Bevrijd en bezeten

 

Ze liep door de winkelstraten. Het leek toen nog een beetje zomer. Ze had een dagje vrij genomen. Ze wilde op deze warme dag nog eens lekker genieten. Uitslapen, lekker ontbijten, door de  stad slenteren, misschien nog een leuk koopje doen en naar de film. Ze genoot van de sfeer die in de stad hing. Iedereen liep er blij bij, er waren best veel mensen die luchtige kledij aangetrokken hadden, nu het nog kon. Velen hadden nog – min of meer – een bruin zonnekleurtje. Zij ook. 

Ze was tijdens de zomer naar het zuiden getrokken met een vriendin en daar waren ze bijna constant buiten geweest, ’s ochtends na hun ontbijt gingen ze vaak dingen bezoeken. Ze huurden een scooter, of namen het openbaar vervoer en weg waren ze. Allebei met grote interesse in vreemde culturen, in oude beschavingen, in moderne vreemde beschavingen, in geschiedenis. En laat ’s namiddags, na een late lunch en luie siësta, waarbij ze meer dan eens bewonderende blikken ‘doorstonden’ tijdens hun geanimeerde gesprekken over wat ze gezien en ontdekt hadden, gingen ze meestal naar het strand en bleven daar tot de zon bijna weg was. Ze zwommen, zonnebaadden en gingen af en toe aan de strandbar een cocktail drinken, onder zo’n grote parasol. En dan weer naar het hotel, lekker douchen en mooi kleden voor het avondeten. Ze vonden elke dag wel een of ander leuk pittoresk restaurantje of taverne met lokale muziek, lekker eten en lichte frisse wijn. Het was een brave, leerrijke en ontspannende vakantie geweest. Net wat ze nodig had om te bekomen van haar beslissing, een punt zetten achter haar zo voorspelbare relatie.

Ze bekeek de winkelramen, er hing al herfstkledij op vele plaatsen, dus ze stapte nergens binnen. Wel liep ze enkele muziek- en boekenwinkels binnen. In De Sleghte, waar ze bijna nooit zonder boek te kopen weer buiten liep, was het rustig. De weinige mensen die er rondliepen, waren verdiept in de boeken en als ze al niet alleen waren, fluisterden ze. Ze was dus omgeven door stilte, toen plots het geluid van haar gsm de ruimte vulde. Ze schrok er een beetje van, want ze verwachtte niemand, en ze was verdiept in een boek dat ze vasthad, een boek uit de ‘rode-oortjes’ afdeling. Ze keek snel van wie de boodschap kwam, ze wilde eigenlijk met niemand afspreken vandaag, ze had deze dag voor zichzelf gereserveerd. Het smsje was duidelijk : “Vandaag vervolg van bevrijding. Wandel traag naar Hunkemöller. Wacht voor de deur !”Ineens kreeg ze het bloedheet. Haar wangen werden rood. Haar ademhaling versnelde. Haar buik begon te kriebelen. Hij kende haar wel, dat wist ze. Van die eerste keer. Zij had hem wel al gevoeld en gehoord, maar nog niet gezien.  Zou hij haar gevolgd hebben? Hoe wist hij dat ze hier zou zijn? Ze zette het boek terug in het rek en van de zenuwen gooide ze hierbij drie boeken op de grond. Ze werd nog nerveuzer, haalde toch maar eens diep adem, lachte lief naar drie mensen die haar aanstaarden, en slaagde erin de drie boeken rustig terug te zetten. Ze wandelde buiten, probeerde zo traag mogelijk verder te gaan, en dat was niet makkelijk met die boodschap in haar achterhoofd. Ze vroeg zich af wat er zou gebeuren. Ze twijfelde niet of ze zou meegaan in zijn spel. Ze wilde dit, absoluut. Ze genoot eigenlijk wel van die spanning. Als het nog  maar half zo goed was als de vorige keer, toen ze zich voor het eerst door hem liet bezitten, dan zou haar dagje verlof dubbel en dik geslaagd zijn.  

Ze leerde hem kennen via een chatsite. Ze was toen alweer een half jaartje alleen en had weer zin om mensen te ontmoeten, in nieuwe vriendschappen. Ze had zin in vrijen, onbekommerd, zonder verbintenissen, veilig en ‘proper’ zoals ze zelf voorstelde ‘in geval van’. Verder had ze niet veel restricties. Ze had nu echt wel eens zin in wat experimenteren. En hierdoor liet ze haar remmingen tijdens het chatten, langzaam één voor één los. Op een keer zat ze in een chatsessie, met enkele mannen en vrouwen. Het ging over hun ervaringen, toen iemand haar vroeg om privé te gaan. Al snel waren beiden verdiept in elkaars wensen en verlangens. Een dag later zaten ze op MSN en ze fantaseerden erop los. Ze gebruikten schuilnamen. Ze  verbaasde zichzelf. Ze was nooit vernederd door hem. Hij kon haar, in hun beider fantasieën, allerlei dingen bevelen, haar vastbinden, haar blinddoeken, haar te kijk zetten, en dan haar heel beleefd aan hem doen vragen of hij aub haar wilde aanraken. En tijdens deze ‘gesprekken’, werden haar fantasieën heftiger, levendiger. Ze droomde ervan hoe hij stukje bij beetje bezit van haar nam, haar tergde, haar beval hem te behagen. Hij was meedogenloos, hij eiste, hij gaf geen verantwoording. Alles was duidelijk bij hem. Ze had het te nemen of te laten. Hij vroeg niets persoonlijks over haar en gaf ook niets prijs. Die anonimiteit deed haar meer en meer verlangen naar grenzen ontdekken, naar uitdagen, naar de allesomvattende essentie van het lijfelijke. De kreet om bevrijding ! Bevrijding uit haar regelmatige lieve fatsoenlijke leven. Alle spanningen uit haar inmiddels heet geworden lijf laten neuken. Dat ze dat woord in haar mond durfde te nemen, dat ze het durfde schrijven en versturen, dat ze zich sletje liet noemen, geile natte poes, … En hij ? Hij was, Bevrijder, en verder moest ze hem volgen of laten volgen. En dan kwam dat eerste voorstel om elkaar te ontmoeten …  

Weer dat geluid van haar gsm. Ze stond nu voor Hunkemöller, bij de deur te wachten. Ze schrok nu minder, maar had toch nog het gevoel dat iedereen aan haar kon zien wat ze van plan was, of beter wat hij met haar van plan was. Het berichtje was helder : “Zoek iets uit om te passen, en ga het pashokje binnen”.  Ze werd al een beetje geil. Ze voelde haar borsten zich spannen. Haar kutje voelde aangenaam warm en vochtig. Ze ging rustig naar binnen en deed wat hij haar beval. Dan wachtte ze af. Intussen paste ze het setje. Het stond haar niet slecht. Het was een paars setje. Niet te minuscuul of te braaf. Het liet haar volle borsten mooi tot hun recht komen. Ze deed haar topje erover aan en zag dat haar borsten nog beter uitkwamen. Ze werden een beetje omhoog geduwd en puilden wat uit haar V-hals topje. De slip was een tanga die haar taille mooi accentueerde, toen ze het zo in de spiegel bekeek. Ze had zich al in tijden niet zo aantrekkelijk gevoeld. Ze bleef wachten in het pashokje op een volgend smsje (er was nu toch geen weg meer terug. Hij zou haar vast in de winkel aan het bespieden zijn) en intussen mijmerde ze weer over die eerste keer met hem.  

Enkele maanden geleden vertelde ze hem dat ze op vakantie ging. Intussen hadden ze wel al elkaars gsm nummers uitgewisseld. Zo konden ze overdag elkaar stiekem ophitsen. Ze herinnerde zich nog hoe ze stilaan extraverter werd in die periode. Elke sms deed haar lichter voelen, een hele blok frustraties uit haar recente verleden vielen van haar schouders. Het gaf een heel bevrijdend gevoel. En dat allemaal door die smsjes. Op een dag, tijdens die vakantie, kreeg ze een smsje van hem. Ze had dat totaal niet verwacht. ‘Maken die hete blikken van die zuiderse mannen je lekker geil?” Wham, dat sloeg in. Blufte hij? Was hij hier? Bijna onmiddellijk weer een smsje. ‘Nog aan mijn voorstel gedacht?” Mijn God. Ze was blij dat ze even alleen was. Haar vriendin zou haar zeker door hebben, of tenminste dat er iets ongewoon aan de hand was. Ze wou bijna dat deze vakantie erop zat. “Lees je mail ASAP!”. Oef ! Ze zuchtte hoorbaar. Hij was dus niet hier. Ze ontspande zich langzaam en ging toen naar buiten, naar het internetcafé dichtbij het hotel. Er was gelukkig nog een computer vrij. Ze was blij dat er airco was, want de mail die ze las was niet voor tante nonnetje bestemd. Ze werd er behoorlijk heet van. “Mijn sletje, ik hoop dat je je vermaakt op vakantie. Zorg ervoor dat je bruin gebrand terug komt. En houd alvast de eerste zaterdagavond na je thuiskomst vrij. Ik stuur je dan een sms wat je te doen staat.” Zo eindigde zijn mail. 

Een nieuw smsje haalde haar uit haar gemijmer. Tjonge wat werd ze hier heet van. Ze las op haar gsm “Kom weer buiten, ZONDER slipje. Richting centrum.” Was hij nu helemaal gek geworden? Richting centrum zonder slipje aan ! En wat stond haar daar dan te wachten? Ze wist dat ze zelf het spel kon stop zetten. Hij zou het wel merken wanneer ze vond dat hij te ver ging. Maar dan zou ze nooit weten hoe bevrijd ze zich zou kunnen voelen. Ze zou dan altijd, vaag weliswaar, geplaagd worden door het gezeur en getwijfel van haar laatste vriend, een schat van een man, maar toch zo’n sloef. Er was niets dat hij zelf kon beslissen en in bed was het behoorlijk saai. Bovendien wilde hij alles samen doen. Helaas hield hij niet van spannend of iets avontuurlijk. En op een dag vond ze het welletjes. Ze wilde zichzelf de schuld niet meer geven. Haar vrienden hadden gelijk. Er moest iets veranderen, er moest veel veranderen. Ze wilde passie, avontuur, ze wilde léven ! Ze wilde vooral NIET meer dat voorspellende van haar relatie. Ze wilde VRIJ ! En wat voelde dat goed nu, ook al had ze er een tijdje over gedaan om het van zich af te schudden en dan nog. Ze was er nog niet helemaal. Ze wist dat haar ex-vriend enorm geleden had onder de breuk. En dat vrat soms nog aan haar. Doch wist ze dat ze nu eerlijker was tov zich zelf en tov hem. Hij zou zelf later wel inzien dat het toch verkeerd zou aflopen. Gelukkig had ze dit nog niet verteld aan haar Bevrijder, dat vond ze nog net iets te persoonlijk. Ze was net in het centrum, toen ze weer een smsje kreeg. “Zet je op een druk terras. Bestel een wit wijntje”. Verdorie, waar zou hij zijn? Wie zou hij zijn? Ze wilde rondkijken maar ze durfde niet goed. Hij had haar eens laten verstaan dat hij en hij alleen zou bepalen wanneer ze hem mocht zien. En natuurlijk, zonder verantwoording. Ze bestelde de wijn en genoot er daadwerkelijk van. Heerlijke koele witte wijn. Ze ontspande er duidelijk van. Ze dronk opzettelijk heel traag en intussen liet ze haar gedachten weer de vrije loop …  

De dag na haar thuiskomst was ze nog naar zee gegaan, een weekendje uitwaaien als mooie afsluiter van haar verlof had ze wel verdiend, vond ze. Dat had ze hem tijdens die vakantie nog geantwoord. “Ik houd die zaterdagavond vrij, aan zee, in Blankenberge”. Die herinnering zou voor altijd in haar geheugen gegrift blijven. En dat hij vanaf ’s middags al smsjes stuurde, “Om 20u aan uiteinde van de dijk”. “Geen slip of beha”. “Dat bloemenkleedje waarover je sprak”. Ze dacht eraan hoe ze alles deed wat hij vroeg. Hoe ze daar stond aan het begin van de duinen kijkend in die richting, met haar bloemenkleedje aan dat soms opwaaide en haar huid rond haar dijen en billen streelde. Hoe hij plots achter haar stond en het codewoord zei ‘Bevrijding”. En hoe zij antwoordde “Nu AUB!” Zoals afgesproken. En dat hij haar blinddoekte. Ze had hem niet kunnen zien, maar wat had hij een diepe warme stem, met een klein hees  tintje. Ze smolt. En vanaf toen had ze alles laten gebeuren. De tocht op haar blote voeten door de duinen, het strandhuisje (dat dacht ze toch dat het was), het vastbinden in de deuropening, haar handen boven haar, haar voeten bij de enkels aan elkaar geboeid, zijn handen die over haar kleedje gleden, die het tergend traag uitdeden en dan haar daar in het licht van de maan liet staan, om haar uitgebreid te bekijken. Ze voelde de gloed van zijn ogen over haar huid trekken. De afwisseling tussen tergen en teder zijn. Het vuur dat ze steeds heviger voelde branden diep binnen in zich. De ontdekking van haar eigen essentie. De aanrakingen, de tikken, haar tepels die zoveel konden verdragen, en waar ze zo verdomd geil van werd, van dat wat hij ermee deed. Haar kutje waarmee hij eindeloos speelde, met z’n vingers, met z’n tong, haar clitje zwol, haar geil stroomde, de ruwheid waarmee ze plots werd losgemaakt en toen op een strandstoel gegooid werd, hoe de golven van genot door haar lichaam rolden terwijl hij met z’n vingers haar grotje bewerkte, met z’n andere hand op haar buik duwde. Hoe hij plots weer los liet, net voor haar hoogtepunt. Ze hijgde en sloeg haar hoofd links en rechts. Ze riep het uit “AUB ….. DOE VERDER !” En hij liet haar wachten. En ze smeekte weer “AUB …. BEVRIJD ME DAN …. Alsjebliiiiiiiiiiiieeeeeft!” En toen spreidde hij ruw haar benen, trok haar knieën op  en nam haar, genadeloos, diep en hard. Ze was zo geil. Ze was niet meer op deze wereld. Ze voelde alleen nog maar dat haar buik vloeibaar werd, dat de vloeibaarheid zich verspreidde. Dat de vloeibaarheid kookte, het brandde in haar, ze brandde zelf. Ze herinnerde zich elke stoot, elke schreeuw van hem, hoe makkelijk ze zich aan hem aanpaste, zijn ritme, zijn hoge ruwe ritme. Zijn hoogtepunt, haar hoogtepunt, hun orgasme dat niet leek op te houden … en de zalige roes waaruit ze ontwaakte bij het horen van haar gsm. Ze nam haar blinddoek af en keek even rond. Ze was weer alleen, had hem niet meer horen weggaan. Het was inderdaad een strandhuisje met een strandstoel. Ze las het smsje “Je was geweldig. Vervolg?”  

Ze nam nog een slok denkende aan de dingen die ze elkaar mailden in de weken na die zaterdagavond. Het ging steeds meer over dat bevrijden, over grenzen kennen, ze ontdekken en verleggen. Ze hadden het over fantasieën, welke ze wel zouden doen en welke fantasieën zouden blijven. Ze had eens in een vlaag van overmoed verteld welke fantasie ze wel eens zou willen beleven. En tot ze dat beleefde, vond ze niet dat ze haar grens ontdekt had, laat staan verlegd. En hoewel ze niet naar echt sm of bdsm verlangde, wilde ze toch meer, iets anders. Daar had je dat gsm geluid weer. Ze las snel het berichtje “Naar de bieb”. Ze rekende af en vertrok zich afvragende waarom hij haar van hier naar daar liet gaan. Blijkbaar wou hij de spanning ten top drijven. Ze probeerde rustig te blijven, gelijkmatig te ademen. Ze werd verdorie weer zo geil en ze had geen slip aan. In de bieb verdween ze toch maar even naar het toilet. Ja hoor, ze was al goed nat. Gelukkig niets van te zien. Ze fatsoeneerde zich even, nu het nog kon. In de spiegel zag ze dat haar wangen gloeiden, ze hield haar polsen onder koud stromend water, sloeg wat water in haar gezicht. “Wat doe je hier eigenlijk?” vroeg ze haar spiegelbeeld. Maar ze wist het wel. Avontuur,  spanning, vrij zijn. En ze zag haar spiegelbeeld glimlachen, vol lust, vol overgave. Ze ging met opgeheven hoofd weer de bieb in en deed of de afdeling “wetenschap” haar mateloos interesseerde. Ze liep de rijen boeken af, wachtend op een volgend bericht. Ze raakte vanzelf bij andere onderwerpen, tot ze in een verre hoek van de bieb plots tegen een rek, dat tegen de muur stond werd geduwd. Ze liet nog net geen gilletje ontsnappen. “Niet omkijken !” Hij stond pal achter haar, nam haar handen vast en legde die op een schap op schouderhoogte, waardoor ze een beetje bewegingsruimte had. Hij ging schuin langs haar staan. En ze mocht niet kijken !! Wat had ze graag gezien hoe hij eruit zag. Ze voelde wel dat hij groter was, dat vermoedde ze de vorige keer ook al. Ze concentreerde zich op andere geluiden rondom zich. Zouden er andere mensen zijn? Zou ze bekeken worden? Zou ze zich verraden hier? Ze hoorde muziek komen uit de muziekotheek, de kamer hier vlakbij. En dan weer zijn stem vlak bij haar oor fluisterend “Je hebt geluk met het mooie weer vandaag, het is nu niet druk in de bieb”. Ze wachtte onrustig af wat er ging gebeuren. Er was inderdaad niet veel volk. Dat had ze gezien bij het binnenkomen. Maar toch hoorde ze voetstappen hun richting uitkomen, dichter en dichter … tot vlakbij haar, aan haar andere zijde. Ze keek niet om, ze deed alsof ze heel geconcentreerd een boek zocht. En toen hoorde ze de voetstappen weer verwijderen en uitsterven. “Blijven staan” hoorde ze haar Bevrijder zeggen. Dan namen zijn handen haar handen vast en legden die stevig op een schap hoger dan haar schouders. Ze werd nu weer helemaal tegen het rek geduwd, armen omhoog, haar borsten raakten boeken even. Ze voelde handen  over haar billen glijden, onder haar rokje, over haar dijen, over haar buik en borsten, doorheen haar topje werden ze gekneed, haar tepels werden getergd, er werd aan getrokken, er werd aan gedraaid, weeral dat zoete gevoel, dat weeë vloeibare buikgevoel. Ze voelde zijn adem in haar nek, over haar schouders, hij likte haar in de zijkant van haar hals, … ze hoorde weer voetstappen, nu wat verder weg, en ze verstarde even. Ze wilde niet betrapt worden, maar de voetstappen stierven gelukkig weg. En terwijl Bevrijder onder haar strakke topje ging, het omhoogtrok tot haar borsten tot net boven haar tepels bloot waren en de andere hand suggestief over haar dijen hoger en hoger streelde, vroeg hij : “Bevrijding of niet?” En hij duwde haar een centimeter vooruit, zodat haar harde tepels tegen de boeken duwden. Jaaaaaaaaaa, zalige pijn, ze voelde haar borsten zwellen, haar tepels werden zo mogelijk nog harder. En ze kon alleen maar hijgen “bevrijding” … “Wablieft?”“Bevrijding, AUB!” En vanaf toen kon het haar niet meer schelen, wie haar zag, wat ze deden, wáár ze het deden, ze wilde vervoering, deze passie, ze wilde het allemaal bezit van haar laten nemen. Ze wilde zich overgeven. Vaag hoorde ze voetstappen op en neer gaan, en wegsterven, tot er alleen maar stilte was, ook de muziek was gestopt. Ze voelde hoe ze weer geblinddoekt werd, hoe hij achter haar stond, tegen haar rug duwde. En hoe hij haar traag betastte.  En dan tussen haar en het rek kwam staan. Ze voelde heel intens hoe hij zakte, tot op zijn hielen, en onder haar kleedje begon te voelen, haar likte, hoe de schokken door haar buik gingen, terwijl ze zich vastklampte aan het boekenrek.  Hij stak zijn tong in haar. Ze hoorde hem grommen, zijn handen rond haar billen geklemd. Hij kneedde ze stevig. Toen ze dacht dat ze het niet meer hield – ooooohhhh jaaaa zo zalig – stopte hij weer en kwam achter haar staan. Hij dwong haar zich voorover te bukken. En toen voelde ze zich volledig bezeten raken door hem. Hij kneedde haar billen, gaf haar tikken met een boek, hij boog zich over haar en nam haar borsten vast, kneep er soms gemeen in. Ze schokte dan even. Hij raakte haar overal aan. Haar gezicht zag rood, het was verwrongen van genot, ze hijgde, ze kreunde, ze durfde niet luidop gillen, en dat deed haar genot nog oplaaien, het zachtjes inhouden, het langzaam over zich laten gaan. Ze voelde hem – terwijl ze daar nog zo stond, voorovergebogen en zich aan het rek vastklampend – binnendringen, diep in haar, in de kern van haar bestaan. Ze voelde hem zwellen in haar en hij was al zo groot. Ze voelde de handen over haar borsten, zijn ruwe leren vest in haar rug. Hij gromde harder, likte haar nek, beet in haar schouder en kwelde haar borsten, hij stootte, hij ramde haar, hij – én zij – verloor de controle. Het vloeibare gevoel nam weer bezit van haar, ze liet zich nu helemaal gaan. Hij ging sneller en sneller. Ze voelde zich onwezenlijk. En toen spande haar lichaam zich in een diepe boog naar onder. Hij hield haar nog steeds vast. Ze ontspande even, maar daar kwam het weer, haar lichaam was niet meer van haar, het spande zich weer en weer en weer en voelde hem ontladen in haar, haar diepste wezen. Ze zakten beiden op hun knieën en zo bleven zitten, achter elkaar, hij nog in haar, tot ze langzaam weer normaal ademden. En dan richtte hij zich weer op. Dit keer sms’te hij niet. Hij zei dat ze moest wachten tot ze niets meer hoorde. Ze deed het, nam dan haar blinddoek af en zag dat de bieb verlaten was. Het was verdorie al voorbij sluitingsuur. Ze fatsoeneerde zich snel op het toilet, deed haar slipje weer aan en vertrok. De deur was gelukkig nog open. En terwijl ze zich afvroeg wanneer ze weer iets van hem zou horen, zag ze een enveloppe kleven aan de binnenkant van de buitendeur met haar naam erop, haar echte naam. Ze trok hem eraf en ging snel naar buiten … de deur was nog open. Hoe had hij dat gedaan? Kende hij hier iemand? Of … zou hij hier zelf werken ? Dat zou misschien verklaren waarom hij haar echte naam kende. Of … nog iets anders ? Ze las het briefje in de enveloppe terwijl ze traag naar huis slenterde. “Vraag je niet af wie ik ben. Nu nog niet. Tot binnenkort.”  En ze was diep in gedachten toen ze thuis aankwam. Ze liet het bad vollopen en ontspande zalig lang gedompeld in lekker geurend badschuim. De beste snipperdag die ze ooit nam. Morgen pas zou ze haar mailtjes lezen, vandaag wilde ze nog nagenieten …

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  9 comments for “Bevrijd en bezeten

  1. 21 december 2009 at 09:56

    Fantastisch debuut. Intens en geil geschreven. Dit vraagt om een vervolg. Ik wil weten wie die vent is !!!

  2. 21 december 2009 at 10:30

    ‘Ze’ heeft intens genoten van de spannende avonturen en ik ben benieuwd hoe het staat met haar beltegoed door het sturen en ontvangen van al die SMSjes Verhaaltechnisch gezien vraagt de bijdrage om bijschaving en dat doet helaas afbreuk aan de spannende en opwindende avonturen die zij meemaakt. Zo begint een zin te vaak met "Ze" en komt door de mailtjes en de SMSjes de verhaallijn onder druk te staan. Keuze van onderwerp is prima en het gepassioneerd hunkeren, smachten naar De Bevrijding en haar Bevrijder is voor haar een zalig genot.

  3. 23 december 2009 at 15:50

    Van de eerste 19 regels beginnen er 9 met "Ze". Dat vind ik na 3 keer al storend. Het kan me niet bekoren of beroeren. Eén ster voor het bedenken en opschrijven.

  4. 24 december 2009 at 21:11

    Wow !!!!!!! Vanaf de eerste letter tot aan de aan de laatste letter van dit verhaal heeft het me gepakt , onder de indruk van je verhaal !
    Heel opwindend en spannend maar ook dat je niet wist wie het was !
    Mijn compliments !!! 2.5 van mij !

  5. 26 december 2009 at 08:50

    De opwinding van het avontuur en de geheimzinnigheid voelde ik met je mee! Blijf in je verhalen vooral vertellen over wat er echt toe doet. De eerste cursieve alinea voegde voor mij namelijk niet veel toe waardoor ik al bijna mijn aandacht verloor. Ik kijk uit naar je volgende verhaal .

  6. 30 december 2009 at 09:34

    Een verleidingsverhaal dat je meeneemt in verschillende situaties. Het verhaal ontvouwt zich langzaam maar zeker. Lekker om te lezen.

  7. 8 januari 2010 at 22:32

    Op het moment dat de sterren uitgedeeld werden, hadden slechts twee leden op dit verhaal gestemd.
    Geen ledenstem dus

  8. 9 januari 2010 at 12:04

    Ik wil iedereen bedanken voor de kritiek, dit is inderdaad mijn debuut, dwz een verhaal dat ik "publiceer". Tips zijn welkom en intussen broeit het verhaal verder, eigenlijk gaat het lopen met mij (en niet andersom). Trouwens, ik wil ook wel weten wie die vent is Krullekopje

  9. 18 februari 2010 at 19:55

    Je hebt mij nieuwsgierig gemaakt, wie is die kerel. Hopelijk ga je dat in het volgende verhaal vertellen. Het was een fijn verhaal

Geef een reactie