De treinrit

Hallo, mag ik me even voorstellen. Ik ben Tanja, ben 20 jaar oud, heb lang zwart haar, meet 1m68 en weeg op de kop af 50 kg. Slank kun je me noemen, al had ik graag op enkele plaatsen wat meer gehad. Heb namelijk kleine borstjes, een a-cupje. Maar ja het spreekwoord zegt “wie het kleine niet eert is het grote niet weerd ” dus ben ik best tevreden met mijn lichaam. Ik zit in mijn laatste jaar maatschappelijk assistent en dien regelmatig voor school naar Brussel te reizen om enkele bibliotheken te raadplegen. Dit verhaal gaat over een treinrit met een zeer speciale belevenis en een heerlijk vervolg.

Vorig jaar in juni diende ik een speciaal boek te raadplegen voor de cursus psychologie. Dit boek kon enkel geraadpleegd worden in de Albertina-bibliotheek te Brussel. Gans de namiddag heb ik besteed om de meest interessante zaken op te zoeken. Gelukkig was het koel in de bib. Toen ik omstreeks zeventien uur de bib verliet, scheen het zonnetje nog heerlijk. Ik besloot daarom nog eerst iets te gaan drinken. Het was heerlijk op het terrasje. Ik had een wit los T-shirtje aan zonder mouwen en een zeer speciale lange rok. Het was mijn favoriete rok. De rok bestond uit een elastische band van ongeveer 10 cm groot. De beide panden (voor en achter) hingen aan de zijkant met een vijftal knoopjes aan elkaar vast, zodat je de split eventueel nog kon vergroten. De rok was gemaakt van blauwe batik en was perfect geschikt voor deze warme dag. Samen met het T-shirtje vond ik het een pittig geheel. Onder de rok droeg ik een bijpassend blauw stringetje. En om het beeld volledig te maken droeg ik aan mijn voeten witte espadrilles.

 

Na mijn drankje genuttigd te hebben besloot ik richting station te gaan. Oei, wat een drukte bleek er daar te heersen. In de stationshal kon je over de koppen lopen. Ik vroeg aan een bediende van de spoorwegmaatschappij wat er aan de gang was. Blijkbaar waren er problemen op de lijn Brussel-Antwerpen, antwoordde ze. Twee op drie treinen zijn geschrapt, enkel de internationale treinen mogen nog rijden, wist ze te vertellen. Over vijf minuutjes vertrek de volgende trein naar Amsterdam, zei ze op een vriendelijke toon. Ik begaf me naar het aangeduide perron en met veel moeite kon ik me door de mensenmassa wringen. En inderdaad na enkele minuten wachten kwam de trein het station binnen gereden. De deuren zwaaiden open en enkele passagiers deden een poging om uit te stappen. Eerst dacht ik nog te wachten op een volgende trein, maar zag ook wel in dat het er niet makkelijker op zou worden en dat deze trein tenminste nog zou rijden. Ik ben dan ingestapt samen met nog een heleboel andere mensen. De zitplaatsen waren al lang vol zet en ook de gang tussen de zitplaatsen stond reeds overvol, zodat me niks anders restte dan in het compartiment met de deuren te blijven staan. Als sardientjes werden we opéén gepropt. Normaal kunnen er in zo’n compartiment een twintigtal personen comfortabel rechtstaan. Ik denk wel dat er gemakkelijk meer dan het dubbel in stond. Lichaam aan lichaam stonden we op elkaar gedrukt. Gelukkig had ik een klein handtasje bij. In het compartiment bevond zich ook nog het toilet en een kleine ruimte waar je normaal gezien kunt telefoneren. Op het toilet had al een dame met haar klein kindje plaatsgenomen. Een vriendelijke treinbeambte wrong zich door de massa en opende de kleine ruimte voor te telefoneren, zodat daar ook enkele personen konden plaatsnemen. Gezien ik er juist voor stond, schoof ik door en stapte de kleine ruimte binnen. Ik ging dadelijk aan het kleine raampje staan, zodat ik naar buiten kon kijken. Achter mij waren nog een tweetal personen de kleine ruimte in gestapt. We stonden nog wel lichaam aan lichaam, maar hadden toch iets meer ruimte dan in het groot compartiment. Maar omdraaien was er niet bij, zodat ik niet kon zien we er met mij in deze ruimte stond. Ik vroeg of het niet stoorde als ik het rampje zou opendoen. Dit was geen probleem antwoordde mijn beide medereizigsters. Ik deed het raampje open zover als mogelijk.

 

Na nog ettelijke minuten gewacht te hebben, zette de trein zich langzaam in beweging. Maar harder dan stapvoets reed hij niet. Door de intercom verontschuldigde de treinconducteur zich voor de problemen die zich voordeden. Achter mij hoorde ik men medereizigsters met elkaar fluisteren. Ik hoorde en voelde dat beide dames zich eventjes verplaatsten. Sorry zei één van de vrouwen, even onze bagage wat beter plaatsen. Oh, dat is geen probleem hoor, antwoordde ik. Terwijl voelde ik ter hoogte van men bips twee handen me aanraken. Na wat gestommel leken beide vrouwen goed te staan. Ondertussen reed de trein het station uit. De trein werd over een alternatief traject geleid, wat maakte dat hij nogal wat heen en weer schommelde. Zo goed als ging probeerde ik me vast te houden aan het raampje, maar bij elke wissel voelde ik meerdere handen op men rug en heupen. Dit gaf een bijzonder raar maar plezierig gevoel, aangezien ik enkel handen voelde en niet kon zien bij wie ze thuis hoorden. Dat het vrouwenhanden waren had ik al ontdekt. Ik rilde elke keer ze me aanraakten en men tepels priemden al recht vooruit. Ik hoorde opnieuw de vrouwen achter me met elkaar fluisteren. Ik kon hen niet bekijken, gezien ik niet de ruimte en mogelijkheid had om me om te draaien. Plots vroeg één van de vrouwen of ik dikwijls de trein nam naar Brussel. Neen gelukkig niet, antwoordde ik. Wij normaal ook niet, antwoordde de andere vrouw. Maar mijn auto was stuk en ik diende Ingrid, dat is men vriendin op te halen in Zaventem. Klopt zei, Ingrid, heb voor men werk veertien dagen in Italië doorgebracht. Sorry dat ik zo onbeleefd ben zei de eerste vrouw, mijn naam is Anja. Sorry dat ik me niet kan omdraaien, antwoordde ik, mijn naam is Tanja en stak een hand achter me. De beide vrouwen schudde men hand zo goed als het kon. Laten we hopen dat het vlug vooruit gaat, deze treinrit zei ik. We moesten alle drie eventjes lachen. Werk je al of studeer je nog vroeg Anja. Ik studeer nog antwoordde ik, na dit jaar nog ééntje en dan is het gedaan. Ondertussen had de treinconducteur langs de intercom gemeld dat, gezien de problemen, de sneltrein in elk station halt zou houden. Dan gaat het toch nog langer duren dan we dachten, zei ik. Helaas wel zei Ingrid. Laten we er echter het beste van maken reageerde Anja.

 

De trein remde af om te stoppen voor het eerste station. Opnieuw voelde ik een aantal handen die me vastpakte in mijn lenden. Weer kreeg ik dat plezierig gevoel. We houden ons eventjes vast zeiden Anja en Ingrid in koor, je vindt het toch niet erg hé. Nee antwoordde ik. De trein vertrok opnieuw en ik voelde de druk van de handen eventjes stijgen. Maar in plaats van terug los te laten bleven de handen waar ze waren. Eventjes hoorde ik Anja en Ingrid hun adem in houden, wachtend op een reactie van mij. Maar ik reageerde niet. Enkele minuten bleven de handen op hun plaats. Ze voelde warm aan door de stof van mijn T-shirt en rok. Plots voelde ik een hand bewegen. Ze streelde de onderkant van mijn rug. Een andere hand betastte de rand van mijn T-shirt en enkele vingers friemelden en zochten hun weg onder mijn T-shirt. Toen ze mijn bloot vlees aanraakten rilde ik over gans men lichaam. Opnieuw werd er eventjes gewacht op een reactie van mij. Toen die er niet kwam ging de verkenning voort. Nu voelde ik vier handen op men lichaam. Eén hand had zich al een weg gebaand onder mijn T-shirt en streelde mijn rug. Een andere hand voelde ik men buik betasten. De twee laatste handen streelden men billen. Ik moest zachtjes kreunen. Aangemoedigd door mijn gekreun voerden de handen hun bedrijvigheid op. De hand onder mijn T-shirt streelde nu gans men rug. Ook de hand die men buik betastte was onder mijn T-shirtje verdwenen en masseerde men vlakke buik en betastte mijn naveltje. De andere twee handen waren volop bezig om de knoopjes van mijn rok los te maken. Mijn tepels stonden heel hard en ik voelde me tussen mijn benen vochtig worden. Ook Anja en Ingrid hoorde ik zwaarder ademen. De hand op men buik zocht haar weg omhoog. Toen ze mijn borstje aanraakte ging er een golf van genot door me heen. De warme hand sloot zich helemaal rond mijn borst. De duim en wijsvinger beroerde mijn tepeltje. Ondertussen waren de knoopjes van men rok volledig los. De handen streelden nu mijn billen en dijen. De hand die mijn rug streelde had zich nu eveneens verplaatst naar mijn andere borst. Twee handen streelden nu mijn borsten en tepels. Twee andere masseerden mijn billen en dijen. Golf na golf van genot overspoelde me. Ik had beide ogen gesloten en gaf me volledig over aan deze vier heerlijke handen. De twee handen die mijn billen en dijen streelden verkenden nu mijn voorkant. Allebei betastten ze mijn stringetje en volgden ze de stof en de koordjes. Ik was al flink vochtig daar beneden.

 

Een goedkeurend mmmmmmm kwam van achter me. Plots werden de twee handen terug getrokken. De andere handen bleven mijn borsten en tepels verder masseren en strelen. Na enige seconden en wat gestommel achter me voelde ik iets kouds tegen men heup, juist ter hoogte van het koordje van men string. Het koude voorwerp schoof onder het koordje en ik hoorde het koordje met een knap breken. Ook het koordje aan de andere kant onderging hetzelfde lot. De twee handen hielden nog wel de afgebroken koordjes vast. Met een hese stem zei Anja dat ik me geen zorgen hoefde te maken maar dat ze wel ging zorgen voor een nieuw stringetje. Zonder dat er me iets gevraagd werd opende ik mijn benen een beetje. De handen lieten de koordjes los en men string viel tegen de grond. Onmiddellijk werd mijn poesje grondig onderzocht. Tien vingers friemelde aan mijn poesje. Mijn lipjes werden betast, geopend en gestreeld. Mijn clitje werd aangeraakt door wel drie vingers. Mijn zachte vochtige roze binnenkant werd eveneens door een aantal vingers verkend. Vingers verdwenen in me, alsmaar sneller en sneller. Alle spieren in mijn lichaam stonden gespannen, ik rilde van genot en ik voelde een megaorgasme opkomen. Alle twintig vingers dreven me naar de rand van een waanzinnig orgasme. Ik had ondertussen moeite om niet te hard te kreunen. Mijn benen trilden en ik kon nog met moeite rechtstaan. De vingers waren zoals een goed geoliede machine op elkaar ingespeeld. Telkens ze voelde dat mijn lichaam klaar was om een spetterend orgasme te ondergaan, hielden ze even in, om na enige tijd te herbeginnen.

 

Door de intercom kon ik nog ergens vaag horen dat we binnen een vijftal minuutjes Mechelen-station zouden binnen rijden. Nu dreven de vingers hun activiteiten op en met als gevolg een lang en hevig orgasme. Orgasme na orgasme overspoelde me. Ik kronkelde met gans men lichaam en kreunde zachtjes. Heb je nog eventjes tijd liefje, vroeg Anja zachtjes aan mij. We zullen je straks wel naar huis brengen. Nog nagenietend knikte ik van ja. De handen die men poesje bewerkt hadden knoopten men rok weer dicht. Kom zei Ingrid we stappen hier af. Ik trok men T-shirtje recht en moest eventjes wachten tot ze allebei uit de kleine ruimte verdwenen waren, vooraleer ikzelf me kon omdraaien. Met een verhit gezicht en tepels die dwars door men T-shirtje priemden verliet ik de trein.

 

Je was heerlijk hoorde ik Ingrid achter me zeggen en ik draaide me om. Ik zag twee knappe vrouwen van ongeveer rond de 25 jaar voor me staan. Allebei hadden ze een kort zomerjurkje aan. De één had kort blond haar en de andere lang bruin. Beiden waren slank gebouwd en je kon zien dat ze ook van de belevenis op de trein genoten hadden. Hun tepels priemden eveneens als de mijne door de stof van hun zomerjurkjes. Ze hadden allebei grotere borsten en waren ook iets groter dan mezelf. Ik werd door allebei gezoend. Heerlijke Tanja, zei Anja. Kom laten we gaan. We namen een taxi naar hun appartementje. Maar deze avonturen vertel ik je nog wel eens op een andere keer.

© Patrice

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie