De schrijver

‘Ik schrijf kutverhalen.’

Met die openingszin bracht hij mij – en mij niet alleen – niet alleen aan het lachen maar deed hij meteen ook zijn onaantrekkelijkheid vergeten. Aantrekkelijk was hij namelijk allermist, daarvoor was hij veel te lelijk met zijn massieve onafgewerkte kop die door Permeke uit de zompige Vlaamse klei leek te zijn geboetseerd.

Maar dat vergat ik – en met mij alle vrouwen in de boekhandel- zodra hij begon voor te lezen uit zijn erotische verhalen. Zoals hij het woord KUT in de mond nam, ging ik willen dat hij mijn kut in de mond nam; en juist omdat de teksten door hun expliciet karakter niets aan de verbeelding overlieten, joegen ze mijn verbeelding op hol. Hoewel de verhalen vanuit het ik-perspectief geschreven waren, stelde ik me toch de vraag of hij uit ervaring of uit fantasie schreef. Het leek me te mooi om waar te zijn dat hij tussen de lakens even goed zou neuken als op papier. Er was slechts een manier om dat te ontdekken.

Terwijl ik hem hoorde voorlezen, zag ik zijn blikken over het publiek flitsen, als trachtte hij te ontdekken wie dezelfde gedachte koesterde als ik. Misschien was het ijdelheid, maar ik kreeg stellig de indruk dat zijn ogen van alle vrouwen het langst op mij rustten, en op een Grace Jones-achtige negerin die schuin voor me zat. Ondanks haar wat oudere leeftijd oogde ze nog steeds sensationeel. De schedel was op de stoppels kaalgeschoren, op een ontkroesde en paars geverfde lok na, die langs haar wang afhing verzwaard door een vergulde haarkam, en de donkerte van haar huid deed zelfs de diepzwarte kleur van haar laag op de rug uitgesneden japon verbleken. Ik voelde een steek van jaloersheid bij de idee dat hij aan haar de voorkeur zou geven boven mij.

Na het voorlezen volgde er nog een signeersessie. Het was een bevreemdende ervaring hem gekleed achter zijn tafel te zien zitten, want op het boek dat ik in mijn handen had stond hij frontaal naakt afgebeeld. Zijn lijf was alvast stukken beter dan zijn kop: gespierd, maar niet té, en met een fraaie besneden penis die me deed afvragen hoe hij er in opgerichte toestand zou uitzien.

Ik was ontgoocheld toen hij mijn exemplaar tekende zonder de ogen op te slaan, en des te blijer toen hij dat plots wel deed. ‘Moet ik er ook nog een opdracht bijschrijven?’
‘Neen. U hebt het boek immers niet voor mij en ook niet over mij geschreven.’
Hij grijnsde eerder dan dat hij lachte bij mijn antwoord. ‘Wat toevallig! Een andere dame maakte net dezelfde opmerking.’
‘En zei u daar wat op?’
‘Dat ik mijn volgende boek over haar zou schrijven!’ ‘
En wat zegt u tegen mij?’
‘Over u ben ik al beginnen schrijven van zodra ik u zag en van zodra ik u zag denken.’
‘Waaraan dacht ik dan?’
‘Dat leest u in mijn volgende boek.’

Dolgraag had ik doorgevraagd, maar hij keek reeds naar de volgende in de rij vrouwen. Omdat mijn nieuwsgierigheid me niet losliet, vertrok ik niet, maar wachtte ik. Dat deed ook de negerin, zag ik. Zou zij de andere vrouw geweest zijn waarop hij doelde? Af en toe keek ze mij aan, aanvankelijk alsof ze zich afvroeg waarom ik niet vertrok en na een tijdje met een blik die me vroeg te vertrekken. Ze kreeg van mij eenzelfde blik terug. Geen van ons beiden gaf een krimp.

Eindelijk was de signeersessie afgelopen. Hij kwam achter zijn tafeltje vandaan, en liep me straal voorbij naar de negerin, die iets verder stond en een kus op de wang van hem kreeg. Samen stapten ze me voorbij en lieten ze me alleen achter met mijn ontreddering. Teleurgesteld stapte ik naar buiten. Tot mijn verbazing zag ik ze daar op me wachten.
‘Daar ben je dan toch. Ik begon al te vrezen dat je niet zou meekomen en dat ik mijn boek zou moeten herschrijven.’
‘Ik had niet gedacht dat jij volgzame personages wilde in je boeken’.
‘Dat maak ik uit. Ik ben de schrijver. Sommige zijn volgzaam, andere dan weer niet. Tot welke categorie jij behoort, laat ik je echter zelf uitmaken.’
Bij die woorden beende hij weg, me geen andere mogelijk latend dan hem inderdaad te volgen.

‘Stap in’, zei hij, aangekomen bij een wagen, en opende de achterste portier voor me. Ik nam achteraan plaats. De negerin kwam naast me zitten terwijl hij zich achter het stuur zette, de auto startte en de weg op reed. Ik zag hoe hij ons in de achteruitkijkspiegel bekeek. Mannen zijn zo voorspelbaar, dacht ik bij mezelf. Toch deed ik wat hij wilde. Per slot van rekening was het zijn boek. Daarom draaide ik mijn gezicht naar dat van de negerin toe en zoende ik haar. Om het hem goed te laten beschrijven tongden we elkaar met open mond. De negerin schoof de zoom van mijn rok omhoog zodat hij tussen de voorste zetels door ook een goed uitzicht kreeg op mijn blote dij. Snel raakte ik opgewonden. Of dat nou kwam omdat ik voor het eerst een andere vrouw kuste of omdat hij opgewonden raakte van twee zoenende vrouwen, wist ik niet en kon me ook niet schelen.

Hij bleef rijden terwijl wij tongden en wij bleven tongen zolang hij bleef rijden. Tot ik mijn geduld uiteindelijk verloor en mijn mond van die van haar losmaakte.
‘Rijden we nog ergens naartoe?’
‘Ik wacht al heel de tijd dat jij me je adres opgeeft.’
Ik had kunnen weten dat hij me niet in zijn vertrouwde bed wou neuken, maar in mijn bed. Nadat ik hem had gezegd waar ik woonde, zoende ik niet opnieuw, helemaal in de ban van de spanning die zich ophoopte in mijn onderbuik.

Bij mij aangekomen ging ik voor naar mijn slaapkamer. Recht tegenover hem kleedde ik me uit. In zijn ogen zag ik dat hij naar woorden zocht om mijn lijf te beschrijven. Tegelijkertijd vroeg ik me af welke andere woorden dan rood, zwaar, geschoren hij zou gebruiken voor mijn haren, mijn tieten en mijn kut. Ik voelde een lichamelijk verlangen naar zijn woorden en kon haast niet wachten om te lezen hoe hij mij zag. Door het op papier te zetten en het publiek te maken zou hij mijn lijf van me afnemen, en eenmaal in druk zou niemand – ik niet, maar ook hij niet langer – ooit nog een letter kunnen veranderen aan dat naakte lichaam van mij. De enige manier voor mij om controle te herwinnen, was het schrijven van dit verhaal, in mijn woorden, en op mijn beurt zijn lichaam en dat van de negerin in woorden te vangen.

Naast mij had ook de negerin zich tot op haar huid en tot op haar naaldhakken uitgekleed. Naakt en zonder de vervrouwelijkende jurk had ze een haast masculien lichaam met afwezige borsten en ongrijpbare billen. Zwart en wit, spaarzaam en weelderig, waren we tegenpolen. Zwarte letters op een witte huid, witte letters op een zwarte huid. Pas toen hij ons in gedachten had beschreven trok hij zelf de kleren uit. Sinds de foto op de kaft wist ik dat hij een goed lijf had, maar de pik die loom tussen de dijen had gehangen was nu hard en stond tegen de buikwand aan als een uitroepteken, en de gerimpelde ballen waren nu strak en gezwollen met zaad. Hij ging languit op mijn bed liggen en propte mijn hoofdkussens onder zijn hoofd en schouders waardoor hij hoger kwam te liggen zodat geen enkel detail hem kon ontgaan.

De negerin strekte zich op haar buik uit, schuin over zijn benen, haar gezicht tegen zijn bekken. In die houding gaf de diepe insnijding van haar rug eindelijk reliëf aan haar kont. Ze had de benen van elkaar zodat de schaamlippen zichtbaar waren tussen haar billen. Ik keek naar die kut alsof ik er over las, hij alsof hij er over schreef. Ze lag met haar wang tegen zijn geslacht aan, zijn stijve lul tegen zijn buik plettend. Hij streelde haar schedel als de ronding van een borst. Alsof ze aanvoelde dat hij van haar weg keek naar mij, plooide ze een onderbeen en ging de naaldhak als een pik omhoog. Ze tilde haar gezicht van zijn pik, die ze net onder de eikel beetnam en kneep om de al wanstaltige eikel nog verder te doen zwellen, en ging mij zelf aankijken tot ik aan haar voeten kwam knielen. Ik streelde de perfecte enkel die de zwartsatijnen huid deed opbollen en boog me voorover om de naaldhak onder haar dwingende blik als een lul in mijn mond te zuigen. Pas dan draaide ze haar gezicht weg, stulpte zij haar lippen rond zijn eikel, en schoof ze haar mond over de fiere schacht. De dikke eikel vervormde haar wang als een wanstaltig abces van zaad. Het was alsof ik hem in mijn mondholte voelde kloppen als een pijnlijke kies. Ik pijpte de hak op het tempo waarop zij hem afzoog, terwijl zijn ogen heen en weer flitsen tussen onze op en neer gaande gezichten. Hij kermde ongearticuleerde klanken alsof hij nieuwe woorden voor het plezier uitprobeerde.

‘Kom’, zei hij.
Ik liet de speekselnatte hak uit mijn mond en zij de speekselnatte pik uit haar mond schuiven. Ik werd gegrepen naar een overweldigende zucht naar de penetratie, alsof enkel een fysieke pik de leegte in mijn leven kon vullen. Vanzelfsprekend had ik gemeend dat ik de hoofdrol zou spelen in zijn verhaal. Zij was het echter die over zijn middel en zijn pik hurkte. Mij restte slechts een plaats op een van zijn benen, mijn geslacht tegen de knieschijf, een plaats op de tweede rij. Hij keek me aan over haar schouder en dwong me met zijn ogen om een arm rond haar middel te slaan en haar bij haar bekken op zijn pik te duwen. Ik beet hard in de weke plek tussen haar schouder en nek toen de wig van zijn geslacht haar open spleet, alsof ik een tweede bres in haar lichaam wou slaan.
Mijn arm nog steeds als een bankschroef om haar middel, bracht ik mijn vrije hand naar beneden, tussen haar en zijn bekken in, en maakte met mijn gekromde duim en wijsvinger een nog nauwere ring dan die van haar kut, zodat hij zowel haar kut als mijn hand neukte en hij de textuur van mijn hand en haar kut in het geheugen van zijn pik grifte. Hij neukte haar door vanuit zijn bekken tegen haar onderlichaam in te stoten tot wij in zijn ogen zagen dat deze scène geschreven was en het hoogtijd was voor een nieuwe.

Zij kwam van hem af en ging op handen en voeten zitten. Voorlopig met mijn bijrol verzoend, spuugde ik een dikke klodder speeksel tegen haar anus en kut aan, die als zijn toekomstig sperma van haar schaamlippen droop. Hij knielde achter haar. Ik tastte flink in zijn gezwollen kloten voor ik zijn lul beet nam. Ik schepte er masochistisch plezier uit hem in haar te leiden, en er van dicht bij op toe te kijken hoe die lange dikke pik in haar kut schoof en hij haar neukte in plaats van mij, want dat was het enige plezier dat hij me gunde. De mechaniek van neukende man en geneukte vrouw was pijnlijk mooi: het golven van zijn rug- en schouderspieren onder zijn bezwete huid, het samentrekken van zijn kontje en van de strakke buikspieren terwijl hij haar nam, zijn masculiene musculatuur, en bovenal nog het zuiver dierlijke van die pik die in en uit haar ging, en bij elke stoot een onderhuidse trilling door haar billen joeg. Ik werd wild van het kletsen van vlees op vlees. Uit frustratie ging ik zelf petsen op haar kont geven en vloekte ik dat hij haar vooral harder moest naaien.
‘Neuk haar dan toch gatsamme.’

Ik ging voor haar zitten, en werd zijn ogen, mijn gezicht de spiegel van het ondraaglijke genot dat ik op haar gezicht zag.
‘Neukt hij je zo lekker?’
Ik voelde mijn eigen gezicht verkrampen toen zij extatisch kermde. Hij was inderdaad zo bedreven met zijn pik als met zijn pen. Door de intensiteit van het genot was haar lichaam uitgebroken in rijkelijk zweet: ik zag het als het ware opborrelen uit elke individuele porie, in dikke druppels van haar tepels op mijn lakens druipen, als dauw glanzen op de stoppels van haar schedel, waar ik het begon af te likken. Het smaakte sterk en zout. Ik likte het achterna langs haar nek en de schakels van haar ruggengraat, tot ik uiteindelijk voorovergebogen op haar kwam zitten, mijn zeiknatte poes tegen de stoppelige schedel schurend, mijn tieten geplet tegen haar rug en likte ik het laatste stukje over haar stuit, in de bilspleet, naar haar aars. Ik legde mijn handen over die van hem op haar kont en sloeg de ogen dan naar hem op.

Hij trok me bij mijn ogen overeind tot ik rechtop tegenover hem zat, mijn wiegelende tieten nat van haar zweet, mijn kut tegen haar natte rug. Hij keek naar mij en dan omlaag, nam mijn hand beet met zijn ogen en leidde die naar haar aars. Ze kreunde toen ik met een spitse vingernagel aan haar anus krabde, en de vinger dan naar binnen masseerde tot voorbij haar kringspier, die reflexmatig samenknoop zodat haar darmwand zich rond mijn vinger sloot. Hij had zijn pik terug getrokken toen ik mijn vinger in haar aars duwde en duwde hem pas opnieuw in haar geslacht toen mijn vinger helemaal in haar aars stak. Het was verschrikkelijk geil zijn pik door het dunne membraan tussen kut en kont langs mijn knokkel te voelen schuren.

Hij zocht mijn ogen. Zij was het die hij neukte, maar mijn lichaam was het dat hij bekeek. Opnieuw in beweging joeg hij zijn lul telkens weer in het stootkussen van haar kont, terwijl ik af en toe op zijn schacht spuugde ik op zijn schacht wanneer die in haar schoof.
‘Ik ga zo komen’, kreunde de negerin plots onder me.
‘Wacht verdomme’, riep ik tegen haar. En tegen hem: ‘Je wil haar gezicht toch beschrijven als ze komt?’
‘Neen,’ zei hij. ‘Het is jouw gezicht dat ik wil beschrijven.’ ‘
Neen godverdomme’, kreet ik. Maar reeds had hij een laatste stoot gegeven in het onderlijf van de negerin, en terwijl ik haar kut voelde pulseren in haar anus, trok hij zijn pik terug en begon zich in een razend tempo voor me af te trekken.

Hij keek geconcentreerd naar mijn blik, die schipperde tussen ontzetting en het verlangen zijn lul te zien ejaculeren, alsof het hem heel de tijd enkel om die gelaatsuitdrukking te doen was geweest, en spoot zich dan voor mijn uitpuilende ogen in dikke klodders zaad leeg over haar billen en rug, en tegen mijn dijen en buik.
‘Vertel me asjeblieft niet dat het verhaal hiermee afgelopen is’, zei ik met wanhoop in de stem toen hij zich had leeggespoten.
‘Wat denk je zelf?” antwoordde hij.
Maar reeds viel een witte druppel sperma als een onverbiddelijk finaal punt op de zwarte rug van de negerin.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  7 comments for “De schrijver

  1. 10 februari 2014 at 13:39

    Sterk direct en toch zo verbeeldend. Bravo!

  2. 15 februari 2014 at 11:45

    Wat een heerlijk tempo.

  3. 19 februari 2014 at 09:57

    Krachtig, rauw, puur en in een setting geplaatst die serieus schrijftalent vergt om dat soort emotie in alle nuances te laten vlammen. Ik ken hier één schrijver die dat echt kan, en die is vanaf heden in goed gezelschap. Complimenten LoIs, en aarzel niet om ons meer te geven van wat jij met een schrijverspen kunt!

  4. 24 februari 2014 at 22:33

    Wat een top verhaal in de beste stijl van de Vlaamse Expressionisten! Ik hoor Jefke Geeraerts van dichtbij en Willem Elschot in de verte.

  5. 5 maart 2014 at 09:23

    Louis Paul Boon komt er dichter bij. Ik vind de handelingen wel wat erg plastisch beschreven.

  6. 17 maart 2014 at 14:22

    Tien lezers gaven dit verhaal samen 26 sterren. Dat levert een ledenstem van 2,5 sterren op.

  7. 27 maart 2014 at 22:32

    Mooi geschreven, Rudi. Beslist één van je beste verhalen.

Geef een reactie