Bern

Bern … Daar stond ik dan, bepakt en bezakt op het station van Bern in Zwitserland. Een prachtig oud gebouw met van die mooie hoge gewelven. Volledig opgetrokken uit grote geelgrijze stenen. In iedere andere situatie zou ik ervan genoten hebben, maar niet vandaag. Wat een vreselijke week had ik achter de rug! En tot overmaat van ramp regende het vandaag ook nog eens. Niet dat je nu denkt dat het gewoon een buitje was. Nee, het had de hele dag al gemiezerd en geregend. Dat kwam mijn humeur niet ten goede. Inmiddels kwam het water met bakken uit de lucht. De trein had een flinke vertraging opgelopen ergens in de buurt van Keulen. En dan waren er nog die jolige vakantiegangers met hun giga-bagage en ski's. Het leek of de hele wereld zich ineens tegen mij gekeerd had.Door de vertraging zou ik zeker te laat komen op het congres.

Eigenlijk zou ik blij moeten zijn met deze afleiding, maar ik kon mij er niet op concentreren. Met mijn koffer in mijn ene en een paraplu in mijn andere hand, keek ik wat verloren om me heen en liet de hoogtepunten (of waren het dieptepunten?) van afgelopen week voor de zoveelste keer aan mijn geestesoog voorbij gaan. Mijn baas was vorige week naar me toe gekomen, met de mededeling dat ik naar dit congres moest en dat ik er dan ook nog een presentatie zou geven. Ik was razend enthousiast. Dit was een geweldige kans om mezelf te bewijzen. Direct 's avonds zou ik overwerken. Het zou wel nachtwerk worden en de rest van de week zou ik dan ook in de stad in een hotel blijven om zo min mogelijk reistijd kwijt te zijn. Dat deed ik wel eens vaker als er iets belangrijks voor de boeg lag.

Dus ik had het thuisfront gebeld om Richard, mijn vriend, te informeren. Voor hem was dit niks bijzonders het kwam immers wel vaker voor. Maandag en dinsdag had ik lang doorgewerkt en maar nauwelijks tijd genomen om te lunchen en even snel iets te eten in het restaurant op de hoek. Dat was natuurlijk wel het voordeel van de grote stad. Op woensdagmiddag had ik Richard gebeld dat ik donderdagavond thuis zou komen en dat het wel laat zou worden. Het wilde nog niet echt vlotten met mijn presentatie.

Uiteindelijk kreeg ik inspiratie en het gevolg was dat ik woensdagavond om 7 uur al zo ver gevorderd met mijn presentatie, dat ik besloot dezelfde avond nog naar huis te gaan. Enthousiast trok ik mijn jas aan. Stond op het punt Richard nog even te bellen om hem te laten weten dat ik eraan kwam. Uiteindelijk besloot ik hem te verrassen. Dat zou hij vast geweldig vinden! Ik verheugde me al helemaal op zijn lange sterke armen om me heen. En de innige zoen en wat er verder beslist nog zou volgen.

Met een glimlach op mijn gezicht stapte ik in de auto en reed snel naar huis. Ik stak de sleutel zachtjes in het slot en opende de deur. Stapte op mijn tenen naar binnen. Vanuit de kamer hoorde ik de tv, maar verder niets. Voorzichtig duwde ik de deurklink omlaag en opende de deur. Wat ik toen zag deed me helemaal ontstelt staan. Daar zat mijn Richard in een innige omhelzing en vrijwel ontkleed op de bank met een dame. Toen knapte er iets. Wat hij wel niet dacht om zoiets in ons huis te doen! En hoelang dit al aan de gang was? Gilde ik hem toe.

Vervolgens ben ik de deur uit gehold, in mijn auto gestapt en weggereden. Na een tijdje zonder doel te hebben gereden, bedacht ik me dat het verstandiger was om maar terug te gaan naar het hotel in de stad. Het was rond middernacht toen ik incheckte en vervolgens naar mijn kamer ging. Daar zakte ik op het bed in elkaar en huilde ik de hele nacht.

De volgende dag op mijn werk deed ik of er niets aan de hand was. Ik stuurde een afstandelijke mail naar Richard, dat ik die week niet weer terug zou komen, dat ik daarna een week weg zou zijn. En daarna zouden we een afspraak kunnen maken om te praten. Hij probeerde me verschillende keren te bellen, maar ik nam zijn telefoontjes niet aan. Ik voelde me te gekwetst.

In mijn lunchpauze liep ik even het winkelcentrum in voor wat toiletartikelen en wat kleren. De rest van de week leefde ik in een verdoofde toestand. Alles ging op de automatische piloot. En nu was het maandag en stond ik hier op het station in Bern. Verregend, hondsmoe en ik wist niet waarheen. Ik besloot eerst naar het hotel te gaan. Te laat was ik toch al. Ik klampte een taxi aan. Stapte in en gaf de chauffeur het adres van het hotel.

Het hotel bleek een prachtig oud gebouw te zijn. Ik voelde me er direct op mijn gemak en mijn humeur werd aanmerkelijk beter. De regen was gelukkig ook gestopt en er kwam zelfs een waterig zonnetje door. Zou het dan toch nog beter kunnen worden? Ik kreeg ineens weer energie om naar het congres te gaan en daar mijn presentatie te geven. Gelukkig zou ik pas op de derde dag aan de beurt zijn. Dus ik had nog even. Nou dan hoopte ik maar dat het weer ook mee zou blijven werken. Ik checkte mezelf in en parkeerde mijn bagage op mijn kamer. Het was een prachtige suite met een riant tweepersoonsbed. Zo, dacht ik. Dus zo had mijn baas het anders voor elkaar gehad.. Nou daar zou ik het wel een week kunnen uithouden.

Ik pakte mijn spullen bij elkaar om naar het congres te gaan. Bij de balie beneden vroeg ik of ik het lopend afkon. Gelukkig bleek het vlakbij te zijn, dus liep ik gewapend met mijn paraplu het hotel uit naar de congreslocatie. Daar aangekomen liet ik me registreren. Ik ontving een tas met allerlei reclamematerialen een deelnemerslijst en een programmaboekje. Snel ging ik de zaal in waar het plenaire deel al begonnen was. Een aantal mensen draaiden hun hoofd even om, om te zien wie er zo laat wel niet binnen durfde te komen. Ik schoof snel de eerste de beste bank in en probeerde aandachtig te luisteren. Op de een of andere manier lukte het me niet me te concentreren op de spreker. Ik had nog steeds het gevoel of er een paar ogen op mij gericht waren. Voorzichtig keek ik opzij. Ik zag een man met donker haar in een bank aan de andere kant van het pad zitten. Hij keek me even recht in de ogen, knikte toen kort even. Vervolgens kwam er een prachtige glimlach op zijn gezicht, terwijl hij zich weer op de spreker richtte.

Ik was in verwarring gebracht, maar probeerde me uiteindelijk ook op het plenaire deel te richten. Zo af en toe keek ik even opzij naar de man. Een enkele keer kruisten onze blikken elkaar, dan voelde ik me bijna weer een schoolmeisje wat betrapt wordt. Toch kwam hij me vaag bekend voor… Had ik hem moeten kennen? Hij scheen iets amusant te vinden, maar wat vroeg ik me af.

Die avond toen ik eindelijk na een lange, vermoeiende dag weer in het hotel kwam, lagen er drie berichten van Richard op me te wachten. Blijkbaar had hij mijn reisbescheiden gezien voor ik ze ophaalde en nu wilde hij zeker dat ik door zoete, lieve woordjes weer bij hem terug zou komen. Nou ik dacht er niet aan! Zonder aandacht voor de 3 briefjes ging ik naar mijn kamer. Een lekker warm bad zou me goed doen. Ik opende de deur met de creditcard sleutel van het hotel en wilde al bijna doorlopen tot ik vanuit mijn ooghoek iets zag oplichten op de grond. Een berichtje? Nee ik had ze alle 3 nog in mijn hand. Ik pakte het papiertje op van de grond en sloeg het open….

” kamer 315. Ik wacht op je, R.”

R? Wie was in vredesnaam R? Dit moest een vergissing zijn! Wel een romantisch idee, maar zonder te weten wie er op me zou wachten,… Nee, mij niet gezien. Het briefje was vast voor iemand anders bedoeld. Ik legde het op het tafeltje bij de deur. Eindelijk even tijd voor mezelf. Even ontspannen. Daar was ik wel aan toe. Ik liep direct naar de badkamer en draaide de kraan helemaal open, om het bad vol te laten lopen. Ik trapte mijn schoenen uit, ging op de rand van het bad zitten en masseerde even mijn voeten. Daarna trok ik mijn kleren uit en nestelde me in de royale badkuip.

Na een heerlijk bad, voelde ik me een stuk relaxter. Ik trok een makkelijke broek, met een leuk shirt aan en besloot naar beneden te gaan voor een laat diner. In de lounge zaten een paar oudere mensen, maar het restaurant was vrijwel verlaten. Een ober ruimde een tafel af en achter de bar stond een tweede ober glazen te poetsen. Ik koos een plaatsje aan het raam om naar buiten te kunnen kijken en vervolgens vroeg ik de ober of de keuken nog open was. Gelukkig was dat het geval. Ik vroeg om de kaart. De ober ging en ik glimlachte nog even bij mezelf om het kaartje wat onder mijn deur door geschoven was. Kamer 315, ik wacht op je. R. Wie zou die R. zijn? Zouden ze ondanks de vergissing met het kaartje toch bij elkaar gekomen zijn? Wel een romantisch idee om zoiets te doen. Vervolgens trok er een schaduw over mijn gezicht en voelde ik een steek in mijn hart. Richard en ik hadden het vroeger ook zo fijn gehad. Dat was nu allemaal voorbij.

De ober kwam terug met de kaart en enkele tellen later was ik er helemaal in verdiept. “Mag ik bij je komen zitten?” Ik schrok me wezenloos, keek op en zag de man van het congres naast mijn tafeltje staan. “Pardon?” “Of ik bij je mag komen zitten. Ik zag dat je binnenkwam en wat te eten wilde bestellen en het leek me wel zo gezellig met z'n tweeën. Mijn naam is Raymond. We hebben elkaar vanmiddag al even gezien. Dat was jij toch bij het congres?” Raymond. Was hij R? hoe wist hij dan mijn kamernummer? Hij wist niet eens mijn naam. Toch? Vragen schoten door mijn hoofd. “Nou?” vroeg hij weer. Ik besefte dat ik nog geen antwoord gegeven had. “Ehh , ja hoor. Ga zitten. Ik had je niet gezien toen ik binnenkwam.”

Al gauw zaten we in een gezellig gesprek. Hij was 2 jaar jonger dan ik, maar erg aantrekkelijk. Bovendien had hij uitstraling en charme. Steels liet ik mijn ogen zo af en toe over zijn lijf gaan. 'T was dat ik net uit een relatie kwam en er geen behoefte aan had, maar anders… hmm ja, met hem zou ik wel een beschuitje willen eten.

We praatten over ons werk en over ons leven. Hij vertelde gepassioneerd over zijn boot. Uiteindelijk was het al ver na twaalven toen we elkaar goede nacht wensten en hij met een lichte aanraking op mijn arm me een vederlichte kus op mijn mond gaf. Ik bloosde en trok me snel terug in mijn kamer. Het duurde lang voor ik eindelijk in een rusteloze slaap viel.

De volgende ochtend bij het ontbijt, was ik nog duf van een eigenlijk veel te korte nacht. Vrijwel direct zag ik Raymond aan hetzelfde tafeltje zitten als de vorige avond. Hij zag er onberispelijk uit. Geen enkel teken dat hij een korte nacht had gehad. Hij zag mij ook en wenkte mij. We ontbeten samen en daarna liepen we samen naar het congres. Hij zou die dag 2 andere workshops dan ik bezoeken dus na binnenkomst gingen we ieder onze eigen weg.

De eerste workshop die ik bezocht was erg interessant maar de volgende was weinig vernieuwend en ik besloot na de koffie niet terug te gaan, maar me liever nog wat voor te bereiden op mijn eigen presentatie. Aan het eind van de middag liep ik gemoedelijk weer terug naar het hotel. Het zonnetje scheen en ik genoot ervan. Ik besloot een klein ommetje te maken door het park waar ik op de heenweg langsgekomen was. Er stonden veel prachtige sculpturen.

Opeens dook Raymond vanachter een van de beelden op. Hij had me zien vertrekken en was me gevolgd zei hij. Of ik zin had ons diner weer samen te nuttigen, vroeg hij terwijl hij op me afkwam en zacht mijn arm aanraakte. Deze aanraking veroorzaakte bij een warm gevoel en ik voelde me verward. Deze man intrigeerde me enorm. Hij had een heerlijke babbel en was erg geïnteresseerd in mij. Dat hij er ook nog lekker uitzag maakte het geheel compleet. Een half uur later zaten we gezellig in het café van het hotel te genieten van een aperitief. Daarna besloot ik dat ik me nog even wilde opfrissen voor het idee. Raymond wilde ook wel even wat anders aantrekken. We besloten daarna elkaar weer te treffen in het restaurant aan ‘ons' tafeltje.

Ik vroeg bij de portier nog even of er berichten waren en kreeg 2 berichten mee. Een van mijn werk en nog een van mijn ex. De laatste las ik niet eens Ik stak de sleutel in het slot en ging mijn kamer in. Dit keer zag ik het briefje op de grond direct, het was dan ook een slag groter dan de vorige. Ik sloot de deur, pakte het op en las:

“Jammer dat je niet kwam gisteren. Misschien dit keer beter? 23.00 uur vanavond, kamer 315. Ik wacht op je, R.”

Dit kon toch niet waar zijn dat het echt voor mij was? Ik kende hier helemaal niemand. Wie zou zoiets nou doen? Ik liep de suite verder in en zag onmiddellijk de prachtige lange donkerrode roos op mijn kussen liggen. Mijn favoriete bloem en die lag daar zo mooi te zijn op het ivoorwitte kussen. Ik werd er helemaal stil van. Vervolgens maalde er van alles door mijn hoofd. Wie was dit? Raymond? Die had dit toch niet kunnen doen? Of toch?? Nou ja verder kende ik in ieder geval niemand in het hotel en ook daarbuiten niet. Dus dan kon het toch bijna niet anders? Ondertussen merkte ik dat het me wel opwondt. Een stille aanbieder. Iemand die op me wachtte. Ik voelde het warmer worden tussen mijn benen. Zou ik durven?

Ik haastte me om me op te frissen om te gaan eten. Tijdens het eten zou ik wel eens kijken of ik meer uit Raymond zou kunnen krijgen. Hij moest er per slot van rekening achter zitten. Ik zou proberen het gesprek een beetje te sturen, zodat hij wat meer info zou geven. Hoe ik echter ook probeerde het gesprek te sturen Raymond liet niets los. Maar hij genoot zichtbaar van mijn interesse en deed zijn best het gesprek verder door te laten gaan over meer sensuele en seksuele zaken. We spraken over van alles, wederzijdse voorkeuren en plaatsen waar we wel een seks hadden gehad, maar over de berichtjes en of ze van hem kwamen liet hij niets los.

Rond half 11 kondigde hij aan, dat het een lange dag was geweest en dat het tijd werd om zich terug te trekken op zijn kamer. Hij wilde nog wat telefoontjes plegen en zich voorbereiden op de volgende dag. Zie je wel. Hij wil gewoon zorgen dat hij er klaar voor is als ik kom! Ik ging ook naar mijn kamer. Trok een kort nachthemdje aan met spaghettibandjes. Om vijf voor 11 stond ik vreselijk te twijfelen of ik wel of niet zou gaan. Stel je voor dat hij het niet was? Ondertussen was ik zo opgewonden dat ik voor mijn gevoel al klaar zou komen als hij de deur opendeed en in niet meer dan een slip voor me zou staan. Ik moest wel gaan anders zou ik altijd blijven twijfelen. Doe nou eens een keer iets geks. Laat je gaan! Moedigde ik mezelf aan. Dus ik ging. Met knikkende knieën stond ik om 23.00 uur voor de deur van kamer 315. Tot mijn verbazing stond de deur op een kier en hing er een briefje op de deur:

” Fijn dat je er bent! Kom binnen, ik wacht op je. R”

Voor de zekerheid klopte ik nog even zachtjes op de deur voor ik daadwerkelijk naar binnen liep. Een beetje teleurgesteld dat ik niemand in de kamer zag. Onder de deur naar de badkamer zag ik een strook licht komen. Ik wilde er al naartoe lopen, tot ik op het gigantische bed eenzelfde rode roos zag als die op mijn kussen had gelegen. Bij deze zat echter een kaartje. Mijn nieuwsgierigheid was al lang geleden gewekt, dus ik besloot het kaartje te lezen. Die badkamer kon altijd nog. Op het kaartje stond de boodschap:

“Doe de blinddoek voor die op het nachtkastje ligt. Maak het je gemakkelijk op het bed en wacht op me. R”

Even twijfelde ik, maar ik was al zover gekomen en ik was al zo opgewonden, dat ik niet meer terug wilde. Ik deed de blinddoek van zacht satijn om en ging op het bed liggen en wachtte.Ik weet niet hoelang het stil bleef. Ik dacht even een klik te horen en dacht dat het de badkamerdeur misschien zou zijn. Had ik de deur van de kamer eigenlijk wel dichtgedaan? Ik twijfelde en begon me ietwat ongemakkelijk te voelen.

Plots voelde ik een lichte aanraking over mijn been. Een golf van opwinding ging door me heen. Een heerlijke zachte warme hand die van beneden naar boven over mijn been streelde. Hij begon aan de binnenkant van mijn enkel en streelde langzaam omhoog. Zo rond mijn knie merkte ik dat ik geweldig opgewonden was en onwillekeurig spreidde ik mijn benen iets meer. Langzaam kwam de hand steeds verder omhoog en daar waar mijn dijen aan de binnenkant bijna tegen elkaar aankomen, daar streek de hand meer naar de voorkant en vervolgens naar de buitenkant van mijn dij en nog steeds verder omhoog.

Ik had mijn adem ingehouden en liet deze nu zachtjes ontsnappen. Ik voelde het bed bewegen en de warmte aan mijn linkerkant maakte me duidelijk dat hij naast me was komen zitten op het bed. Vaag drong zijn geur via mijn neus naar binnen, het voelde zo vertrouwd. Zijn hand schoof verder omhoog over mijn kleine nachtjurkje langs mijn zij, waar hij een gevoelig plekje raakte, waardoor ik alle spieren in mijn buik aantrok en geschrokken een hap lucht nam en deze vasthield. Wachtend bijna smachtend naar wat komen zou. Ik wilde dat hij niet zo tergend langzaam te werk ging! En dat hij beide handen zou gebruiken! Ik wilde… ik weet niet wat ik precies wilde, mijn gedachten kreeg ik niet meer op een rij, maar ik wilde het nu.

Ik begon te kronkelen onder zijn aanraking en probeerde me meer tegen zijn hand aan te drukken, zodat ik meer van hem zou voelen. Maar helaas het lukte niet. Zijn aanraking bleef verleidelijk zacht en tergend langzaam kroop zijn hand richting mijn borst. Heel subtiel kwam de aanraking van zijn vingers met mijn volle borst. En hoewel er de stof van mijn nachthemd tussen zat, voelde ik de sensualiteit en de kracht en ook de warmte en tederheid in zijn aanraking. Even dacht ik zelfs te horen dat zijn adem ontsnapte tussen zijn lippen, maar besefte dat ik het zelf was. O god, laat hem die heerlijke tiet van me in zijn hele hand nemen, laat hem die zachtjes kneden en liefkozen met zijn mond!

Maar helaas, zijn hand schoof verder naar boven, hoewel hij wel heel even lichtjes in mijn volle borst kneep. Dan langs mijn hals, alweer zo'n gevoelige zone! Verder naar boven. Zijn hand lag nu in de lengte langs mijn gezicht. Daar bleef hij even rusten. Ik voelde ineens zijn warme lippen op de mijne. Een kreun ontsnapte aan mijn keel. Wat was dit opwindend! Vaag voelde ik een waas van stoppels rond zijn lippen. Ik wilde mijn hand optillen om hem aan te raken, maar hij hield me tegen door mijn hand vast te pakken en weer terug op het bed te leggen. Een beetje teleurgesteld dat ik zijn lijf niet mocht aanraken, maar toch zo opgewonden door de hele situatie liet ik hem begaan.

Nu begon ook zijn andere hand mijn lichaam zacht te strelen en te verkennen. Vanaf mijn gezicht streelden beide handen langs mijn prachtige halslijn naar mijn staartbeentergende welvingen. Dit keer bleef hij daar wat langer hangen. Mijn ademhaling ging snel, mijn borsten welfden zich zowaar nog weer, mijn tepelhoven werden een tint donkerder, terwijl mijn tepels verharden tot heerlijke knopjes die trots vooruit priemden. Ik hoorde zijn ademhaling ook versnellen en voelde bijna zijn ogen in mijn huid branden. Ik kronkelde van verlangen en weer een kreun ontsnapte uit mijn keel op het moment dat hij eerst mijn ene borst en vervolgens mijn andere door mijn nachthemdje teder met zijn mond beminde.

Ik kon me niet meer beheersen en sloeg mijn armen om zijn lichaam. Ik voelde zijn sterke armen en zijn gespierde lijf en liet mijn handen over zijn rug dwalen zover ik er bij kon. Ik kon geen kledingstukken bij hem ontdekken. Toen trok hij zich ietwat los uit onze omhelzing. Echter alleen maar om de onderste rand van mijn hemdje vast te pakken en het langzaam over mijn hoofd te trekken. Ik droeg nu alleen nog mijn zwarte slip. Het volgende moment had hij me alweer in zijn armen genomen en zoende me hartstochtelijk. Hij liet zijn handen over mijn rug glijden, wat mij rillingen bezorgde in mijn hele lijf. Masseerde mijn borsten en schoof verder naar beneden. De gedachte aan wat vast en zeker zou komen, deed me al bijna klaarkomen. Wat een genot zou het zijn! Ik keek er reikhalzend naar uit.

Ik kreeg zijn fier opstaande lul te pakken en begon die te masseren. Toen ik me voorover wilde buigen om hem ook te proeven maakte hij me woordeloos duidelijk dat dat niet zijn bedoeling was. Met lichte druk duwde hij me weer achterover op het bed. Ik voelde het bed bewegen, hoewel het maar minimaal was. Zijn handen gleden weer vanaf mijn taille naar beneden. Pakten de rand van mijn slip vast en trok hem naar beneden. Ik werkte gewillig mee. Zorgvuldig ging hij te werk, dat had ik nog nooit meegemaakt. Nu weer voelde ik zijn handen langs mijn heupen glijden. Een goedkeurend kreuntje ontsnapte hem.

Ik voelde hoe warm en nat ik al was. En ik kon niet anders dan mijn benen spreiden. Zijn hand schoof daarop over mijn venusheuvel naar mijn heerlijke genotsplek. Bij die eerste aanraking kwam ik in extase en hij ging maar door en maar door met strelen over mijn genotsknobbel en tussen mijn lipjes. Zijn andere hand streelde en masseerde mijn heerlijke borsten en liet mijn knopjes tussen duim en wijsvinger rollen. De combinatie was genoeg om mij te laten klaarkomen. Ik kronkelde onder zijn handen en kreunend liet ik mijn orgasme komen. Er liepen een paar tranen over mijn wangen. Deze ontlading had ik nou net nodig…. Hij liet me bijkomen.

Na een tijdje was ik weer wat op adem en werd me ineens bewust van een leegte. Ik voelde om me heen, maar er was niets. Ik trok de blinddoek van mijn hoofd en zag dat er niemand in de kamer was. Het licht in de badkamer was uit. En behalve een lampje naast het bed, was het donker. Op het nachtkastje lag nog een roos met weer een kaartje.

“Ik heb genoten. Dank! Slaap zacht. R”

© Yipke

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Bern

  1. 3 februari 2007 at 16:26

    Mooi verhaal Yipke!

  2. Anoniem
    20 januari 2009 at 03:01

    Mooi verhaal. En bovendien wordt geef de Lezers hier duidelijk meer stemmen voor over dan de CRO.

Geef een reactie