De bunker

Vanuit de schemer van de oude bunker lonkte het volslanke blonde meisje Hans verleidelijk toe. Ze kon niet veel ouder dan hij zijn, een jaar of achttien misschien, en ze was volkomen naakt op een paar netkousen na. Haar lichtblauwe ogen waren halfgesloten, de lange wimpers donker aangezet met mascara. Haar mond was halfopen, de lippen vol en glanzend, en met de punt van haar roze tong likte ze haar bovenlip. Haar lichtblonde haar viel in losse krullen over haar mollige schouders, en haar borsten waren vol en stevig, met grote roze tepels, en hingen als twee sappige blanke vruchten boven een met een diepe navel gekroonde ronde buik. Bolronde heupen liepen op adembenemende wijze over in twee gladde, wijd gespreide dijen. Met haar ene hand omvatte ze een van haar borsten, en met de andere hield ze haar kut open, roze en vlezig tussen het bleke zachte vlees bovenaan haar dijen. Haar vingers drukten in haar gladgeschoren schaamlippen en venusheuvel, en haar schaamlipjes puilden vochtig glimmend naar buiten. Haar billen rustten op een satijnen roze kussen. Met droge mond liet Hans zijn blik over haar lijf dwalen. Ah, om zo’n meisje aan te raken… Wat een wijf…! Wat een lijf…! Pak me, leek ze te zeggen, pluk me. Ik ben zo geil, ik ben zo nat, ik wil zo graag…Oh, ik vind je zo lekker…

Buiten was het een broeierige namiddag in juni, en de late zon gloeide op het droge duinzand. Er stond geen zuchtje wind, en de sterke geur van hars hing tussen de dennenboompjes rondom de oude bunker, en dreef door de lage ingang naar binnen. Binnen was het oude beton aangenaam koel, en de dikke laag zacht droog zand op de vloer vormde een comfortabele zitplaats.

Hans verplaatste het seksboekje naar zijn linkerhand, en ging een beetje verzitten, zodat de enkele bundel zonlicht die door een gat in het dak het inwendige van de oude bunker schemerig verlichtte zo gunstig mogelijk op de foto viel. Met zijn andere hand ritste hij gehaast zijn gulp en broek open, en bevrijde zijn stijve uit zijn onderbroek. De rand daarvan hij schoof onder zijn zak, zodat die er zweterig overheen puilde. Hij trok zijn voorhuid naar beneden, en de scherp zoutige lucht van zijn eikel mengde zich met de geuren van duinzand, oud beton en droge schimmel van de oude bunker, en de geuren van de zomer daarbuiten. Het maakte hem nog opgewondener.

Zijn ogen zogen zich op het lijf van het meisje vast terwijl hij zijn pik met zijn vingers vlak onder de eikel omsloot en de voorhuid zachtjes naar beneden trok. Hij voelde hoe zijn stijve in zijn greep nog verder zwol, en hoe een grote druppel voorvocht over zijn vingers droop. Met langzame bewegingen begon hij zich af te trekken. In kleine golfjes stroomde zijn voorvocht naar buiten terwijl hij zijn vingers traag over zijn eikel op en neer liet glijden. Hij voerde het tempo langzaam op. Sneller en sneller streken zijn vingertoppen verrukkelijk glad en glibberig over de randen van zijn gevoeligste plekje, en onderwijl streelden zijn ogen de blanke borsten en buik van de wulpse blondine, en gleden over haar gladde liezen naar beneden, tussen haar dijen, richting haar natte, open kut. Hans’ mond zakte open, en hij hijgde lichtjes. Steeds sneller trok hij, en onder zijn pik trok zijn zak in strakke rimpeltjes samen. Hij sloot zijn ogen. Het meisje stond op en liep naar hem toe. Haar borsten schommelden zachtjes op het ritme van haar heupwiegende stappen. Traag gleden haar handen over haar gladde ronde buik omhoog, en omvatten haar borsten, boden ze hem aan. Hier, pak ze dan, jongen, voel eens hoe zacht ze zijn, lik ze maar, zuig er maar aan…Oh, nog dichterbij kwam ze. Haar roze tong likte haar bovenlip, traag en sensueel, en ze kwam schrijlings over hem heen zitten, spreidde haar schaamlippen, liet haar hete kut over zijn gezwollen lul zakken, en…

Iemand kuchte. Zijn hart sloeg een slag over. Zijn ogen schoten open.

In de smalle opening van de bunker zat een meisje. Door het felle tegenlicht was het onmogelijk te zien wie het was. Gehurkt in het zand zat ze zonder een spoor van gêne naar hem te kijken. Hans zat als aan de grond genageld, en na zijn eerste schrik wilde hij alleen nog maar in de bodem wegzinken van schaamte. Daar zat hij, broek open, met zijn lul in zijn ene hand, seksboekje in de andere, en nu wilde hij het liefste maar ter plekke sterven. Zelfs in zijn ergste nachtmerries was hij nooit in zo’n genante situatie beland, en hij kon zich niet voorstellen hoe hij na zo’n vernedering de rest van zijn leven moest doorkomen. Met wild kloppend hart staarde hij naar het silhouet in de deuropening.

‘Hallo,’ zei het meisje nadrukkelijk, en toen herkende hij haar aan haar stem. Het was Roos. Hij voelde het bloed uit zijn gezicht wegtrekken en een koude hand kneep zijn ingewanden samen. Een meisje uit zijn klas! Kon het nog erger! Als ze dit verder vertelde zou zijn leven op school in één onafgebroken hel veranderen. Bij de gedachte aan de vernederingen en pesterijen die hem nu tot aan zijn eindexamen zouden achtervolgen voelde hij de tranen achter zijn ogen prikken. In paniek probeerde hij iets te verzinnen dat hij zeggen kon, iets dat hij doen kon, om zich nog uit deze situatie te redden. Tevergeefs. Roerloos, als een konijn in de koplampen van een aanstormende auto, zat hij daar, en probeerde niet in tranen uit te barsten.

‘Hallo,’ zei ze weer, terwijl ze iets verder de bunker binnen schoof. Haar stem was laag, en een beetje hees. En plagerig: ‘Ben je je tong verloren?’

Nu kon Hans haar gezicht beter onderscheiden. Roos zat net als hij in de vierde, maar ze was blijven zitten, en ouder dan haar klasgenoten. En hoewel ze nu al bijna een jaar bij hem in de klas zat, kende hij haar nog nauwelijks. Ze was heel goed in gymnastiek, wist hij. Een slank meisje met blond krullend haar. Haar gezicht was niet echt mooi te noemen, al was ze zeker niet lelijk. Ze had felle, groene ogen onder donkere wenkbrauwen, een krachtige gebogen neus en volle lippen, en haar gezicht was bezaaid met kleine lichtbruine sproetjes. Ze droeg haar krullende haar meestal strak naar achter in een staart, wat haar een sportief uiterlijk gaf. Hans had haar nog nooit make-up zien dragen. Haar vormen waren vrouwelijk genoeg, met stevige borsten, mooie benen en een volle ronde kont, maar de manier waarop ze liep en bewoog straalde een jongensachtig soort stoerheid uit die Hans op de een of andere manier tegenstond en ongemakkelijk maakte. Hij was altijd een beetje bang voor haar geweest, en was haar tot nog toe altijd uit de weg gegaan. Niet dat dat zo moeilijk was. Ze bemoeide zich nooit met hem en zijn vrienden.

Maar nu was hij meer dan een béétje bang voor haar. Hij haatte haar. Ze had zijn leven in haar hand. Als verlamd zat hij daar, stom, en staarde haar aan.

‘Hé,’ zei ze toen Hans niet antwoordde, ‘ik vertel het heus niet verder, hoor.’

Ze had zijn gedachten geraden. Haar toon was verongelijkt, een beetje verontwaardigd zelfs, alsof de gedachte dat ze zoiets zou doen haar beledigde. Van opluchting schoten zijn ogen vol tranen, en hij moest zich verbijten ze niet te laten stromen. Het bloed knalde naar zijn kop, en ineens kon hij weer bewegen. Snel stopte hij zijn nu slappe natte piemel in zijn onderbroek, en ritste zijn broek dicht.

‘Grappig is dat,’ zei ze, ‘zo is tie groot, zo is tie weer klein.’

Ze glimlachte licht spottend, met een schuine blik op zijn gulp. Toen viel haar blik op het blaadje, dat open op de grond voor Hans’ voeten lag, nog steeds opengeslagen op de foto met het blonde meisje met de netkousen. Ze pakte het op en bekeek de foto kritisch.

‘Dom wicht,’ zei ze droog. ‘Wel mooie tietjes heeft ze.’ Ze ging met haar vinger langs het papier, en bracht het iets dichter bij haar gezicht.

‘Waarom kijkt die griet zo dom. Denkt ze dat dat sexy is of zo? Vind jij dat sexy?’ vroeg ze aan Hans. Hans schudde zijn hoofd. Het meisje op de foto keek inderdaad bijzonder dom, maar daar had hij totnogtoe niet veel oog voor gehad.

‘En dan die kaalgeschoren kut van d’r joh. Jezus! Onsmakelijk gewoon.’ Ze vouwde het blaadje dicht en wierp het achteloos in Hans’ schoot. Hjj pakte het en frommelde het snel in zijn achterzak.

‘Weet je wat grappig is?’, ging ze verder. Hans schudde zwijgend zijn hoofd. Hoewel ze hem een beetje gerustgesteld had, kende hij haar niet goed genoeg om te weten of ze niet van gedachte zou kunnen veranderen. Het leek hem beter haar niet tegen de haren in te strijken. Hij onderdrukte de sterke aandrang  de benen te nemen, en dwong zichzelf haar aan te kijken. ‘Ik doe het ook wel ‘s hier.’

