De kunst van het kijken

Sommige mensen lopen warm voor het geluid van een optrekkende zescilinder, anderen horen seks in het geluid van een knallende champagnekurk. Ikzelf voel opwinding bij het geluid van de sluiter van mijn camera. Of het nou een felle “chngg” is of een droge “klak”, het geluid van een sluiter houdt een belofte in. Ik hou van de kunst van het kijken, het observeren, het vastleggen. De mooiste naaktfoto's zijn die, die net genoeg onthullen om interessant te zijn, maar genoeg verbergen om vragen op te roepen. Dat te bereiken is voor mij zo'n beetje het hoogst haalbare. Maar laat ik niet al te filosofisch gaan uitweiden, want ik heb nog een heel verhaal te vertellen.

Daar lag je, in mijn tot fotostudio verbouwde garage. Jouw prachtige lichaam, tegen een eenvoudige zwarte achtergrond, uitgelicht door een enkele softbox. Het zachte licht streelde de curve van je heupen. De rondingen van je billen. De lange lijnen van je benen. De glanzende zachtheid van je huid werd benadrukt door het zilveren licht dat weerkaatste in het reflectiescherm. Op mijn aanwijzen keek je over je schouder mijn lens in, een ondoorgrondelijke blik in je ogen.

Het is niet makkelijk het perfecte model te vinden, maar voor minder doe ik het niet. Ze moet niet te jong zijn in ieder geval; het lichaam van een achttienjarige mag nog zo perfect zijn, toch mist het iets. Noem het rijpheid, noem het zelfvertrouwen, noem het levenservaring.

Maar jij was perfect. Een klassieke schoonheid van 26. Goudbruin, golvend, lang haar. Een rijp, vol, gestroomlijnd lichaam. Een sprekend gezicht, sensuele lippen en intelligente, donkere ogen.

Ik draaide mijn diafragma verder open zodat het scherptegebied zo klein mogelijk was. Ik had een zwarte kanten sjaal over  je lichaam gedrapeerd en probeerde het patroon ervan en het zachte lijnenspel van jouw lichaam vast te leggen. Je zag er ongelofelijk sexy uit. Een prikkelende, warme gloed verspreidde zich door mijn lichaam.

Ik liet de sluiter klikken.

Ik geef grif toe dat ik een beetje verliefd op je was. Het allerliefst had ik op dat moment mijn camera aan de kant willen gooien en je willen strelen zoals het licht deed. Maar jou aanraken zou ontheiliging zijn geweest en ik wilde de betovering niet verbreken. Dus streelde ik je niet met mijn handen, maar met mijn ogen en mijn objectief. Probeerde mijn bewondering voor jou vast te leggen op de foto's. Ik was er zeker van dat dit mijn beste werk tot dan toe zou worden.

“Vind je het erg als ik even van houding wissel? Ik begin een beetje stijf te worden.”

Met een zucht nam je een andere positie aan. Mijn ogen dwaalden langs je schouder naar beneden. Over je mooie, licht gespierde rug, langs je taille, je dijbeen, naar de driehoek tussen je benen. Ik moest slikken. Dit kon echt niet zo. Ik was te veel afgeleid, zo kwam er niets meer uit mijn handen. Maar ik kreeg mijn camera niet meer bediend. Met zweterige handen zocht ik onhandig naar de juiste knoppen, maar ik kon ze niet vinden.

Ik zette de softbox iets anders neer en liep naar je toe om iets te verschikken aan de kanten sjaal. Ik kon niet vermijden dat ik even de naakte huid van je buik raakte. Onwillekeurig huiverde ik. Was je tepel net ook al zo stijf, of kwam dat door mijn aanraking?

Ik riep mezelf tot de orde. Ik móest mijn professionaliteit bewaren, en dit kon echt niet; schaamteloos geilen op een model. En niet zomaar een model, maar de vriendin van mijn collega en vriend Simon. “Je mag haar wel een dagje lenen,” had hij aangeboden. “Om te fotograferen bedoel ik dan hè. Maar maak je geen illusies, ze valt alleen op mannen.” Ik had verontwaardigd gereageerd. Alsof ik een of andere geile fotograaf was die met al haar modellen het bed wilde delen. Maar nu gingen mijn gedachten wel ongemerkt in die richting en ik vervloekte mezelf ervoor.

Ik deed nog een laatste poging, schoot nog een dozijn foto's. Maar het was hopeloos. Ik kon mijn hoofd er niet meer bij houden en besloot om er maar een einde aan te maken.

“Volgens mij gaat het vandaag niet meer lukken,” zei ik zuchtend. “Ik ben mijn concentratie een beetje kwijt.”

“Dan kappen we er toch mee? Geen probleem! Als je wilt kom ik nog wel een keer terug.” Je stond op en rekte je uit.  

“Blijf je nog wel om een biertje met me te drinken?”, vroeg ik hoopvol en je knikte, een lach op je gezicht.

Ik gaf je een badjas aan en liep naar de keuken. Toen ik terugkwam met twee flesjes bier, had jij je al op de bank genesteld.

“Je hebt me aardig mishandeld met die rare houdingen,” zei jij, over je pijnlijke schouders wrijvend.

“Het spijt me. Maar je hebt het wel heel goed gedaan. Ik kon echt merken dat je dit vaker hebt gedaan. Wacht, ik laat je vast wat zien.”

Ik ging naast je zitten en reikte je een flesje bier aan. Toen pakte ik mijn camera om je op het schermpje wat van de resultaten te laten zien. Je boog je in mijn richting, kwam net iets dichterbij dan nodig was. Of was dat wishful thinking? Ik kon je adem voelen in mijn nek en je haar kriebelde langs mijn wang. De badjas die ik je gegeven had, hing iets open en gunde me een blik op de bolling van je rechterborst. Ik moest ernaar kijken. Typisch. Dit was nog opwindender dan daarnet, toen je borsten nog onbedekt waren. De kracht van suggestie werkte niet alleen op foto's, maar ook in het echt.

Zittend op de bank vertelde je over je eerdere modellenwerk, over je baan, over hoe je Simon had leren kennen. Maar ik had meer aandacht voor je lange slanke handen die driftig gesticuleerden, je zinnnelijke mond, het gebaar waarmee je je haar uit je gezicht streek. Hmm, misschien was dat bier bij nader inzien toch niet zo'n goed idee geweest, het vertroebelde mijn verstand en mijn blik. Als ik nu verstandig was, zei ik dat ik vanavond nog een andere afspraak had en stuurde ik je weg. Maar ik deed het niet.

Mijn hart sloeg over toen je tijdens het praten heel even je hand op mijn knie legde. Je keek me verwachtingsvol aan; je laatste zin was blijkbaar met een vraagteken geeindigd. Maar ik had geen idee wat je me had gevraagd. Mijn mond was in een keer kurkdroog.

Je zag mijn verwarring en herhaalde je vraag: “Je gaat me niet meer fotograferen vanavond, toch?” Ik schudde mijn hoofd. “Dan ga ik me maar eens aankleden,” zei je.

Je liep naar de hoek waar je je kleren had neergelegd en liet zonder gêne de badjas van je schouders glijden, je rug naar me toe. Waarom zou je ook schaamte hebben? Een uur eerder lag je naakt voor me. Maar dit leek heel anders, intiemer op de een of andere manier. Je keek over je schouder en een fractie van een seconde dacht ik iets uitnodigends in je blik te zien. Ik slikte. Het was dezelfde hypnotiserende blik waarmee je even eerder nog in mijn lens had gekeken.

“Kom hier,” zeiden je ogen en haakten zich vast in de mijne. Zou ik? Zou ik niet? Het leek alsof ik niets te kiezen had. Ik kon niet wegkijken; je ogen leken me dichterbij te zuigen.

Of het de alcohol was, de lust of iets anders, weet ik niet, maar ik stond op en liep op je af. Ik kwam achter je staan en sloeg mijn ene arm om je middel. Met mijn andere hand streek ik het haar uit je nek. Je huiverde, maar trok niet terug. Ik kuste je nek en schouders. Mijn hand die op je buik rustte, gleed langzaam naar boven tot hij aankwam bij je borsten. En eindelijk deed ik wat ik de hele avond al had willen doen: je borsten kneden en je tepels tussen mijn vingers rollen tot ze stijf werden. Het was een rare gewaarwording, jij helemaal naakt en ik helemaal gekleed. Je kreunde even toen ik in je tepels kneep en ik voelde een rilling langs mijn ruggengraat omhoog trekken en mijn eigen tepels stijf worden.

“Als je wilt dat ik stop, moet je het nu zeggen,” zei ik met omfloerste stem. Maar je duwde je billen naar achteren, tegen mijn bekken aan. “Nee, niet stoppen,” mompelde je. Dit was het teken dat ik me niet langer hoefde in te houden. Ik trok je tegen me aan en beet zachtjes in je nek. Mijn handen gleden naar beneden, over je buik, je heupen, je dijen. Met mijn hoofd nog steeds in je nek snoof ik je geur diep op.

Toen draaide je je om en toonde je lichaam aan mij, in al z'n glorie. Je pakte mijn handen en legde ze op je borsten terwijl je me aankeek.

“Ik heb je heus wel zien kijken, daarnet. Maar ik heb ook naar jou gekeken,” met een zachtere, diepere stem vervolgde je, “Ik probeerde de camera niet te verleiden, maar jou.”

Nu was ik echt niet meer te houden. Ik pakte je bij je middel en trok je naar me toe. Mijn lippen raakten de jouwe, je opende je mond en liet me naar binnen. We raakten verstrengeld in een hete kus. Je lichaam voelde warm en zacht tegen me aan en ik wilde ineens al mijn kleren uittrekken en je naakte huid tegen de mijne voelen. Alsof je voelde wat ik wilde, begon je mijn blouse los te knopen. Met een hand streelde je langzaam over mijn buik, langs de rand van mijn broek heen en weer. Toen je me aankeek, stokte mijn adem in mijn keel. Je keek ronduit geil.

Je maakte je van me los en ging liggen op het zwartfluwelen achtergronddoek in een wulpse houding, alsof je poseerde voor de camera. Ik keek een paar seconden naar je, overwoog zelfs nog of ik mijn camera zou pakken om je vast te leggen, maar dat was nu geen serieuze optie meer. Mijn hart bonsde bijna uit m'n lijf.

Ik ontdeed me snel van de rest van mijn kleren en kwam naakt naast je liggen. Al mijn zintuigen stonden op scherp. Nu kon ik je lichaam eindelijk tegen me aan voelen. Je was bloedheet, kronkelde op en onder me, zuchtte en kreunde onder mijn aanrakingen. Ik streelde je hele lichaam, verkende alle rondingen en holtes en fluisterde zacht geile woordjes in je oor. Je raakte in extase en ik ook. Tot je me bij de polsen pakte en me met een intense blik helemaal opnam, van boven naar beneden.

“Blijf zo liggen,” zei je.

Je stond op, paste de belichting aan, pakte mijn camera van het tafeltje en begon foto's te maken. Ik wist niet hoe ik het had. De fotograaf gefotografeerd! Ik had nog nooit naakt geposeerd, en zeker niet in mijn eigen studio. Ik voelde me kwetsbaar en naakt en dat wond me enorm op. Mijn tepels verstijfden. Het was een ontzettend geil gezicht om jou zo te zien, helemaal naakt met de camera in je handen en met een geconcentreerde blik op je gezicht. Je gaf me aanwijzingen en ik volgde ze bijna slaafs op. Het geluid van de sluiter maakte de opwinding compleet, en ik voelde hoe ik steeds natter werd.

Na een paar minuten zette je de camera op het statief en stelde de zelfontspanner in. Heupwiegend, als in slow motion, liep je op me toe en ging bovenop me zitten. Je boog je voorover en liet je borsten heel dichtbij mijn gezicht komen, terwijl je mijn polsen stevig tegen de grond hield. Het verbaasde me hoe sterk je was. Ik hapte naar je borsten, maar de afstand was iets te groot en ik kon er net niet bij. Uit pure frustratie gromde ik en gooide al mijn kracht in de strijd om me los te worstelen. Met een uiterste krachtsinspanning wist ik me los te maken. Ik nam uitgebreid de tijd om je lichaam te verkennen met mijn tong. Je mooie hals, je tepels, je buik, je dijbenen, je billen…

Ik draaide mijn lichaam zo dat jouw hoofd tussen mijn benen lag en mijn hoofd tussen de jouwe. Je begon gretig mijn onderbuik en dijbenen te likken. Ik vond jouw kutje, warm en vochtig, rijk en nat. Het glinsterde in het licht van de studiolampen. Toen voelde ik je tong tussen mijn benen en trok er een waas voor mijn ogen. Je likte me, gulzig, alsof ik de eerste vrouw was die je ooit had geproefd en ik likte jou alsof je de laatste vrouw was die ik ooit zou proeven. Ondertussen klikte de sluiter. Maar ik hoorde het niet eens meer… Ik voelde je hoe je schokkend en kreunend klaarkwam in mijn mond.

Je was heerlijk die avond. Ik zou zelfs durven zeggen dat je de mooiste vrouw was die ik ooit had gehad. Tegen twaalven, toen we allebei uitgeput, bezweet en bevredigd naast elkaar lagen, kuste je me gedag, pakte je spullen en vertrok.

Toen je weg was, begon het schuldgevoel te knagen. Ik had mijn vriend Simon verraden. Ik wist dat ik het niet had moeten doen, maar had me laten gaan en had daarbij niet alleen Simons vertrouwen beschaamd, maar ook alle fotografische regels van de omgang tussen model en fotograaf uit het oog verloren.

De volgende ochtend was ik nog maar nauwelijks wakker toen mijn telefoon ging. Het was Simon. Met bonzend hart nam ik op.

“Hey lekker ding!”, zei hij opgewekt, “Ik hoorde van Anna dat het gisteren gezellig was.”

“Uhm, ja… het was wel een… vruchtbare samenwerking,” ik kon mezelf wel voor het hoofd slaan om mijn woordkeuze.

“Luister, je hoeft je niet rot te voelen over wat er gisteravond is gebeurd. Anna wilde zelf al een hele tijd weten hoe het zou zijn met een vrouw. Jij leek me de aangewezen persoon om haar die ervaring te geven.”

Hij wist het! Ze had het verteld!

“Maar… hè??”, zei ik, geschokt.”En wat je tegen me gezegd had dan?”

“Schat, ik wist toch dat je geen weerstand aan haar zou kunnen bieden?”

Toen hing hij op, mij in opperste verwarring achterlatend. Ze hadden me er dus in laten lopen. Mijn hoofd tolde nog steeds toen ik mijn computer opstartte en het geheugenkaartje uit mijn camera in de daarvoor bestemde sleuf stak. Toen ik de foto's had binnengehaald, bekeek ik ze een voor een. Jouw buik met de kanten sjaal, jouw verleidelijke blik. Wij samen in een passionele omhelzing. Beelden van de vorige avond flitsten voor mijn ogen. De laatste foto was van ons samen, liggend en verstrengeld in elkaar. Jouw ogen omhoog gericht en een beginnend orgasme op je gezicht. Ik was ontroerd; het was de mooiste foto die ik ooit had gezien. En ik voelde dat het inderdaad mijn beste werk ooit was.

© Nepenthe

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  12 comments for “De kunst van het kijken

  1. WB
    29 april 2008 at 19:20

    Nepenthe, om een overflow van sterren in deze categorie te voorkomen, zou je niet eens een poging willen doen een heteroverhaal te schrijven?

  2. 30 april 2008 at 10:15

    Aan het einde even een dipje over de opzettelijkheid van de actie, verder een prima verhaal. 3***

  3. 30 april 2008 at 10:54

    Hmmm, ik heb genoten van je poëtische woordkeuze en de gepassioneerde verleiding. Fotograferen heeft duidelijk veel mogelijkheden…

  4. 30 april 2008 at 12:54

    Door Nepenthe worden we constant verwend, wat een geweldige schrijfster!

  5. 30 april 2008 at 13:24

    Eén foto zegt meer dan duizend woorden, maar het omgekeerde geldt ook, zoals hier. Het zwoele oog van Nepenthes camera, in taal gevangen.

  6. lin
    30 april 2008 at 20:29

    Prachtig verhaal mooi geschreven en prikkelend.
    Zelf de technische dingen van de fotografie kloppen.

  7. 2 mei 2008 at 14:49

    P e r f e c t!

  8. 2 mei 2008 at 20:40

    Nieuw, anders, gelijk aan.
    Wat deed je voordat je ging schrijven?
    Het is weer helemaal af.

  9. 14 mei 2008 at 15:55

    Een prachtig, 'broeierig' verhaal. En ook nu, zoals ook bij je andere verhalen, ligt er een gloed van liefde over… Het is opwindend en ontroert ook. Knap!

  10. 21 mei 2008 at 21:09

    In reactie op WB: ik denk niet dat ik een goed heteroverhaal zou kunnen schrijven… Ik kan het wel proberen, maar heb er gewoonweg het gevoel niet bij. Zou jij een goed homoverhaal kunnen schrijven (ervan uitgaande dat je niet op mannen valt)?

  11. 3 juni 2009 at 09:17

    Meiske toch, wat kan jij vertellen.
    Heel geweldig, bedankt

  12. 28 maart 2013 at 15:41

    Dit is het!
    Een super erotisch lekker verhaaln. Het leest vlot en duwt mijn bloeddruk naar de top.

Geef een reactie