Carmen

 

De verlichting was net voldoende om de weg te vinden van of naar de auto. Een onheilspellende ruimte met overal om je heen nissen of schaduwhoekjes die ik altijd nauwlettend in de gaten hield. Kort tevoren was in deze garage een jonge vrouw in een plas bloed aangetroffen. Het was er altijd vochtig ook en vandaag temeer omdat het regenwater dat op de auto's mee naar binnen kwam maar langzaam verdampte. Onder bijna alle auto's lagen plasjes water.

“Ik wil het in een publieke ruimte doen,” had ze gezegd. Schertsend had ik voor gesteld, de hal van het Centraal station.

“Durf je?” Was haar reactie geweest. Dat ging mij echt te ver maar de oude parkeergarage bood mogelijkheden. Donker en obscuur, volkomen anoniem, behalve mijn nummerplaten. We overlegden samen. Ze wilde dat ik haar staande tegen een muur zou nemen. “Tegen die witgekalkte, smoezelige met roet bevlekte muren?” Vroeg ik. Ze knikte. Vooruit dan maar, ze was mooi en heet en je moet er iets voor over hebben.

Thuis kwam het niet tot zijn recht vond ze. Het moest eigenlijk op een marktplein bij maanlicht met gitaarmuziek als begeleiding. De muziek was thuis beschikbaar, de opera Carmen bood haar voldoende keus om een toepasselijk stuk te kiezen. Maar de omgeving stond haar niet aan. Ze zocht opwinding in de vorm van schandaal. Ze wilde toeschouwers bij haar act. Na veel zeuren en onderhandelen had ze mij eindelijk zo ver gekregen dat ik die parkeergarage als plaats van handelen had voorgesteld. Nadat ik de ambiance voor haar had geschetst stemde ze in. Ik had nog mijn twijfel over de juistheid maar we gingen.

Ze was er op gekleed. De hoog gehakte sandalen en de felrode gerimpelde rok met ruches en kantjes gaven haar iets verleidelijks. Ze wist dat ik van die jurk hield, het deed denken aan een zigeunerin uit de opera Carmen. Ze had zich voor deze gelegenheid nadrukkelijk opgemaakt. Overvloedig ogenzwart en haar mooie volle lippen, nu felrood, leken geëmailleerd. Dit was haar favoriete act, de verleidelijke slechte vrouw spelen.

Aan de ingang van de laatste gratis parkeergarage in Zuidoost scheen het licht naast de beveiligingscamera recht in ons gezicht. Toen we onder de  altijd openstaande slagboom door reden werden we een secondelang in dat felle licht gezet. Net om de hoek bij de ingang stonde drie jonge snuiters van het slag dat dag doorbrengt met rondhangen in parkeergarages. Bij mij veroorzaakte dat beeld een vaag gevoel van onrust. Parkeergarages zijn plekken waar ik liefst zo snel mogelijk in of uit ga. Maar deze keer hadden wij andere plannen. Langzaam reed ik langs de uitgestrekte rij geparkeerde auto's. In mijn spiegel kon ik zien hoe de drie bij de ingang ons met hun ogen volgden. Dat maakte me nerveus. Ik zei er iets over.

“Maak je niet druk.” Zei ze en legde de laatste hand aan haar wimpers. “Hier maar?” Een dubbele plek en een dikke vierkante kolom markeerden de open ruimte. Een laatste blik in de spiegel vertelde me dat de drie nog steeds stonden te kijken. Ik was nerveus, mijn hart klopte heftig. “Wil je vast iets uit doen?” Ja, dat wilde ze wel. Ze keek opzij naar de sluiting van de gordel. “Wacht ik help je.”

Met die mooie nagels leek het me moeilijk om die rode knop ver genoeg in te drukken daarom deed ik het voor haar. Ik liet de gesp van de gordel niet terug glijden maar legde hem voorzichtig over haar heen. Met opzet liet ik mijn arm zacht tegen haar borst drukken en bij het wegnemen bleef mijn hand op haar borst rusten. Ik kneedde haar borst, en drukte een kus op haar mond.

“Ben je nerveus?” vroeg ik om mijn eigen zenuwen de baas te blijven. “Ja, best wel.” “Wil je liever stoppen?” “Nee, nee ga door ik wil het wel een keer doen.”

Mijn hand gleed van haar knie over haar dijbeen onder de rode rok met ruches. Ze zat veel te krap in het kuipstoeltje, mijn hand kon nergens goed bij maar een druk op de handel die de stoel langzaam achterover liet zakken was voldoende. Zelf plaatste ze een voet met dat opwindende open schoentje op het dashboard.

“Zo is het beter.”

Ik duwde haar knie een beetje verder opzij en streelde dat mooi gevormde been, nu omhuld door een lange witte kous met ruches aan de bovenzijde. De kous bleef op zijn plaats door de zachte rek van het materiaal. Bij het half duister dat door de beslagen ramen het interieur van de auto binnen drong verwende ik mijn ogen. Roomblanke dijen, prachtig vlees, gevuld en stevig met daar waar links en rechts elkaar zochten een venusheuvel die uit de zachte glooiing van haar buik omhoog rees als een grondzee voor de kust van Texel. Ik hield mijn adem in. Had ik hier niet altijd naar verlangd, een heuvel, teveel om één hand te vullen. Haar, overvloedig en gitzwart, te veel om te verbergen in het dunne nylon van een broekje.

Met een arm om haar schouders greep ik tussen haar benen. Ze duwde haar buik op, ik verplaatste mijn vingers.

“Dit wil je hè?”

Hijgend duwde ze haar poes in mijn hand. Wiegelend met haar buik trachtte ze mijn hand de ruimte te geven. Ze draaide haar hoofd, drukte de prachtige glanzende lippen tegen mijn oor.

“Doe het uit!” zei ze. Haar woorden klonken als een schreeuw om hulp. Onhandig in die houding kreeg mijn linker hulp van de rechter hand en van haar soepele spieren. Ze bracht haar benen bij elkaar en trok ze hoog op. Behoedzaam manoeuvreerde ik het dunne broekje over de rode sandaaltjes. Ik rook aan het broekje  in een poging  mijn eigen hartstocht aan te wakkeren. Haastig griste ze het dingetje uit mijn hand en spreidde haar benen. Met dat broekje veegde ze snel tussen haar benen.

“Laat dat!” Zei ik nog maar het was al gebeurd.

Ik kneedde die zachte delen, de dikke volgroeide schaamlippen, en ik voelde hoe mijn hand in korte tijd glad werd. Carmen drukte mijn hand met kracht tegen haar vrouwelijkheid en klemde haar dijen net zo krachtig tegen elkaar. Onbeweeglijk was mijn hand, vastgeklemd tussen haar dijen. De gloeiende vagina sabbelde op mijn vingers als een pasgeboren lam. Smakkend, begerig, dorstig, zonder een moment op te houden.

“Wil je naar buiten?”

Ze greep opzij en pakte mijn stijve. Onderzoekend kneep ze van boven tot beneden voor ze antwoordde: “Ja, laten we het doen.”

Ik haalde mijn hand weg van tussen haar benen. In de spiegel meende ik een glimp van een schaduw te zien maar het stoorde me niet. Ik deed de deur open en stapte uit. Met één hand hield ik mijn broek op en liep om de wagen heen. Ik opende de deur en bood haar mijn hand. Haar rok viel over haar benen en behalve de blote voeten zag ze er niet anders uit dan op andere dagen. Maar schijn bedriegt. Ik wist dat ze sliploos was, sliploos en drijfnat, wijd open en bijna spastisch van begeerte.

Vanuit mijn ooghoek meende ik een traag bewegende schim te zien maar ook die keer schonk ik er geen aandacht aan. Carmen was zo plooibaar als alleen een  naar seks verlangende vrouw kan zijn. Ze liet zich duwen tot ze uiteindelijk met haar rug tegen de witgekalkte betonnen wand naast onze wagen stond.

“Doe je rok omhoog.” Haastig tilde ze de rok omhoog en rolde die een paar slagen op zodat haar onderlijf ontbloot bleef.

Bij het zien van haar blanke, naakte buik en de indrukwekkende donkere bebossing tussen haar dijen werd ik overvallen door een seksuele drang die niet te vergelijken was met eerdere uitspattingen. Ze had gelijk gehad, deze omgeving, de ambiance het droeg bij tot het verhogen van de feestvreugde.

Ik liet mijn broek los zodat die op mijn voeten zakte. Onmiddellijk deed ze een greep naar mijn woest kloppende stijve. Ik greep tussen haar gloeiende dijen en liet enkele vingers het voorbereidende werk doen. Ze verkrampte even, maar op het moment dat ik haar kuste legde ze een arm om mijn middel en trok mij tegen zich aan.

Ik zakte door de knieën en stootte omhoog. Beide armen klemde ze om mijn middel en haar mond raakte mijn oor. “Maak me klaar, alsjeblieft!”

Eerst nog bewust van langsrijdende auto's en die schimmige figuren die ons wel moesten zien, wierp ik, bij het horen van haar smeekbede, alle bedenkingen opzij. Ik pakte haar polsen en drukte haar armen naast haar hoofd tegen de betonnen muur. Hard stootte ik in haar. Bij elke stoot stiet ze een hoorbare zucht uit. Met mijn tanden op elkaar geklemd ramde ik in haar. Haar adem kwam sneller en sneller, tot ze uiteindelijk de adem in hield. Nog even, wist ik, nog enkele harde stoten en ze zou gierend klaar komen. Ik voelde de krachtige spiertrekkingen die mijn stijve omklemden in de aanloop naar haar climax.

Ze drukte haar armen van de muur en greep mij vast. Nog een keer stootte ik toe en bleef diep in haar. Ze kwam klaar als een op hol geslagen stoommachine. Schokkend en sidderend stond ze te tegen de muur te hijgen.

“Kom,” smeekte ze bijna onhoorbaar.

Langzaam trok ik het wapen en met kracht stootte ik toe. Eén keer, twee keer en nog een derde keer. Meer was niet nodig, de dagenlang zeurende, doffe pijn in mijn ballen leek in enkele seconden over te gaan in een onstuitbaar staccato van harde salvo's.

Hijgend viel ze tegen mij aan. Ik hield mijn armen om haar middel en drukte mijn gezicht in haar zwarte krullende haren. De pijn in mijn ballen had plaats gemaakt voor een zalig gevoel  vanontspanning. Ik kuste haar hals maar ze duwde me weg. “Nu niet, ik moet bijkomen.”

Ik liet haar los zoals ze wilde. Ze zakte als een natte doek in elkaar op die smerige garagevloer. Daar bleef ze met opgetrokken benen in een plas vettig water zitten. Heftig hijgend zat ze daar korte tijd tot ik haar hand nam en haar overeind trok. Ze vloekte hartgrondig.

“Dit was het beste,” Zei ze en liet zich even later op de zitting van de auto zakken toen ik de deur open hield.

Staande tussen de geparkeerde wagens trok ik mijn eigen kleding omhoog en maakte alles zo goed en zo kwaad als dat ging vast. Ik ging achter het stuur zitten en trok de deur dicht. Het bloed klopte nog hard in mijn hoofd en mijn benen trilden. Carmen lag opzij gezakt met haar benen wijd. Ik keek naar haar knieën en boog mijn hoofd om verder te kijken. Was ik daar geweest? Het leek een slagveld, een handvol gel had het niet beter kunnen doen. Er zou een kaartje bij moeten hangen: “Na gebruik sluiten.” Toen ik een hand op haar knie legde sloeg ze mijn hand weg. Ik kon alleen maar grinniken. Haar plan was een goed plan geweest en mijn keuze paste er bij.

Ik startte de auto en zette de fan aan om de ramen droog te maken. Korte tijd later reed ik het verplichte rondje naar de lagere verdieping in de richting van de uitgang. Daar stond dat zelfde drietal met een brede grijns op hun donkere gezicht en toen we langs reden applaudisseerden ze.

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  8 comments for “Carmen

  1. 16 februari 2010 at 18:02

    Spannend idee maar met recht een kort vluggertjes verhaal ! Mag van mij nog wat uitgebreider .

  2. 17 februari 2010 at 10:20

    Woest verhaal met een haast ongetemde Carmen. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Pornografische wilde seks op de vieze vloer van een openbare parkeergarage met voyeurs. Prima inzending, Miel

  3. 18 februari 2010 at 08:34

    Miel schrijft zodanig dat hij beelden oproept bij mij. Het feit dat ik Carmen en haar lover werkelijk voor me zie, brengt me heerlijke opwinding. Ik doe met haar mee en daardoor geniet ik net zoveel van dit verhaal als zij van haar avontuurtje.

  4. 18 februari 2010 at 19:30

    Prachtig verhaal en goed geschreven met – volgens mij – een juist gevoel voor taal.

  5. 23 februari 2010 at 11:26

    Mooi verhaal Miel. Een Miel de Sarassin zoals we hem kennen.

  6. 2 maart 2010 at 09:18

    Leuk verhaal Miel. Spastisch van begeerte en dan "Er zou een kaartje bij moeten hangen[…]"
    Erotisch gezien deze keer geen hoogstandje, maar sex met een glimlach.

  7. 3 maart 2010 at 16:39

    Heerlijk verhaal! Lekker spannend en erotisch zo lees ik ze graag.

  8. 7 maart 2010 at 18:23

    Vijf lezers stemden op dit verhaal. Goed voor in totaal elf sterren. Dit betekent een ledenstem van 2*

Geef een reactie