De eerste keer van Kristl

Ik was 16 en hij 32 én getrouwd. Toch was het geen verkrachting, maar iets waaraan ik met volle overtuiging meewerkte. Laat ik hem maar Bert noemen (de voorletter klopt in ieder geval). Bert was de broer van mijn vriendin Anja, een knappe kerel, maar onbereikbaar voor zo'n kind als ik, dácht ik. Totdat er iets spaak liep in hun huwelijk en zijn vrouw tijdelijk voor een 'bezinningsperiode' terugkeerde naar haar ouderlijk huis.

In die tijd kwam hij ook meer bij zijn ouders en zo gebeurde het op een vrijdagavond dat we met z'n allen naar de kermis gingen. We hadden veel lol en ik had het idee dat Bert ánders naar me keek dan anders en dat gaf me lekkere kriebeltjes in mijn buik. Het maakte me overmoedig en toen we een keer sámen in de botsauto's zaten, dicht tegen elkaar, liet ik brutaal mijn rokje opkruipen tot het niet verder kon. Later gingen we samen in de Cycloon en greep ik zijn hand voor houvast, die ik tegen mijn dij aandrukte.

De hele avond brak ik mijn hoofd over een manier om dat wat ik dacht te hebben bereikt verder te laten uitgroeien. We gingen al op weg naar huis en ik liep naast hem. Dit was de laatste kans! Omdat hij zelf geen aanstalten maakte, deed ik het in mijn radeloosheid zelf.

Buiten het gehoor van de rest van de familie zei ik opeens: 'zou je het leuk vinden als ik morgenochtend op de koffie kwam?'

Ik had het water in mijn handen staan! Stel dat hij de hele familie erin zou mengen, er kon van alles gebeuren! Maar hij reageerde heel rustig en bedaard: 'samen met Anja bedoel je?'

Een onverwachte tegenvraag en ik moest dus meteen het achterste van mijn tong laten zien. Was dat zijn vooropgezette bedoeling? Er was weinig tijd, elk moment konden de anderen bij ons aansluiten. Het zweet brak me uit.

'Nee… alléén', perste ik met de moed der wanhoop uit mijn mond.

Ik weet niet of hij me op dat moment aankeek of niet, want ik hield mijn hoofd beschaamd afgewend. Tot mijn intense opluchting antwoordde hij vlák voordat elke onderlinge communicatie op deze wijze onmogelijk werd gemaakt: de koffie is om half elf klaar!

Die nacht lag ik te woelen in mijn bed. Soms had ik het Spaans benauwd, dan weer nam de geilheid bezit van me. Misschien heb ik me wel vijf of zes keer klaar gevingerd. En middenin de nacht ging ik naar de badkamer om mezelf nog eens goed in de spiegel te bekijken. Waren mijn tietjes niet te klein, zou ik mijn kutje bij moeten scheren? Over mijn rug heen inspecteerde ik mijn billen: waren ze niet te kinderlijk? Er schoot van alles door mijn kop: wat zou ik aantrekken, waarmee zou ik hem kunnen verleiden? Zou ik überhaupt iemand met zoveel ervaring kúnnen verleiden. Hij moest het toch al hónderden, zo geen duizenden keren hebben gedaan met wie-weet-hoeveel vrouwen. Vroúwen van 20, 30 wel te verstaan, met een kut die ook al honderden keren als pompgemaal had gediend. Was mijn onbedreven kleine kutje wel interessant voor zijn volwassen moker? Hoe gróót zou die eigenlijk zijn? Vragen, vragen, vragen. Ze hielden me de hele nacht uit mijn slaap.

's Ochtends vroeg, nadat mijn oudere zus Carrie (zie 'De geheimen van mijn zusje') al was opgestaan, ging ik met kloppend hart haar kamer binnen om in haar pikante lingerie te snuffelen. Ze was wel tien jaar ouder dan ik – over drie maanden zou ze zelfs gaan trouwen -, maar zo'n klein flinterbroekje van haar zou me best wel passen. Er lagen er wel twintig. Het moest wel een wítte zijn, want mijn eigen behaatje was ook wit en het moest wel een beetje bij elkaar passen. Uiteindelijk vond ik een stringetje dat aan de voorwaarde voldeed.

Tijdens het ontbijt voelde ik voortdurend het touwtje in mijn bilspleet! Ik had gekozen voor mijn kortste rokje: wijd, geplisseerd en met blauwgroene ruiten, knoop en ritsje op mijn rechterheup, en daarboven een crêmekleurig bloesje dat helemaal van voren te openen was. Aan mijn voeten had ik blauwe sokjes en ze waren gestoken in donkerblauwe, bijna zwarte, platte schoentjes. Al die details herinner ik me nog perfect. Tegen mijn ouders zei ik dat de hele dag naar Marga ging (een andere vriendin van me). Dat kwam wel vaker voor en wekte geen enkele argwaan. Ik had me goed ingedekt, want ik wist dat Marga dat weekend niet thuis was.

Bert woonde helemaal aan de andere kant van ons stadje, zéker twee kilometer bij ons vandaan. Ik zou er zeker een halfuur over lopen en ging daarom vóór tienen de deur uit. Ik weet nog dat ik, toen ik de deur achter me dicht deed, in gedachten de wens uitspraak dat ik hier niet meer als meisje, maar als vróuw zou terugkeren. De wandeling was één roes van gespannen verwachting en bibberende onzekerheid. Ik had het idee dat iedereen die ik tegenkwam mijn hart kon horen bonzen.

Om precies half elf belde ik aan, zó precies dat ik de klok op het stadhuis daadwerkelijk één keer hoorde slaan. Al mijn opgekropte zenuwen waren in één klap verdwenen toen Bert de deur opendeed en me met een brede glimlach en volkomen ontspannen begroette, alsof het héél gewoon was dat een getrouwde man, met zijn vrouw uithuizig, een hitsig meisje van 16 op de koffie kreeg. Maar bovenal was het zijn informele kleding die de laatste restjes twijfel bij me wegnamen: een hemelsblauwe ochtendjas die tot net onder zijn knieën reikte, losjes gesloten met een band om zijn middel, waardoor naast zijn gepierde benen een deel van zijn gebruinde borst onbedekt bleef. Aan zijn voeten droeg hij gemakkelijke instapslippers.

De geur van verse koffie sloeg me in de gang al tegemoet. 'Precies op tijd', lachte hij, terwijl hij me voorliep maar de kamer. 'Ik hoop alleen dat de koffie niet te sterk is voor je!'

Al was het smeerolie geweest; dat kon me niks schelen. Ik nam plaats op de bank en hij ging schuin tegenover me zitten in een luie stoel nadat hij twee kopjes uit de keuken had gehaald, met zijn benen over elkaar geslagen. We praatten aanvankelijk wat over de voorgaande avond, de kermis, mijn vriendschap met Anja en zelfs mijn school. Hoe kon ik er in godsnaam voor zorgen dat het onderwerp werd verlegd naar de werkelijke reden van mijn komst? Zou ik straks na een paar kopjes koffie weer vriendelijk afscheid moeten nemen zonder dat er iets was gebeurd?

Toen hij naar de keuken ging voor het tweede rondje koffie, schoof ik zenuwachtig mijn rokje wat onder me vandaan, zodat ik op het juiste moment wat meer van mijn benen kon laten zien als ik ze over elkaar sloeg. Hij was me echter vóór, want nadat hij de beide kopjes op de salontafel had gezet en weer in zijn stoel plofte, viel één pand van zijn ochtendjas helemaal terug waardoor het naar mij toegekeerde been tot aan zijn heup werd bloot gelegd. Hij droeg er helemaal niets onder, seinden mijn hersenen meteen opgewonden door.

'Sorry dat ik nog niet 'gekleed' ben', zei hij luchtig terwijl hij de 'schade' niet overdreven haastig herstelde, 'maar ik hou van een beetje luieren op zo'n zaterdagochtend en ik ben nog niet aan douchen toegekomen…'

'Je hebt groot gelijk', haakte ik onmiddellijk in. 'Als ik alleen was zou ik dat ook doen!'

Hij trok een grimas. 'Ik hoop niet te lang meer alleen te blijven, het was juist een van de genoegens van zo'n zaterdagochtend dat ik sámen met mijn vrouw onder de douche ging…..'

Zijn bedekte uitnodiging – want zo voelde ik het – deed me duizelen.

'Lijkt me ook wel leuk', bracht ik toen stamelend uit. Het was even stil.

'Toch niet met mij zeker?', vroeg hij toen schertsend.

'Ja, waarom niet?'

Het hoge woord was eruit en het bloed kolkte in mijn oren.

'Waarom niet?', haalde hij diep adem. 'Nou bijvoorbeeld omdat je….'

En toen stelde hij de vraag die ik liever niet had willen horen: 'Hoe oud ben je eigenlijk Kristl?'

'Zeventien, tenminste bijna!', hakkelde ik.

'Zestien dus', concludeerde hij met een glimlach. 'Een moeilijke leeftijd, nét niet, nét wél…'

'Ik ben echt geen kind meer', gooide ik haastig ertussen.

'Ik zié wel dat je geen kind meer bent', zei hij sussend. “Je bent een zéér aantrekkelijke meid, dat is het punt niet…. maar 16….., stel dat iemand dat te weten zou komen, Anja, of je ouders….'

'Ik ga het heus niet verder vertellen', zei ik bijna smekend, 'echt niet….' 'En als je er zelf spijt van krijgt?'

'Waarom zou ik?', vroeg ik met droge mond, 'je gaat me toch niet slaan of zo?'

Hij lachte nu voluit. 'Nee, lieve Kristl, dat zou niet in me opkomen!' En toen op een heel andere toon: 'Je aanbod is verleidelijk, héél verleidelijk….., ik zou wel gék zijn als ik het niet aannam…. en ik zou liegen als ik zei dat ik je niet uit de kleren zou willen hebben…'

Hij zuchtte even, vertwijfeld leek het wel: 'Maar ik ben wél z e s t i e n jaar ouder meiske…., misschien ben je er nog niet aan toe om samen met míj naakt te zijn…., schrik je er wel van…., krijg je alsnog spijt…. en wat dan?'

'Maar we kunnen het toch…. probéren?', piepte ik met een benauwd stemmetje.

'Ja, dat kan', zei hij aarzelend, 'als je maar niets tegen je zin doet…..'

Zijn gezicht klaarde op. 'Weet je wat? Ik ga alvast onder de douche, kun jij er nog even over nadenken. Als je dan wilt…., kun je naar boven komen en alsnog….. zien wat je doet?'

Ik slaakte een zucht van opluchting en vond het een geweldig idee. Hij knipoogde toen hij opstond. Stiekem dacht ik dat hij al een stijve had! Pas toen hij de kamer uit was, merkte ik dat we ons tweede kopje koffie nog helemaal niet hadden aangeroerd.

Nog nooit had ik me zó opgewonden gevoeld. Bij de minste of geringste aanraking zou ik nu geheid klaarkomen, maar dat deed ik natuurlijk niet. Ik wilde het zo laten duren totdat ik sámen met hem zou zijn, daarboven, allebei naakt….. Ik liep op mijn tenen naar de gang en wachtte daar tot ik de kletterende stralen van de douche hoorde. Toen schopte ik mijn schoentjes uit en liep op kousevoeten de trap op. De deur van de badkamer stond uitnodigend open en het gekletter van het water werd sterker. Op de overloop aangekomen wachtte ik even, met mijn handen samengebald. Toen stapte ik de drempel over.

Hij stond met zijn rug naar me toe, de damp sloeg van zijn blote lijf. Ik staarde met ontzag naar zijn krachtige billen, zijn kaarsrechte rug, zijn lange, natte haren. Wat een prachtige lichaamsbouw! Wat een mán! Zonder geluid te maken bleef ik met knikkende knieën staan kijken. En toen…., toen draaide hij zich om. Natuurlijk viel mijn oog meteen op zijn onderbuik en zo maakte ik voor het eerst van mijn leven de erectie van een penis mee. Hij hing nog bij het draaien, half slap over zijn ballen, maar bij mijn aanblik begon hij te rijzen. Bert deed geen moeite om die wonderbaarlijke oprichting voor mijn ogen te verbergen en ik keek met open mond toe hoe hij schokkend steeds verder omhoog rees tot hij zacht wiegend en bijna kaarsrecht tegen zijn buik optornde.

Op plaatjes had ik ze wel gezien, die geweldige stoothamers, maar nu, in het echt, was het wonderbaarlijk en schokkend tegelijk. Zou die geweldenaar in mijn meutje passen en hoe zou het voelen als hij er helemaal in zat en begon te bewégen!?

Ik richtte met moeite mijn blik omhoog. Terwijl het water nog op hem kletste keek ik in zijn glimlachende, druipende gezicht. Het leek alsof ik door een magneet naar hem toe werd getrokken. Ineens voelde ik ook het water op mijzelf neerdalen. Volkomen in de ban van het wonder dat zich voor mijn ogen had voltrokken was ik nog helemaal gekleed die paar passen naar hem toe gelopen. Hij wilde verbluft de kraan dichtdraaien, maar ik pakte zijn hand en hield hem tegen.

'Gekke meid!', proestte hij, maar het gutsende water dat mijn kleren doordrenkte voelde precies goed en toen ik mijn gezicht uitgelaten oprichtte, strengelde hij zijn armen om me heen en ging hij mijn mond binnen.

Ik schroefde me tegen hem vast om zijn pik te voelen, die door ons lengteverschil vanaf mijn navel tot mijn tietjes oprees en ik probeerde de kop ertússen te drukken. Zijn tong woelde diep in mijn mond, zoals ik het nooit eerder had meegemaakt, en ik raakte helemaal over mijn toeren van opperste geilheid, denkend aan wat er straks nog meer in me gestoken zou kunnen worden!

'Wat moeten we nu met die natte kleren van je?', lachte hij toen hij mijn mond had verlaten.

Zonder iets te zeggen begon ik mijn kletsnatte bloes los te knopen. Dit was het geëigende moment om de waterstraal te laten ophouden vond hij kennelijk, want hij draaide de kraan dicht. De stilte was bijna oorverdovend na het lawaai van het water, maar des te opwindender was het om nu mijn kletsnatte bullen uit te trekken. Zijn lul leek nóg hoger te reiken en nog vastere vormen aan te nemen toen eerst mijn bloesje en daarna mijn rokje van me af vielen.

'Godallemachtig meisje!', was het eerste wat hij verzuchtte toen ik mijn behaatje ontknoopte en mijn tietjes ontblootte. 'Allejezus!'

Het júichte in me. Hij vond ze mooi, begeerlijk! Ik haakte mijn vingers in dat gekke broekje en keek hem voor het eerst sinds ik met uitkleden was begonnen recht in zijn gezicht. Zijn ogen waren wijd opengesperd, zijn mond hing half open.

'Wil je nou mijn kut zien?', vroeg ik.

Ik moést iets zeggen, want ik werd gék van de spanning en het uitspreken van het woord 'kut' tegenover een volwassen man vond ik op dat moment onweerstaanbaar. Hij kneep even zijn ogen dicht, maar ik zág zijn lul spríngen.

'Ja, asjeblieft', zei hij toen, 'laat me álles zien mooi meisje!'

'Dan wil ik het wel met je doén!', waagde ik de ultieme sprong.

'Met je doén?….. Jezus Kristl…'

Hij bééfde bijna, maar zijn springerige jongen sprak andere taal en die taal gaf uiteindelijk ook bij hem de doorslag. Na even aarzelen knikte hij.

'Goed, als je dat écht wilt!'

Ik deed meteen mijn broekje uit, als om een plechtige belofte te verzegelen. En daarmee was het pleit beslecht. Hij nam me in zijn armen en tilde me op. Met mijn kopje tegen zijn borst liet ik me als een baby naar de slaapkamer dragen. Allebei sliknat, maar wie lette daar nog op? Hij legde me bovenop het netjes opgemaakte bed en trok mijn sokjes uit. Toen boog hij zich voorover en kuste me, teder dit keer.

Ik wilde dat het nu snel zou gebeuren en fluisterde: 'Toe, doé het, doé het, asjeblieft, doé het!'

Hij zei niets meer, maar kroop op het bed. Ik spreidde mijn benen en deed op het ultieme moment tóch mijn ogen dicht. Ik voelde hoe hij zijn lul tegen mijn kutje drukte. Ik perste mijn lippen op elkaar. Hij drukte hárder en ik béét op mijn lippen. Het zweet brak me uit en ik spreidde mijn benen nog verder, alsof dat zou helpen. Toen voelde ik zijn handen in mijn knieholten. Hij trok mijn benen wat omhoog. Ik kreunde, hij zei iets wat ik niet verstond. Hij drukte opnieuw. Er gleed iets naar binnen. Ik balde mijn vuisten, er was een weerstand….

'Mijn god, je bent nog maagd', hoorde ik hem steunen.

'Schiet op, duw dóór!', snauwde ik bijna, bang dat hij het zou opgeven.

Nog altijd hield ik mijn ogen stijf gesloten. Hij duwde, duwde nog eens en báf, de weerstand was overwonnen. Ik voelde éven een scherpe pijn, de tranen sprongen in mijn ogen, maar ik gaf geen kik. Hij gleed naar binnen, helemáál naar binnen. En toen pas opende ik mijn ogen. Ik ontmoette zijn verbouwereerde blik en glimlachte.

'Blijf even stil liggen', fluisterde ik, 'laat me je voélen lieveling!'

Nu brak ook bij hem een glimlach door.

'Verdómde meid!', lispelde hij, 'verdómde meid!'

Ik lachte, god wat was ik blij!

'Zit je er helemaal in?', vroeg ik.

Hij knikte.

'Ja, ik kan je ballen voelen', gniffelde ik. 'Ze zitten tegen mijn kut aan, waar of niet?'

'Ja, liefje ze zitten tegen je kutje aan!'

Ik zuchtte en sloeg mijn benen om zijn middel.

'Ga me nu maar neuken dan!'

Het was fantástisch. Hij deed het geweldig, rustig en bedaard en op momenten dat het moest harder. Ik had niets te klagen, kwam geweldig klaar. Hij nam rustig de tijd om me te laten genieten, deed het daarna nog eens en kwam zelf bij de tweede keer klaar. Een heel apart gevoel om voor het eerst dat zaad in je te voelen spuiten. De héle dag was het feest voor me, ik had geen haast tenslotte en mijn kleren moesten ook nog drogen! Pas tegen de avond ging ik naar huis…., inderdaad: als vrouw!

Zo was mijn eerste keer, iets om met veel plezier aan terug te denken. Ik kan het trouwens niet vergeten, want ik zie hem bijna iedere dag. Hij woont bij mij in de straat! Hoe het daarna met ons is verlopen vertel ik later nog wel eens.

© Kristl

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “De eerste keer van Kristl

  1. 4 april 2007 at 13:28

    Een ontmaagding blijft tot de verbeelding spreken, zeker als het zo grandioos wordt beschreven. 3 sterren.

  2. 5 april 2007 at 20:13

    Heerlijk verhaal! Heerlijk geschreven, met een pittig vleugje humor op de koop toe! 3 geile, natte sterren! En nog meer van dit moois!

  3. 11 april 2007 at 16:57

    Wat een kracht van overtuiging, schitterend.

  4. 5 maart 2011 at 11:41

    Vooral erg goed geschreven. Knap. Bedankt Krist’l.

Geef een reactie