De onderdaan

(Het slipje)

Van zwart katoen was het, afgewerkt met roze kant. Ik vond het slipje naast het bed in de logeerkamer. Ik raapte het op. Het kruisje was bedekt met witte vlekken. Druppels tevoorschijn gesijpeld tussen de schaamlippen van Fanny. Het vocht dat haar lichaam deed opwellen in haar schoot, teweeggebracht door stoute gedachten. Of dat die jongen daar achter liet, nadat hij bezit had genomen van haar bloedjonge kut en zichzelf bevredigde. De gedachte veroorzaakte een stuwing achter mijn gulp.

Als een krols jong katje had Fanny de afgelopen dagen om me heen gedraaid. Aanhankelijk, lascief. Haar flirterige aandacht liet me niet onberoerd. Zoals ze me vroeg om haar rug in te smeren toen ze lag te zonnen bij het zwembad. Genietend had ze haar billen heen en weer gewiegd terwijl mijn handen over haar huid wreven. Kreunend had ze haar rug gehold. Toen ze zich oprichtte op me voor mijn gunst te bedanken zag ik hoe haar tepels zich onder het bovenstukje van haar bikini vrijpostig hadden opgericht. Ik maakte me schielijk uit de voeten.

In de salon voor de open haard had Fanny op een onbewaakt moment haar rondborstige, zoet geurende lijf tegen me aangevlijd. En plompverloren aan me opgebiecht:

“Ik geloof dat ik mijn neukvriendje een beetje mis…”

Ik kon niet anders dan mijn in het luchtledige bungelende rechterhand op haar heup leggen.

Een poosje lagen we getweeën zwijgend tegen elkaar aan en deden niet anders dan de warmte van het haardvuur op onze gezichten voelen. Ik voelde mijn hart bonken in mijn keel. Toen was Fanny verder gegaan.

“Ik heb een vriendje, alleen voor de seks. Mauro, hij komt uit Afrika… Hij heeft een goddelijk lijf en altijd zin… En ieder woord is waar wat ze over Afrikaanse mannen zeggen…”

Ze had koket gegiecheld. En de wellustige gedachte aan haar potente minnaar had ervoor gezorgd dat ze haar billen tegen mijn kruis wreef. Ze moet mijn erectie hebben gevoeld die daar bezig was te ontwaken. Maar dat stoorde haar kennelijk verder niet.

Friederike was bezig de tweeling in bed te stoppen. Fanny en ik, we waren ongestoord. Later in bed heb ik me afgevraagd of het puur onbenul was van een onervaren, jong meisje of pure berekening van een op seks beluste, ontluikende jonge vrouw die onverschrokken onderzoekt hoe ver ze kan gaan. Fanny had haar smartphone tevoorschijn gehaald.

“Ik zal je eens een plaatje laten zien van Mauro.”

De foto was korrelig, maar toonde duidelijk herkenbaar een wijdbeens zittende zwarte man. Opgericht zat hij, zijn gezicht uitgestrekt, verborgen tussen de dijen van een vrouw die stond op de bank waarop hij zat. Op haar tenen, haar benen wit schijnend aan weerzijden van zijn massieve, gespierde bovenlijf, haar schoot in zijn gezicht gedrukt. De vingers van zijn grote handen rustten op haar blanke billen.

Tussen zijn krachtige dijen, duidelijk herkenbaar in het zijdelingse licht, prijkte zijn ruim bemeten geslachtsorgaan.

“Die foto heb ik vrijdag gemaakt. Hij kwam nog even langs om me een beurt te geven. Julia was er ook, die houdt ook wel van een donkere jongen op z’n tijd. En Mauro is heel ruimdenkend… Volgens mij vindt hij het geil, het met twee blanke meiden tegelijk te doen.”

Fanny had zich genoddelijk uitgerekt en toen met haar lippen vlak naast mijn oor gefluisterd:

“O, ik word helemaal nat als ik aan hem denk… Is dat niet schandalig?”

Een antwoord op deze ongetwijfeld retorisch bedoelde vraag bleef steken in de brok in mijn keel. Ik voelde mijn erectie kloppen in mijn kruis. Toen was Friederike in de salon gekomen en had Fanny zich spoorslags van me afgewend. Een halve armlengte van me vandaan op haar buik liggend veinsde ze verdiept te zijn in een chat. Ik wenste vurig dat mijn echtgenote de zwelling niet zou zien die zich aftekende in mijn kruis. Gelukkig is onze salon ’s avonds spaarzaam verlicht.

De volgende ochtend stelde Fanny me nog een keer op de proef. In gedachten verzonken was ik uit het zwembad geklommen. Druppels water parelden omlaag langs de huid die de spieren van mijn borst en bovenarmen bedekt. Het materiaal van mijn natte zwemslip hechtte zich aan mijn billen en rond mijn geslachtsdelen.

Omdat ik mijn bril niet ophad, zag ik pas vlak voordat ik bij haar was dat Fanny liggend in een deckchair belangstellend naar me lag te kijken. Mijn handdoek had ze in haar hand. Toen ik hem wilde pakken, deed ze haar hand opzij. Plagerig. Me van onder haar wenkbrauwen aankijkend spinde ze:

“Als ik later een man neem, wil ik dat hij er net zo goed uitziet als jij…”

Ze zag hoe ik hard werd in mijn zwemslip. Enkele ademtochten keek ze ongegeneerd naar mijn kruis. Toen gooide ze de handdoek naar me toe, fluisterend:

“Bedek je schaamte, voordat tante je zo ziet. Een stijve krijgen in het bijzijn van zo’n jong meisje als ik, foei!”

Ze wipte omhoog en verdween in het souterrain.

 

(De overtreding)

Nu stond ik met het slipje in mijn hand dat die wulpse jongedame had gedragen. Ik bracht het naar mijn gezicht, rook eraan. Ik snoof, liet de geur tot me doordringen. De mengeling van wasmiddel, zweet en het vocht dat tussen haar schaamlippen was opgeweld en het kruisje had doordrenkt: het aroma deed me duizelen. En met de herinnering aan Fanny’s rondborstige, lustvol verlangen uitwasemende lichaam zorgde het ervoor dat mijn geslacht zich weer oprichtte in mijn broek.

Vervuld van begeerte volgde ik een impuls. En stond op het punt te zondigen tegen hetgeen Friederike me gebiedt. Ik opende mijn broek en haalde mijn keihard gezwollen pik tevoorschijn. Ik sloot mijn vuist om de schacht en begon te masturberen, mijn neus genesteld in het zo onvoorstelbaar ophitsend geurende slipje. Ik verloor mezelf in mijn lust. Ik fantaseerde hoe de jonge vrouw haar mollige dijen voor me spreidde en me op zou dragen haar kut te likken. Ik voelde het voorvocht opwellen uit mijn lendenen.

Dat was het moment waarop ik autobanden hoorde knerpen in het grind voor het bordes van ons huis. Dat moest Friederike zijn die terugkeerde nadat ze Fanny naar de trein had gebracht. Het maakte me in een flits bewust dat ik iets deed dat niet mocht. Het zwarte slipje liet ik terstond vallen. Mijn nog keiharde pik stopte ik zo goed en zo kwaad als het ging terug in mijn broek. Ik fatsoeneerde mijn kleren en liep naar de overloop. Toen ik de trap af liep, kwam Friederike door de voordeur de vestibule binnen.

Een vrouw als Friederike is in staat rechtstreeks in de diepste diepten van een mannenziel te blikken. Nadat ik haar had gekust voelde ik haar kijken. Mijn hart zonk in mijn schoenen toen ik haar met vorsende stem hoorde vragen:

“Alexander, wat heb je…? Je doet zo… schuldbewust…? Volgens mij heb je iets stouts gedaan… Heb je…? Laat je handen ruiken.”

Friederike’s stem duldde geen tegenspraak. Ik deed wat ze verlangde. Ik strekte mijn handen uit. Ze pakte mijn polsen beet en bracht haar gezicht naar mijn vingers. Ze rook eraan. Ik voelde hoe haar greep verstrakte. Van onder haar wenkbrauwen keek ze me aan.

“Dacht ik het niet…,” siste ze.

Ik zag toorn glinsteren in haar blik. Toen ik mijn pik terug stopte in mijn broek moest er een beetje voorvocht aan de huid van mijn vingers zijn gekomen. Beschaamd sloeg ik mijn blik neer.

Friederike liet mijn polsen los. Met haar handen in haar zij monsterde ze me. Ze schudde haar hoofd, zei met een verwijtende stem:

“Niet te geloven, je hebt… Doe je broek omlaag, laat het me zien…”

Ik kon niet anders dan haar gehoorzamen. Weer opende ik mijn broek om mijn geslacht tevoorschijn te halen.

“Laat zien…,” siste Friederike.

De voorhuid van mijn verschrompelde pik trok ik terug. Bij de opening bovenop de rimpelige eikel glinsterde opzichtig een dikke druppel voorvocht. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte dat ik me zover had laten gaan.

Ik zag hoe Friederike een streng van haar roodbruine haren uit haar gelaat veegde. Dat gloeide van boosheid.

“Ik dacht dat je het had begrepen,” hoorde ik haar fluisteren.

“En je weet precies wat de afspraken zijn. Toch…?”

Met neergeslagen blik knikte ik bevestigend.

“Goed, laat horen,” spoorde mijn echtgenote me aan.

Schoorvoetend zei ik de woorden die ze nu wilde horen.

“Er is maar een persoon die bepaalt of en wanneer ik mijn ballen mag legen en dat ben jij.”

Met haar handen nog steeds in haar zij siste Friederike:

“Ik wil dat je me aankijkt als je tegen me spreekt. En ik kan je amper verstaan. Schaam je je zo, mijn slet? Zeg het nog een keer.”

Ik rechtte mijn rug, vermande me om haar aan te kijken. Ik hoorde mijn stem de ruimte van de vestibule vullen.

“Er is maar een persoon die bepaalt of en wanneer ik mijn ballen mag legen en dat ben jij.”

De woorden weerkaatsten op de marmeren vloertegels, rolden langs de notenhouten lambriseringen, werden geabsorbeerd door het fluweel van de dikke gordijnen en de doeken van de portretten van de bewoners van dit huis van eeuwen her.

Friederike knikte.

“Het is allemaal niet zo moeilijk,” prevelde ze. Toen sprak ze luider:

“Je weet wat deze overtreding kost.”

Dat wist ik maar al te goed. Net zoals ik wist wat mijn echtgenote nu van mij verwachtte. Ik sloot mijn broek, draaide om op mijn hakken en beklom de trap naar boven. Want op zolder moest ik nu zijn.

De schemering onder de eeuwenoude dakgebinten werd verlicht door een naakte gloeilamp. Ik trok al mijn kleren uit en haalde uit een kist de attributen die nu nodig waren: een handbrede zwarte band met een metalen ring en een rijzweep. De band bevestigde ik rond mijn hals. Ik knielde neer op de stoffige donkerbruine planken van de vloer. De rijzweep rustte op mijn geopende handpalmen die ik had uitgestrekt in de richting van de deur.

Het duurde een poosje alvorens die deur openging. Ik voelde hoe mijn oncomfortabele houding mijn biceps begon te laten verzuren. Maar ik begreep dat Friederike zich had verkleed om de geschikte kleren te dragen voor het ritueel dat ze volvoeren zou. Ze zag er adembenemend uit toen ze de zolder betrad.

Haar lange haren had ze strak achterovergekamd en samengebonden tot een staart. Op een wijde witte blouse droeg ze een korset van zwart leer. Een rijbroek droeg ze verder. Haar benen waren gestoken in glimmende zwarte laarzen met verrukkelijke hoge hakken. En haar handen waren gehuld in handschoenen, eveneens van zwart leer, die reikten tot halverwege haar onderarmen. Ik slikte onbewust. Ik vind het een genot om mijn vrouw zo te zien.

Gemoedereerd stapte ze op me toe. Twee passen voor me bleef ze staan om op me neer te kijken. Toen nam ze de rijzweep uit mijn handen en liet ze toe dat ik mijn armen liet zakken. Ik voelde hoe de tong van de zweep langs mijn huid streelde. Het deed me huiveren. De sensatie bracht een wonderlijke, licht verwarrende rimpeling teweeg in mijn gemoed: angst voor de helse pijn die straks door mijn lijf zou vlammen, maar ook nakende lust. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het wegebbende gevoel van de pijn prikkelend vind, als de striemen beginnen te vervagen. Een beetje vergelijkbaar met het naklinkende gevoel van fikse spierpijn.

Friederike vestigde mijn aandacht weer op mijn faux-pas.

“Schaam je je niet, jezelf zo op te geilen aan zo’n jong hitje? Je zou haar vader kunnen zijn,” siste ze.

In de realiteit van ons huwelijk klonk die sneer nog extra bitter. Ik voelde het schrijnen in mijn ziel. Toen strekte Friederike haar hand uit naar mijn genegen gezicht, legde haar met leer bedekte vingertoppen op mijn kin en bracht mijn gelaat omhoog. Van onderen keek ik in haar gloeiende ogen. Ik las naast toorn ook mededogen.

“Nou ja, het vertelt me dat je ondanks alles een man bent van vlees en bloed. Met roering in zijn lendenen…”

Een lach welde op uit haar keel, een tikje schamper. Ze streelde mijn wang.

“Ik zal je lichaam tuchtigen, maar ook je geest. Maar ik ben genadig. De lichamelijke tuchtiging onderga je nu. Voor elke lente dat dat kutje jong is, krijg je twee tikken met de zweep… Kniel op handen en knieën voor me neer…”

Ik slikte en deed zoals Friederike zei. Achtendertig keer zou de venijnige tong van de rijzweep neerdalen op de dunne huid van mijn billen.

 

(De graaf-gemaal)

Geborgen, stabiel, omringd door een bescheiden luxe. Zo kun je mijn bestaan kenschetsen als man aan de zijde van gravin Friederike zu Reventlow. Vanaf het ogenblik waarop ik haar ontmoette, voelde ik dat ik mijn levensgezel had gevonden. Vanaf het ogenblik waarop ik me aan haar overgaf, voelde ik dat ik was thuisgekomen. In mezelf, in de wereld waarin ik leef. Tot op de dag van vandaag beseffen zij en ik wat een geschenk het is om te kunnen leven in een relatie waarin we beide zonder meer kunnen zijn wie we zijn.

Mijn dagen breng ik door als assistent-professor aan de universiteit, als vader van een tweeling en als representatieve echtgenoot. Friederikes vriendinnen benijden haar om zo’n aantrekkelijke, erudiete graaf-gemaal. Het is dan ook niet voor niets dat mijn vrouw me stimuleert veel tijd te besteden aan mijn lichaam en mijn conditie. Ik ben me altijd bewust geweest van de blikken die de vrouwen op me werpen als ik samen me Flemming en Else voorbijloop. Kennelijk spreekt bij hen weinig meer tot de verbeelding dan een goeduitziende vader vergezeld van zijn kroost. Want ik kan niet anders dan die blikken typeren als verlekkerd.

Ik houd van weinig op de wereld zoveel als van die twee kleine, opgroeiende, blonde mensjes. De één een bundeltje niet te stuiten energie, de ander verdroomd. Er zijn weinig mensen die weten dat ik zelf niet de verwekker ben van mijn kinderen. Er was een zaaddonor nodig om onze kinderwens te vervullen.

Ik moet het altijd hebben voorvoeld, dat ik als man niet compleet ben. Het kan niet anders dan dat daar de oorsprong ligt in mijn hartsgrondige behoefte om me te onderwerpen aan een vrouw. Veel mensen klinkt het waarschijnlijk bizar in de oren, maar het maakt dat ik me licht voel dat Friederike me mijn plaats geeft. Knielend aan haar voeten, de onderdaan van de gravin.

Maar ondanks dat ik me genotvol schik in mijn rol, ben ik allerminst immuun voor de verlokkingen die met regelmaat mijn pad kruisen. Soms heeft Friederike een waarachtige reden om me te straffen. Dat doet ze met harde maar liefdevolle hand, en met een spitsvondige geest.

De striemen die de rijzweep op mijn billen hadden achtergelaten, begonnen al snel te vervagen. Maar ze had me ook nog een geestelijke tuchtiging in het vooruitzicht gesteld. Geraffineerd en rijk geschakeerd werd haar straf voor mij een ware beproeving. Ze begon zich te ontvouwen op de vrijdagavond na mijn overtreding.

(De soiree)

Friederike had een paar vriendinnen uitgenodigd. Gelijkgestemde dames van uiteenlopende leeftijd die elkaar herkennen in hun levensstijl waar het gaat om relaties en erotisch genot. Mijn taak is het bij zulke gelegenheden om ervoor te zorgen dat het mijn vrouw en haar gasten aan niets ontbreekt.

Het was toen de dames zich na het diner terugtrokken in de salon. Friederike nam me kort terzijde. Aan de blik in haar ogen kon ik zien dat ze wat van plan was. Wat ze in mijn oor fluisterde, deed de haartjes in mijn nek overeind staan.

“Ik wil dat je je kleren uittrekt en je schaamte bedekt met een zwarte jockstrap. Dan wil ik dat je een schort aan doet en ons de rest van de avond zo bedient.”

Ik voelde de blikken op mijn vrijwel naakte lichaam branden toen ik vervolgens de dames voorzag van koffie en likeur. De schort bedekte de voorzijde van mijn lichaam van net boven de borst tot halverwege mijn dijen.

Het was Gritt, een struise blondine achter in de vijftig, die de zwoele bewondering uiteindelijk in woorden vatte:

“Schat, je bent te benijden met zo’n mooie man. En zo dienstbaar bovendien. Ik wed dat hij er duchtig voor zorgt dat je krijgt wat je nodig hebt…”

De dames lachten beschaafd. Friederike deed er een ogenblik het zwijgen toe en zei toen een beetje dromerig:

“Ja, over het algemeen wel… Maar soms is hij ondeugend. Dan heeft hij een harde hand nodig… Draai je maar eens om, Alexander…”

Ik gehoorzaamde, draaide mijn geschonden billen in de richting van de geïnteresseerd kijkende dames. Voor een ter zake kundig oog waren de striemen nog duidelijk zichtbaar. En zo bleef ik een poos staan, mijn achterwerk blootgesteld aan de belangstellende vrouwenogen. De conversatie vervolgde zijn loop in het gezelschap. Van tijd tot tijd droeg Friederike me op om haar gasten nog van een drankje te voorzien. En voor het overige stond ik met nauwelijks bedekt achterlijf te wachten tot mijn gedienstigheid nodig was.

Het was wederom Gritt die mijn faux-pas weer onder de aandacht van het gezelschap bracht.

“Dus je man heeft soms de neiging ondeugend te zijn. Wat heeft hij op zijn geweten?”

In detail berichtte mijn echtgenote over mijn overtreding: dat ik zonder haar toestemming had getracht mezelf te bevredigen. Onderdrukt gelach en koket gegiechel waren mijn deel.

“Het moet een genoegen zijn, die verrukkelijke man van je te tuchtigen,” reageerde Gritt vrijpostig.

Verbeeldde ik het me, of klonk er een soort wellustige heesheid door in haar stem, die door sigarettenrook en sterkedrank in de loop der jaren een patina had gekregen.

Een plotseling neerdalende stilte verried een soort gespannen lading te midden van het damesgezelschap. Alle blikken moesten nu gericht zijn op mijn echtgenote. Die richtte zich nu tot mij.

“Schat, draai je eens om…,” teemde Friederike.

Ik deed wat ze zei.

“Doe je schort maar af…”

De zwarte voorschoot viel naast me op het mollige tapijt, zodat ik nu naakt in de salon stond op het lapje stof dat mijn geslachtsdelen bedekte na. Ik zag de glinstering in de ogen die mijn kant op keken. Alle vrouwen hielden hun adem in, in afwachting van wat er nu ging gebeuren.

Ik zag hoe Friederike opstond en naast me ging staan. Haar hand gleed over mijn onbehaarde, gespierde bovenlijf.

“Tja, mijn man werd bevangen door de lust zijn zaad te storten in het slipje dat een amper negentien jaar jonge kut had bedekt. Het jonge ding wakkerde zijn geslachtsdrift aan. Maar gelukkig wist hij zich te beheersen, juist op tijd…”

Ik voelde hoe haar vingertoppen langs de spieren van mijn abdomen omlaaggleden. In de roodgelakte nagels weerspiegelde flauw het koperen licht van de kaarsen en de schemerlampen. De vingers bleven rusten op de zwarte band die reikte rond mijn heupen, luttele centimeters van waar mijn geslacht lag. Object te zijn van de blikken en de toespelingen van de vrouwen, maakte dat het zich aanspande. Toen schoof haar hand traag mijn jockstrap omlaag, om mijn geslacht te ontbloten.

Enkele ogenblikken was het knappen van het houtvuur in de haard het enige geluid in de salon. Toen verbrak Gritt weer de stilte:

“Dus je wilt zeggen dat zijn ballen nog steeds gevuld zijn met een lading warm zaad?”

Mijn echtgenote knikte.

“Ik ben de enige die mijn Alexander toestemming geeft zijn ballen te legen…”

Ze liet haar blik weer rondgaan te midden van haar gefascineerd toekijkende vriendinnen.

Ik zag hoe zich op Gritts gezicht een vrijpostige glimlach plooide.

“Ik vind het zonde dat jouw Alexander zich heimelijk wilde aftrekken,” sprak ze bedaard.

“Ik kan er altijd zeer van genieten om toe te kijken hoe een man masturbeert. Zeker als het zo’n zalig afgetraind exemplaar is…”

Friederike glimlachte en wendde zich weer tot mij.

“Dat genoegen wil je ons vast wel doen, toch?” teemde ze.

Toen, met een gebiedend randje aan haar stem:

“Vooruit, schatje: maak jezelf hard. De dames willen zien hoe je speelt met jezelf…”

Ik wist dat ik geen andere keuze had dan om te gehoorzamen. En dat besef maakte dat het voor mij allerminst moeilijk was mezelf erect te krijgen. Ondanks de geïnteresseerd toekijkende vrouwen die me omringden. Waarschijnlijk heeft Friederike gelijk als ze stelt dat er diep in mijn binnenste een exhibitionistische slet woont. Ik ben haar dankbaar als ik die af en toe kan zijn.

Ik omsloot mijn harde schacht met mijn vuist en deed wat de gravin van me verlangde. Friederike was naast Armgard op de lederen sofa gaan zitten. Voordat ze me toestemming verleende om klaar te komen, strekte ze haar met zwarte zijde bekouste been naar me uit. Om me te gebieden de inhoud van mijn ballen er parelsnoeren over te laten rijgen. Ik deed wat ze van me verlangde, zag de strengen rijkelijk neerdalen. Waarop Friederike me gelastte voor haar neer te knielen en mijn zaad van haar kous te likken. Wederom was ik gehoorzaam.

Een bewonderend applausje en een hautaine klap voor mijn billen van mijn vrouw waren mijn deel toen ik de salon verliet. Om mijn lippen proefde ik mijn eigen zaad. Later die avond zou Friederike me bekennen dat ze van onze kleine sessie erg nat was geworden. Maar dat ze vooralsnog niet tot mij zou wenden om vervulling te vinden.

(Een schitterend geschenk)

Het was op een stralende ochtend aan het begin van de zomer. Flemming en Else brachten het weekeinde door bij mijn schoonouders, dus we hadden het rijk alleen. We zaten aan de ontbijttafel. Ik wilde opstaan om nog twee koppen koffie te maken, toen Friederike de zaterdagkrant weglegde en over de tafel reikend met haar vingertoppen mijn hand bedekte. Ik voelde genegenheid in haar aanraking. Ik zag hoe ze naar me keek met een ontspannen glimlach. Maar er glinsterde ook ondeugd in haar ogen.

Friederike glimlachte koket en stelde me toen een vraag die me in verlegenheid bracht.

“Krijg je vaak een stijve van een andere vrouw dan ik?”

Ik voelde mijn oren warm worden en biechtte naar alle eerlijkheid op dat dat weleens voorkwam. Friederike kantelde haar gezicht, bleef me welwillend glimlachend aankijken.

“Van Fanny… Van wie nog meer…?”

Haar woorden waren samenzweerderig, niet wantrouwend. Ik dacht na.

Zeker als het lang geleden was dat ze me had toegestaan mijn zaad te lozen, kon het voorkomen dat ik hard werd van een blik van een volslagen onbekende vrouw. In de corridors van de universiteit waar ik werk, of gewoon op straat. Vooral als het jaargetijde warmer werd en de vrouwen luchtiger gekleed gingen. Soms konden vrouwen naar me kijken met een ronduit zaadvragende blik in hun ogen.

Dat waren momenten waarop ik realiseerde dat er wellicht maar één stap nodig was, enkele goed gekozen woorden, een bijna willekeurige aanraking. Zo weinig lijkt er soms voor nodig te zijn om toegang te krijgen tussen de gespreide dijen van een vrouw die niets anders wil dan gevuld te worden door een man. Zo weinig lijkt er soms voor nodig te zijn om te krijgen waar ik zo intens naar verlang: een mogelijkheid om klaar te komen.

Ik vertelde het aan Friederike. Ze reageerde niet boos op mijn bekentenis, eerder begripvol. Het maakte dat mijn gemoed licht voelde, dit toch enigszins gênante geheim met mijn vrouw te kunnen delen. Het maakte dat ik nog verder aangemoedigd werd, openhartig te zijn.

“Ik krijg soms ook een stijve van Gritt…”

Ik had al lang geleden ontdekt dat voor mij sensualiteit, aantrekkingskracht en bekoorlijkheid bij vrouwen allerminst beperkt worden door leeftijd.

Friederike schudde geamuseerd haar hoofd, kneep speels in mijn uitgespreide hand.

“Ja, Gritt is een wellustige matrone,” spinde ze.

Voor mijn geestesoog zag ik haar opulente decolleté onder haar zijden blouse, haar begerig blik die ze me soms toezond. Ik herinnerde me maar al te goed hoe ze soms quasi toevallig mijn billen betastte.

“Wist je dat ze een minnaar heeft die twintig jaar jonger is dan zij? Een automonteur met kolossale handen en een onvoorstelbaar uithoudingsvermogen,” zei Friederike dromerig.

De gedachte zorgde ervoor dat mijn pik zich aanspande onder mijn kamerjas.

Toen richtte ze haar blik weer op mij.

“Ik heb een geschenk voor je,” sprak ze plompverloren.

Ze stond op en kwam even later terug met een zwart doosje. Ze gaf het me, vergezeld van de woorden:

“Dit geschenk is bedoeld om je te helpen kuis te blijven.”

Ik haalde het deksel van het doosje. Erin lag een kooitje van zilverkleurig metaal. Een rilling trok door mijn lijf toen het tot me doordrong wat het was.

Friederike was weer naast me gaan zitten.

“Het is op maat gemaakt, speciaal voor jou,” zei ze zacht.

Ik herinnerde me dat ze ooit een afgietsel had gemaakt van mijn rustende geslacht. Ze had het gebruikt om een bronzen beeldje te maken, maar voor dit doel kwam het ook uitstekend van pas.

Het metalen kooitje kon worden bevestigd aan een ring. Die zou ik moeten dragen rond de basis van mijn schacht. De ring zou achter mijn ballen vallen, tegen mijn perineum. Een bijgeleverd metalen hangslotje zou ervoor zorgen dat het kooitje alleen door de persoon die de sleutel bezat, van de ring kon worden losgemaakt. En ik wist precies wie de persoon zou zijn die die sleutel zou bewaren.

Ik huiverde terwijl ik naar het metalen ding in het doosje keek. Het zonlicht weerkaatste in de baleinen. Mijn blik gleed naar Friederike die verwachtingsvol naar me zat te kijken. In haar ogen zag ik het glinsteren. Het was het smeulende vuur van wellust.

“Wat vind je ervan…,” fluisterde ze. Ik voelde een vreemde gloed in mijn onderlijf. Het prikkelde me dat ik mijn toewijding aan mijn vrouw hiermee naar een nieuw niveau zou kunnen brengen.

Friederike stond op en nam mijn hand. Ze leidde me naar haar boudoir. Het zwarte doosje nam ze mee. Mijn kamerjas trok ze van mijn schouders omlaag. Vervolgens knielde ze voor me neer. Haar lippen stulpte ze rond mijn door mijn opwinding al half stijf geworden pik. Ze maakte me hard met haar mond. Toen keek ze me vanonder haar wenkbrauwen aan en gebood:

“Masturbeer voor me…”

Ik voelde me als een roker die op het punt stond zijn laatste sigaret op te steken alvorens hij stopt.

Ze stond me toe mijn zaad te spuiten over de palmen van haar uitgestrekte handen. Het vocht smeerde ze uit over haar blote borsten, die ze me vervolgens liet schoonlikken. Toen kwam het ogenblik waarop ze mijn leeggespoten geslacht kooide. Het sleuteltje bevestigde ze aan een zilveren ketting die ze mij om haar nek liet hangen. Het reikte precies tot tussen haar stevige borsten. Haar grijns was elfachtig en wellustig tegelijkertijd.

Ik merkte aan haar dat ze opgewonden was geraakt. Ze keek me met smeulende ogen aan en spinde:

“Ik wil dat je me klaar maakt.”

Ik zag hoe ze verdween in de inloopkast. Ze kwam terug met aan haar voeten een paar hooggehakte laarzen.

“Knielen,” beval Friederike.

Ik wist wat er nu ging gebeuren. Met die laarzen aan reikt haar schoot zo hoog dat ze haar kut met gemak in mijn gezicht kan drukken als ik voor haar neergeknield zit. Het metaal dat mijn geslacht nu omgordde, voelde koud tegen de huid van mijn dijen.

Friederike klauwde een hand in de haren op mijn achterhoofd en wreef haar pruilende vulva in mijn gezicht. Ik voelde de macht in haar bekken waarmee ze haar onderlijf langs mijn neus, tong en lippen werkte. Haar geur deed me duizelen, haar kracht benam met de adem. Terwijl haar orgasme haar lichaam deed sidderen, bedekte ze de huid van mijn gezicht met haar rijkelijk vloeiende vocht.

(De opdracht)

Friederike maakte me duidelijk dat de straf voor mijn vergrijp met het slipje van Fanny nog lang niet voorbij was. Geraffineerd en rijk geschakeerd zou de tuchtiging immers zijn, zo had ze me in het vooruitzicht gesteld.

Het was een aantal weken nadat ze mijn begerige geslacht had gekooid. De metalen baleinen rondom mijn schacht bleken inderdaad een adequate remedie om niet in verzoeking te raken. Ik had onder meer een dag doorgebracht in het bijzijn van Fanny. De dochter van de tweede echtgenoot van Friederikes zus had me omsponnen met haar rondborstige aandacht. Gekleed in een strak zomerjurkje dat haar vrouwelijke vormen hemeltergend accentueerde.

Natuurlijk had Fanny me weer in vertrouwen genomen om me te vertellen over haar zwarte minnaar. Hoe ze zichzelf had geoefend zodat ze er nu van kon genieten hoe hij met zijn fors bemeten lul bezitnam van haar kontje. Ik voelde het vlees van mijn pik drukken tegen het metaal. En was Friederike dankbaar dat ze het me onmogelijk had gemaakt om mezelf te bevredigen.

Op een avond was Friederike naar me toe gekomen.

“Mijn lieve Alexander,” sprak ze terwijl ze me diep in mijn ogen keek.

“Geniet je van de gemoedsrust sinds ik je heb geholpen om niet meer in verzoeking te komen om dingen te doen die tegen de geboden zijn?”

Ik kon niet anders dan bevestigend knikken. Friederike knielde naast me neer, streelde mijn bovenbeen. Haar aanraking was hemels.

“Ik stel me voor dat je soms een beetje spanning mist,” vervolgde mijn vrouw gemoedereerd.

“Ik weet hoeveel voldoening het je geeft om een vrouw genot te schenken.”

Na al die jaren dat we samen zijn, kent Friederike me door en door. Ze had me voor haar genot niet meer tot zich toegelaten sinds ze me had gekooid. En sinds die dag had ik dientengevolge ook geen zaadlozing meer gehad. Dromerig sprak ze verder:

“Het is ook eigenlijk een beetje zonde dat een aantrekkelijke man zoals jij er niet is voor vrouwen om hen zo nu en dan wat te plezieren.”

Ik voelde hoe het begon te gloeien in mijn onderbuik. Waar was de gravin op uit?

Ze keek me aan met lustvol glinsterende ogen. Ze zei zacht, bijna fluisterend:

“Ik heb een opdracht voor je…. Ik ken geen man die zo goed beft als jij, Alexander. En ik weet dat er heel veel vrouwen zijn die maar al te graag bevredigd zouden willen worden door zo’n capabele mannenmond als de jouwe. Zou het niet van vrijgevigheid getuigen als we vraag en aanbod bij elkaar brengen? Dan leidt jouw geilheid tenminste nog ergens toe. Voor het zwanger maken van een vrouw deug je niet. Maar voor het klaar likken van een kut is het alleszins toereikend.”

Haar toon was bijna kameraadschappelijk, maar had ook ontegenzeggelijk een schamper randje.

Ik voelde een golf van opwinding door mijn lichaam rollen. Friederike legde haar hand op mijn kruis, voelde mijn gekooide geslacht er stuwen. Ze keek me aan van onder haar wenkbrauwen en fluisterde dubbelzinnig:

“Nou nou, volgens mij bevalt jou die gedachte wel… Alexander, de befslet. Uitstekend… Want een eerste klant heb ik al voor je.”

Zo kwam het dat ik de volgende dag de stoep betrad van een groot huis in een voorname wijk in de grote havenstad waar we vlakbij in de buurt wonen. De glimmend groenzwart geverfde voordeur werd geopend door een beleefd glimlachend dienstmeisje. Het ging me voor naar de eerste verdieping. Ze verleende me toegang tot een vertrek waar op een chaise longue een vrouw zat wier roodblonde haren wuft over haar onbedekte schouders golfden.

Haar ogen straalden, ze bloosde van pure opwinding tot aan de welving van haar borsten. Haar lichaam was gehuld in een korset van zwart satijn dat haar weelderige boezem tot duizelingwekkende hoogte stuwde. Haar in zwarte kousen gehulde benen had ze over elkaar geslagen. Aan haar voeten droeg ze hooggehakte zwarte pumps.

Ik zag een vrouw die tijdloze schoonheid uitstraalde, hoewel rond haar zorgvuldig gestifte lippen fijne groefjes haar leeftijd verrieden. Ook de huid van haar hals, de met sproeten bedekten schouders en haar handen vertelden het verhaal van een vrouw van gevorderde leeftijd. Een vrouw die zich lekker voelde in haar lijf. Want haar lustvolle anticipatie deed niet onder voor die van een jonge meid als Fanny. Dat kon ik zien toen ze haar benen voor me spreidde. Mijn eerste cliënte was niemand minder dan Gritt.

Mijn vrouw had me op het hart gedrukt om gul te zijn met mijn gunsten. Ik huiverde toen ze me toevertrouwde wat Friederikes oudere vriendin bereid was om voor mijn mond te betalen. Toen ik later die middag de treden van het bordes weer afdaalde, de geur van haar rijpe kut prikkelend in mijn neus, had ik Gritt vijf orgasmen bezorgd.

Ik had de wellustige matrone dus tevreden achter gelaten. Maar niet voordat ze me had gevraagd:

“Is het waar dat je vrouw je heeft gekooid?” Ik antwoordde niet, liet haar roodgelakte vingertoppen tussen mijn benen voelen. Gritt schudde haar hoofd, bekeek me met begerige ogen.

“En Friederike is de enige die over jouw lul kan beschikken? Jammer hoor…”

Haar blik was er de oorzaak van dat ik mijn ogen in verlegenheid had neergeslagen. Ik voelde mijn oren gloeien.

(Het hotel)

De tijd verstreek. Regelmatig maakte ik mijn opwachting bij dames die bevredigd wilden worden door mijn mond. Vriendinnen en kennissen van mijn echtgenote, maar ook volslagen onbekende vrouwen. Wel allemaal uitermate bemiddeld. Friederike liet ze grif betalen voor het genot dat ik hen verschafte.

Al die tijd bleef de sleutel tot mijn eigen gerief verborgen in de vochtig warme spleet tussen de borsten van de gravin. Wat niet betekende dat ze me niet af en toe ontlaadde. Ze liet blijken dat mijn tuchtiging niet ten koste mocht gaan van mijn gezondheid. Regelmatig onderwierp ze me aan het ritueel. Dan trok ze een stel latex handschoenen aan en liet me bukken. Om een gekromde dildo in te brengen in mijn zorgvuldig voorbereide aars. Daarmee masseerde ze mijn prostaat zodat na verloop van tijd een straaltje vocht uit mijn gekooide geslacht kwam sijpelen.

Voor haar eigen genot deed ze in deze periode geen beroep op mij, laat staan voor vervulling. En dat terwijl ik weet dat Friederike een vrouw is met intense behoeften. Ik durfde haar er niet naar te vragen. Maar na verloop van tijd liet ze me zelf ongegeneerd ontdekken hoe ze ervoor zorgde dat het haar schoot aan niets ontbrak. Nadat ze me had laten ervaren hoe ze zorgde voor bevrediging van haar eigen lusten, zou ze me in mijn oor sissen dat dit ook onderdeel was van mijn straf.

Friederike troonde me mee naar Hotel Atlantic. Ze had me daar een suite laten boeken. Aanvankelijk begreep ik niet waarom we zouden overnachten in de stad waar onder meer mijn schoonouders wonen. Mijn vrouw zag er verrukkelijk uit, gekleed in een doorknoopjurk van een zijdeachtige stof in een kleur die perfect bij haar ogen past. Onder de zoom van haar jurk, net boven de knie, haar zongebruinde blote benen. Hooggehakte pumps met open teen en een dun bandje rond de enkels. Rond haar hals had ze een lange parelketting gewikkeld, een duur stuk uit het juwelenbezit van de familie Zu Reventlow. We hadden eerst gedineerd, waarbij Friederike me herhaaldelijk plaagde met mijn onwetendheid over de reden van ons bezoek aan het luxueuze hotel.

Niet lang nadat we teruggekeerd waren in onze suite, ging daar de huistelefoon. Friederike knikte, sprak afgemeten:

“Prima, begeleid hem maar naar boven.”

Ik voelde mijn hart kloppen in mijn keel, voelde de spanning die werd veroorzaakt door de onzekerheid over wat mijn vrouw in haar schild voerde.

Er werd geklopt. En door de deur stapte een man die ik schatte op zo’n jaar of vijfendertig. Een bijzonder aantrekkelijke man, met glinsterende grijze ogen en een door zon en zee getaande huid in zijn gezicht. Een man die zich soepel en ontspannen bewoog in een atletisch lichaam. Een man die afstapte op mijn vrouw, zijn handen rond haar heupen legde en haar naar zich toetrok om haar op haar mond te kussen. Ik voelde het zweet prikken aan mijn haargrens.

Alsof het de natuurlijkste zaak van de wereld was, introduceerde Friederike me aan hem.

“Hermann, dit is Alexander, mijn echtgenoot. Ik heb je verteld dat hij vandaag mee zou komen.”

Ik voelde zijn grijze ogen over mijn gestalte glijden en voelde me een ogenblik zo klein als een garnaal. Vervolgens richtte Friederike haar aandacht weer op mij.

“Tja, mijn schat… De man die je nu ontmoet is Hermann, mijn fuckbull. Je had toch niet de illusie dat een vrouw als ik in het geheel kan zonder vervulling…”

Ze lachte klaterend. Hermann lachte ook, al had zijn lach iets smerigs.

“Mijn man en ik hebben geen geheimen voor elkaar,” vervolgde Friederike tegen haar neuker.

En daarna weer tot mij:

“Daarom mag je vanavond kijken hoe ik me met Hermann amuseer. Daar fantaseer je toch zo lang al over?”

Mijn vrouw had gelijk. Ik had haar jaren geleden al eens toevertrouwd dat de fantasie me prikkelde om toe te kijken hoe zijn zich laat nemen door een andere man. Nu vond Friederike dat de tijd gekomen was om die wens te vervullen.

Ze liet me plaats nemen op een stoel om vervolgens Hermann een glas whisky in te schenken. Toen vlijde ze zich tegen hem aan op de sofa en begon hem te verleiden.

Ergens schaam ik me als ik zeg dat het schouwspel dat zich ontrolde, me mateloos opwond. Hoe mijn echtgenote, de moeder van mijn kinderen, was werd in de sterke armen van die viriele, jongere man. Hoe hij haar van geilheid brandende lijf ontblootte. Hoe hij met een achteloze beweging van zijn krachtige handen haar peperdure slipje aan flarden reet en twee vingers in haar drijfnat smachtende kut liet glijden terwijl zijn tong in Friederikes mond met de hare een verzengende paringsdans volvoerde. Hoe hij haar lichaam deed sidderen door haar met zijn in en uit glijdende vingers tot een eerste orgasme te brengen.

Het moment hoe hij voor Friederike zijn mannelijkheid vervolgens ontblootte heeft zich voor altijd in mijn herinnering gekerfd. Ze had zijn kleren van zijn zongebruinde, met goudgele haartjes bedekte, gespierde lichaam gepeld. De vreemde man was naakt op een onderbroekje na. Het was van paars katoen, afgezet met gele biezen. Het bedekte nog amper een geslacht van riant formaat. Ik kon zien hoe opgewonden de minnaar van mijn vrouw was, hoe erg hij naar haar lustte, omdat er bij de eikel in de paarse stof zich een vochtplek aftekende. Daar waar van pure lust het voorvocht al was opgeweld.

Friederike zat voor hem op de knieën, smeekte hem zijn geslacht voor haar te ontbloten. De vreemde man keek op haar neer, grijnsde hautain, zich bewust van de macht die hij nu op mijn echtgenote uitoefende. Uitdagend bracht hij zijn grote handen naar de rand van het paarse onderbroekje. Om het langzaam over de schacht omlaag te duwen, zodat meer en meer van de dik dooraderde huid werd onthuld. Totdat uiteindelijk de gele bies van de bovenrand over de vocht afscheidende eikel gleed. En het indrukwekkende geslachtsorgaan omhoog sprong, om verleidelijk een aantal malen op en neer te deinen.

Friederike kroop op handen en knieën naar hem toe. Om de ferme penis in haar hand te nemen en het opgewelde voorvocht van zijn dikke, glimmende eikel te likken. Op dat moment voelde ik de wens opborrelen in mijn geest, dat ik degene kon zijn die dat prachtige geslachtsdeel met zijn begerige mond zou mogen beroeren. Een gedachte die me gelijktijdig vervulde met hemeltergende geilheid en diepe schaamte.

(Het feestmaal)

Friederikes minnaar toonde zich vrijwel onvermoeibaar. Hij nam haar in alle denkbare posities, bezorgde haar met zijn tomeloze geslacht orgasme na orgasme. Drie keer kwam hij zelf klaar. Ze stond hem toe dat hij over haar gezicht en in haar mond ejaculeerde, terwijl ze naar hem kirde dat ze zich zo’n enorm stout hoertje voelde. Ze stond hem eveneens toe zijn zaad achter te laten in haar schoot.

Na zo’n ontlading kostte het hem schijnbaar geen moeite om weer voor Friederike hard te worden. Daar zorgde ze voor met haar gretige mond, of door ostentatief voor hem te masturberen. Ik keek toe hoe zijn geslacht reageerde terwijl hij toekeek hoe Friederike met haar kittelaar en het strakke gaatje tussen haar billen speelden. Waarop hij zijn grote handen rond haar heupen legde om haar naar zich toe te trekken. Om haar kut en haar gat te likken, en uiteindelijk zijn weer tot volle wasdom gegroeide erectie zonder enige moeite in de opening te drukken die voor mij altijd taboe was gebleven.

Getuige te moeten zijn van dat schouwspel wond me mateloos op. De baleinen die mijn schacht omringden, knepen in het stuwende vlees. Ik voelde hoe druppels voorvocht opwelden, tussen mijn voorhuid tevoorschijn sijpelden om door te dringen in de stof van mijn boxershort. Ik genoot van de lustvolle uitdrukking op het gezicht van mijn vrouw, haar koortsig gloeiende ogen. Ook de aanblik van haar van pure begeerte gezwollen, doornat en smachtend geopende kut was me een lust voor het oog.

Maar tot mijn schaamte moet ik bekennen dat er iets was dat me nog sterker opwond: te kijken naar zijn ballen, hoe ze onophoudelijk op en neer deinden terwijl hij Friederike bleef naaien. Groot waren ze, zwaar lagen ze in zijn zak, machtig viriel: testikels, een vermaarde fokstier waardig. Ik kon er geen genoeg van krijgen om ze te zien bewegen aan zijn lijf.

Het maakte dat mijn geslacht zwol te midden van de metalen baleinen. Het maakte dat mijn zwellende geslacht de ring die sloot achter mijn ballen, naar voren trok. Het maakte mijn eigen geilheid tot een regelrechte kwelling. Waarvan ik vurig hoopte dat ik er snel van verlost zou worden, al was dat tegen beter weten in. Maar iets in mij verlangde gelijktijdig dat die kwelling voor eeuwig duren zou. Als dit de hel was, dan wilde dat deel van mij daar voor altijd in blijven zwelgen.

Het was na drieën in de ochtend toen Friederike uiteindelijk afscheid nam van haar amant. Weer aangekleed sloeg hij zijn armen rond het voze, naakte lijf van mijn vrouw voor een laatste gulzige zoen. Toen verliet hij de suite. Mij had hij verder geen blik waardig gekeurd.

Loom schreed Friederike vervolgens naar mij toe. Ik had al die tijd gezeten in de fauteuil in een hoek van de slaapkamer. Ze zocht mijn blik en strekte haar hand uit om mijn kin omhoog te brengen, zodat ik wel naar haar moest kijken. Ik denk niet dat ik het me verbeeldde dat ik op de huid van haar vingers de geur kon ruiken van zijn zaad. Haar blik omlaag deed me huiveren.

“Vond je het geil om toe te kijken hoe ik me heb geamuseerd met mijn bull?” fluisterde ze hees.

Ze wachtte mijn antwoord niet af. Met een sfinxachtige glimlach teemde ze:

“O Alexander, het voelt zó goed… Dat ruwe, een beetje schrale, gebruikte gevoel in mijn kut. En in mijn kont… Hmmm, zo zalig afgeneukt… Het kriebelt nog steeds zó geil…”

Waarop ze me meetrok naar het bed en me opdroeg haar gebruikte vagina te likken. De lichaamsopening waaruit onze kinderen waren geboren, en waar Friederike die potente, jongere man met zijn indrukwekkende geslacht bezit van had laten nemen. En de hemel mocht weten wie ze daar door de jaren van ons huwelijk nog meer had toegelaten voor haar genot. Een vrouw als Friederike neemt wat ze nodig heeft.

Ik knielde voor haar neer en deed wat ze van me verlangde. Haar kut was nat, voos en gloeiend. Ik draai er niet om heen: het wond me zo ontzettend op om mijn tong daar rond te laten dwalen waar eerder zijn majestueuze lul in en uit was gegleden. Ik huiverde toen ik de resten sperma proefde die hij had achtergelaten in Friederikes schoot en die nu tussen haar schaamlippen tevoorschijn kwamen sijpelen.

Ik zag hoe Friederike op me neer keek terwijl ik haar zo at. Het liet mijn hart gloeien dat ze me weer waardig achtte om haar genot te schenken. Het mochten dan leftovers zijn, maar mij was het een feestmaal. Ik voelde hoe ze mijn gezicht krachtig in haar schoot drukte terwijl een laatste orgasme haar lichaam deed schokken.

Uiteindelijk kropen we tegen elkaar aan in het omgewoelde bed. De lakens waren doordrenkt met de geur van de minnaar van mijn vrouw. Friederike viel vrijwel onmiddellijk in slaap nadat ik de schemerlamp op het nachtkastje had uitgedaan. Alle indrukken die ik had ervaren, zorgden ervoor dat ik de slaap moeilijk kon vatten. Toen ik tegen het ochtendgloren uiteindelijk wel wegdreef in een droom, werd die beheerst door een grote erectie met dikke aderen, en op en neer deinende kloten, groot en glimmend als rijpe kersen.

 

(Het oog van de camera)

Het etmaal na ons gedenkwaardige verblijf in Hotel Atlantic kwam het tot de apotheose van mijn beproeving. Ik had de tweeling voor een logeerpartij naar mijn schoonouders gebracht. Die avond droeg Friederike me op om naar de televisiekamer te gaan. Enkele schemerlampen waren er aan, maar het enorme beeldscherm dat de wand tegenover de deur vult, was nog donker. Mijn vrouw ging niet mee naar binnen. Ze sloot achter me de deur en de lichten werden gedimd totdat ik stond in min of meer absolute duisternis.

Op het scherm verscheen beeld. Het toonde een bed dat stond op een ruwe houten vloer, in een ruimte met muren van kaal metselwerk. Op het bed lag een jonge vrouw. Haar voluptueuze lichaam was naakt, op een stel rode kousen en bijpassende jarretelles na. Ze hield haar ogen gesloten en streelde zichzelf.

Het oog van de camera toonde feilloos dat ze opgewonden was. Het beeld streelde haar keihard opgezwollen tepels, liet zien hoe ze met haar duimen en wijsvingers er een paar keer in kneep. Om haar strelende vingertoppen te volgen hoe ze langs de mollige welving van haar buik omlaaggleden naar haar schoot. Naar waar haar schaamlippen zonder gêne pruilden. De camera registreerde hoe het vocht wulps glinsterde tussen de smachtende plooien.

Er trok een lustvolle rimpeling door mijn onderlijf. Ik kende die jonge vrouw maar al te goed. Het was Fanny.

Ik slikte terwijl ik toekeek hoe op het beeldscherm onverbloemd werd getoond hoe haar vingers haar vagina beroerden. Bekroond met korte, roodgelakte nagels gleden ze op en neer in de vochtige spleet. Schaamteloos plooiden ze haar schoot open, ontblootten ze haar door tere blaadjes beschermde kittelaar. Ik voelde wederom het metaal knijpen dat mijn geslacht omhulde, toen het zich aanspande. Beroerd als ik werd door de geilheid die me vochtig tegemoet glom op het scherm.

Haar knieën opgetrokken, haar dijen wijd uiteen gespreid lag Fanny voor de camera te masturberen. Het zwarte oog dat haar gadesloeg, toonde hoe ze nauwgezet toekeek hoe haar vingers speelden. Maar af en toe gleed haar blik ook naar de camera. En was het alsof ze naar mij keek met begerig geloken ogen in een gezicht dat onvoorwaardelijke vervoering uitstraalde.

Ik weet niet hoe vaak ik dit al niet had gezien in mijn verbeelding, als ik heimelijk fantaseerde dat ik met haar samen was. Dat ze me verleidde om haar jonge kut genot te schenken met mijn tong en mijn lippen. Ik huiverde toen ze me liet zien hoe ze haar vochtige hand naar haar lippen bracht om het honingzoete geil van haar vingers te likken. Toen haar vingers weer aan haar nat glinsterende lippen ontsnapten, hield het beeld abrupt op.

Wat volgde was een lang durende duisternis. En het geluid van een bronstig ademde man. Vervolgens weer beeld: Fanny knielend op het omgewoelde bed. Haar hand rustend tegen de onderbuik van een krachtige zwarte man, haar vingers gesloten rond zijn forse geslacht. Haar begerige blik uitdagend gericht in de camera terwijl ze het gulzig pijpte. Een gevoelde eeuwigheid kon ik op het enorme beeldscherm zien hoe Fanny zich genietend te goed deed aan die bijna obsceen grote zwarte lul.

Dan weer een cut. En duisternis. En het geluid van een opgewonden kreunende vrouw, waarbij zich het geluid voegde van een lichaam dat tegen een ander lichaam kletst: het geluid van een mannenlijf dat een vrouw neukt. En weer beeld: Fanny op haar handen en knieën op het bed, de welgeschapen, zwarte man die haar van achteren nam. Zijn grote handen rustten op haar uitwaaierende heupen. Vervolgens bracht de camera haar verhitte gezicht in beeld. Haar mond vormde van pure lust een stemloze schreeuw.

Ik zag hoe de camera weer langs haar voze lijf naar achteren gleed, naar het zwoegende mannenlijf. Het beeld toonde me de werkende spieren van zijn billen en gleed toen tussen zijn massieve dijen. Om me een weekmakend geile blik te gunnen op zijn op en neer deinende zak gevuld met twee zware kloten. Om me te tonen hoe langs de zwartbruine huid druppels van Fanny’s geil omlaag biggelden.

En weer een cut gevolgd door duisternis. Waarna ik Fanny hijgend hoorde fluisteren:

“O toe, neuk me in mijn kontje…”

En me vervolgens een beeld werd gegund in close up: de zwarte man die zijn eikel tegen het gaatje drukte tussen Fanny’s weelderige billen, en badend in overvloedig glijmiddel millimeter voor millimeter in haar begerige achterlijf dreef. Vervolgens een beeld van Fanny’s verhit gloeiende gezicht, terwijl ze, liggend op haar zij, met geloken ogen toekeek hoe de enorme penis haar vulde.

Ik huiverde terwijl ik zwelgde in de aanblik die de camera me gunde. Fanny’s albasten lichaam in de krachtige armen van de zwarte man die haar nam. Zijn handen kneedden haar opulente borsten. Ik zag hoe ze hem verleidde tot verzengende tongzoenen terwijl haar hand naar haar schoot was gegleden. Ik zag hoe haar vingertoppen rond haar kittelaar cirkelden. Ik zag haar gezwollen en geopende schoot en er vlak onder de op en neer werkende lul. En natuurlijk werd mijn fascinatie getrokken door de ballen die op en neer deinden met de gestadige beweging van zijn bekken.

De climax van Fanny’s minnespel werd meesterlijk in beeld gebracht. De camera zoomde in op de pruilende lippen van haar schoot. Om me een blik te gunnen op hoe het mondje dat ze onthulden, bewoog op de golven van het orgasme dat door Fanny’s voze lijf trok. Ze zoende haar minnaar gulzig. En het eindbeeld zou zich voor altijd in mijn geheugen etsen. Op het enorme scherm zag ik hoe de half geslonken zwarte penis uit haar kontje gleed. En er enkele ogenblikken later uit het gebruikte gaatje druppels sperma kwamen sijpelen.

(De laatste vernedering)

Het beeld werd weer zwart. Enkele minuten stond ik wederom in absolute duisternis. De ophitsende beelden waaraan ik was blootgesteld, resoneerden in mijn geest. Ik voelde de geilheid wentelen in mijn onderbuik. Ik voelde de metalen ring in mijn kruis trekken aan mijn ballen. Ik was blootgesteld aan immense pornografische prikkels en het was al een tijd geleden dat mijn vrouw me ontlading had gegund.

Uiteindelijk gingen om me heen in het vertrek weer enkele lampen aan. Ik hoorde hoe de deur werd geopend. Op het parket tikten de hakken van mijn vrouw. Maar ik kon horen dat ze niet alleen was. Voorzichtig draaide ik me om, om te zien dat ze gezelschap had van de dames die deel uitmaakten van haar salon. Ze namen plaats en keken verwachtingsvol naar Friederike die beheerst op me afstapte. Ik slikte. Ik waagde er niet aan te denken wat me nu boven het hoofd hing, want aan de kleding die ze droeg kon ik zien dat ze wat in haar schild voerde.

Mijn echtgenote strekte haar hand uit naar mijn gezicht, liet haar met leer bedekte vingertoppen over mijn wang strelen. Rond haar mond speelde een geamuseerde glimlach. In haar ogen herkende ik de omfloerste blik die verraadt wanneer ze seksueel opgewonden is.

“Ik durf te wedden dat je het heel opwindend vond toe te kijken hoe Fanny zich met haar zwarte lover amuseerde… Alexander, je bent niet alleen een befslet, maar ook een voyeur…”

Deze vaststelling ontlokte aan de vrouwen die ons omringden, een beschaafd onderdrukt gelach.

Friederike liet haar gehandschoende hand langs mijn lichaam om laag glijden om haar halt te laten houden in mijn kruis. De metalen contraptie die mijn geslacht gevangenhield, voorkwam dat zich daar nu een ongenadige erectie aftekende. Maar ik voelde hoeveel voorvocht er uit mijn eikel was opgeweld. Ongetwijfeld had zich in mijn boxershort een grote natte plek gevormd.

“We zijn benieuwd hoe geil je bent geworden,” teemde Friederike.

“Mijn vriendinnen willen het graag eens met eigen ogen zien: een gekooide man.”

Ik voelde weer hoe de blikken van de vrouwen om ons heen op mijn verschijning brandden. Het maakte dat ik moest blozen. Mijn vrouw had nog een troef in haar mouw, die ze nu uitspeelde. Ze zei bedaard:

“Omdat twee van mijn dierbare vriendinnen hier vanavond niet kunnen zijn, hebben we besloten om je vernedering vast te leggen op video…”

Ze wenkte Lena, die zich met een kleine digitale camera bij ons voegde.

“Draai je naar ons om…. En laat ons zien, hoe geil je bent…Doe je broek omlaag,” gebood Friederike.

Ik wist dat ik geen andere keuze had dan haar gehoorzamen. Ik opende mijn broek, schoof hem langs mijn heupen. Het kon niet uitblijven, ondanks dat mijn geslacht omgord was door baleinen van metaal was het bewijs van mijn geilheid onweerlegbaar.

“Mmmm, dacht ik het niet: hij is kletsnat, mijn slet,” constateerde mijn vrouw. Ze gaf Lena aanwijzingen om het allemaal nauwgezet in beeld te brengen. En vrijwel hetzelfde ogenblik zag ik mijn eigen kruis op megaformaat verschijnen op het beeldscherm waarop ik mezelf even tevoren had verlustigd aan het romige lijf van Fanny.

Friederike kwam nu vlak bij me staan. Ik kon de warmte van haar lichaam door haar en mijn kleren voelen stralen.

“Trek je boxershort omlaag, mijn slet…,” beet ze me toe.

De dames om ons heen keken gefascineerd toe. Je kon een speld in het vertrek horen vallen. Ik stroopte de boxershort langs mijn heupen naar beneden. Om mijn gekooide geslacht te onthullen, maar ook wat me werkelijk geneerde: de streng voorvocht die uit mijn eikel lekte en de verbinding vormde met de stof van mijn onderbroek. Vanuit mijn ooghoek zag ik hoe Lena genadeloos inzoomde op mijn schaamte. De dames zuchtten.

“Kijk aan,” sprak mijn vrouw met een triomfantelijke toon in haar stem.

“Als ik het niet dacht…. Je bent inderdaad kletsnat… Een natte slet… Het is natuurlijk zo dat ik je niet bepaald heb gespaard met stimulerende indrukken…,” grinnikte ze.

“En hoe lang geleden is het nu dat ik je voor het laatst ballen heb ontladen? Zeg het, Alexander…”

Toen mijn antwoord naar haar smaak te lang uitbleef, bestrafte ze me met een tik voor mijn billen met haar vlakke hand.

“Dat is ruim twee weken geleden,” antwoordde ik gedwee.

Mijn vrouw liet haar blik rondgaan over het kleine gezelschap.

“Het wordt hoog tijd dat we hem weer eens verlossen. En ik vermoed dat jullie heel nieuwsgierig zijn naar ons kleine ritueel.”

Wederom welde er gekir op uit de kelen van de vrouwen die naar ons keken, goedkeurend en nieuwsgierig. Waarop Friederike een gebaar maakte en Ansgar van het dressoir naast de deur een zilveren dienblad nam met de attributen die nodig waren voor het ritueel: een paar latex handschoenen, het glijmiddel en de dildo.

Friederike leidde me naar het art nouveau-tafeltje dat op een meter of drie voor het beeldscherm stond. Het stond daar gewoonlijk niet. Ze moest het speciaal voor dit doel van een van de gastenkamers hebben laten halen. Het was op eettafelhoogte. Mijn vrouw liet me voorover bukken over het kunstig ingelegde houten tafelblad. Op het beeldscherm naast me was mijn geslacht te zien en hoe een streng voorvocht traag langs het metaal omlaag droop. Ik steunde mijn handen op de tafelrand. Met mijn hoofd weggedoken tussen mijn schouders onderging ik mijn lot.

“Schat, til je overhemd op,” beval Friederike.

Ik deed wat ze van me vroeg en stond zo geruime tijd. Lena liet het oog van de camera langs mijn onderlijf glijden om mijn schaamte in beeld te brengen. Friederikes vriendinnen volgden het schouwspel geboeid.

“Gritt, aan jou de eer het ritueel dit keer te volvoeren,” sprak mijn vrouw edelmoedig. Soepel stond de matrone op uit haar fauteuil. Rond haar lippen plooide zich een lascieve glimlach.

Ze trok de witte latex handschoenen over haar wel gemanicuurde handen. Door het rubber kon ik de aderen zien schemeren op de rug van haar hand en ook haar felrood gelakte nagels. Natuurlijk kon ze het niet laten om een vinger langs mijn gekooide geslacht te voeren.

“Zo zonde, dat verrukkelijke mannensap,” bromde ze hitsig in mijn oor.

Lena bracht nauwgezet in beeld hoe Gritts vingers mijn gat voorbereiden voor de penetratie. En al die tijd stond ik en hield met een hand de zoom van mijn overhemd omhoog. Ik voelde mijn ballen samentrekken toen ze haar vingers speels naar binnen liet glijden. Friederike keek goedkeurend toe.

“Bukken,” gebood Gritt.

Ik kon een begerige zucht niet onderdrukken toen ze me opende met de dildo. Het was zalig om te voelen hoe het dikke ding mijn aars oprekte. Hoe had ik verlangd naar de sensatie van de wrijving langs mijn prostaat. Schielijk keek ik opzij om op het grote scherm te kijken naar mijn eigen achterwerk. Het gaf een wonderlijk, prikkelend gevoel mezelf zo te zien. Het strakke, glibberige mondje bewoog met grote lenigheid langs de verdikkingen van het voorwerp dat erin op en neer gleed.

Ik voelde hoe Friederike haar met leer bedekte vingertoppen op mijn wangen vlijde. Ze kuste mijn mond. Ze kon het hulpeloze gevoel in mijn ogen lezen dat me overviel toen ik ervoer hoe ik mijn controle over de spieren in mijn onderlijf begon te verliezen.

“Laat je gaan, mijn schat. Het is goed…”

Ik sloot mijn ogen. Ik zag voor mijn geestesoog de zwarte pik die in Fanny’s kontje drong. Ik zag de op en neer glijdende staander van Hermann in het gat van Friederike. Toen fantaseerde ik dat het een man was die met zijn geslacht op en neer in mijn aars gleed.

Uiteindelijk zonk de aarde onder mijn voeten weg. Het oog van Lena’s camera registreerde het plasje witte substantie dat uit mijn gekooide eikel op het tafelblad droop. Om me heen hoorde ik opgewonden zuchten.

(De beloning)

Met mijn ogen gesloten lag ik in het warme water. Mijn gedachten dobberden onbestemd op de melodie van Arvo Pärt die de badkamer vulde. Licht voelde ik me, ontspannen en daar genoot ik van, intens. Het was op dat ogenblik dat de gravin bij me kwam. Een ogenblik sloeg de schrik me om het hard, indachtig de dingen die we de afgelopen maanden hadden beleefd. Maar aan haar ogen zag ik dat mijn angst op niets gegrond was.

Een milde uitdrukking van geamuseerdheid sierde haar gezicht. Ze knielde naast de badkuip neer en streelde mijn wang, alvorens een gulle kus op mijn lippen te drukken. Haar tong maakte zich op om de mijne te verleiden en terwijl we elkaar zo beroerden, voelde ik de opwinding zich roeren in mijn onderbuik. Daar kon ook mijn ontlading de avond tevoren niets aan afdoen. Ik voelde hoe de metalen contraptie die mijn geslacht omgorde, weer aan mijn ballen begon te trekken.

Friederike verbrak de kus en deed toen iets dat me de adem benam. Ze reikte in haar nek om de ketting los te maken waaraan de sleutel hing. Haar vingers reikten vervolgens omlaag, naar waar mijn aangespannen pik vlak onder de met schuim bedekte waterlijn lag. Om het sleuteltje in het slot te steken en het te openen, en dat wat me al die tijd had gekooid, weg te nemen. De ring die tegen mijn perineum drukte, bleef waar hij was.

Enkele ademtochten blikte Friederike vrank in mijn verbaasde gezicht. Toen kuste ze me weer.

“Ga je scheren, daar beneden,” fluisterde ze. “Ik heb een verrassing voor je.”

Aan de gloed in haar blik kon ik herkennen dat die verrassing rechtstreeks met mijn mannelijkheid te maken had, waarvan ze me zo lang had ontzegd die voor mijn genot te gebruiken.

Niet veel later leidde mijn echtgenote me door een van de lange gangen van ons huis. Nog steeds was ik naakt, nu op een ondoordringbare blinddoek na. We hielden stil. Ik hoorde hoe krakend een deur werd geopend. Gezamenlijk betraden we het vertrek dat erachter lag. Midden in de ruimte liet ze me in mijn duisternis achter. Ik hoorde alleen het geluid van Friederikes hooggehakte passen en een licht gekraak waaruit ik opmaakte dat ze ergens was gaan zitten.

“Mijn echtgenoot,” hoorde ik haar zacht spreken. “Je was ongehoorzaam. Dat was voor mij een reden om je toewijding op de proef te stellen. Maar je was voorbeeldig. Kuis en open voor alle beproevingen waaraan ik je onderworpen heb. Ik ben trots op je…”

Even hield ze in.

Ik voelde zonlicht op mijn naakte huid schijnen. Of was het iets anders? Waren het de begerige blikken van iemand die met ons in deze ruimte was? De herinnering aan de gefascineerde vrouwenogen die me de avond tevoren hadden bekeken, flitste door mijn bewustzijn. En vestigde mijn aandacht op de opwinding die in mijn lendenen sluimerde.

Friederikes woorden brachten me weer bij de les.

“Je hebt een beloning wel verdiend…”, zei ze bijna fluisterend. Met heel mijn wezen werd ik alert. Was het een speling van mijn verhitte geest, of hoorde ik werkelijk iets ruisen in een ander deel van de kamer dan waar Friederike zat. Ik voelde de spanning stijgen in mijn borst. En hoorde toen weer de woorden van mijn vrouw.

“Ga je gang…”

Enkele ogenblikken gebeurde er niets. Toen voelde ik ze. De vingertoppen die mijn rug streelden. De punt van de tong die mijn linker tepel beroerde. De lippen die kleverige kussen plantten langs de zachte huid van mijn hals. De vingers die begerig mijn harde billen bevoelden. Het maakte dat mijn geslacht spoorslags reageerde. Ik slaakte een zucht terwijl ik me door al die liefkozingen liet verleiden. Ik liet me meevoeren naar een bed waar ik werd overstelpt door genot. Een mond die zich zonder voorbehoud ontfermde over mijn sidderende geslacht. Natte schaamlippen die over mijn hongerige mond werden gestulpt. De geur van een in en in opgewonden vrouw die me deed duizelen.

Een gevoelde eeuwigheid wentelde ik zo in mijn eigen duisternis, gekoesterd door zinnelijke aanrakingen als door een satijnen laken. Totdat de blinddoek van mijn gezicht omlaag werd geschoven. Een paar ogenblikken moesten mijn ogen wennen aan het plotselinge licht. Maar toen ontwaarde ik de geloken ogen, waarin onverholen geilheid smeulde, opgewonden blozende wangen, vochtige lippen geplooid in een lascieve glimlach. Fanny… En naast haar mijn vrouw. Ze wisselden een blik van verstandhouding uit.

Friederike drukte een kus op mijn lippen, waar ze de geur van Fanny’s sappige kut op moest kunnen ruiken. En ze sprak me toegeknepen keel:

“De ultieme beloning voor mijn toegewijde echtgenoot.”

Ze grinnikte suggestief en wendde zich toen tot de verhitte jonge vrouw.

“Ben je klaar om mijn man te ontvangen? Toe, doe je benen wijd…”

Fanny ging voor me liggen en opende haar romige dijen. Onder haar met roodblonde schaamharen bedekte venusheuvel fluisterde haar gladgeschoren kut ordinaire verlokkingen. Het bewustzijn dat ze zo gewillig was, deed het bloed stuwen in mijn stijve pik.

Hoe vaak had ik er wel niet heimelijk over gefantaseerd om bezit te nemen van die jonge, geile schoot? Nu was het nota bene mijn eigen vrouw die haar vingers op de wijkende schaamlippen vlijde om Fanny’s kut voor me te openen.

“Ik wil zien hoe je haar neemt.”

Wat de gravin me opdroeg, liet ik me geen twee keer zeggen.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  6 comments for “De onderdaan

  1. 30 maart 2017 at 09:51

    Volgens mij hebben we hier een nieuw genre te pakken: de orgasmevertelling. Er wordt niet toegewerkt naar één alles verzengende climax, maar het verhaal is in feite één gigantisch seksueel hoogtepunt. Als lezer was ik halverwege al toe aan een verschoning. Dat maakte dat ik het laatste deel slechts scrollend tot me kon nemen. Wat mij betreft liever iets korter dus. En waarom die ingewikkelde woorden? De seks trekt je het verhaal in, maar het woordgebruik werpt drempels op.

    • 30 maart 2017 at 20:03

      Ik schreef dit verhaal enkele jaren geleden. Toen ik het laatst weer vond, was mijn indruk ook dat het behoorlijk ‘rijk’ is, zullen we maar zeggen. Dus wat dat betreft herken ik je feedback zeker. Het in een ruk uitlezen is natuurlijk geenszins verplicht. Wat betreft het taalgebruik: inderdaad, GraafTell is niet bepaald ‘b1-niveau’. Misschien heb je ook andere verhalen van mijn hand gelezen, dan herken je waarschijnlijk dat ingewikkelde woorden wel een stijlkenmerk zijn. Ik veronderstel dat niet iedereen mijn verhalen om die reden waardeert. Gelukkig is het niet verplicht om GraafTell te lezen… 🙂

  2. 31 maart 2017 at 09:10

    Fanny, what’s in a name? Haha! (elke overeenkomst met bestaande personen berust trouwens op toeval 😉 )
    Elke auteur heeft zijn eigen stijl. Ik kan de schrijfstijl van GraafTell wel waarderen, heb een grote bewondering en respect voor iemand die zo kan schrijven. Maar ik heb evenmin moeite met Jip en Janneke taal als het verhaal zelf me maar ‘pakt’.
    Ik ben het met Vanille eens dat het korter had gemogen. Vooral in het midden dwaalde mijn aandacht geregeld af omdat het me niet kon boeien, wat overigens in een latere fase meer dan goed werd gemaakt. Maar ik weet uit ervaring dat BDSM een ‘verslavend’ genre kan zijn, ook voor de auteur, vanwege de onuitputtelijke bron van creatieve mogelijkheden. Soms wordt het wat veel van het goede.
    Bij GraafTell horen eveneens gedetailleerd en zorgvuldig beschreven scènes die je voor je ogen ziet gebeuren en personages die tot leven komen. De eerste alinea alleen al mag van mij in een lijstje aan de muur. Niets dan hulde hiervoor.
    Misschien is het de valkuil van het oude verhaal dat in een andere stemming weer wordt opgepakt. Misschien was het de bedoeling om Frederieke als kille, liefdeloze, meedogenloze en sadistische vrouw te beschrijven, maar persoonlijk mis ik iets. In mijn ogen is BDSM meer dan alleen lichamelijke, geestelijke en seksuele ongelijkheid en vernedering. Naar mijn mening hoort er ook een stukje genegenheid en/of liefde bij. Volgens mij laat niemand zich vrijwillig en/of langdurig vernederen als er niet iets positiefs tegenover staat wat de weegschaal in balans houdt. Maar mijn mening is slechts een van velen. Ik kan me natuurlijk vergissen.

    • 31 maart 2017 at 14:21

      Dank voor je uitgebreide feedback. Die overeenkomst van namen is inderdaad vrij toevallig. Hoewel toevallig… De naam Fanny is een saluut aan gravin Fanny zu Reventlow die daadwerkelijk bestaan heeft: ontaarde adellijke dochter, bohémienne/schilderes/schrijfster en vrijdenkster. Ze had de oudtante van Friederike kunnen zijn. Ik geef je groot gelijk: bdsm is inderdaad meer dan ongelijkheid en vernedering, het heeft ook alles met liefde te maken, de ander zien zoals hij/zij is, de ander op die manier laten zijn en gedijen. ‘De onderdaan’ bevat passages waarin dat aspect van de relatie van de echtelieden wordt belicht. Maar ik begrijp dat het spaarzame momenten zijn die in het niet vallen bij de scènes van orgiastisch genot, waarin de gravin al dan niet hoog te paard zit in haar dominantie. Een goede tip voor een volgende keer wanneer ik me weer ga wagen aan een vertelling in dit genre.

  3. 1 mei 2017 at 16:03

    Buitengewoon spannend verhaal, alleen wel heel erg onterend voor de man

    • 9 mei 2017 at 10:31

      Dank voor je compliment. Je vindt het heel erg onterend voor de man, stel je. Voor de ik-persoon, of plaatsvervangend voor jou? 😉 Waarom zou je als man niet diep door de knieën gaan voor een vrouw en je overgeven aan haar wil, als blijk van grote toewijding voor haar? Is dat onterend? Of juist het ultieme vertrouwens- of zelfs liefdesbewijs?

Geef een reactie