Britt en Leo: de kennismaking

Als namen of locaties u doen denken aan bepaalde personen, bedenk dan dat het volgende verhaal zich eender wanneer, op eender welke plaats en met eender welke personen af zou kunnen spelen.

Britt had Leo al meerdere malen ontmoet in een café. Ze kwamen er beiden regelmatig. Ze babbelden wel eens even met elkaar, maar zochten niet speciaal contact. Zo kenden ze elkaar eigenlijk al enkele jaren. Leo was een eerder onopvallend type, niet groot, slank, sportief en niet roker. Hij was eerder gereserveerd in het bijzijn van vreemden, maar kon uitbundig vrolijk zijn onder vrienden. Zij was iets meer een feestbeest en lokte op die manier ook wel meerdere aanbidders aan die ze, als ze haar niet aanstonden, formeel op afstand kon houden. Zo hadden ze elkaar al wel gesproken, eens een mop verteld, maar daar bleef het ook bij.

Op een avond kwam zij het café binnen, en Leo zat er ook. Ze zag er zichtbaar vermoeid uit en liet zich op een stoel ploffen. Ze zag er wat slordiger uit dan anders en absoluut niet opgewekt. Leo had dit wel opgemerkt, want eigenlijk vond hij Britt wel een knap wijfje en had al wel eens over haar gefantaseerd, maar dacht bij zichzelf: “Niet mee moeien jongen.”

Een boerenkinkel had ook wel opgemerkt dat Britt niet in haar normale doen was en dacht dat zij dan misschien een gemakkelijke prooi zou zijn. Hij ging ongevraagd bij haar aan tafel zitten en begon van “Hèè schatje, drinktegai niks van mai………” Hij stonk ongetwijfeld uit zijn bek want Britt trok haar hoofd weg en zei hem dat zij zijn schatje niet was en dat hij moest ophoepelen.

Den tapper had na een tijdje ook wel door dat Britt het gezelschap van deze gast niet op prijs stelde en had deze al eens gevraagd om ergens anders te gaan zitten. Maar hij stond bekend als eerder agressief en potig, en dus drong hij niet te veel aan. Na een tijdje begon Britt bijna te huilen en zei “Laat mij nu toch gerust stinkend zat varken, ik ben moe en ik wil jou niet in mijn geburen.”

Zonder verwittiging sloeg hij haar in het gezicht. Niet erg hard, maar kom, dat doe je toch niet. Niemand in het café reageerde. En Britt begon er vrij wanhopig uit te zien. Leo stond recht en ging naar hem toe. Hij zij heel rustig. “Dat is niet lief wat je doet met dat meisje”

“Moette gai oek een mot rongd aaw oeiren hemme klaine” brulde hij Leo toe.

“Tjah, de kleintjes aanpakken is niet zo heel moeilijk voor een beer als gij” replikeerde Leo. De kerel liet Britt voor wat ze was en keerde zich tegen Leo die toch wel durfde, David tegen Goliath. Maar Leo was niet zat, en vrij snel. Anderzijds, het was toch maar een klein ventje. Leo keek de reus in zijn ogen en wendde ze niet meer af. Dat scheen de grote kerel toch wel wat van zijn stuk te brengen. Plots knikte hij zijn hoofd naar beneden en wilde Leo een kopstoot in het gezicht geven. Deze had echter een goeie refleks en bukte zich en boog zijn hoofd naar voor. Hierdoor kwam de neus van de woesteling hard op de bovenkant van het hoofd van Leo. Hij brulde maar voor hij bekomen was van zijn eigen geweld was Leo achter hem gekomen en pakte hem hard in zijn kruis vast, zette zijn linker voet voor de zijn en liet hem struikelen. Hij hield hem echter overeind door aan zijn ballen te trekken. En geloei was het gevolg. Toen neep Leo door en begeleidde de jammerende kerel naar buiten.

Toen Leo terug aan de toog kwam zei hij hijgend “Patron, voor Britt een koffieke en voor mij een pintje op uw kosten, want ik heb zojuist uw werk gedaan.”

“Allé vooruit, omdat gij het zijt” antwoordde de cafébaas, wetende dat hij er zo goedkoop vanaf kwam. Want ambras in 't café kunt ge missen als tandpijn.

Leo bracht Britt haar koffie en zei haar “Drink maar eens, daar bekom je van.”

Hij maakte aanstalten om terug naar zijn plaats te gaan aan de toog toen Britt zacht vroeg “Kom je er niet even bij zitten?” Ze keek hem eigenlijk lief aan en die blik deed Leo wel iets.

“Even mijn glas halen” zei hij. Toen hij terug bij haar zat keken ze elkaar een tijdje aan.

“Het gaat je vandaag precies niet goed af hé.” zei Leo. Ze huilde bijna toen ze nee knikte.

“Misschien kan je het mij allemaal eens vertellen” suggereerde Leo.

En ze begon te vertellen. “Waarom val ik toch steeds op de verkeerde kerels? Ja natuurlijk maak ik een knappe bink graag een beetje gek, en ik duik er wel eens graag mee onder de lakens, maar waarom denken die lullen dan dat ik exclusief hun speeltje ben dat altijd maar alles moet doen waar en wanneer zij er zin in hebben? Ik wou dat ik een vent eens bij zijn kloten kon pakken zoals jij daarstraks met die hufter deed. Ik was blij dat ik van hem vanaf was, maar ik vond het ook wel wat opwindend zoals jij hem letterlijk bij zijn kloten had.”

Ze lachten er beiden eens om. Als Britt lachte was ze echt wel mooi, vond Leo. Wat hem betrof mocht Britt hem gerust wel eens in het kruis pakken bedacht hij, en hij kreeg warempel een stijve bij het gedacht dat zij hem vanachter bij zijn zak zou vastpakken. Zijn blik moet even op oneindig gestaan hebben, want zij wuifde met haar hand voor zijn ogen en zei ” Wakker worden dromer, waar zat jij zeg!”

Hier dierf hij toch niet naar waarheid op antwoorden. “Ik bedacht net: Waarom doe je dat dan niet met die venten?”

“Ik heb één van die zakken eens een kniestoot tussen zijn benen gegeven,” antwoordde ze. “Hij heeft toen de kleren van mijn lijf getrokken. Hij trok eraan tot ze scheurden, en dat deed flink pijn. Hij heeft mij toen vastgebonden aan de poten van het bed zodat ik voorover moest staan. Hij nam een badmintonracket en sloeg er hard mee op mijn achterwerk. Ik gilde het uit van pijn. De ruitjes van de snaren stonden zeker in mijn billen. Elke keer als hij sloeg was het of er een serie mesjes op mij neerkwam. Toen pakte hij een tube algipan, dat is zoiets waar je een pijnlijk gewricht mee insmeert om het warm te houden. Hij smeerde mijn kont er mee in. Het was precies of hij stak mijn vel in brand. Heel mijn gat gloeide. Ik kronkelde; maar ik kon niet weg. Ik was hulpeloos en smeekte om losgelaten te worden. Hij lachte enkel gemeen en pakte een ping-pongpallet en sloeg daar beurtelings mee op mijn linker-en rechterkonthleft. Elke keer als hij sloeg wipte ik op van pijn. Mijn borsten deden pijn van het heen en weer zwaaien. Toen hij mijn zwaaiende tieten in het oog kreeg sloeg hij ook daar op langs de zijkant. Daarna kneep hij gemeen in mijn tepels. Wat zou ik die kerel eens graag bij zijn ballen vastbinden. De bel heeft mij toen gered. Zijn vrienden kwamen hem halen om naar het voetbal te gaan. Hij maakte mij los en ik maakte dat ik weg kwam.”

Toen ze dat alles vertelde beleefde ze het precies weer. De emoties die dat bij haar opriep versnelden haar ademhaling en haar niet onaardige, zeg maar ferme boezem ging versneld op en neer. Deze boezem zat in een eerder spannend topje, en haar tepels waren er door gaan priemen. Het verhaal gecombineerd met deze aanblik had gemaakt dat Leo met een joekel van een stijve zat.

Hij keek haar aan. Ze ging verder. “En daarstraks, toen ik bij Guy was, pakte die mij ineens vast en trok mijn broek brutaal af. Ik wil je nu neuken, had hij gezegd. Zo maar zonder aanleiding of voorspel vind ik dat maar niks, heb ik hem geantwoord. Kan me niet schelen, riep hij en hij bleef aan mijn broek trekken tot ze op mijn knieën hing. Hij sleurde mijn slipje kapot en sjorde toen zijn eigen broek naar beneden. Hij wilde zijn lul zomaar in mijn poesje steken, maar ik kon hem even afweren. Niet zonder jasje!!, zei ik hem. Hij sloeg mij en schold me uit voor trut. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om aan zijn piet te beginnen trekken en zijn ballen te masseren. Hij was zo opgewonden dat hij bijna onmiddellijk een straal zaad uitspoot. Toen ik dat zag trok ik gauw zijn T-shirt naar beneden zodat hij zelf volhing van zijn kleverig goedje. Toen sloeg hij me nog eens en zei dat ik moest ophoepelen. Een griet moest maar klaarstaan als hij goesting had. Hij wou me toch al de deur uitwerken maar wilde eerst nog wel even zijn vrachtje kwijt. En zo ging het maar verder. Ik ben zo vlug als ik kon opgehoepeld. Ik was zo boos en voelde mij zo vernederd, gebruikt. Ik ben recht naar hier gekomen in de hoop dat ik hier een en ander kon wegdringen en dan gebeurde er weer dit van daarnet. Ik zou zo graag eens ne vent echt bij zijn kloten hebben hé!!” zei ze boos.

Haar ogen fonkelden en haar tieten zwaaiden een beetje heen en weer toen ze dit heftig zei. Haar verhaal had Leo opgewonden, en de aanblik van haar mooie lichaampje ook. Hij zag nog steeds voor zich het beeld van Britt die hem bij zijn ballen hield. Zijn stijve deed bijna pijn in zijn broek. Hij raapte al de moed die hij in zich had bijeen en zei zachtjes tegen haar “Bij mij mag je dat wel eens doen als je wil hoor.”

Ze keek hem spottend, een beetje minachtend aan en zei “Ja, zoals bij allemaal zeker, om mij zo vlug mogelijk te willen bespringen.”

Hij voelde zich alsof hij vuurrood aangelopen was en dacht dat iedereen hun gesprek gehoord had. Hij knikte heftig van nee en had ondertussen gezien dat alles in het café zijn gang ging als altijd.

“Mag ik uitspreken?” vroeg hij zacht, duidelijk en enigszins smekend. “Als het jou plezier kan doen om een man eens echt te domineren, dan wil ik wel experimenteren om dat te ondergaan.”

Zij keek hem ongelovig aan. ” Jij?” zei ze. Hij knikte gedwee.

“Hoe…. Wat… euhh stamelde ze.

“We moeten enkel een code afspreken om te beginnen, en dan ben ik onderdanig aan jou” stelde hij haar voor. “Als jij of ik om een of andere reden het spel niet meer leuk vindt, dan moet er ook een code zijn om af te breken. Als stopwoord wordt afgesproken: Allé, da's na nie redelijk nie mier. En starten doen we nu onmiddellijk.”

“Ga eens een pintje halen” zei ze, “en drink zelf ook iets.” Hij ging naar den toog en kwam terug met twee drankjes. Ze begon te vertellen over haar werk en hij over het zijne en het werd best gezellig. Er waren enkele mensen bij hen aan tafel komen zitten en de conversatie werd heel geanimeerd. Plots fluisterde Britt in zijn oor: “Bewijs me dat je een man bent.”

“Nu? Hier??” fluisterde hij. Ze knikte ja. Hoe moest hij dat doen bedacht hij. Van de spanning had hij weer een stijve gekregen. Hij pakte haar rechterhand onder tafel vast en legde ze op de harde bobbel van zijn broek. Zij trok het terug. Het gesprek ging ondertussen verder. Als de gelegenheid zich voordeed fluisterde ze terug in zijn oor: “Dat bewijst niks. Iedereen kan een kunstpik in zijn broek steken.”

Terwijl ze verder praatten deed hij met een hand de knop van zijn broek open en ritste ze los. De kop van zijn stijve stak een eindje boven de rand van zijn onderbroek uit. Zo moest het wel kunnen dacht hij. Hij nam opnieuw haar hand en leidde ze naar het topje van zijn stijve. Ze wreef er eens voorzichtig over en kneep dan geniepig wat vel tussen haar nagels van duim en wijsvinger. Zij wist dat hij niet zou opspringen omdat hij dan letterlijk “voor lul” zou staan. “Ik kan nergens aan”, siste ze.”

Hij zag dat het spelletje haar opwond. De tepels van haar borsten priemden recht vooruit door haar BH en topje. Het was een bijzonder opwindend zicht. Hij had zijn broek terug gesloten en ging naar het toilet. Daar deed hij zijn onderbroek uit en stak deze in zijn broekzak. Daarna ging hij terug en nam terug zijn plaats in. Er werd verder gepraat en gelachen. Hij deed zijn broek opnieuw open. Hij moest wachten tot haar hand weer eens onder de tafel kwam. Hij pakte haar handje en legde het op zijn penis en bewoog het neerwaarts tot haar vingers zijn zak raakten ondertussen de conversatie volgend. Even bewoog ze zachtjes met haar hand over zijn geslachtsdelen, en dat was fijn. Zijn lul stond op barsten. Toen pakte ze zijn piet beet in haar hand en zette haar vingernagels in het vel van de schacht. Langzaam begon ze haar hand toe te knijpen. Zeer langzaam. Langzaam maar zeker begon het pijn te doen, en ze wist dat hij niet wegkon. Hij had het gevoel dat ze erdoor ging knijpen. Hij bewoog even heen en weer en ze loste de druk een beetje. Net genoeg zodat hij niet zou kreunen. Ze praatte en lachte verder met het gezelschap. Haar tepels stonden precies nog puntiger dan ervoor. Toen ze in het oog kreeg dat Leo naar haar tieten keek begon ze terug harder te nijpen terwijl ze hem even lachend aankeek. Hij voelde zich als een betrapte schooljongen. Zij triomfeerde met een blik van ” ie je wel, allemaal dezelfde, maar ik zal je wel leren.”

Na een tijdje die hem een eeuwigheid leek nam ze plots haar hand weg en begon al vertellend te gebaren. Door het bloed dat nu zijn vrije loop terug had was het wegnemen van haar hand eerder kwelling dan opluchting. Zijn pik stond precies in brand. Terwijl hij deze gevoelens onmerkbaar moest verwerken zei ze tegen hem: “Ik heb dorst, ga jij nog iets halen?”

Nu moest hij zijn broek nog onmerkbaar toekrijgen en proberen te lopen met een heel pijnlijke stijve in zijn broek. Hij had de rits gesloten en zijn T-shirt hing over zijn broek. De binnenkant van de rits wreef echter over zijn zere lid, en dat maakte van elke stap een evenwichtsoefening. Toen hij met de drankjes terug aan tafel kwam ging het gesprek geanimeerd verder. Tussenin fluisterde ze in zijn oor: ” Niet slecht man, ik ga nog plezier aan je beleven.”

© Jazeker 

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie