De Lacune

 

Zijn stem had gezegd.

Haar oor gehoord

en niet willen luisteren.

Haar lichamelijk geweten

herkent zijn nee niet.

Haar schrijnende kut

die het wachten en leeg zijn

in onverdoofde staat ondergaat

verdraagt de lacune niet.

Arm schreiend orgaan

geschapen tot copuleren

krampt het nu

geholpen door haar gewillige vingers

de leegte weg.

Haar lichaam

in waanzin door ‘t verlies

hunkert voort.

 

 

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “De Lacune

  1. 17 mei 2012 at 10:29

    Een prachtig spel met taal. Schrijnend en schreiend, Gezegd en gehoord. En nauwgezet: horen versus luisteren.

  2. 20 mei 2012 at 09:49

    Dit is iets dat je niet ‘zomaar’ even moet lezen….
    Dit moet je horen…..

  3. 23 mei 2012 at 12:56

    Ondanks al je prachtig proza, Carli:
    Het wordt tijd voor je gedichtenbundel.

  4. 24 mei 2012 at 14:40

    Carli wat een prachtig gedicht!

Geef een reactie