Haar zeegroene ogen keken hem strak en zonder te knipperen aan. Hij slikte. Wat deed ze ook wel eens hier? Bedoelde ze…?

‘Wil je ’t es zien?’

Hij wist niet wat hij zeggen moest. Haar ogen hielden zijn blik strak vast, en hij slikte weer.

‘Wat is er, durf je niks te zeggen? Ik heb jou ook gezien, toch? Dan mag je mij ook wel zien. Of wil je niet?’ Haar stem klonk zacht en neutraal, en daardoor des te brutaler.

Hans knikte. Hij dacht van wel, al wist hij nog steeds niet zeker of hij begreep wat ze bedoelde.

Roos knikte kort en stond op. Ze had een strakke spijkerbroek en een spijkerjasje aan, met een witte bloes eronder. Ze had een knoop in de slippen van de bloes gelegd, en een flink stuk blote buik was eronder zichtbaar. Ze maakte de bovenste knoop van haar broek los.

‘Ga jij maar hier zitten,’ zei ze, ‘dan kun je meteen in de gaten houden of er niemand aan komt.’ Ze wisselden van plek, en terwijl ze langs hem heen schoof rook hij even de warme geur van haar zweet. Hans wierp schielijk een blik door de deuropening. Buiten liep het al tegen het eind van de middag, en de duinen waren uitgestorven. Er was geen mens te zien.

Roos schopte haar slippers in de hoek, trok haar spijkerjasje uit en legde dat neer. Haar spijkerbroek hing losjes halverwege stevige vlees van haar heupen, en haar slanke taille onder het opgeknoopte bloesje was adembenemend. Onder de losse slippen van de knoop in haar bloes prijkte een perfecte navel in de gladde huid van haar buik. Hans staarde ernaar en slikte. Om die navel vond hij haar plotseling het mooiste meisje van de klas. Nee, van de school… Dat hij kende. Haar navel, en hoe die in de satijnen huid van haar buik stond, en om hoe die buik daaronder licht opbolde, overging in haar onderbuik, en hoe die met een lichte curve verdween in haar nu openstaande broekband.

Ze knoopte de gulp van haar spijkerbroek verder open, schoof die zonder enige aarzeling met haar slipje tot halverwege haar dijen, en ging met haar blote billen op haar jasje zitten, met haar rug tegen de muur. Volkomen op haar gemak, alsof ze thuis zat, alsof hij er niet was, zat ze daar, en plukte met de vingers van haar rechterhand lichtjes door haar schaamhaar, en woelde het los. In het schemerige licht binnenin de bunker waren op deze afstand niet al te veel details te onderscheiden, maar bij het zien van haar blote onderbuik en het zwarte driehoekje haar werd Hans duizelig van ongeloof en verlangen. Zijn mond was kurkdroog en hij voelde het bloed uit zijn gezicht wegtrekken. Zijn buik trok samen, alsof er koud water in werd gegoten. Het liefst was hij nu weggerend, maar hij zat als vastgenageld, beduusd door de onwerkelijkheid van wat hem allemaal overkwam.

‘Kun je ’t zien?’, vroeg ze. Schaapachtig schudde hij zijn hoofd.

‘Kom dan dichterbij.’

Met het gevoel of hij droomde schoof hij over de zanderige vloer in haar richting, en het bloed schoot weer naar zijn gezicht. Gelukkig kon ze in dit licht onmogelijk zien hoe diep hij bloosde.

‘Kom op dan,’ zei ze ongeduldig, en ze stroopte haar broek nog verder, tot op haar enkels naar beneden. Ze schoof nog wat verder onderuit, zodat haar heupen in de lichtplek onder het gat in het dak kwam te liggen. Op handen en knieën kroop hij tot vlak bij haar, met zijn gezicht haast tussen haar blote knieën, en aanschouwde het wonder van haar kruis. Hij hield zijn adem in.

Het eerste dat hem opviel was hoe anders het eruit zag dan bij het meisje uit het seksboekje. Geen grote hardroze schaamlippen, puilend vanuit een haarloze, vlezige spleet, zo’n wijdopen natte kut. Dat was het woord dat je als eerste te binnenschoot voor zoiets ondubbelzinnig vlezigs en sappigs: spleet, kut, pruim. . .

Die van Roos had veel kleinere lipjes, halfverborgen in de krulletjes van haar donkere schaamhaar, en ze waren anders van kleur, donkerder en niet zo glimmend, dicht tegen elkaar aan, als gesloten rimpelige bloemblaadjes. Er was geen haarloze glanzend roze spleet te zien en Hans voelde zowel teleurstelling als opluchting. Roos’ schaamhaar was pikzwart, althans in dit schemerlicht. Een zacht bollend driehoekje van dicht krullend haar dat uitliep in twee smalle strookjes in haar liezen. Het woord kut was niet het eerste woord dat hem in gedachten schoot bij wat hij bij Roos te zien kreeg. Dit was een poes. Veel kleiner, teerder, en verborgener, en daardoor tegelijkertijd eindeloos veel spannender en geheimzinniger.

Hij zuchtte diep en toen hij inademde rook hij weer haar lichaamsgeur, maar nu van dichtbij, intiem en indringend. Onwillekeurig ademde hij diep in. Zeep rook hij, een vleug van shampoo, het wasmiddel in haar kleren, en de warme geur van vers zweet, vermengd met geuren van zand en zonnewarmte. Ze rook zoet als vers gemaaid hooi, de onmiskenbare geur van een meisje in de zomer. En dan nog een andere geur, vager, donkerder, beangstigender, een intiem, geheel eigen aroma van bitterzoete muskus, honing met in de verte de licht ziltige ondertoon van urine. De geur van haar poes. Heel anders dan de zoute, vissige geur die hij kende van zijn eigen eikel, lichter, subtieler, en oneindig veel opwindender. Zijn droge mond liep ineens vol water, en hij slikte luidruchtig.

Roos liet haar dijen zover als haar broek het toeliet uiteen vallen, veegde met haar vingers haar schaamhaar opzij, en trok haar schaamlipjes een beetje van elkaar, zodat het roze vlees ertussen zichtbaar werd. Ze wierp een korte, peilende blik op zijn gezicht, en sloot daarna haar ogen. Snel bracht ze aan de vingers van haar rechterhand naar haar mond en likte eraan, en begon er daarna langzaam mee over de binnenkant van haar spleet te wrijven, langs de buitenzijde van haar kleine schaamlipjes. Haar geur werd intenser, zoeter, en zonder nadenken snoof Hans hem gretig op. Het herinnerde hem vaag aan de geur van sommige wilde bloemen.

Langzaam begon haar vruchtvlees te zwellen. Haar lipjes werden groter, en vochtiger, en onderaan haar spleet opende zich haar vagina, glanzend en rozerood. Een glanzende druppel slijm verscheen onder aan de opening, en met een vinger streek ze erdoorheen, en smeerde het vocht uit over de lengte van haar nu openstaande, donkerroze lipjes. Haar ademhaling werd dieper, en sneller. Telkens wanneer haar vingers bovenlangs haar binnenste lipjes gleden was even haar klit zichtbaar, zachtroze en halfverborgen onder een klein vlezig kapje.

Een lange tijd leek er verder niets te gebeuren. Roos streek langzaam met de vingers van beide handen over haar schaamlipjes en bovenlangs haar klitje, met de ogen gesloten, en een vage glimlach speelde af en toe om haar mond. Hans liet zijn blik over de rest van haar naakte onderlichaam dwalen. Haar slanke taille, de welving van haar heupen, de zachte ronding van haar buik, de strakke krulletjes van haar schaamhaar, de ronde, weke binnenkant van haar dijen, en eronder haar puilende billen op haar spijkerjasje. De zachte kleurloze haartjes op de huid van haar buik, haar billen, haar benen, haar knieën. Haar stevige borsten die verborgen onder haar strak opgeknoopte witte bloesje op het ritme van haar adem op en neer bewogen.

Volkomen anders was dit dan een foto in een seksboekje. De warmte die hij van Roos’ huid voelde stralen, de verwarrende, bedwelmende geur van haar kruis die hem tegemoet wasemde en hem haast de adem benam, de kleine smakkende geluidjes van haar strelende en knedende vingers in de steeds natter wordende plooien van haar vruchtvlees, die hem onwillekeurig zijn lippen deden likken, haar steeds dieper wordende ademhaling die hij tot in zijn eigen buik voelde…

Hij keek naar Roos’ gezicht. Ondanks de schemering kon hij zien hoe een waas van zweetdruppeltjes op haar bovenlip en voorhoofd was verschenen. Ze fronste een beetje en trok af en toe met haar mondhoeken, onzelfbewust, gedachteloos. Haar adem kwam steeds sneller snuivend door haar opengesperde neusgaten. De punt van haar tong streek even over haar lippen, en ze slikte hoorbaar. Toen opende ze haar mond, en begon te hijgen. Een ogenblik lang opende ze haar ogen en keek in zijn richting, maar ze leek hem niet te zien. Haar blik was ver weg, elders. Eén hand tussen haar benen bewoog steeds sneller, rondjes draaiend over haar clitoris en kleine schaamlipjes, en de gestrekte middel- en wijsvinger van de andere gleed dan weer langzaam, dan weer snel in en uit haar nu druipnatte spleet. In de spijkerstof van haar jasje ontstond een langzaam groter wordende donkere vlek.

Roos kreunde en Hans’ blik schoot weer naar haar gezicht, dat nu vertrokken was, als van pijn, alsof ze moest huilen. Ze beet op haar onderlip en haar hoofd rolde van links naar rechts tegen de muur. Even richtte ze haar ogen op het plafond, en rolde haar ogen naar boven, zodat een ogenblik alleen het wit zichtbaar was. Dan sloot ze haar ogen weer, en stootte een zacht gekreun uit door haar in een strakke O vertrokken lippen. Een uitdrukking van verwondering gleed over haar gezicht, ze trok haar wenkbrauwen op, en haar oogleden trilden. Met een hoog kreetje wierp ze haar hoofd in de nek. Haar onderlijf en benen begonnen te trillen, en haar buik trok schokkend samen, als in een kramp. Ze gleed met haar billen over haar jas naar voren, en met graaiend bewegende vingers van haar linkerhand diep in haar spleet gestoken, wild met de vingers van haar rechterhand over haar vruchtvlees wrijvend, tilde ze haar billen en heupen op, tot vlak onder zijn gezicht. Kleine kreetjes kwamen van diep uit haar keel, en ze hijgde snel en snikkend.

Hans probeerde te slikken, maar zijn mond was kurkdroog. Hij was zich pijnlijk bewust van zijn door zijn broek afgeknelde stijve pik die onder de rand van zijn onderbroek door heet en koortsig tegen zijn onderbuik klopte. Tussen zijn benen kleefde zijn gezwollen zak klam tegen zijn onderbroek, zijn ballen bonkend van opgekropt geil. Hans wilde niets liever dan zijn pijnlijk harde erectie uit zijn kleren te bevrijden, en zich met een paar rukken van zijn knedende hand en strelende vingers te bevrijden van de kokende vloeistof die zijn hele onderlichaam leek te vullen. Hij snakte ernaar zich leeg te storten, desnoods over zijn eigen handen, maar liefst tegen de schokkende, krampende onderbuik van Roos, of tussen haar verlokkelijke borsten, nog steeds verborgen onder de koele witte stof van haar katoenen bloes.

‘Oh ja, oh ja, oh ja,’ kreunde ze fluisterend, ‘oh oh oh oooooh, zo lekker, zo lekker, oh ga door, oh ja, oh ja ga door, oh ja, ooooh.’ Huiverend en schokkend sloot ze haar dijen en klemde haar handen ertussen, als om die in bedwang te houden, alsof ze van een ander waren, en heel haar lichaam leek als een gespannen snaar te zinderen van ondraaglijk genot.

Toen lag ze stil. Ze opende haar ogen en staarde een ogenblik naar het plafond van de bunker, terwijl haar adem al snel weer rustig werd. Toen schoten haar ogen naar haar toeschouwer en ze grijnsde.

‘Mooi?’, vroeg ze spottend, en met een paar rukken trok ze haar slipje en broek weer over haar heupen. Hans knikte weer schaapachtig. Zijn gevoelens schoten zo heftig heen en weer dat spreken onmogelijk was. Wat was dit voor een meisje, dat zich zo schaamteloos onder de ogen van hem, een jongen die ze nauwelijks kende, en die nog jonger was dan zij, ging liggen vingeren? Een klasgenoot, nota bene! Ze gedroeg zich als een slet, maar ze was helemaal geen slet. Tenminste, niet wat Hans zich bij een slet voorstelde. Hij vond haar geweldig. Hij wist nu al dat hij haar voor de rest van zijn leven dankbaar zou zijn dat ze hem dit had laten zien. Tegelijkertijd boezemden haar roekeloosheid en onbeschaamdheid hem angst in; van zo iemand wist je niet wat je verwachten kon.

Hij vroeg zich af wat ze nu zou gaan doen. Roos leek zich nog geen twee minuten na haar heftige orgasme alweer volkomen hersteld te hebben, en gedroeg zich weer even koel en onaangedaan als ervoor. Ze scheen zich totaal niet bewust te zijn van Hans’ aanwezigheid, laat staan van zijn pijnlijk opgewonden staat. Nonchalant veegde ze het waas van zweet van haar bovenlip, snuffelde even aan haar vingers en glimlachte vaag. Ze negeerde hem volkomen, alsof ze wat er net gebeurd was alweer vergeten was. Alsof ze niet meer had gedaan dan stiekem een sigaretje roken waar hij bij was.

Hans keek naar haar gezicht. Hij vond haar nog steeds niet knap, maar knap leek hem opeens niet zo belangrijk meer. Ze was prachtig. Van de sproetjes op haar iets te grote kromme neus, tot de laatste krulletjes van haar blonde paardenstaart leek ze hem het meest volmaakte gezicht te hebben dat hij ooit had gezien. Wonderbaarlijk hoe ze van iemand bij wie hij totnogtoe het liefst flink uit de buurt bleef plotseling was veranderd in het meest begeerlijke meisje van de school! En vreemd genoeg maakte dat haar nog onbereikbaarder dan ervoor. Hij stelde zich voor dat hij haar om verkering zou vragen. Jezus nee! Onmogelijk! Onvoorstelbaar. Hij begreep dat ze juist door wat ze hem zo-even had laten zien de afstand tussen hen groter was dan ooit tevoren. Hij begreep haar minder dan ooit, en was nog banger voor haar dan hij daarvoor al was. Hij snapte niet hoe zij zo kon zijn, zo roekeloos, zo brutaal en ongegeneerd.

Hij hoopte eigenlijk dat ze snel weg zou gaan, zodat hij zich eindelijk ongestoord kon aftrekken. Zijn hele onderlichaam klopte nog steeds onafgebroken en pijnlijk om verlossing. Zelf weggaan was voorlopig geen optie, want zijn hele zaakje zat in zijn nu veel te strakke broek vastgeklemd, en iedere beweging was hem een kwelling. Hij hunkerde ernaar zijn gulp open te kunnen trekken, zijn broek te laten zakken, en zijn zaad met een paar rukken naar buiten te laten gutsen. Ach, lieve Roos, dacht hij, ga nu toch, ga nu toch…

Roos stond op en knoopte haar broek dicht. ‘Zo.’ Ze klopte het zand van haar broekspijpen. Hans haalde opgelucht adem. Ze ging.

‘Zo,’ zei ze weer, en keek op hem neer. ‘Nou jij.’

Hans schrok. ‘Hè wat?’, stamelde hij. Zijn hart zonk hem in de schoenen. Oh, god…

‘Ja. Jij. Ik wil ’t jou ook zien doen. Of durf je niet?’

Nee, wilde hij zeggen, ik durf niet, maar hij zei niets en staarde haar alleen maar aan.

‘Kom,’ commandeerde ze, en begon hem met kleine schopjes te duwen naar het hoekje waar ze zelf net had gelegen. ‘Ga maar zitten. Doe je broek naar beneden. Moet ik je helpen?’ En zonder zijn antwoord af te wachten bukte ze zich en trok ze de knoop van zijn broek open en de rits omlaag.

Hans gaf zich gewonnen. Trillend deed hij zijn broek omlaag en ging op haar jas zitten. Roos knielde voor hem en trok zijn broek tot op zijn enkels naar beneden. ‘Nu je onderbroek.’

Woordeloos deed hij wat ze zei en ging met zijn blote billen op haar jas zitten, die nog warm van haar aanvoelde, behalve de donkere plek, die koel en vochtig aan zijn huid kleefde. Van schrik was zijn erectie op wonderbaarlijk snelle wijze verdwenen, en zijn pik lag nu nat en slap op zijn klamme schaamhaar. Een lange sliert slijm hing tussen zijn eikel en zijn onderbroek, die doorweekt was van voorvocht.

‘Wat is er? Ben je bang?’ vroeg Roos verbaasd, en tot zijn schaamte knikte hij onwillekeurig.

‘Niet bang zijn joh,’ zei ze ineens heel lief en zacht, ‘’t is lekker toch?’ Met haar hand aaide ze hem over zijn gezicht, en hij rook de geur van haar poes aan haar vingers. Met een schokje begon zijn piemel weer te zwellen.

‘Zal ik je helpen?’ zei Roos, en zonder zijn antwoord af te wachten pakte ze zijn hand en leidde die naar zijn pik, die vrijwel onmiddellijk weer overeind schokte. ‘Hij is mooi,’ fluisterde ze, en duwde zijn vingers tegen zijn groeiende lul.

Hij sloot zijn vingers eromheen en begon te trekken, eerst aarzelend, maar al gauw sneller. Hij sloot zijn ogen. Hij wist niet goed hoe hij zich voelde. Je aftrekken onder de blik van een meisje! Hij voelde zich vernederd en tegelijkertijd enorm opgewonden. Zijn vingers werden algauw weer nat en glibberig van zijn vocht en gleden verrukkelijk over de randen van zijn eikel, die na elke ruk verder opzwol, en grote heldere druppels voorvocht welden zonder ophouden uit het kleine mondje bovenaan. De warmte van Roos’ vingers gloeide nog na op de vingers van zijn rechterhand.

Maar de hulp van Roos hield nog niet op. Met zachte vingers aaide ze hem onder zijn T-shirt zachtjes over zijn ribben en buik, cirkelde eventjes rond zijn navel, gleed toen kriebelend over zijn onderbuik naar beneden, en kroelde langs zijn op en neer bewegende hand door zijn klamme schaamhaar naar zijn liezen. Elektrische schokken joegen door zijn onderlijf toen haar vingers zachtjes langs de zijkant van zijn nog steeds pijnlijk gezwollen zak streelden, en tenslotte sloot ze haar hand om de basis van zijn stijve en kneep er zachtjes en ritmisch in. Dat was genoeg. Schokkend en kreunend kwam hij klaar, en zijn al te lang opgekropte zaad gutste naar buiten, over zijn vingers en buik.

‘Dat was snel,’ zei Roos droog. Ze keek naar zijn gezicht en fronste.

‘Wacht maar eventjes,’ zei ze, en ze sloot haar hand zonder aarzelen over zijn kletsnatte eikel en begon er ritmisch in te knijpen. Haar hand was warm en zacht, en in een oogwenk glibberig van zijn sperma. Het genot was haast snijdend, en groter dan hij ooit tevoren had meegemaakt. Zo moet neuken voelen, schoot het door hem heen. Zo zacht en nat en warm en alles overweldigend. De schokken van zijn orgasme waren nog niet eens uit zijn lichaam weggetrokken en door wat ze deed bleven ze maar komen. Zijn pik kreeg geen moment de tijd te verslappen en hij voelde met iets dat aan paniek grensde dat hij alweer op weg was naar een volgend orgasme. Hij was volkomen in haar macht. Hij voelde zich als een marionet, willoos dansend aan een gloeiende, onbreekbare draad van folterend genot die van haar hand, door zijn eikel, door het overgevoelige, trillende vlees van zijn onderlijf doorliep tot het diepst van zijn ziel. Zelfs al had hij het gewild zou hij zich niet uit haar martelende greep hebben kunnen bevrijden. Hij wilde alleen maar dat ze doorging, dat ze hem helemaal leeg zou melken. De schokken die door zijn onderlichaam gingen waren wild en onbeheerst, maar hij schaamde zich niet eens. Hij kreunde en hijgde luid van genot. Haar andere hand sloot zich om zijn zak, kneedde die, en kriebelde er zachtjes omheen. En terwijl haar natte hand om zijn eikel maar zachtjes bleef draaien en kneden en knijpen golfde er weer een orgasme door zijn onderlijf naar buiten. Zijn sperma stroomde tussen haar vingers door over haar hand, en ze lachte, maar Hans hoorde het nauwelijks. Als vuurwerk spatten sterren uiteen op zijn netvlies, en hij had het gevoel dat hij flauw zou vallen. Zijn buikspieren trokken pijnlijk samen, als in een kramp, en het was haast onmogelijk om adem te krijgen. Roos bleef hem maar melken, met haar hand zachtjes knedend en draaiend om zijn eikel, alsof ze die er voorzichtig af wou schroeven. Met haar andere hand omklemde ze stevig zijn samengetrokken zak. Hans steunde en kreunde luid, en snakte naar adem.

‘Ooooh, oooh, ooooooh! Oh hou op, hou op, hou op, hou alsjeblieft ohohohohop! Ah, ah, ah, genoeg, genoeg, genoeg…!’

Eindelijk vertraagde ze haar bewegingen van haar handen, en hield die tenslotte stil, terwijl zijn lul nog een tijdlang bleef doorsidderen in de greep van haar zachte, kletsnatte handpalm, en de rest van zijn lichaam, nog nu en dan naschokkend, volkomen slap tegen de muur leunde.

‘Lekker?’, grijnsde ze toen hij uiteindelijk zijn ogen weer open deed. Hij knikte stom, en probeerde weer op adem te komen. Ze liet hem los, zocht onhandig met haar linkerhand in haar rechterachterzak en haalde een pakje papieren zakdoekjes tevoorschijn. Ze wurmde er een uit en begon er haar kletsnatte rechterhand mee schoon te vegen.

Hans keek naar Roos en slikte. Zijn lul stond, als een uitroepteken, nog steeds kletsnat, hard en trillend overeind. Hij keek naar haar en voelde een alles overheersend verlangen om haar te kussen, om haar aan te raken, te strelen, met haar te vrijen. De overdonderende krampende pijn van zijn orgasme maakte nu plaats voor een overweldigend gevoel van verlangen naar Roos. Hij móést haar hebben. Hij was dolverliefd op haar! Wat een meid! Hij wilde haar honingblonde krullen door zijn vingers voelen glijden, haar wangen, haar iets te grote neus, haar lippen, haar sproetjes kussen! Haar witte bloesje openknopen en eindelijk haar borsten zien, haar mooie, ronde, stevige borsten, als perziken zo zacht, ze strelen, omvatten, besnuffelen, likken! Haar broek openknopen en over haar billen trekken, zijn onderlijf tegen haar geile, geurige vruchtvlees aanschurken, zijn nog steeds trillende, gloeiend hete erectie diep in haar natte poes laten glijden, en diep, diep, diep in haar stoten…

Hij raapte al zijn moed bij elkaar, greep haar bij haar bovenarmen en trok haar naar zich toe. Volkomen verrast door zijn plotselinge aanval verloor ze haar evenwicht en tuimelde tegen hem aan.

‘Hé, hé, wat doe je? Gek!’, riep ze geïrriteerd, maar hij gaf nog niet op en probeerde haar te kussen, terwijl hij één arm losliet en naar haar borsten greep. Roos vloekte en gaf hem een harde duw, zodat hij achterover tegen de muur viel. Daar bleef hij stil liggen, met zijn broek om zijn knieën, klieders sperma op zijn buik en schaamhaar. Hij schaamde zich dieper dan hij zich ooit had geschaamd. Wat een afgang… Wat een vernedering…! Maar onder zijn vernedering voelde hij ook een spoor van trots. Dat hij dat had gedurfd! Wat een lef!

‘Sorry’, zei hij schor.

‘Wat wil je nou?’, vroeg ze nijdig. ‘Heb je nóg niet genoeg?’ Er klonk een zekere verwondering, of zelfs bewondering, door haar irritatie heen. Hans schudde zijn hoofd. Ze trok haar wenkbrauwen op.

‘Tsss. Nou, als je ’t op zo’n manier aanpakt kun je het bij mij vergeten, jongen! Tjonge wat een rund ben jij! Wat wou je nou, wou je neuken of zo?’ Ondanks alles schokte haar grofheid hem. Maar hij knikte stom.

‘Vergeet ’t maar. Nooit zonder condooms. Heb je condooms?’ Hans schudde zijn hoofd. ‘Zonder condooms doe ik ’t nooit,’ zei ze en ze stond op. ‘Ik zou ‘t misschien nog best met je willen, je bent best wel een lekker ding. Maar echt niet zonder kapotje.’

Ze duwde hem ruw van haar jas af en begon die aan te trekken.

‘Als je kapotjes hebt moet je ’t me nog maar eens vragen – netjes!,’ zei ze, zich omdraaiend naar de uitgang van de bunker, en omzichtig naar buiten kijkend. Ze keek nog even over haar schouder naar hem en zei: ‘En dan:…wie weet hoe een koe een haas vangt.’ En met een lachje ze verdween naar buiten.

Hans bleef, met het silhouet van haar prachtige heupen, en de donkere vlek op de rug van haar jasje op zijn netvlies, achter op het zand van de bunkervloer. Buiten was de schemering ingetreden, en hier in de bunker was het al zo goed als donker. Hij haalde een verfrommelde zakdoek uit zijn broekzak te voorschijn, droogde zijn buik en pik af, en probeerde de klodders sperma uit zijn schaamhaar te wrijven.

Terwijl hij opstond, het zand dat aan zijn billen plakte van zich afklopte en zijn broek omhoog trok, trachtte hij op een rijtje te krijgen wat hem was overkomen. Het duizelde hem. Hij voelde zich of hij uit een net tot stilstand gekomen achtbaankarretje was gestapt. In nog geen uur tijd waren hem onverhoeds zowel de diepst denkbare vernederingen als onvoorstelbare gunsten ten deel gevallen, en het was moeilijk om te besluiten wat de overhand had gehad. Hij schudde zijn hoofd om zijn gedachten te ordenen. Het hielp niet. Maar één ding was zeker. Ze had geen hekel aan hem. Dat bestond niet.

‘Ik zou ‘t misschien nog best met je willen, je bent best wel een lekker ding…’ Hij hoorde het haar nog zeggen. Het fleurde hem reusachtig op, en hij grijnsde breed.

Hij knoopte zijn broek dicht en verliet de bunker. Buiten in de schemering was het zwoel, en de duinkom hing vol geuren. Hans rook de zee, een vochtige zilte damp die zich aan zijn huid en kleren leek te kleven. Het zou wel gauw koeler worden nu.

Hij liep om de bunker heen en baande zich een weg door de lage dennenbosjes erachter. De dennennaalden kraakten onder zijn schoenzolen, en snoof diep. De geur van hars prikte in zijn neus en maakte zijn hoofd leeg en helder.

Het seksboekje viel uit zijn achterzak en landde met een doffe plof op de dennennaalden. Hans bukte zich, raapte het op en wierp het met een wijde boog de duinen in.

En terwijl hij in het schemerdonker zijn fiets die tegen een boom geparkeerd stond van slot haalde, nam hij zich voor de volgende dag condooms te kopen.

© Remi Solado

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  7 comments for “De bunker

  1. 1 juni 2008 at 13:11

    Razend knap, maar tè gedetailleerd wordt (soms) ook saai.

  2. WB
    2 juni 2008 at 15:26

    Er duiken, gelukkig, toch steeds weer nieuwe verhaallijnen op. Zo ook deze. Met een beetje fantasie zou het echt gebeurd kunnen zijn. En dat zijn vaak de beste verhalen. Keep them coming, zou ik zeggen.

  3. 3 juni 2008 at 11:53

    Schitterend, perfect! Oh zoete jeugd…

  4. Anoniem
    3 juni 2008 at 15:01

    mooi sentiment een blaadje nogwel en niet achter de computer. Schitterend voor iedereen wel wat te vinden.

  5. 4 juni 2008 at 20:39

    Heerlijk sentiment , zoals je allemaal wou dat het was gegaan…

  6. 4 juni 2008 at 23:49

    Wat wil een mens nog meer? Nou, Meer van dit soort verhalen natuurlijk!

  7. 5 juni 2008 at 19:27

    Wow Remi je bent een echte schrijver!!! Juf Helma geeft jou een tien met een griffel en een dikke ZOEN!

Geef een reactie