zin dacht hoe geniaal ik het verwoord zou hebben. Enkele (deze lijst is in willekeurige volgorde en niet limitatief opgesteld) opmerkingen mijnerzijds: – Ik tel in totaal 48 of 49 keer het woord ‘heerlijk(e)’, al dan niet in combinatie, zoals ‘overheerlijk.’ Dat stoort enorm bij het lezen. Ik snap dat het niet iedereen is gegeven om een mondain vocabulaire te hebben maar smeuïg, bohémien, delicatesselijk, Aphroditisch, hoogdravend, heroïsch en epistulair zijn toch voor iedereen dagelijkse woorden. Mijn tip is om in één tijd te schrijven (best de tegenwoordige, doe niet aan bespiegelingen en flash backs) en om woorden die een gevoel of een ervaring moeten versterken, zoveel mogelijk achterwege te laten, zeker als het om mannen gaat. Een voorbeeld: Jij schrijft: “Zij zal nauwelijks beseft hebben wat er gebeurde of hij splijt haar al opnieuw en rijgt haar aan zijn staak, dit keer van achter, zijn geliefde standje.” Veel te versterkend, veel te vaak het woord heerlijk. Storend en stuitend! Let op de tijd! Ik als schrijfster zou schrijven: Bedwelmd, overrompeld en goddelijk-meegesleept zweeft ze tussen het Hemelsche rijk en het ondermaanse, is geheel van onze Aardmoeder verheven, of hij spleet de onvolprezen, mythisch-smeuïge Aphrodistische genotsgodin en rijgt haar aan zijn staak, dit keer aan de achter kant, bij haar Bohémien billen, haar ultra intiemste vrouwelijke zijde,haar kosmopolitische derrière. In een woord: heroïsch, hoogdravend, vrouwzijn tot in het vrouwelijkste deeltje van een vrouwenlichaam, ontving ze hem in zijn favoriete standje! Zie je het verschil !!! Uiteraard kan ik nog veel meer met een rode stift op mijn beeldscherm markeren, en mijn miljoenen fans lezen zelfs deze analyse met genoegen, maar mijn echte kwaliteiten komen beter tot haar recht als ik proza schrijft, dus ik ga weer verder met I, Carlijnus, mijn magnum opus dat de wereldliteratuur gaat herdefiniëren, en waarbij Lolita, oorlog en vrede, en Jane Eyre snel in elkaar geflanste sinterklaasgedichten zullen blijken te zijn. Tot zover. Laat je niet afschrikken door mijn commentaar, gebruik het als gratis advies en je verhalen zullen snel dramatisch verbeteren en ooit misschien in de schaduw van de mijnen kunnen staan. Als je echt hard je best doet, mag je misschien ooit een citaat op de flaptekst zetten, zo van “Carlijn heeft mij doen inzien dat er maar een iemand met literatuur en taal bezig mag zijn, en dat is de onvolprezen Carlijn. Carlijn nogmaals bedankt dat je me hebt doen inzien dat ik de taal niet waardig ben.” Carlijn – Nobelprijs is my middle name – De Winter. (De Nobelprijscommissie twijfelt nog: literatuur, vrede en geneeskunde, kan je die in een en hetzelfde jaar aan een persoon toekennen?) ps. Ik kijk uit naar je volgende verhaal, ik heb al zin om volzinnen in de analyse daarover te schrijven. O, andermans knulligheid is zooooooo inspirerend.

Weg goed humeur, weg plezier in schrijven en Eropodium, weg alle dromen. Scheldwoorden vliegen naar het beeldscherm. Gevolgd door de ontlading en lachen. En zoenen, strelen, vrijen en wild neuken, ondertussen elkaar verzekerend dat het wel een geil verhaal is. Want het is ons verhaal. Met onze geilheid erin.

Als wel vol heftige emotie, gewoon voor de computer op een bureaustoel de liefde bedreven hebben en snel klaargekomen zijn, weten we het zeker. Wij zijn geil, onze fantasieën zijn zeer erotisch, juist geplaatste leestekens of niet! Wij zitten nahijgend en geurend naar seks achter onze pc, wat zou die Carlijn nu aan het doen zijn?

“Joh, vergeet haar toch, ze zit ongetwijfeld wat te droogstoppelen achter haar computer.”

Mijn vrouw, koningin van de rake opmerkingen!

Achter de computer

Enige dagen later zit ik achter de computer. Die loopt vast, en met geen mogelijkheid krijg ik het ding weer aan de praat. Geen control-alt-delete, reset of aan-uit knop helpt. Ik duik onder het bureau en wil de stekker eruit trekken. Grappig, denk ik, we hebben muizen. Naast het stopcontact zit een soort muizengat. Als ik er met mijn oog door wil kijken, lijkt het wel alsof ik het gat wordt ingezogen en in een keer zit ik een donkere ruimte. Ik twijfel. Heb ik mijn hoofd gestoten of zo en ben bewusteloos geraakt? Wat is er gebeurd dat ik ineens in het duister zit? Het lijkt alsof ik vaag ergens wat licht zie, waar ik op af ga. Ik hoor voetbalgeluiden. Vreemd, ik heb de TV toch niet aangezet? Ik ga op de schemering af. Ineens stuit ik tegen een massa; het is geen glazen wand, eerder iets zachts, elastisch en verrassend helder. Een gigantische hand raast op me af; ik rol van schrik naar achter, terwijl een gigantische vinger met afgekloven nagels vlak bij me op en neer schuurt. De hand verdwijnt weer en alles wordt weer lichter. Ik blijf een beetje naar achter zitten en bekijk eens waar ik ben; achter en rond me kan ik eigenlijk niets zien, alleen voor me is er licht. Ik kijk een simpel ingerichte huiskamer in, waar een grote boekenkast de hele wand vult. Ik lees wat boek titels: “De zeebries bracht hartstocht”, “In vuur en vlam bij de haard”, “Armen om in te smelten” en “De dokter genas haar gebroken hart” . Naast bouquetreeksromantiek is er in dit huishouden behoefte aan wat minder tot de verbeelding sprekende, meer expliciet-beeldend materiaal, getuige DVD’s als “Ja zuster, kom zuster”, “Jane Bond – Casino Anale”, “Peggy pijpt Papendrecht”, “Bob de Douwer” en “Fill Jill”.

“Bieeeeeer!!!” schalt het rond me. “Wat, schatje?” “Bier, doos! T’is op!”

Ik zie heel mijn perspectief draaien en schokken. Ik…nee, dat kan toch niet? Ik lijk wel in iemand te zitten! De wandkast verdwijnt uit beeld, ik zie een deur snel naderen, die gaat open, daarachter een keuken. De koelkast deur gaat open, een flesje bier wordt gepakt en geopend.

“Ik zit in een hoofd! Ik moet hier weg, weg moet ik, help ik moet hier uit!” Ik kan echter geen kant uit, sterker nog, ik word nu naar de huiskamer bewogen. Ik probeer te bepalen in wie ik zit, maar als ik tegen de doorschijnende wand leun, zie ik alleen een keukenschort. Het is niet te zien of ik in een vrouw zit of in een…

“Rot nou op voor die TV, mens!” Voor het eerst zie ik de heer des huizes: een enorme pens zit in een smoezelig hemdje geperst, een vet petje op zijn kop. Niet een prototype van een homo, redeneer ik, dus is het lichaam waar ik in zit waarschijnlijk van een vrouw. Ik ben benieuwd hoe ze eruit ziet.

“Is het spannend, schatje?” Hij zet een bierflesje aan zijn mond en kijkt langs de vrouwpersoon naar de TV. “Sinds wanneer heb jij verstand van voetbal? Ga nou maar ranzige verhaaltjes beoordelen met je rode pen, dat kan je toch zo goed?. Straks zal ik mijn rode pen uit mijn broek bevrijden en jou eens beoordelen! Dan schrijf ik me toch een meesterwerk, zoiets heb je nog nooit ervaren! He, wacht, wijf uit de weg, ja ja komt ie jaaaaaaaa! Goaaaaaallllll!”

Ik zit dus in het hoofd van een vrouw die verhalen beoordeelt. Een vrouw met een zuipende kafferende kerel heeft die haar straks ongetwijfeld gedurende 3 minuten wat gaat porren met zijn pikkie. Jezus, zoiets wil je niet meemaken. Ik moet hier echt weg! Wacht, ik heb mijn mobiel bij! Snel naar huis bellen! Verdomme nee hè, geen bereik hier! Wat moet ik nu? Ik wil hier weg! O, shit voetbal is afgelopen, hij zou toch niet…”

“Zet eens naaiatelier 3 op” hoor ik hem brommen: “En verdwijn dan ff uit mijn beeld ja, jouw beurt komt zo” Het hoofd richt zich op en doet wat hij commandeert; het voetbalgebrabbel verandert in gekreun en geil gesteun. Naaiatelier 3 staat op, en bijna meteen hoor ik het niet alleen, maar zie ik het ook door haar ogen. Een vrouw is kleren aan het maken, als een vertegenwoordiger langskomt. Standaard gebrabbel als: “Ben je alleen”, “O wat is het heet hier, vind je het erg als ik een knoopje losmaak” begint, maar dan drukt mijnheer op de doorspoelknop, en valt het geluid weg en maken de figuren op het scherm schokkerige gebaren. Ik zie een blouse snel open gaan, net als een rokje en een stijve pik verdwijnt in haar mond. Na een staaltje snelpijpen gaat ze op haar knieën en hij komt achter haar zitten. Pas dan wordt het beeld normale snelheid en hoor ik weer geluid. Overdreven steunend sopt de acteur zijn staaf in haar kale pruim, begeleidt door een jazzy muziekje. “Als jij eens op je knieën op de grond gaat zitten.” “Hier? Mmm, schatje kunnen we dat wel maken? Ik heb nooit geweten dat jij van zulke spannende dingen houdt…” Hij heeft zijn broeksriem al los: “Natuurlijk hier, ik wil de film toch uitkijken? Geil toch, kan ik blijven kijken terwijl ik je naai.” Ze staat op en begint langzaam haar schort uit te doen. “Kom, schiet op, niet zo preuts. Zijn die verhaaltjes van je ook niet. Daar gaat het er toch ook altijd van “hang, zo die zit en dan raggen maar”? Nou dat wil ik ook wel eens. Al dat getreuzel en “gevoorspel” van jou altijd”. Hij duwt op haar schouder en ze laat zich door haar knieën zakken. Zijn broek en onderbroek doet hij in een beweging omlaag. Geen tijd nemend om uit zijn kleding te stappen, doet hij met zijn broek rond zijn enkels wat knullige hupjes richting haar. Ze wil hem nog zoenen, maar hij weert haar af en gaat net als de pornoster achter haar zitten. Ik ben blij dat hij dit standje kiest, ik hoef nu niet alles te zien. Helaas kan ik wel raden wat hij doet. Ik haar wat geritsel van kleren, waarschijnlijk haar schort omhoog en haar slipje omlaag. Kort daarop begint hij te steunen, en ik voel wat zacht geschommel. Hij zit flink in haar te raggen waardoor haar lichaam wat heen en weer deint. Ze blijft muisstil, hij gaat sneller en sneller ademen. Na 20 kreunen hoor ik een oerkreet, waarop het zachte schokken stopt.

“Aaahhh, dat was lekker. Wat verwen ik de vrouwtjes toch. Ik ga maffen, dat heb ik wel verdiend.” En weg loopt hij, een inferno van lege bierflesjes, chipszakjes, een DVD hoes en een volgespoten vrouw achterlatend. Ze laat zich op de grond ploffen, stopt een bonbon in haar mond en zet een fles Martini aan haar mond. Ik kijk graag naar vrouwen, zeker als ze in seksuele extase zijn, maar nu begin ik te bidden, te duimen en te prevelen of ze alstublieft niet aan zelfbevrediging wil doen. Ik voel me niet zo op mijn plaats, lijk wel een ziekelijke voyeur. Ik wil niet zien dat ze zich zelf bevredigt na de “seks”. Ik hoef niet bang te zijn. Ze is gelukkig in het geheel niet heet geworden van zijn geram, noch van “naaiatelier 3”. Ze staat op een loopt naar een computer die in de hoek van de kamer staat. De ene na de andere bonbon verdwijnt in haar mond. Wacht eens even, zei hij niet dat ze moest stoppen met die rode pen. Nee, da’s te toevallig… Een vrouw die erotische verhalen corrigeert. Hoe zou ze heten? Zou het… Carlijn? Nee ik droom, dat kan niet anders. Of het Carlijn is, wordt me niet duidelijk. Ze is wel duidelijk een analiste van verhalen. Ze opent er een en begint er in te corrigeren. Een erotisch verhaal zie ik als ik meelees, en zeker niet slecht. Zij haalt er de ene na de andere frase door. Ik zie er vaak de fout niet in. Als de tekst bijna helemaal beoordeeld is, typt ze een conclusie: “Ik kan er geen enkele opbouw in vinden, je ragt meteen naar neuken en een hoogtepunt toe. Terwijl de plek, de setting origineel is. Waar is het voorspel? Teleurstellend en onbevredigend voor me. Zeker door enkele storende taalfouten!” Verbijsterd lees ik de zinnen enkele keren over. Recenseert ze nu echt het zelfde verhaal als ik gelezen heb? Hij lijkt meer een recensie van haar lover en zijn wanprestatie!

Ineens begint alles te schokken rond me. Zozo, denk ik, misschien was daarnet het voorspel, en begint nu het echte werk. Die kerel kan nog een keer, en …

Dit schokken is echter heftiger, en ik heb ineens het gevoel alsof ik in een vrije val raak. Ik val en val, en land dan zacht… in mijn eigen bed! Heb ik gedroomd? Nee, ik ben klaarwakker. Het begon allemaal met dat gekke muizenhol. Ik loop naar beneden en zie allemaal nog licht: de pc staat nog op storing… ik heb echt onder de kast gekeken en ben toen in iemands hoofd geweest!

De volgende dag

“Je bent laat gaan slapen gisteren” wordt in mijn oor gefluisterd, gevolgd door geknabbel aan mijn oorlel en een hand die onder het laken glijdt. Even dommel ik nog wat verder, maar als in mijn oor wordt gefluisterd dat ze best op haar knieën voor me wil gaan, schrik ik met een schok wakker. “Je gelooft mij nooit! Je gelooft nooit wat ik gisterenavond heb meegemaakt.” Ze luistert maar half, is juist bezig om onder de deken te kruipen. “En jij gelooft nooit wat je zo meteen gaat meemaken!” Ik ben te vol van gisteren om nu met haar te vrijen. Ik houd haar tegen op haar weg omlaag. Ze kijkt me verbaasd aan: “Heb je geen zin? Doe ik iets fout of zo?”. “Nee, daar gaat het niet om, ik wil eerst praten met je. Luister nou eens wat ik gisteren heb meegemaakt, je gelooft me echt niet. Het lijkt wel een droom, maar het is echt, ik heb het gecontroleerd!” Ze is echt hitsig, denkt maar aan een ding. Haar ogen beginnen te twinkelen: “O, nu snap ik het! Je wilt een fantasie vertellen, in de hoop dat ik die naspeel. Mmm vertel, hoe ging je droom gisteren? Was ik een lifster? Of een winkelmeisje? Of had ik een geil collegaatje mee? Da’s moeilijk te regelen hoor op zondagmorgen, een collega voor een triootje… moet ik me maar voor twee inspannen! Kom hier, ondeugd, vertel het me…” Ze wil weer onder de dekens glijden, maar nu houd ik haar boos tegen. “Stop nou eens! Je luistert niet naar mij! Ik wil geen seks. Ik heb gisteren al seks gehad … met een man!” “Wat?!? Een man? Wat… waar… wat heb je gedaan? Hoe kom je daar nou weer bij? Verdomme, we zouden het toch van te voren vertellen als we zin hebben in iemand anders…” “Neeheee, dat bedoel ik niet. Ik heb geen seks gehad met een man, ik zat in een vrouw die seks had met een man!” “Nou wordt die helemaal mooi! Praat nou eens normaal man! Hoor je jezelf wel? Wat is er met jou? Ik zat in een andere vrouw die … Dat noem ik een trio, dat noem ik een wijf sandwichen!” “Ik heb gisteren echt niets gedaan! Ik zat achter de computer, die liep vast en ik kreeg het ding met geen mogelijkheid aan de praat. Ik kroop achter de kast om de stekker eruit te trekken, toen zag ik een muizenhol…” “Hebben wij muizen? Gatver!” “Daar gaat het niet om! We hebben geen muizen, het is meer een soort, tja het klinkt ongeloofwaardig, maar het is meer een soort, transporteer poort of zo, een wormgat, of, tja ik weet ook niet hoe ik het moet noemen. Ik zag dat gat, wilde er in kijken, en zat opeens in iemands hoofd.” “Lul niet zo, klootzak. Muizengaten, wormholen, hoofden van anderen… wat heb je nou gisteren uitgespookt? Ben nou eens eerlijk tegen mij!” “Ik ben eerlijk! Geen woord gelogen. Ik geloofde mezelf eerst ook niet. Er zit echt een muizengat, en daardoor kom je echt in het hoofd van een vrouw!” “Je lult je zo vast ventje. Geef nou toe dat je een ander hebt geneukt, of heb je van de pillen van die kennis van je gesnoept? O, man, ik heb je nog zo gezegd van die chemische troep af te blijven!” “Nee, ik heb niets geslikt, je weet dat ik van drugs afblijf. Ik weet ook niet wat er gebeurde. Ineens zat ik in een ander hoofd, ik heb dat niet gezocht of zo. Ik weet dat het absurd klinkt, maar ik lieg niet. Ga dan meekijken bij de computer, ik verzin geen woord!” Ze twijfelt, stapt dan ineens naakt uit bed en loopt naar de huiskamer. In mijn boxershort kom ik snel achter haar aan als ze naar de computer loopt. Ze klinkt vol ingehouden woede: “Laat zien dan, maar o wee, als je me iets wijsgemaakt hebt. Dan zal dat verhaaltje van Carlijn over die kuisheidsgordel als wraak, een lief kinderrijmpje blijken te zijn vergeleken bij de kuisheid die jij lange tijd zal ondergaan!” Ik kijk haar niet aan, mompel: “Onder de kast” en zak op mijn knieën. Zij bukt zich langzaam, kromt haar rug, haar benen houdt ze lang gestrekt en haar billen gespannen. Ik word meteen geil van die pose, en dat weet ze. Ze kijkt me met vonkende ogen aan. Alle twinkeling, alle lust is in een paar minuten uit haar verdwenen. Ze toont zich om te tonen wat ik misloop. Een spoortje twijfel maakt zich van me meester. Verdorie, ik heb toch wel gelijk? Ik droom toch niet dat ik in het hoofd van een ander zat? Ik heb een mooie ochtend weggegooid, en heb heel wat goed te praten als ik het mis blijk te hebben, flitst er door me heen. Er is echter geen weg meer terug. Dan zakt ook zij door de knieën. Ik zet wat kracht en duw de kast opzij. Godzijdank zit er een muizenhol naast het stopcontact. “Als je daar doorheen kijkt gebeurt het.” fluister ik. Ze kijkt me vorsend aan en merkt dat ik het meen. Haar oogopslag wordt milder, weifelend zelfs. “Kom, geef me je hand, dan gaan we samen” kan ik uitbrengen. Mijn hart klopt in mijn keel, ik ben zo zenuwachtig. Ze geeft me haar hand, en dan begin ik me voorover te buigen. Ze volgt me, onze hoofden komen dicht bijeen. Ik geef een kneepje in haar hand, en wacht even. Als ze mijn hand steviger vasthoudt overbrug ik het laatste stukje en kijk in het muizenhol. Weer dat zuigend gevoel, weer die duisternis. “Schat?” hoor ik een piepstemmetje naast me. “Was dit gisteren ook zo?” “Toen hoorde ik voetbal op TV. Maar verder is alles hetzelfde. Kom dan gaan we op het licht af, dan kan je door haar ogen kijken.” Als we op het schemeren afgaan, krijgen we langzaam zicht op een keuken. De koelkast waaruit gisteren het bier werd gehaald, staat er ook. Het aanrecht staat vol met afwas. Vrouwelijke handen wassen een bierglas af. Het hoofd richt zich dan op een punt naast de spoelbak. “Dit is dezelfde vrouw, ik weet het zeker” fluister ik: “Kijk, kijk, daar staat een boekje! Ze leest zelfs doktersromannetjes tijdens de afwas!” “We zitten echt in iemand, toch? Knijp me eens, ik droom toch niet?” Ik streel haar naakte dij. “Voel je dit, lief?” Een zachte kus op mijn arm is haar antwoord. We kijken wat rond ons, voor zover dat gaat, maar de blik van de vrouw waar we inzitten blijft op de afwas en het boek gericht. Af en toe wordt een bonbon gegeten, er wordt eens een bladzijde omgeslagen van het boekje of ze neemt een slok uit een fles Martini. Er is geen spoor van de kerel te ontdekken. Ligt hij nog te maffen? In ieder geval hebben ze geen erotisch begin van de vrije zondagmorgen.

“Hoelang blijven we hier?” vraagt mijn vrouw. “Gisteren heb ik de tijd niet bijgehouden, maar het duurde toen niet lang. Zij zat eerst kort achter een computer, ging toen bier halen, keek even voetbal mee, gevolgd door een pornofilm, en toen moest zij op de knieën en was er even seks. Vraag me niet hoe dat was, want ik walg er nog van!” Een kort giecheltje “Je moet deze vrouw ook op je erelijst zetten van vrouwen waar je in geweest bent! Je hebt er een nieuwe bij, dus nu mag ik binnenkort ook een keer met een andere man…” “Wat ben je toch weer grappig! Je denkt toch niet dat ik gisteren een erectie kreeg toen ze bezig waren. Kom later niet bij me klagen als ik geen stijve meer krijg omdat ik aan hun seks denk. Het was echt niet verheffend!” “Jij geen stijve? Dat moet ik nog meemaken! Ik wed dat ik je zelfs hier meteen hard heb!” Ze buigt zich al voorover naar me, helemaal weer in de stemming van daarstraks, in onze slaapkamer. “Doe niet!” sis ik: “Je waagt het niet, dit is toch geen plek om seks te hebben!”. “Zegt de man die er geen probleem mee heeft om mij om het bureau van mijn vader kletsnat te beffen en klaar te laten komen terwijl in de kamer ernaast een borrel voor zijn jubileum is! Ook dit is een plek voor ons, wedden?” Ze kruipt naar me toe en gaat op mijn boxershort af, als ineens de vrouw waarin we zitten zich begint te verplaatsen. Onze hospita loopt vanuit de keuken naar de huiskamer die ik al ken, en zet de computer aan. “Zo begon het beeld gisteren” vertel ik. Ze opent Internet en typt www.eropodium.nl in. “Zo meteen leest ze een opwindend verhaal” gniffelt mijn vrouw: “En dan heb jij zo meteen geen sex met haar man, maar met haar Tarzan!” “Ze is zo frigide van haar man geworden, dat ze een ijslolly kan gebruiken als dildo, zonder dat die smelt!” We proesten het luid uit en vergeten helemaal waar we zijn. Het lijkt of het hoofd zich verbaasd opricht om te luisteren. Zou ze ons horen? Na een korte pauze gaat ze verder met de computer. “Ze gaat inloggen. Dan zien we haar nickname.”

C A R L I J N

Zien we haar intoetsen, met het wachtwoord

W I E O W I E N E U K T M I JVANDEWERELD3XOPRIJ?,

Een opwinding maakt zich van ons meester. “Carlijn! De afkeurbitch!” “Wat een lang en wanhopig wachtwoord” concludeert mijn vrouw. “Geen wonder dat ze geile verhalen afbekt, ze is zo zoekende dat ze jaloers op anderen wordt!” “Dat is het! Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb! Carlijn keurt verhalen af, onder het mom van een komma verkeerd hier, een in cijfers genoteerd getal daar, wat veel gebruik van bijvoeglijke naamwoorden zus en uiteraard eenzijdige woordkeus zo. Ze misprijst verhalen die op waarheid gebaseerd zijn, puur uit afgunst en het gemis van een eigen bevredigend seksleven!” “Onze beschrijving van ons neuken, is afgekeurd door een vrouw die nog geen vol uur penetratie per jaar achter de lippen heeft!” “Moeten we eigenlijk wel boos zijn op haar, nu we haar achtergrond kennen? Hoe zouden wij zijn als we niet onze stomende vrijpartijen hadden?” “Ik weet niet hoe ik dan zou zijn, maar ik weet wel dat ik nog steeds geen stomende ochtend heb gehad. In de categorie vreemde plaatsen scoren we toch wel heel bizar als we zeggen dat we seks hebben gehad in andermans hoofd, niet?” Mijn vrouw geeft me geeneens kans om te antwoorden, maar kruipt op mijn schoot en slaat haar armen en benen om me heen. Een hartstochtelijke kus is mijn deel. Ik zie nog net de eerste doorhalingen geplaatst worden in ons verhaal “Ingrediënt C”, maar dan neemt de tong van mijn liefste me mee haar passie in en ben ik alleen nog met haar, en haar alleen bezig. Bijna onmiddellijk ben ik hard, en mijn pik duwt tegen haar kruis. Plagerig schuift ze ermee over mijn verpakte lid, mij rustig verder kussend. Als ik haar gevoelige plekje net boven haar billen zacht begin te strelen, kan ze er ook niet meer tegen. Het plagen stopt, mijn naakte paal is nodig. Mijn pik wordt uit mijn boxer gehaald en ze schuift die zonder los te laten tussen haar natte lippen en laat zich er helemaal op zakken. We versmelten tot in haar diepste. Heel zachtjes schommelen we, om onze lendenen nog meer in vuur en vlam te zetten. Steeds intenser en heftiger is ons gevoel, steeds krachtiger de beweging. Dan lijkt het alsof alles om ons heen begint te schokken.

“Mmmm schat, wat stoot je lekker krachtig” kreunt ze, maar ik moet toegeven dat het te veel eer is. “We gaan weer uit haar hoofd”, en inderdaad we raken in een vrije val.

We zijn nog steeds in elkaar versmolten, als we landen op ons bed. “Hallucinant!” “Inderdaad, een ander woord is er niet voor!” “Sorry dat ik aan je twijfelde, ik…” “Logisch dat je aan me twijfelde, wie gelooft zoiets nou?” “Ik ben altijd al gelukkig met jou geweest, maar nu ik gezien heb hoe het bij een andere vrouw is… arme Carlijn.” “Bonbons, veel lezen, Martini, ik begrijp dat ze haar voldoening haalt uit vernietigende analyses schrijven.” “Ik zal haar iets geven om te analyseren.” “?” “Ik ga je zo teder klaar laten komen, en dat ga ik daarna als een soort bouquetreeks beschrijven; het kan niet anders of ze gaat haar slip kletsnat soppen als ze dat gelezen heeft!” Mijn vrouw voegt daad bij woord en mijn pik, die misschien iets slapper in haar aan het worden is, krijgt ze met wat contracties van haar kutspieren weer keihard. Met onze ogen nog meer in elkaar verankert dan mijn penis in haar spleet, begint ze op en af mijn paal te glijden. Als ze tot aan mijn ballen gegleden is, volgt eerst een samenknijpen van haar lippen, voordat ze tergend langzaam omhoog gaat. Als mijn eikel nog net haar vulva schampt, schroeft ze zichzelf weer op mijn apparaat. Ze is ritmisch als een neger, constant als een metronoom. Het ritme blijft hetzelfde, ze versnelt noch vertraagt. Het is neuken van alle franje ontdaan. We kijken elkaar aan, blijven in dezelfde houding zitten, de armen om elkaar geslagen. Geen andere beweging dan nat over hard. Versnelling is niet nodig, het hoogtepunt komt uit onszelf. We hoeven ons niet extra te prikkelen, niet harder of dieper te stoten, het continue van ons neuken maakt ons geil, maakt haar steeds natter, maakt mij steeds stijver. Haar blik wordt steeds afweziger zie ik, ik heb ook moeite om haar scherp te blijven zien. In het tempo van ons neuken voel ik mijn ballen zich vullen, en ik zak helemaal weg in de roes van onze bewegingen. Mijn pik richt zich nog iets meer op in haar, tegelijk voel ik haar spieren verkrampen. Ik spuit, zij schokt, wij synchroniseren. Het ritme blijft, hoe intens onze hoogtepunten ook zijn, het neuken gaat door. Pas als alle storm is gaan liggen vallen we stil. “Wat was dit bijzonder! Langgeleden ook dat we tegelijk kwamen.” “Dit was drie sterren! Hoe je dit ook beschrijft, zo neuken is drie sterren waard.” “Wee de analist die hier geen drie sterren voor geeft. Mijn toorn zal op ze neerdalen.”

Uit ervaring kan ik meedelen dat als mijn eega boos is, je verlangt naar wraak van de ETA, Holleeder, een groepje Hells Angels en wat voetbalhooligans bij elkaar.

Terug naar Carlijn

Wie is Carlijn? Eet ze veel bonbons? Leest ze veel doktersromannetjes? Drinkt zij Martini uit de fles? Heeft ze een bierzuipende echtgenoot (Ro?) Heeft ze een seksleven?

Al het bovenstaande is speculeren. Het gehele verhaal is dichterlijke vrijheid, ontsproten uit mijn fantasie. (Of heb ik de waarheid beschreven Carlijn?) 😉

Is Carlijn een strenge analiste?

Carlijn is een strenge analiste!

Onmiskenbaar bedoelt Carlijn de analyses constructief. Ongekend nauwkeurig pluist ze verhalen door, voorziet ze van opmerkingen, vooral lettende op taal. Opmerkingen komen wel eens hard aan bij auteurs, die niet zozeer willen weten of het taaltechnisch klopt, maar juist willen horen of hun verhaal geilheidsgewijs goed is.

Waarom dit verhaal, deze satire, deze pastiche? Omdat ik sommige van de taalfouten die analisten uit mijn verhalen halen echt niet zie. Ik probeer met deze “J’accuse” analisten een (lach)spiegel voor te houden. Ik denk echt dat in sommige verhalen te taalkundig, en te weinig verhaalkundig wordt geanalyseerd. Dat is míjn analyse!

En nu op zoek naar de taalfouten in dit verhaal!

Aetaluta Principium Est

(Lingua Non)

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  6 comments for “Being Carlijn Wintrovitch

  1. WB
    29 november 2006 at 16:26

    Nou, die carlijnse kleun is wel aangekomen! Het spijt mij zeer maar ik vind dit geen verhaal. Er zitten te veel elementen in die afleiden van wat mogelijk als verhaal bedoeld is. Het hoort voor mijn gevoel meer op het forum thuis.

  2. 30 november 2006 at 17:37

    Eindelijk iets dat eniszins op een echt verhaal lijkt APE! Geinig, geilig, humorvol. Als er niet zoveel fouten in zaten had ik het 4 (vier) sterren, of zelfs vijf (5) gegeven, dit omdat je jezelf ook zo heerlijk (hoeveel keren&#33 op de hak neemt.
    Hoe dicht kun je de waarheid naderen! De splinter in andersmans ogen?
    Nee, zonder gein nu: ik heb me slap gelachen, hoewel me dat als vrouw slecht af gaat.

  3. 1 december 2006 at 13:47

    Een mooie en originele satire

  4. 1 december 2006 at 18:20

    Kan deze schrijver schrijven? Ja! Zelfs zo goed als foutloos! Is dit een erotisch verhaal? Neen! Geilheidsgewijs kom ik met moeite aan 1 ster.

  5. 2 december 2006 at 16:04

    Originele manier van afreageren….

  6. 3 december 2006 at 10:36

    leuke parodie ! Wat ik wel jammer vind, is het stukje over jouw vermoeden dat het Carlijn wel eens zou kunnen zijn. Nog niets in het verhaal wijst daar al op, behalve dat ze verhalen recenseert. Veel krachtiger was het geweest om dat alleen tot het laatste gedeelte te bewaren als ze inlogt op de site. Het komt zo wat ongeloofwaardiger over.
    Verder taalkundig goed lopend en erotisch lekker beschreven. Ga vooral zo door, je schrijfkwaliteit verbetert tot nu toe bij elk verhaal.

Geef een reactie