De IJskoningin

Het zweet gutst van mijn hoofd want ik kan bijna niet meer.

“Kom op Mark we zijn nog niet klaar, nog even doorzetten,” spreekt ze me streng toe met een gemene glimlach om haar mond gekruld.

Geïrriteerd door mijn vermoeidheid neem ik agressief een slok van mijn fles water en sla mijzelf bijna een bloedlip. Vandaag kan ik slechts met moeite nee tegen haar zeggen en dat heeft vooral te maken met haar verschijning.

Door wat er volgende maand op stapel staat, is ze helemaal opgewonden en spat haar enthousiasme er in allerlei stralen vanaf maar daarbij vergeet ze wel eens iemand. Haar rechterarm heeft zij ontspannen naast haar lichaam bungelen en haar linker stevig in haar zij geplant, waardoor haar lichaam als de toren van Pisa extra aantrekking krijgt. Door de prachtige strak witte bodystocking worden haar contouren op zeer sensuele wijze tentoongesteld. Haar lange bruine haar golvend over haar schouders heeft een diepe bruine gloed als basterdsuiker en bij het zien van al dat lekkers wordt de situatie er voor mij er niet makkelijker op.

“Kom, kom… In de benen,” commandeert zij mij terwijl ze haar lichaamsknik de andere kant op zwiept en haar erotische vorm van de ene heup doorgeeft aan de andere.

Ik druk mij door een zee van zweet en sta weldra weer fier op mijn benen. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen met zo’n sterk lichaam. Dat lichaam is misschien wel de reden waarom zij zo vrolijk gestemd is over de toekomst, maar ik had gehoopt op iets meer. Ik controleer nog even of de rare apparaten onder mijn voeten en aan mijn benen stevig vast zitten en loop naar de muur waar de versies voor mijn armen staan en verbaas me toch wel weer hoe ik hier toch in verzeild ben geraakt.

=====

Twee maanden terug was ik in mijn stamkroeg en nuttigde, toen nog, niets vermoedend mijn zoveelste biertje toen de deur open sloeg en er een vrolijk groepje personen binnen kwam lallen. Uit dat groepje kwam Marije te voorschijn, een meisje uit mijn MAVO-tijd waar ik menige pubergevoelens in mijn hoofd op los heb gelaten. Helaas zag ze mij nooit staan en heb ik die gevoelens toen ergens een nu vergeten plaatsje gegeven.

“Hé Mark! … Dat is lang geleden,” bulderde ze door het café.

Behoorlijk verbaasd zag ik dat ze haar groepje achter zich liet en naast mij op een barkruk plofte.

“Man wat ben jij groot geworden,” liet ze me met verbaasde blik weten terwijl ze in mijn zij prikte en in mijn armen kneep.

Binnen een mum creëerde zij een gezellige sfeer waar ik in gezogen werd en ik over het verdere verloop van die avond weinig controle meer had. Wat ik allerminst storend vond aangezien mijn avond van regulier met een snuf verveling naar een feestje voor twee knalde.

De volgende dag werd ik nogmaals met stomheid geslagen toen een berichtje mijn mobiel sierde waarbij Marije mij vroeg of ik met haar een keer wilde gaan lunchen. Die lunch werd ook een zeer geslaagde actie en daarop volgde een uitnodiging om bij haar te komen eten. Daar kwam toen ook de aap, of beter gezegd de ijsbeer uit de mouw.

Marije is een fervent liefhebber van het fantasy cosplay-genre en daar blijkt dus een hele wereld van te bestaan. Verder dan een keer een kasteelbezoek waar mensen in middeleeuwse kledij een gevoel van tijdreis proberen te realiseren was ik nog niet gekomen.

Maar dat het toch al een aardig groot fenomeen aan het worden was en de club waarbij Marije lid is zelfs dit jaar een meeting had georganiseerd waar mensen vanuit de hele wereld op af komen, was wel nieuw voor mij.
Na weer een gezellige avond bij haar thuis waar ik haar zag schitteren van geluk toen ze me alles vertelde over haar hobby, was het moeilijk om daar toch niet verder door geïnfecteerd te raken. Toen ze ook nog haar expliciete rol in het geheel liet zien door zich te hullen in haar cosplay-kleding, vond ik die gevoelens uit mijn MAVO-tijd terug die ik liever nog even verborgen had willen houden.

De deur sloeg open en daar verscheen zij in haar personage als IJskoningin, gekleed in haar strijdgewaad.
Haar lichaam was gehuld in een stevige witte bodystocking bedekt met een schitterend zilveren harnas.
Het grote onderdeel bedekte haar buste en buik, andere delen bedekten haar armen en benen waarbij op haar hoofd een prachtig bewerkte helm troonde. Toen ze een soort van pirouette draaide bleek haar kont echter niet voorzien te zijn van enige verdere bescherming dan de aldaar zeer strak gespannen witte stof. Deze derrière bleek ook nog eens een dusdanig stevig formaat te hebben dat ik bijna van mijn stoel donderde door het aanblik van die prachtige partij billen en benen. Dat zal ook weer de nodige maanden gaan kosten voordat die beelden uit mijn geheugen zijn weggesleten.

“Oh ja, ik heb ook nog een cape,” giechelde ze als een klein kind terwijl ze de andere kamer weer in huppelde.
Waarbij ik nogmaals even om de oren geslagen werd met een blik op haar prachtig bewegende achterpartij.
Een paar momentjes later kwam ze weer binnen met een prachtige lichtblauwe cape met hoog opstaande kraag. Bij mij de vraag oproepend waarom ze die niet eerder had omgedaan om mijn tere zieltje meer te sparen.

Wat ik allemaal met haar afgesproken heb die dag kan ik niet meer helemaal terug halen maar door mijn enigszins labiele toestand heb ik blijkbaar te vaak ‘ja’ gezegd.

=====

“Schiet nou op Mark,… hup hup,” trippelt het ongeduldje.

“Ja…ja… Ik kom er aan.”

Ik pak het mechaniek dat tegen de wand staat en monteer het aan mijn armen. Door deze apparaten aan armen en benen lijk ik wel een half paard, of misschien beter gezegd een ezel. Maar tijd om er nog langer over na te denken krijg ik niet. Marije heeft de bevestiging nog niet gecontroleerd of ze zet haar voet al in de stijgbeugel die aan een zadelachtig ding op mijn rug zit.

Ik voel hoe haar gewicht mij omver wil trekken en compenseer. Een fractie later voel ik haar billen op mijn rug ploffen en als haar andere voet ook in de stijgbeugel zit krijg ik een por en weet wat mij te doen staat. Ik zet mijn lichaam in beweging en zet het op een lopen. Over elke stap moet ik goed nadenken want een fout maken is geen prettige optie. In de gymzaal die we afgehuurd hebben, doe ik een soort van coopertest training, maar dan met heavy duty extra.

Terwijl ik mijn lichaam wederom aan het afmatten ben, krijg ik het gevoel hoe ik mijn voet toch zo vast in deze berenklem heb gekregen. Een weg terug kan nu niet meer aangezien Marije al alle kosten betaald heeft voor mijn pak en ik haar zoveel teleurstelling niet kan laten doormaken. Maar dat het zo zwaar zou zijn had ik niet verwacht.

Mijn ademhaling begint al weer behoorlijk tegen zijn maximum te lopen en een lichte vorm van verzuring treed ook alweer op. Marije is ook niet een van de lichtste dus al dat gewicht drukt aardig op mijn gestel. Daarbij houdt zij zich mede vast op mij door haar benen ferm in mijn zijden te drukken.

Volgende maand is het zover en dan gaat het hele spektakel van start. Ze hebben een prachtige sprookjesachtige plek weten te vinden aan de rand van een bos met begroeide ruïnes waar uiteindelijk een gespeeld gevecht zal gaan plaatsvinden tussen het koninkrijk van de IJskoningin en de Vuurkoning. De eerste dagen van het spel zal men proberen al spelend een oplossing te zoeken voor de woelige tijden in het land ‘Peradore’ maar uiteindelijk zal dit eindigen in een grote slag tussen de twee groepen.

Op internet is de rivaliteit al aardig op gang en de Vuurkoning heeft al pochend zijn rijtuig online gezet. Een prachtig zwart/gouden strijdwagen waarvoor een diepzwart Fries paard gespannen is, gehuld in een vuurrode met geel en goud bestukt harnas. Na het zien van dit alles was Marije van stuk totdat ze mij in het café tegenkwam en de fantasie in haar hoofdje op hol sloeg. Kosten nog moeite heeft ze gespaard om haar plaatje rond te krijgen en ik moet zeggen, het is haar prima gelukt.

Als ik het pak aantrek, ga ik er haast zelf in geloven en lijk ik te morfen tot een kruising van beer en wolf. Diegene die het pak gemaakt heeft, is een waar kunstenaar maar heeft Marije wel bijna al haar spaarcentjes gekost. Maar dan heb je ook wel wat.

De pijnscheuten schieten weer door mijn lichaam en ik kan mijn snelheid niet meer volhouden en vertraag. De vertraging is nog niet ingezet of Marije begint mij al weer aan te sporen en laat dit mij duidelijk via haar bekken en benen weten. Haar benen drukken bijna mijn zijden tot moes en als ik weer bij een muur aangekomen ben houd ik halt.

Alsof ik een halsstarrig paard ben staat ze op in haar stijgbeugels en door haar lichaam op het mijne te laten vallen wil ze me aansporen om door te lopen alsof de pijn in mijn zijden al niet voldoende is, snoert nu ook de riem van de stijgbeugels in mijn rug.

“Nu is het afgelopen… D’r af!” roep ik nijdig en buiten adem.

Mijn directe toon doet het bewegen van Marije op mijn lichaam acuut stoppen en ze stijgt af. Sip staat ze naast me en kijkt mij vervolgens ietwat verwijtend aan.

“Maar… Mark…”, wil ze beginnen.

“Nee, afgelopen nu! Wanneer heb jij je voor het laatst gewogen? Dan zou je wat meer realiteitszin hebben. Ik ben er even helemaal klaar mee!”

Boos rammel ik de apparaten van mijn armen af, los vervolgens die van mijn benen en loop naar de douche. Als ik na een hele lange tijd onder die verzachtende warme stralen heb gestaan en vervolgens de gymzaal weer in loop, is Marije al vertrokken.

====

Oké, die uitschieter van mij was dan wel wat overtrokken en niet geheel eerlijk, maar ik heb het er op dit moment ook moeilijk mee. Die oude gevoelens die ik voor haar heb zijn hun verstopplek meer en meer ontvlucht en nemen langzamerhand steeds meer over. Wederom worden mijn kleine pogingen richting haar niet gehonoreerd en is er blijkbaar alleen plek in haar hoofd voor haar cosplay-fantasieën. Niet voor mijn persoon en blijkbaar ben ik niet meer dan diegene die het pak stuurt. Vandaag reageer ik wel erg primair. Ik type mijn verontschuldigingen in mijn mobiel en stuur ze haar toe.

Dan is de dag gekomen en zitten we beide in de auto op weg naar een andere wereld. Daar eenmaal aangekomen valt mijn mond open van verbazing en zien we allerlei prachtige personages druk heen en weer lopen.

“Kom, kom, Mark… Ik laat je ons verblijf zien.”

