De buurvrouw

Het wordt plotseling zo donker dat ik het plafondlicht aandoe om nog wat te kunnen zien. Vrijwel op hetzelfde ogenblik klettert de hagel tegen de ruiten. Het grote raam staat wijd open, maar ik heb nu geen tijd om te controleren of het misschien inregent. De gordijnen wapperen in de plotseling heftige wind.

Een felle bliksemflits, vrijwel onmiddellijk gevolgd door een luide donderklap. In mijn ooghoek zie ik nog iets anders, een beweging die er niet hoort te zijn…

-o-O-o-

De dag begint als een prachtige zomerdag. Zo’n dag waarin we deze zomer (2003) zoveel hebben. Joeri, een maatje van me, is met zijn nieuwe laptop langsgekomen. Ik installeer wat software, zet een paar dingetjes recht in de webcamconfiguratie. Al met al een uurtje werk.

Joeri heeft geen haast, dus mijn uitnodiging om in de tuin wat te drinken neemt hij graag aan. Achter in de tuin, op mijn terras, kan niemand ons zien. Ik trek mijn shorts en mijn topje uit en in mijn bikini-broekje strek ik me uit op mijn ligstoel. Joeri trekt zijn mouwloze T-shirt ook uit. Daar laat hij het eerst bij, maar een half uurtje later trekt hij – what the hell – ook zijn shorts uit. Het kan best, de zwarte onderbroek die hij aan heeft zou als zwembroek ook niet misstaan.

Het is ruim boven de dertig graden, weer om lekker helemaal niets te doen. We drinken grote glazen Spa en we kletsen over van alles en nog wat. Dan liggen we een tijdlang lekker in de zon, zonder nog veel te zeggen, elk bezig met onze eigen gedachten.

Mijn gedachten gaan naar gistermiddag. Toen was ik met een groep vrienden en vriendinnen op het strand. Zonnen, zwemmen, een beetje dollen. Ik denk aan opwindende dingen die hadden kunnen gebeuren, maar niet gebeurd zijn.

Waar Joeri aan denkt kan ik zien als ik na verloop van tijd overeind kom om nieuwe ijsblokjes uit de vriezer te halen. De stretch-stof van zijn onderbroek staat een stuk strakker gespannen dan eerder. Opgeschrikt uit zijn droom opent Joeri zijn ogen en hij ziet waarop mijn blik gericht is.

Ik draai me om en loop naar de keuken. Als ik terugkom is de spanning van de onderbroek wat afgenomen, maar de spanning tussen ons tweeën blijft. We negeren het voorval, of liever gezegd we proberen het te negeren. We hervatten ons gesprek. We praten over computers, maar we denken aan seks. We praten over vakantie, we denken aan seks. We drinken Spa, we denken aan seks.

Als ik zijn glas opnieuw volschenk en het aanreik, raken onze handen elkaar. Ik laat het glas niet los. We kijken elkaar aan. Ik voel het koude glas, ik voel Joeri’s warme vingers. Uiteindelijk laat Joeri het glas weer los. Ik zet het neer, op de tast. Aan het getinkel van de ijsblokjes hoor ik dat het op het randje van de tafel staat te schommelen. Het blijft staan, maar als het was gevallen had het me ook niet verbaasd.

Joeri en ik hangen dan al in elkaars armen. Onze bezwete lijven tegen elkaar geperst, begerige monden op elkaar. Ik druk mijn heup tegen zijn pik, hij druk zijn been tegen mijn kruis. Strelen gaat niet, onze huid is daarvoor te plakkerig. Kneden gaat des te beter. Kneden in elkaars billen, elkaars lijf, armen. Overal waar we een beetje houvast vinden.

Een plotselinge, kille windvlaag waait door de tuin. Verhit, hijgend kijken we elkaar even aan, dan kijken we om ons heen: een pikdonkere lucht is op komen zetten, meer dan de helft van de hemel is al zwart.

“Kom, laten we liever naar binnen gaan, voordat het gaat onweren,” zeg ik.

Een bliksemflits zet mijn woorden kracht bij. We graaien onze kleren bij elkaar. De eerste regendruppels spatten op mijn schouders. We laten alles wat we mee naar binnen genomen hebben in de keuken vallen en gaan meteen door naar boven. Ik hoef alleen de strikken van mijn bikinibroekje maar los te trekken. Voordat ik boven ben dwarrelt het al weer naar beneden. Joeri heeft iets langer nodig om zijn onderbroek uit te trekken.

We omarmen elkaar weer voor een heftige zoen. Joeri geeft me een duw, zodat ik op de matras val. Stof wervelt omhoog in de laatste zonnestralen, dan trekt de lucht definitief dicht. Joeri ligt al bovenop me en hapt naar mijn borsten.

Het is plotseling zo donker geworden dat ik het plafondlicht aandoe om nog wat te kunnen zien. In dezelfde beweging gooi ik Joeri van me af. Ik wil bovenop. Hij vindt het prima, als hij maar op mijn borsten mag sabbelen. Vrijwel op hetzelfde ogenblik klettert de hagel tegen de ruiten. Het grote raam staat wijd open, maar ik heb nu geen tijd om te controleren of het misschien inregent. De gordijnen wapperen in de plotseling heftige wind.

Ongeduldig graai ik achter me. Ik vind Joeri’s pik en dan glijdt hij al mijn kut in. Ik richt me op, Joeri’s vingers klemmen zich nu om mijn natgesabbelde borsten. Te verhit om nog enige zelfbeheersing aan de dag te leggen, wip ik driftig met mijn onderlijf heen en weer.

Een hevige bliksemflits zet de kamer even in een fel licht. De luide donderklap volgt vrijwel onmiddellijk. In mijn ooghoek zie ik nog iets anders, een beweging die er niet hoort te zijn. Ik kijk opzij. Daar staat mijn buurvrouw in het raam van haar logeerkamer.

De buurvrouw is de tachtig ruimschoots gepasseerd. Ze komt eigenlijk maar zelden in die kamer. Nu, vanwege de warmte had ze het raam opengezet en in die plotselinge bui is ze naar boven gegaan om het weer dicht te doen. Haar raam is tegenover dat van mij en iets hoger. Ze kijkt recht op mijn matras. Het zal haar zonder meer duidelijk zijn wat we aan het doen zijn, mijn wilde bewegingen vallen maar op één manier uit te leggen. We kijken elkaar een moment lang aan, dan trekt ze het raam dicht en draait ze zich om.

Ach wat maakt het ook uit? Ik laat me er niet door afleiden. Joeri ook niet want die heeft niet eens wat gemerkt.

© anna 2005

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie