Donor

'De tweede deur rechts,' hadden ze gezegd. Toen hij de kamer binnenkwam, werd hij aangenaam verrast door de aanwezigheid van een bloedmooie verpleegster die hem daar opwachtte.

Er was veel aan voorafgegaan. Ze hadden hem als donor gevraagd, daarna veel bloed- en andere proeven gedaan en zijn hele doopceel gelicht. Toen hij eenmaal goedgekeurd was, had hij zijn contactpersonen gevraagd hoe het dan verder ging. 'Nou, u komt hier naar het ziekenhuis en geeft uw sperma af,' hadden ze gezegd, ietwat verwonderd over zijn vraag. 'Hoe dan?' had hij gevraagd. 'Nou gewoon,' was het antwoord, 'dat doet u zelf.'

'Wat? Mezelf klaar maken in een ziekenhuis, in een laboratoriumkamer? Ik denk er niet aan. U stelt maar een aantrekkelijke verpleegster aan, die doet het dan wel…' Dat had de nodige consternatie gegeven, de arts en de sociaal werkster waarmee hij gesproken had, waren geschokt. Of ze deden maar alsof, want om een of andere reden had hij de indruk dat hij niet de enige was die er zo over dacht. Na veel vijfen en zessen was er een afspraak gemaakt, voor vandaag, in deze kamer, waar deze uitzonderlijk knappe verpleegster op hem stond te wachten.

'Gaat u daar maar zitten' Ze wees hem op een hoge stoel, naast een verrijdbaar kastje met flesjes, potjes en medische instrumenten. Ze trok rubberen handschoenen aan en vette die in. Hij staarde belust naar haar handen, naar haar knappe gezichtje met haar blonde paardenstaartje en naar haar verleidelijke figuur dat ondanks haar verpleegstersuniform goed tot uiting kwam.

'Doet u de broek maar even uit.'

Zijn kloris die door de aanblik van dit verleidelijke vrouwtje omhoog gekomen was, ging van schrik weer omlaag. Ze zou met die operatie-handschoenen en die medische voorwerpen op dat tafeltje toch geen enge dingen met hem gaan doen? Maar toen ze dat zag, was haar enige commentaar: 'Daar zorgen wij wel voor, meneer.' Ze nam zijn tot slapheid neigende onderdaan in haar hand en begon hem bekwaam en vakkundig te bewerken. Zijn temperatuur schoot met sprongen omhoog, zijn toverstok lag in de kortst mogelijke keren als een boomstam in haar hand. 'Dat is beter,' was alles wat ze zei. Hij keek naar haar knappe gezichtje dat geen emotie verried en onderging haar vakkundige bewegingen met toenemende lust. Ze deed het heel geraffineerd, niet alleen om hem leeg te melken, merkte hij, maar ook om hem 't grootst mogelijke plezier te verschaffen. Dan weer hard, dan weer zacht, dan weer met kleine beweginkjes aan de top van zijn geslacht, dan weer om de hele stam met de volle hand. Zijn lust schoot met vlammen omhoog.

Hij kon zich niet meer beheersen. Half zittend, half staand op de hoge stoel waar zij hem neergezet had, kon hij haar kleding net bereiken en hij stak zijn hand onder haar rok. Hij verwachtte niet anders dan een pets om zijn oren te krijgen, maar tot zijn verwondering gebeurde er niets. Hij voelde zelfs iets onverwachts:

'Ik heb maar geen broekje aangetrokken,' zei ze. 'de meeste heren willen toch zoiets…' Hij voelde haar blote lusthof onder zijn handen, nat en warm, terwijl zij verder ging met hem te bewerken. Hij voelde haar behaarde venusheuvel, de weerbarstigheid van haar billetjes daarachter, de zachtheid van de binnenkant van haar dijen die hij vochtig maakte met zijn nerveus wrijvende handen, en de diepte van haar spleet waar zijn hand in wegzakte. Die combinatie van bewerkt worden en zelf bezig zijn, dreef hem tot het uiterste. Toen ze hem aan voelde komen, pakte ze een stopflesje en ving behendig zijn zaad op. Hij keek haar ingespannen aan, ze werd nu toch wat rood in haar gezicht. Nog een aantal erupties en ze deed de stop op de fles. 'Goed gedaan, meneer.'

Hij stond beteuterd te kijken, zijn hand nog op haar pruimpje: 'Je bent geen verpleegster…' Het drong ineens tot hem door, '…je bent hiervoor ingehuurd, is het niet?' Ze knikte van ja. De manier waarop ze het over 'heren' had gehad in plaats van 'patiënten' en het gemak waarop ze zonder broekje haar werk had gedaan, hadden 't hem duidelijk gemaakt. 'Je bent een professional, is het niet?' Ze beaamde het en zei: 'Als meneer nog eens wil…'

Hij dacht aan haar bekwaamheden en zei enthousiast 'ja'.

Ze trok haar operatie-handschoentjes uit en gooide ze in een pedaalemmer. Er kwam een zakelijke agenda tevoorschijn: 'Ik heb vanmiddag om vijf uur nog een plaatsje. Bij mij thuis.' Hij lachte: 'Waar zie je me voor aan? Je hebt me helemaal leeg gemolken, zo leeg ben ik nog nooit geweest. Het was fantastisch, maar vanmiddag zou ik niet nog eens kunnen…'

Ze werden het eens over een datum en over een prijs.

Door en door verzadigd ging hij naar huis; hij keek al uit naar de volgende keer:

'Wat een geweldige vrouw, wat een fantastische meid,' dacht hij bij zichzelf. 'Als ze dit in het ziekenhuis bekend maken, is er nooit meer gebrek aan donoren!'

© Erik

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Donor

  1. 28 oktober 2007 at 10:35

    Verhaal vanuit een originele point of view geschreven. Hoe vaak je het ook leest, het blijft geweldig. Van A tot Z áf.
    3***

  2. 15 november 2007 at 16:15

    Prima lichtvoetig erotisch hoogstandje

  3. 26 november 2007 at 16:53

    Mooi onderkoeld gebracht Erik!

  4. 22 februari 2011 at 12:52

    hmm ik wil ook wel eens een keertje donor zijn hahahaa

Geef een reactie