Douchegel

Juan leidt ons voorspoedig door het verkeer. Ik kijk hem aan. Ik bewonder zijn kaaklijn. Hij rijdt met heel zijn gezicht. Het is een spiegel van het verkeer. Gevaarlijke situaties leiden tot verstrakking van zijn blik. De handen op het stuur klemmen zich vast. Een krachtterm verlaat zijn lippen. De auto trekt op. Ik blijf hem gebiologeerd aankijken. Hij blijft stil en let op het verkeer en de omgeving. Een mooi dame – zeker in een mooie auto – ontspant zijn handen. Zijn blik wordt mild en belangstellend, soms bewonderend.

“Het doet me goed, dat je zoveel belangstelling hebt voor een man”, is het nuchtere commentaar van mijn tante. “Wat gebeurde er eigenlijk in de Metro? Je ziet er een beetje wild uit. Toch niets engs, mag ik hopen?”
Mijn tante vertelt rustig verder.
“Je zult het wel vreemd vinden? Ik ben gezond en wel. Niets mis mee. Ik speel elke avond nog een stevig robbertje bridge”.
Mijn tante lacht hartelijk.
“Juan is een heerlijke vent”.
‘Hij is 30 jaar jonger, tante. Eerlijk denk ik dat u mij voor de gek houdt. Hebben jullie wat samen? Waarom heeft u mij dan gevraagd om te komen'.
“Ik heb je niet voor mij laten komen”, antwoordt mijn tante.
Ze is beleefd en toch ook een beetje streng. Ze legt geruststellend haar hand op mijn arm.
“Ik heb je voor jezelf laten komen. Voor verandering is een schok nodig. Aangezien elke verandering komt, hoef je je alleen maar zorgen te maken om de schok”.
Mijn tante spreekt in raadselen: ‘hoe bedoel je dat'.
“Kind, in elk leven gebeurt wel wat. Je bent lekker bezig. En opeens komt je hele leven in een stroomversnelling. Je weet het even niet meer. Dan krijg je allerlei rare stromingen in je lijf en voor je het weet bevind je je op een andere planeet met een andere partner. Ik dacht laat ik ook eens wat doen voor mijn lieve nicht. Je bent altijd zo lief voor me geweest. Om het een beetje te maskeren heb ik een aantal maanden geleden Juan een berichtje laten sturen over mijn wankele gezondheidstoestand. Toegegeven ik was ook ziek erg ziek. Dat heeft mij de ogen geopend dat ik iets voor je kon doen. Ach, je moeder heeft nooit zo aan mij getrokken. Je…ach, dat is nu niet belangrijk. Toen ik begreep wat ik kon doen, heb ik er maar even het zwijgen toegedaan. Ach, kind. Ik leg het nog wel een keer uit”.
Heerlijk, wij zijn weer thuis! Juan wijst me mijn kamer. Hoe laat is het eigenlijk? Drie uur pas? Ik heb het gevoel dat ik al een week onderweg ben. De villa van mijn tante ligt in een klein plaatsje aan de kust. Het strand is vlakbij, nu ja een minuut of tien. Rustig pak ik alles uit. De Passie for Women stop ik bij de condooms in de tas. Echt is toch veel lekkerder. Wat zijn het eigenlijk voor condooms? Nu ja, andere keer maar weer. Eerst maar eens lekker naar bed en bovenal eerst in bad of beter nog de douche. Het vuil van het roofdier en de krantenman en de straatschoffies afwassen. Ik gooi de kleren in de hoek en pak in ieder geval nieuwe kleren. Heerlijk dat warme water. Ik laat het in stromen komen. Langzaam weken de verwarrende en verschrikkelijke herinneringen van mij af. Ik grijp mijn toilettas. En ik schrik.

Tussen mijn tandenborstel, de zeep, eau de toilette staart de douchegel van mijn man mij aan: “Waar ben je nu in godsnaam mee bezig? Kom naar huis. De kinderen en ik wachten op je. Gebruik je mij om jezelf schoon te wassen? Je man slooft zich thuis uit en jij laat je bijna te grazen nemen in de metro van Barcelona. Ik ben me wild geschrokken. Als je maar niet denkt dat ik open ga!”
Wat een chagrijnige douchegel! Ik kan er toch niets aan doen. Ik pak de dop vast. Hij gaat niet open. Klereding, warempel! Ik begin me op te winden. Hier kan ik helemaal niet tegen. Ik ben in gevecht met een boze tube douchegel. En het erge is: hij wint. Uiteindelijk geeft de dop het op en met een enorme straal spuit de douchegel door de ruimte. Als een slang op de vlucht spoelt de douchegel het putje in. Het beeld plakt op mijn netvlies. Ik zak op de grond en begin mijn haren maar in te zepen. Ik gebruik het stukje zeep dat mij wel vriendelijk bejegent en weldra daalt mijn woede. De temperatuur van het water begint af te nemen. Snel maak ik dat ik mezelf even afspoel. Ik heb een hekel aan koud water.

De nieuwe kleren passen goed. De spijkerbroek kan gewassen worden. De rest gaat weg. Die herinneren me teveel aan roofdier en co. Juan vertelt me dat tante ligt te slapen. Over twee uur gaan we borrelen en tot die tijd kan ik wel even naar het strand lopen. Ik loop de straten af naar beneden. Er wordt hard gewerkt hier. De supermarkt wordt verbouwd. Een aantal toeristen in een appartement kijken naar een zwembadmijnheer. Niet zo'n knappe gozer als Amerikaanse series ons doen geloven. Een gewone oudere man. De kinderen worden gesommeerd om onmiddellijk binnen te komen en de voetbal stuift voor mijn voeten op de grond.
“Sorry, mevrouw”, lachen ze, terwijl ze elkaar betichten van het hinderen van mij.

De stranden worden ontsloten door een pad halverwege de rotsen. Ik tel de treden. Net geen honderd. Ik kijk naar boven en zie niets. Het is schilderachtig hier. Overhangende dennen, woeste golven en kleine intieme strandjes. Ik geniet van het kronkelende pad met slechts het geluid van de zee op de achtergrond. De wind rukt aan mijn haren en mijn kleren, als of hij me wil verleiden tot een striptease. Verleidelijk hier. In de zon, uit de wind. Zou het water warm zijn?Ik loop rustig verder. Een voetgangerstunnel is uitgehouwen in de rotsen. Uit de tunnel kijk ik in het felle zonlicht en moet even verder lopen om weer wat te kunnen zien. Ik kijk naar beneden en zie een heel klein trappetje. Ik loop het nieuwsgierig af. Ik zou het nooit gezien hebben als ik niet nadrukkelijk omlaag moest kijken. Ik loop voorzichtig naar beneden en zie een leuke jonge meid op het strand liggen. Zij kijkt af en toe naar het water af en draait zich rustig om om weer te gaan zonnen. Ze heeft alles uit en zont zonder badpak en zonder schaamte. Naast haar staat een picknick mand. Ze pakt er de zonneolie uit en wrijft zich met langzame bewegingen helemaal in. Voeten, benen, buik, borsten: puur natuur en jong en gezond. Grote tepels. Ik leun tegen de rots om naar haar te kijken. Het inwrijven van haar borsten doet me wel wat, evenals het insmeren van de binnenkant van haar dijen. Ze gaat op haar rug liggen en ontspant. Als een rijpe maagd gereed om genomen te worden door de zee. Inderdaad lijkt het of de golven naderen. Ze ligt boven de vloedlijn. Dat gaat niet lukken, golven. Wat wel lukt is dat golven van verlangen in mij opwellen. Zonneband over haar schouders..en verder.. mijn handen jeuken. De wind kriebelt rond mijn neus. Onmiskenbaar heeft zich een andere geur vermengd tussen de dennengeur en rododendrons en hoe heel dat gele spul ook weer. Als dank voor de aanblik likken de golven een cadeau te sturen. In een langzame vlinderslag komt een zwemmer dichterbij. Als een dolfijn komt hij dichterbij. Als hij oprijst lijkt het wel een jonge god. Ik loop naar hen toe en blijf op een meter of 15 van ze staan. Ik voel me een indringer in hun besloten ruimte. Ik bekijk hem aandachtig terwijl hij naderbij komt: Is het inderdaad een jonge god? Dat is hij niet. Het kan mijn man zijn. Althans zou kunnen. Ongeveer onze leeftijd en dan met een griet van 20? Het water loopt van zijn lichaam. Ik tel de druppels op zijn gespierde lichaam. Uit nek, over zijn borst naar zijn navel en dan via een gespierde buik, langs de binnenkant van benen, knieën en stevige kuiten over zijn voet in het zand. Elke druppel zou ik wel willen aflikken. Hij loopt langzaam naar haar toe. Zelfbewust. Hij is naakt. Zijn lid en ballen bungelen vrolijk heen en weer. Althans, de gekrompen balzak en kleine piemel geven de indruk van koud water. Het zonlicht doet zijn werk en al snel zie ik normale proporties van ruststand in gemak.

Onverschillig voor zijn omgeving loopt hij naar de leuke meid op het strand. Hij knielt naast haar en begint haar rustig te strelen en te zoenen. Ze geeft hem haar zonnebrand en, heerlijk masseert hij haar rug in.
‘Ik wil ook', roep ik zachtjes ‘en meer'.
Geen plekje slaat hij over en zij draait zich op haar rug. Zij toont zich aan hem en aan mij. Het oogcontact is direct en duidelijk: “Ik zal je laten zien hoe het gaat” is haar boodschap.

Wulps tilt zij haar benen op en spreidt haar benen. Tussen haar benen is het vochtig. De zon weerkaatst in de druppeltjes en geven haar schoot een gouden schittering Hij knielt voor haar en neemt haar billen in zijn handen en alsof hij aan een schaal drinkt, zet hij haar poes aan zijn handen. Zijn tong flitst naar buiten. Het windt mij op.

Ik spreid mijn benen en mijn vingers glijden langs mijn kale poesje naar beneden. Ik ben nat en vrij met hen mee. Als de tong haar klit raakt, strelen mijn vingers haar ook. Tongen op afstand, wat is dit lekker! Ik streel intensief en laat me aan hen zien. Ze kijken mij aan en genieten van min en hun eigen opwinding. Ik word slap in de knieën als ik zie met hoeveel kracht en tegelijk tederheid hij boven haar gaat hangen om in haar te stoten. Zijn paal groot en fier met een natte eikel voor een dampende poes. Subtiel beroert natte eikel haar vochtige schaamlippen. De spanning stijgt als het bewegen en strelen stopt. Zij kijken elkaar intens aan en de schaamlippen omstulpen slechts de eikel. Tegelijk met haar penetratie duw ik mijn vingers naar binnen. Ik dans mee met hun toppen van genot en voel de ontlading komen. Ik zie zijn billen schokken en ik voel de schokken van mijn heftige orgasme. Het wordt zwart voor mijn ogen en ik zak naar de grond.

Ik word wakker van een vogel die rustig rond hupt op zoek naar allerlei zaadjes. Ik heb er geen hoor, zeg ik vriendelijk tegen het vogeltje. Het houdt het kopje scheef, stoot een kreetje uit en vliegt er vandoor. Dat moest ik maar doen. Ik schud met mijn hoofd en sta dan op. Het zand zit in mijn haren. Ik borstel het met handen er een beetje uit. Ik klop mijn kleren uit loop terug naar het huis van mijn tante. Als ik het hek opendoe, hoor ik: Neen, neen, kindje toch. Wat doe je nu? Wacht ik zal het over voordoen. Even later vliegt Chopin om mijn oren: La Grande Valse Brilliante. Wat een ontzettende virtuositeit. Als ik al twijfelde aan mijn gezondheidstoestand van mijn tante, is dat nu meteen over. Ik loop naar de deur en Juan doet open: Stt, mevrouw geeft pianoles.
“Het is zo afgelopen”.
Ik wacht even in de hal. De leerling doet verder de oefeningen. Na even wachten, loopt mijn tante de hal in.
“Ohh, Daar ben je. Ik laat even mijn leerlinge uit. Een beeldschone Spaanse komt voorbij. Een geweldig talent. Wat zij kan op haar leeftijd, dat heb ik nooit gekund. Haar ouders hebben weinig geld en zo kan ik haar ondersteunen. Kom ga je mee. Juan heeft vast de borrel klaargezet.”
Kittig lopend gaat ze me voor naar de lounge. Mijn tante vertelt over haar achtergrond en ik over mijn man en kinderen. Hoe zou het met ze zijn? Zal ik ze bellen. Ach? Bel maar even. Ik krijg mijn man aan de lijn. Ja, prima. Wat een briefje? Mag hij afzwemmen? Wat goed. Geef je hem straks even? De reis is prima verlopen. Tante heeft mij opgehaald op de metro. Hoe lang ik blijf dat weet ik nog niet. Ik beëindig het gesprek met gemengde gevoelens. Tante voelt mij aan en geeft me een flinke borrel.
“In één keer naar binnen”, zegt ze.
Ik slik. Ik sta in brand. Van boven naar onder voel ik een ring van vuur. Het geeft een louterend gevoel.
“Geniet nou eens van het leven”, zegt mijn tante lief.
Er zijn wat muzikanten in het dorp. Ga daar morgen eens kijken. Heb je ze niet gezien. Inderdaad liep er een opvallende man met een Mexicaans uiterlijk met zijn gitaar door het dorp. Andere muzikanten heb ik niet gezien.
“Loop morgen maar eens naar de kliffen op het strand. Of ben je daar al geweest”, vraagt mijn tante langs haar neus weg. “Nu maar eens kijken waar je overmorgen naar toe gaat. Juan zorgt nog voor een auto. Juan zegt wel waar je moet zijn en hij geeft ook nog de routebeschrijving wel”.
Het borrelen en het eten is heerlijk. Ik begin moe te worden en ik ga naar bed. Ik kan ondanks mijn vermoeidheid de slaap niet vatten. Overal hoor ik rare geluiden in het huis. Uit het doucheputje lijkt de gel wel te roepen dat ik nooit meer in slaap zal vatten. Ik sta maar op en loop op de veranda naar buiten. Het is een zwoele nacht en ik denk aan Juan en de beeldschone Spaanse. Zouden zij een relatie met elkaar hebben? Ik besluit in de keuken een glaasje melk te gaan pakken. In de kamer van mijn tante twee of drie? De stem van mijn tante en Juan hoor ik in ieder geval. Lachen, praten en seksen. Tante kreunt intens en Juan ook. Het bed steunt en kraakt. Met een onverbeterlijke intense levenslust komt mijn tante luid genietend klaar. Waar ging ik naar toe: Amoureuze Heuvels? Vol twijfels en tegenstrijdige gevoelens val ik na een opwindende dag in een onrustige slaap.

Lees vervolg

©Parisienne

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie