De bruid (2)

“Ach, schatje, zo erg is het nu ook weer niet,” stelt Steven haar gerust.

“Da’s lief van je,” reageert Karen.

“Maar ik zou nu wel iets anders aandoen,” zegt Steven lachend, “want we moeten natuurlijk niet de goden gaan verzoeken.”

“Je hebt gelijk; ik ga meteen even in bad.”

Karen loopt de woonkamer uit en gaat de badkamer binnen. Voorzichtig trekt ze eerst haar witte schoentjes uit en dan, nog voorzichtiger, haar trouwjurk. Ze hangt hem aan een hangertje en hangt dat aan een rail. Ze doet de deur op slot, omdat ze op dit moment niet door Steven betrapt wil worden, en kijkt naar zichzelf in de spiegel?een grote spiegel, die een meter breed is en van de vloer tot het plafond loopt. Ze heeft een prachtig lichaam, al vindt ze dat zelf niet. Blozend kijkt ze naar Michaels zaad op haar dijen. Karen stapt in het bad en hurkt neer, om te zorgen dat Michaels sappen haar lichaam verlaten.

Ze zet de kraan aan en laat zich onderuit zakken. Ze heeft zin in een lang, warm bad. Ze doet extra veel badschuim in het bad, opdat er een grote berg van schuim op het bad ligt, waarin ze zich heerlijk kan laten wegzakken.

Onderwijl denkt ze aan Steven, zijn liefde voor haar, aan haar huwelijk — de grote dag morgen — en natuurlijk aan Michael. Waar ze altijd zoveel moeite mee had was dat Steven alleen zin had in seks als ze naast elkaar op bed lagen. Soms kwam ze in een blouse en zonder slipje de kamer binnen als hij achter de computer zat en toonde hij nauwelijks interesse. Zelfs als ze dan naast hem ging staan en een boek boven uit de kast pakte, waardoor haar blouse omhoog schoof en haar blote billen te zien waren ging hij gewoon door met werken. Iemand als Michael daarentegen zou haar op de grond hebben geduwd en haar hebben genomen, welk moment van de dag of nacht het ook was. Als ze weer eens met haar haren in een paardenstaart, haar middelgrijze kasjmieren Ralph Lauren-plooirokje dat tot 20cm boven de knie kwam, haar donkerblauwe kasjmieren Ralph Lauren-blazer, haar witte blouse, geruite enkelsokjes, witte katoenen schoolmeisjesonderbroekje met horizontale strepen en bijpassend bh-tje en donkerblauwe lakschoentjes langs hem paradeerde en met haar kont liep te draaien typte hij gewoon door op zijn stomme laptop. En zelfs als ze dan voor hem ging zitten op een fauteuil en zo uitdagend voorhem ging zitten dat hij bijna haar slipje kon zien ging hij gewoon door met waar hij mee bezig was. Michael zou in zo’n geval haar slipje kapot hebben gerukt en haar genaaid hebben.

Het water had inmiddels de rand van het bad bereikt en ze zette de kraan uit. Ze realiseerde zich opeens dat seksuele aantrekkingskracht eigenlijk de basis vormde voor een relatie — ze had genoeg Viva-interviews gelezen om daarvan overtuigd te raken. De relatie met Steven was begonnen als een vriendschap…en was dat, als ze heel eerlijk tegen zichzelf was, ook altijd gebleven. Als ze met elkaar vreeën of zoenden was het geen lust maar liefde. Het was warmte, genegenheid, tederheid.

Karen en Steven kenden elkaar goed. Ze respecteerden elkaar, vertrouwden elkaar en gaven oprecht om elkaar. Maar ze merkte dat ze op een tweesprong stond. Ofwel ze zou met Steven trouwen en Michael laten weten dat wat eerder die dag was gebeurd nooit meer opnieuw zou gebeuren; ofwel ze zou Steven vertellen dat er die dag iets was gebeurd waardoor haar perspectief 180° was gedraaid en dat ze niet met hem kon trouwen omdat ze verliefd was geworden op een van haar studenten.

Ze wist niet wat ze moest doen, maar vond dat ze het aan Michael verplicht was om hem en kans te geven. Ze liet het water weglopen en stond op. Ze droogde zich af, deed een nachthemd aan dat maar net haar billen bedekte, deed bijpassende sokjes aan en ten slotte een lief zachtroze bikinislipje. Maar voordat ze de badkamer verliet bedacht ze zich, bracht haar handen onder haar korte nachthemd, deed haar duimen in de rand van haar slipje en trok het uit. Ze haalde even diep adem en liep de woonkamer in. Steven zat, zoals zo vaak, naar Discovery Channel te kijken. Karen ging voor Steven staan en ging op zijn schoot zitten met haar gezicht naar hem toe. Ze pakte zijn handen en legde ze op haar heupen, opdat ze wist dat hij wist dat ze geen broekje aanhad. Ze begon met haar onderbuik over zijn kruis te bewegen. Gelukkig kuste hij haar maar daar bleef het eigenlijk bij.

Op momenten zoals dit wenste ze dat haar verloofde wat mannelijker zou zijn. Ze wilde door hem overweldigd worden. Ze wilde dat hij haar zou gebruiken. Dat hij haar zou pakken alsof hij een reu was en zij een teefje. Ze wilde dat ze beiden dieren waren en dan hun menselijke eigenschappen plaats zouden maken voor primaire verlangens. Maar helaas bleef het bij wat gezoen. Na ongeveer 10 minuten besloot ze het maar op te geven. Ze kuste Stevens voorhoofd en ging naar haar slaapkamer. Tegen de tijd dat Steven klaar was met tv-kijken zou zij al slapen.

Ze ging in bed liggen en probeerde te slapen. Maar ze was te onrustig en ze voelde dat het uren zou duren voordat ze in slaap zou vallen. Ze deed het bedlampje aan, pakte uit het nachtkastje de adressenlijst van haar studenten en liep met de lijst en haar mobiele telefoon de badkamer in. Ze zette de douche aan. Steven zou het vreemd vinden als ze twee keer achter elkaar in bad ging of ging douchen. Maar hij zou haar tenminste niet horen. Met haar vinger gleed ze koortsig naar de naam van de jongen die haar net zo had liefgehad. Michael Kamp. Ze toetste het nummer in terwijl haar hart in haar keel bonsde. De telefoon ging over maar toen hij vijf keer was overgegaan vreesde ze dat ze zijn voicemail zou krijgen. Maar gelukkig nam hij op.

“Mééét Michael,” klonk het enthousiast, en Karen besefte meteen dat deze alleenstaande jongen het soort dilemma’s dat zijzelf nu het hoofd moest bieden ongetwijfeld niet zou kennen en zeker op dit punt niet zou hebben.

“Michael,” begon Karen wat bang.

“Karen, Karen, ben jij dat?”

“Ja, stoor ik je.”

“Nee, natuurlijk niet, jij stoort me nooit,” antwoordde hij, nog steeds enthousiast.

Karen was opgelucht, want voor hetzelfde geld had hij afstandelijk gereageerd en was alles voorbij. Aan de ene kant zou dat fijner zijn geweest, want dan zou het haar beslissing om met Steven verder te gaan gemakkelijker maken. Aan de andere kant zou ze het dan moeilijk hebben gevonden om te accepteren dat haar avontuurtje met Michael niets had voorgesteld terwijl hij had gezegd dat hij van haar hield.

“Wat ben je aan het doen,” vroeg Karen, die dolblij was dat ze haar geliefde weer sprak.

“Oh, niks, beetje aan het lezen,” antwoordde Michael, die liever verzweeg dat hij sinds hij thuis was gekomen op zijn bed aan Karens slipje had liggen ruiken en naar haar pasfoto in de studiegids lag te kijken terwijl hij zich er furieus op aftrok en het ten slotte had volgespoten.

Karen kon haar emoties niet meer in bedwang houden en begon zachtjes te huilen.

“Ik mis je, Michael,” zei ze zacht. “Wou dat je hier was.”

“Kom dan naar me toe, Prinses.”

“Ik wil wel…maar Steven…”

“Zeg dan dat je naar een familielid moet. Heb je geen zus of een broer ofzo?”

“Ja, ik heb een zusje. Zal tegen Steven zeggen dat ik naar haar toe ga. Woon je nog steeds in de Houtstraat 37?”

“Yep”

“OK, dan ben ik over een kwartiertje bij je.”

“Tot zo, lief”

Karen verbrak de verbinding. Ze liep haar slaapkamer in en haalde snel een blouse en een plooirokje uit de kast?nogal kort, maar Steven zou niets vermoeden als ze naar haar zus ging. Ze besloot wel een slipje aan te doen. Na een jas en schoentjes te hebben aangedaan liep ze, na opnieuw diep adem te hebben gehaald, de woonkamer binnen.

“Steven, Krista belde net, ze vroeg of ik even langs kon komen.”

“Oh, ik heb de telefoon niet gehoord.”

“Nee, klopt, ze belde mobiel.”

“OK, hoe laat ben je terug.”

“Misschien dat ik blijf slapen. Ze heeft het er best moeilijk mee dat haar jongere zusje gaat trouwen terwijl zij nog vrijgezel is.”

“Ja, je was dus nog niet vergeten dat we gingen trouwen,” lachte Steven.

“Hahaha, nee, natuurlijk niet.”

“Fijne avond, OK?”

“Jij ook en succes. Zorg wel dat je morgen een beetje op tijd bent als je daar vannacht blijft slapen hè?”

“Tuurlijk, ik zorg dat ik er uiterlijk 11.00 uur ben, dan hebben we nog drie uur om ons voor te bereiden.”

“OK.”

Opgelucht liep Karen de kamer uit. Dat ging een stuk eenvoudiger dan ze had verwacht. Ze liep naar haar auto toe en reed, nog maar net binnen de snelheidslimieten, naar Michael toe. Toen ze aankwam stapte ze zo snel als ze kon uit haar auto en liep naar Michaels voordeur.

Ze belde aan en toen Michael opendeed zag Karen dat hij er nog knapper uitzag dan vanmiddag. Zijn haren waren nat en hij had blijkbaar net gedoucht. Hij droeg een andere spijkerbroek dan vanmiddag en verder een T-shirt en een overhemd dat hij over zijn broek droeg met de knopen open. Heel nonchalant, en daar viel ze altijd wel op.

Ze liep naar binnen en ze vielen elkaar in de armen, brandend van verlangen. Opnieuw hielden ze meteen elkaars handen vast en ze kusten elkaar hevig. Karen wilde maar één ding: neuken! Hij pakte haar hand en leidde haar zijn slaapkamer in Daar zag ze haar onderbroekje met een klodder sperma erin op zijn bed liggen en het jaarboek. Ze bloosde opnieuw toen ze zich realiseerde dat hij zich daar had zitten aftrekken terwijl hij aan haar dacht.

“We gaan vanavond uit,” zei Michael, die duidelijk geen tegenspraak duldde. “Maar eerst ga ik je slipje uittrekken.”

Brutaal deed hij haar plooirokje omhoog en trok haar slipje naar omlaag. Karen voelde zich behoorlijk vernederd. Opnieuw pakte hij haar lipje en stopte het in de zak van zijn jack.

“Zo, we gaan lekker naar de film,” zei Michael.

“Je maakt zeker een grapje. Je weet toch dat ik geen broekje aanheb!”

“Ja, nou en, vind ik juist lekker?”

“Hè? Wil je dat ik met je meega terwijl ik naakt ben onder mijn rokje?”

“Ja, natuurlijk,” zei Michael.

Ze liepen het huis uit, waarbij Karen er zeer goed op lette dat haar rokje niet opwaaide. Ze stapte in de auto, waarbij ze opnieuw ten koste van alles probeerde te voorkomen dat voorbijgangers interessante inkijkjes kregen. Bij de bioscoop aangekomen kochten ze kaartjes, twee bekers popcorn en twee bekers Cola Light en liepen ze de zaal binnen waar de reclames al bezig waren. Ze gingen op de achterste rij zitten. Het was niet druk. Meer dan vijftig mensen zullen er, verspreid over de hele zaal, niet hebben gezeten, terwijl er een paar honderd menen in konden.

Karen was nog even een plasje gaan doen, en terwijl ze dat deed haalde Michael een bij veel mannen geliefde truc uit. Hij maakte met zijn sleutels een gat onder in zijn popcorndoos en deed zijn rits open. Vervolgens sta hij zijn nog vrij slappe piemel er doorheen, die echter al vrij snel begon op te zwellen. Verlangend keek hij uit naar Karen, die snel zou terugkeren.

Gegeneerd keerde Karen terug naar haar plaats en vroeg Michael “Dit is een hele stomme vraag hoor, maar heb je misschien een papieren zakdoekje voor me.”

“Ja hoor,” zei Michael, die een pakje papieren zakdoekjes uit zijn jaszak pakte en aan haar gaf, “maar waarom is dat een rare vraag?”

“Nou,” zei ze, blozend en aarzelend, “omdat het wc-papier op was en ik me niet heb kunnen drogen na het plassen. Bedankt, ben zo terug hoor.”

“Oh, doe maar hier hoor, geen probleem.”

“Ja, nou, dan voel ik me wel behoorlijk opgelaten.”

“De film begint dus ik zou het maar hier doen.”

“Maar wat moet jij dan wel niet van me denken?”

“Gewoon wat ik altijd al denk. Dat je een sprookjesprinses bent.”

“Lief van je. Je hebt wel gelijk; de film begint al. Weet je zeker dat je er geen bezwaar tegen hebt?”

“Helemaal niet.”

Vol schroom en schaamte pakt Karen een zakdoekje uit het pakje en brengt het onder haar rokje. Met haar linkerhand houdt ze haar rokje een beetje omhoog en met haar rechterhand wrijft ze vier keer heen en weer over haar kutje, terwijl ze heel licht zucht.

“Drink nog maar wat, want ik wil dat je zo hier gaat plassen,” zegt Michael.

“Wat?!?” reageert ze onthutst.

“Je hebt me wel gehoord. Hier, ik heb twee bekers met elk een liter Cola Light, dus dat moet lukken.”

Karen begint te drinken en Michael moedigt haar aan. Steeds vraagt hij haar of ze alweer moet plassen. Een kwartier en twee liter cola later moet ze hoognodig.

“Mag ik alsjeblieft even naar de wc,” vraagt ze.

“Geen sprake van,” zegt Michael beslist en hij geeft haar haar popcornbeker aan.

Gegeneerd brengt Karen de beker naar haar poesje. Gelukkig staat het geluid in de bioscoop vrij hard. Wel zitten er mensen voor haar, een ouder echtpaar, maar ze hoopt dat ze haar niet zullen horen. Karen wrijft tweemaal over haar blote poesje en begint rustig te plassen. Michel vraagt haar te stoppen tijdens het plassen en biedt haar wat popcorn aan uit zijn eigen beker, die nog steeds met zijn stijve lul erdoorheen op zijn schoot staat. Haar kutje staat op springen want ze moet hoognodig.

Ook bij het popcorn eten moedigt Michael haar aan, tot ze geschokt Michaels stijve lid voelt. Hij lacht naar haar en zegt haar verder te plassen. Dankbaar kijkt Karen hem aan en gaat verder met pissen. Doordat de beer nog vol zit met popcorn begint de zeker vol te raken en gaat het over de rand. Ze probeert zo goed en zo kwaad als het kan te zorgen dat het plas in elk geval op de zitting terechtkomt en daar intrekt.

Michael begint zich af te trekken bij dit erotische schouwspel. Karen biedt aan hem daarbij te helpen maar hij duwt haar hand weg. Dan komt hij klaar en spuit hij tegen de rugleuning van de stoel voor hem en tegen de blouse van de vrouw die voor hem zit.

“Bedankt,” zegt hij afstandelijk.

Michael en Karen kijken de rest van de film uit en wandelen over straat. Bij een steegje aangekomen duwt Michael Karen tegen een muur. Ze vermoedt dat hij haar wil naaien maar niets blijkt minder waar. Hij tilt haar rokje op en laat het haar vasthouden. Hij legt een hand op haar heup en trekt zich furieus af, terwijl zijn ogen op haar blote billen gefixeerd zijn. Opnieuw komt hij klaar, ditmaal op haar blote achterste en op dijen.

“Wil je niet meer met me vrijen?” vraagt ze bang.

“Ach, ik heb je nu gehad. Het was heel fijn hoor, maar ik vind aftrekken ook heerlijk.”

“Maar…maar…,” huilt Karen bijna, “je zei dat je van me hield.”

“Ja, sorry, maar dat zeg ik altijd als ik aan het neuken ben. Het is een soort gewoonte.”

“Mijn God. Begrijp je dan niet dat ik mijn huwelijk op het spel heb gezet voor een toekomst met jou!”

“Eh, nee, eigenlijk niet.”

Verdrietig en verward loopt Karen naar huis toe. Ze is blij te zien dat Steven thuis is. Maar erg blij hoeft ze daar niet mee te zijn. Steven heeft namelijk naar Krista gebeld omdat hij Karen wilde spreken en zo vernomen dat ze daar niet is aangekomen.

“Daar ben ik weer,” zei Karen enthousiast.

“Hoe was het bij Krista?” vroeg Steven. “Oh, prima hoor, maar het ging wel weer dus ben ik niet blijven slapen.”

Plotseling knielt Steven voor haar neer en tilt Karens rokje brutaal omhoog. Hij ziet haar kale sneetje en het sperma dat nog langs haar dijen loopt.

“Vieze hoer” zeg hij, met ingehouden woede. Hij pakt zijn jas en loopt weg.

Einde

©Girllover

 

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  3 comments for “De bruid (2)

  1. 14 november 2006 at 18:39

    Onverwacht einde, dat gezien wat voorafgaat helemaal haaks staat op het eerste deel. Overigens nogal over the top wat geloofwaardigheid betreft. Nog net een ster waard, maar dan een heel kleintje.
    In beide verhalen staan ook wat vraagtekens die waarschijnlijk te maken heb met een conversie, dus geen rekening mee gehouden.

  2. 16 november 2006 at 15:37

    Het eerste deel ging nog wel, maar nu, met al die verschillende tijden door elkaar, is de geloofwaardigheid zeer ver te zoeken

  3. 17 november 2006 at 15:56

    Geen twijfel meer helaas

Geef een reactie