Met een grote glimlach loopt ze hyperactief gelukkig rond te huppelen en eerlijk gezegd vind ik dit nu ook totaal normaal als je ziet hoe mooi alles er bij staat. Ik was er nog niet eerder bij geweest toen Marije druk met de opbouw heeft mee geholpen. Ik heb de laatste tijd vooral veel hardgelopen en krachttraining gedaan dus ik vond het wel welletjes.

We lopen langs allerlei prachtige kraampjes en bouwsels om vervolgens bij een tentenkamp aan te komen.
Bij een van de mooiste tenten houden wij halt en roept ze opgewekt:

“Kijk, deze is voor ons.”

Voor ons, bedenk ik mij, wat bedoelt ze daar mee?

“Kijk, dit is jou kamertje.”

Achterin is een afgezonderd hoekje gemaakt en daar liggen mijn spullen al te wachten alhoewel mijn opkomst pas morgen gewenst is bij de grote optocht.

“Nou, ga de boel maar vast verkennen dan kleed ik mij om.”

Zo opgedragen zo gedaan en met heel veel plezier ga ik op onderzoek uit en na menig uur rondgedwaald te hebben hoor ik een hoop gejuich uit kamp IJs en beweeg ik mij weer terug. Als ik daar aankom slaat mij als het ware een moker tegen het hoofd en staat Marije in al haar glorie volledig uitgedost als IJskoningin. Zo volledig in sjiek ornaat heb ik haar nog niet mogen aanschouwen. Alleen slechts in de strijdversie, blijkt nu. Op een afstand geniet ik van haar hoe zij geniet en zie ik hoe zij haar rol als Koningin professioneel vervuld. De eerste dag gaat zo als een dolle voorbij.

“Mogge Mark, hup hup eruit,” maakt Marije me wakker terwijl haar guitige koppie voorbij de doeken deur gluurt. Ojee, vandaag is mijn debuut. We hebben een optocht door de omgeving en… en ach! Na met vele personen een ochtendmaal genuttigd te hebben gaat iedereen weer naar zijn vertrek om te morfen. Als Marije grotendeels haar kledij voor elkaar heeft, komt ze mij helpen en na een uurtje zwoegen ben ik geheel in karakter en niet lang erna zij ook.

=====

“Kom Mark, ze staan al te wachten,” popelt zij van ongeduld.

Ik zet mijzelf in beweging en laat mij leiden door mijn Koningin. Als wij de tent uitkomen borrelt er een gejuich uit de meute die steeds harder klinkt. Iedereen kijkt niet alleen met bewondering naar hun heerseres maar ook haar vervoer dat straalt van vakmanschap en kunstzinnigheid. De de “o’s” en “a’s” vullen de lucht. Als ze haar vervoer bestijgt, majestueus haar zit neemt en daardoor het plaatje de nodige krachtige uitstalling geeft, gaat er wederom een gejuich de lucht in, gevolgd door luid wapengekletter.

Ik moet zeggen: ik ben onder de indruk van alles en als Marije me port zet ik de start van de optocht in. Af en toe maak ik gebruik van wat audiotechnieken en laat het beest prachtig gegrom en gebrul van zich horen.
Na een behoorlijk eindje lopen ben ik blij dat ik de trainingen serieus heb genomen, want de belasting is niet niks. Langzamerhand beginnen de pijnplekjes weer voelbaar te worden en gaat het gemak er steeds meer van af. Aangekomen bij de ontmoetingsplaats tussen Vuur en IJs waar aldaar een ceremonieel gebeuren plaats vindt stapt Marije af en heb ik even een rustpauze.

Niet lang want ik moet nog in mijn rol blijven en het is ook duidelijk waarom, aangezien ik regelmatig duwen en plukje te verduren krijg. Velen moeten even het prachtige beest van dichtbij bekijken en krijg ik menig compliment toegeworpen. Als ik mijn kop de lucht in gooi en daarbij de nodige diergeluiden wederom laat brullen is het publiek dol enthousiast.

Na een tijdje komt Marije weer terug en neemt zij weer plaats op mij zodat de weg terug weer ingezet kan worden. Gelukkig is deze wat korter en zijn we weldra weer bij onze tent.

“Geweldig Mark, geweldig was dit, hè… Je hebt het perfect volgehouden en ik ben trots op je!”

Als we mijn masker afzetten bevestigt ze dat ook nog eens met een dikke kus en kan ik ondanks mijn knalrode kop van gedane inspanning een extra rood worden niet verhullen. Terwijl Marije haar make-up en kleding weer opfrist kleed ik mij uit en hijs mij in droge kleding. Voor mij is het acteren van één van de hoofdrollen voorbij maar voor Marije gaat het gewoon door. Er is vervolgens een groot feest omdat zogenaamd de beide partijen vrede hebben gesloten, maar we weten wat er morgen op stapel staat.

=====

Dan staat de dag des oordeel voor de deur en na ons aller ochtendritueel staat iedereen uiteindelijk klaar voor de strijd, toegejuicht door wederom een horde bezoekers. Als de hoorn schalt zetten de manschappen in de voorhoede zich in beweging en versnellen hun pas. Met de nodige ballast op en aan mijn rug moet ik die gasten bij zien te houden en dat valt al snel niet mee als we ook nog een hele kleine heuvel op moeten die voor mij meer dan steil genoeg is. Het zweet begint al aardig te borrelen onder de huid.

Marije gaat helemaal in haar rol op en blijkt geheel te vergeten te zijn wie al het werk moet doen. Ze kan niet stil blijven zitten en drukt en jaagt me het hele slagveld over. Het materiaal om mij heen begint al behoorlijk de nodige blauwe plekken en striemen te creëren. Maar de adrenaline houdt de pijn aardig in toom en het feit dat ik me mijzelf al behoorlijk het personage voel maakt een hoop goed.

Hier en daar vind ik zelfs nog even de kracht om mijn kop op te gooien en even alleen op mijn benen te staan en menig brul te laten klinken. Aan de gigantische knijp in mijn zijden die haar benen mij dan geven vindt Marije dat iets te veel van het goede.

Na een flinke uitputtende strijd te hebben geleverd sjokken wij weer terug naar onze tent. Marije is nog vol energie en is nu een beetje de ijsbeer terwijl ze rondjes draait en met haar armen verwoed zwaaiend haar verhaal doet. Ik kleed me uit in mijn kamertje want alles is verzadigd van het zweet en de kou krijgt dan al snel vat. Ik droog mij af met een handdoek en net als ik droog ondergoed wil pakken komt Marij, nog steeds enthousiast pratend en verwoed zwaaiend, mijn kamer binnen.

Daar staan we dan tegen over elkaar. Zij nog grotendeels gehuld in haar outfit en ik geheel naakt. Beiden staan we als aan de grond genagelde stenen beelden…

Maar dan komt er langzamerhand beweging in de situatie. Door haar geweldige verschijning en de gevoelens die ik voor haar koester begint er in het midden van mijn lichaam iet te groeien en heel langzaam richt het zich op. Zonder dat Marije er veel aan kan doen, rollen haar ogen in de richting van het enige wat in beweging is.
Heel even pakt ze een momentje om te overdenken en loopt vervolgens op mij af waardoor mijn lid op maximale spanning schiet. Of de strijd van daarnet niet al voldoende was, vallen haar lippen de mijne aan en lijkt er een nieuwe strijd te zijn gestart.

Ze duwt me omver en ik val met mijn rug op het bed waarbij ik even de tijd heb om haar goddelijke strijdlustige houding te mogen aanschouwen waarna ze op mijn schoot springt. Haar heerlijke billen ploffen op mijn penis en de structuur van de stof van haar bodystocking streelt mijn schacht. Als ze vervolgens mijn paal begint te berijden kan ik een kreun niet onderdrukken.
“Mark, al die inspanning en dan nog zo hard,” spreekt ze mij smalend toe terwijl ze haar kont er nog harder op heen en weer drukt.

“Alles voor mijn Koningin ware zij het die schuldig is aan deze verharding,” stamel ik terug met gebrek aan een betere reactie.

“Als trouwe dienaar is de tijd nu aangebroken voor uwer beloning,” giechelt ze me toe met een geil lonkend gezicht.

Terwijl ze zich verder ontdoet van menig ornamenten, blijft ze mijn paal strelen met haar heerlijke kont. Het gevoel dat dat me geeft en het zien van haar erotische lichaam dansend op het mijne zorgt dat mijn lichaam menig uitgeputte spier weer spant. Dit echter niet zonder het creëren van enkele pijntjes en het gevoel dat de afgelopen twee dagen mij behoorlijk uitgeput hebben. Slechts één onderdeel van mijn lichaam bezit nog spieren die al sinds geruime tijd niet veel actie hebben ondervonden en deze staan nu fier van plezier klaar voor de start.

Als Marije zich alleen nog gehuld heeft in de bodystocking, draait ze zich om en drukt haar heerlijk brede achterpartij in mijn gezicht. Half laveloos lig ik overgeleverd aan haar nukken en kan mijn geluk amper bevatten als ik voel hoe haar mond over mijn eikel glijdt en ze deze met haar lippen begint te masseren.
Mijn pik voelt zo hard als hij nog nooit is geweest en elke beweging van haar mond wordt zonder enig verlies door gegeven aan mijn zenuwcentrum.

Alsof dat nog niet voldoende is glijdt haar mond nu geheel over mijn paal en zuigt ze zich er ferm aan vast. Door de extase die dat teweeg brengt kreun ik een zucht naar binnen. Marije laat haar derrière echter meteen op mijn gezicht vallen en wordt daarmee deze inverse kreun hardkontig onderdrukt. Ik concentreer me weer op het genot wat er vanuit mijn epicentrum ontspruit en laat het allemaal over mij heen komen. Maar dan flitsen er rode gebieden op mijn gelaat op om aan te geven dat mijn lichaam weer de nodige snak naar zuurstof wenst.

Ik probeer in te ademen maar haar reet houdt de toegang tot de lucht gesloten. Als ik nog fermer aan haar billen zuig is dat blijkbaar een teken voor Marije om nog harder aan mijn pik te gaan zuigen. Dat is dan wel weer heel lekker… wel heel erg lekker… ahhrrg, ontzettend lekker… maar niet waar ik op hoopte. Bij de volgende poging ontstaat er toch een beetje paniek en begint mij lichaam mee te signaleren door te kronkelen. Weer zet Marije het op een zuigen en ik word gek in de kop.

Net als ik het hele feest rond mijn lichaam niet meer aan kan, licht ze haar achterwerk op en kan ik genieten van de heerlijke lucht die de natuur geschapen heeft, een goed jaar mag ik wel zeggen. Ze stapt van mij af en mijn lichaam maakt graag maximaal gebruik van deze rustpauze. Marije ontdoet zich van haar bodystocking en haar prachtig gevormde lijf wordt onthuld. Als ik dat allemaal tot mij aan het nemen ben, neemt ze plaats op mijn schoot en woelt ze haar handen door mijn haren waarna haar lippen de mijne weer vinden en wij aldaar een heerlijk erotisch spel zoenen.

Ze richt zich op en met één hand voert ze mijn nog steeds keiharde paal bij haar naar binnen. Het gevoel is heerlijk als haar lichaam over mij heen zakt en mij een klein beetje opslokt. Dan begint ze haar dans op mij en mijn pik weet van gekkigheid niet meer waar die het zoeken moet. Hij wordt stevig klem gezet door haar vagina en kan geen kant uit. Hij is overgeleverd aan haar wil.

Op en neer danst ze op mijn pik en masseert haar kut hem tot het uiterste wederom in op en neer, op en neer bewegingen. Dan worden de gevoelens teveel en kan het hele lichaam die terging niet meer langer aan en begint het onder haar te schudden waarbij mijn pik zich opmaakt voor een explosie van euforie. Marije bedenkt zich geen moment bij het voelen van mijn gekronkel onder haar en spring van mijn lans af. Een beetje beteuterd kijkt ze mij aan en zegt:

“Is de grote sterke beer nu al aan zijn maximale kunnen?”

“Ga je echt nu mij de schuld geven van jouw acties. Krijg je er van als je zo’n fantastisch lekker wijf bent.”
Na deze beschuldiging neemt ze meteen mijn lans weer ter hand, waarbij ze mij streng aan kijkt en als een dolle begint te trekken aan mijn pik.

“Dat krijg je er van als je babbels hebt,” sneert ze me dominant toe.

Het lichaam van mij spant zich door die actie aan en duwt Marije een stukje de lucht in.

“Ooo, dit is nog beter dan op je rug zitten,” lacht ze naar me.

In het ritme van haar hand laat ze nu ook haar hele lichaam bewegen en weldra ligt mijn penis te genieten in haar handen. Helaas kan deze mate van genot niet eeuwig duren en kan mijn vlees het niet meer langer aan.
De drang tot explosie is niet meer uit te stellen, hoe graag ik dat ook zou willen. Maar de monotone bewegingen die de handen van Marije maken, zijn te veel voor mij en ik kan niet anders dan mijn vocht laten schieten.

Heerlijke gloedgolven van warmte spoelen door en over mijn lichaam als de pik zijn lading laat gaan. Marije trekt gestaag door totdat mijn penis al schokkend niets meer te bieden heeft. Dan houdt zij even stil en kan ik even in een serene rust dieper wegzakken in het matras.

Dan pakt ze haar handwerk weer op en kan mijn lichaam niet anders doen dan haar goddelijke verschijning weer een stuk de lucht in te drukken om na deze inspannende uitbarsting weer uitgeput terug te vallen. Door haar spelende handen wordt mijn lichaam telkens weer gedwongen door die gevoelige grip die opstotende bewegingen te herhalen.

“Och… gevoelig nu schatje,” mompelt ze gemeen.

Ik laat mijn handen het getergde lid te hulp schieten en Marije stopt haar kleine rodeo en gunt mij gelukkig even rust. Maar niet voor lang als zij vervolgens plaats neemt op mijn gezicht en haar flamoes over mijn lippen vlijt. Ondanks mijn uitgeputte staat van dienst pik ik deze gevraagde arbeid op. Mijn tong laat ik spelend door haar gleuf glijden en Marije reageert daar direct op door liefelijk op mijn gezicht op en neer te deinen. Vervolgens laat ik mijn tong als ware het een wagen op drift, over haar achtbaan racen. Daarna ga ik op zoek naar haar parel van smacht en lik deze innig met het fluwelen tipje van mijn tong. Ik laat haar balletje menig maal over dit zachte puntje rollen totdat haar hele lichaam begint te kronkelen.

Ik pak haar bovenbenen ferm vast en laat daarna een tsunami van kussen los op haar vulva. Nog meer begint haar lichaam te trillen en als mijn kin steeds natter begint te worden van haar vocht en Marije zich los probeert te maken van mijn grip, kan ik haar eerste poging nog standhouden en haar laten verdrinken in haar genot met gevaar voor eigen verdrinking. Maar dan is de kracht van Marije voor de vlucht van het genot te sterk en kan ze zich lossen van mijn kussende mond.

Voldaan en gelukkig vallen we in elkaars armen en wordt er een lange tijd geen “boe” of “bah” gesproken. We laten we ons voort dobberen op een zee van tevredenheid.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie