Een gewaagd experiment

“Jij, een pot?! Nee man, echt niet! Dat geloof ik niet! Je maakt een grapje, toch?”  
Ik lach breed. Daarom vond ik Laurens vroeger al zo leuk. Recht voor z'n raap, het hart op de tong. Hij zei gewoon altijd wat hij dacht. Dat maakte hem waarschijnlijk destijds de populairste jongen van de klas én berucht bij de leraren.

Laurens maakt een dramatisch armgebaar. “Het is niet te geloven! Alle mooie vrouwen zijn óf bezet, óf ze zijn lesbisch. Er blijft niets meer over voor een wanhopige vrijgezel als ik!”
“Ach, arme jongen. Nog een biertje dan maar?” zeg ik spottend. Het is donderdag rond een uur of negen en we zitten aan een tafeltje in Stairway to Heaven. Het grand café zit vol met winkelend publiek dat na koopavond nog even een drankje doet en groepjes kantoorlui, nog in pak maar wel al aardig beschonken.

Ik vind het écht leuk om Laurens weer eens te zien. We zijn elkaar eerder vanavond per toeval tegengekomen op het Centraal Station. Ik kwam terug van een bezoek aan vrienden, hij was naar een of ander seminar geweest in de Jaarbeurs. Het is al tien jaar geleden dat we bij elkaar in de klas zaten, maar hij is niets veranderd. Een sympathieke jongen met een vlotte babbel, maar op geen enkele manier gemaakt of glad. We waren aan de praat geraakt en Laurens had gevraagd of ik meeging de stad in, iets drinken. Ik vind het altijd gezellig om bij te kletsen met oude vrienden, dus waarom niet? Dat hij blijkbaar meer van me wou, was eigenlijk niet eens bij me opgekomen. Maar zijn eerste halfslachtige versierpoging had ik natuurlijk meteen afgekapt met de mededeling dat ik op vrouwen val.

Die Laurens. Waarom zou hij geen vaste vriendin hebben? Hij is charmant, grappig, heeft een goeie baan én is erg aantrekkelijk. A good catch, zou ik zeggen. Als ik het hem vraag, legt hij uit dat hij tot voor kort samenwoonde, maar dat zijn vriendin terug is verhuisd naar haar geboorteland Canada. Ze kon hier haar draai niet vinden en dus was het einde oefening. Ik vertel dat ook ik sinds kort weer single ben en we proosten op het goede leven als vrijgezel.

Dan zie ik dat zijn blik afdwaalt. Ik volg zijn kijkrichting en zie waarom hij afgeleid is. Een paar meter verderop, bij de bar, staat een jonge vrouw in spijkerbroek en strak, zwart shirtje. Ik snap wel waarom hij kijkt; ze is erg sexy. Een mooi figuur, een levendig, open gezicht. Haar dikke, donkerbruine haar is in een hip kapsel geknipt en valt tot op haar schouders. Haar blauwe ogen hebben een soort magnetische aantrekkingskracht.

Ze is duidelijk het middelpunt van haar gezelschap; haar klaterende lach is vanaf onze plek te horen. Ze tinkelt als ijsblokjes in een glas.

“Lekker wijf wel hè,” zeg ik.
Hij draait zich met een ruk weer naar mij.
“En tóch is het raar om dat uit jouw mond te horen,” grijnst hij, “Maar goed, dan gaan we wel samen op vrouwenjacht. Deze is alvast voor mij.”
“Hmm, ik denk van niet,” grinnik ik. “Ik denk dat ze voor mijn team speelt.”
“Huh? Jouw team?” Laurens kijkt me niet-begrijpend aan.
“Dat ze op vrouwen valt,” verduidelijk ik.
“Wáár zie je dat nou aan?” zegt Laurens fronsend. “Ze is toch heel vrouwelijk? Lang haar enzo, verzorgd.” Zijn blik dwaalt weer af in haar richting en hij checkt haar uit van top tot teen.

“Het is meer het totaalplaatje waar ik naar kijk,” zeg ik. “Maar het zit ook in details. Kijk, zie je dat ze geen tasje bij zich heeft? Ze heeft haar mobieltje en geld in haar zakken gepropt. Ze draagt weinig make-up en ze heeft haar nagels kort, zie je dat?”
Laurens kijkt me ongelovig aan. “En dáár kan je aan zien dat ze op vrouwen valt?”
Ik knik geamuseerd. “Onder andere.”
“Maar! Ze heeft lange oorbellen! En een shirtje met een diep decolleté. En ze drinkt wijn! Drinken potten niet altijd bier?”
Ik kijk naar mijn eigen biertje. “Maar ik drink ook wel eens wijn!” protesteer ik. Maar oké, hij heeft een punt. Misschien heeft hij toch gelijk. Ik kijk nog eens goed naar haar. Toevallig kijkt ze net onze kant op. Zou ze in de gaten hebben dat ze onderwerp van gesprek is?
 
“Maar Laurens,” zeg ik, “Ze loopt op sneakers. Als ze hetero was, zou ze vast hakjes dragen. En kijk naar haar gezelschap. Die stevige vrouw met dat korte blonde haar. Dat is zeker weten een pot.”

Laurens kijkt me aan. Zijn linker mondhoek krult licht omhoog en ik zie een twinkel in zijn ogen. “Waarom maken we er geen weddenschap van?” vraagt hij. “We laten allebei onze charmes op haar los en kijken of ze hapt. De eerste die beet heeft, wint een etentje.”
 
Voor een weddenschap ben ik altijd in. Laurens waagt de eerste poging. Onderweg naar de toiletten loopt hij nét iets te dicht langs haar. Ik zie hoe ze hem met veel interesse nakijkt. In stilte vloek ik; dit is een verloren zaak. Een minuutje later komt hij terug en knoopt een gesprek met haar aan. Ik kan niet volgen wat ze zeggen, maar het is blijkbaar een geanimeerd gesprek. Ik zie Laurens op zijn rug, maar háár gezicht en houding spreken boekdelen. Ze lacht haar tanden bloot en speelt met haar haar. Zo te zien heeft hij beet. Na een paar minuten komt Laurens terug. Hij glundert.

“Ze heet Roos en ze is van mij,” zegt hij triomfantelijk. Ik baal, maar ik geef het nog niet op.
“Oh ja? Waarom sta je dan nu hier en niet bij haar?”
“Ik weet het niet,” zucht hij. “Ze leek geïnteresseerd. Maar opeens was ze weer met haar vriendinnen aan het praten en negeerde me totaal.”
Mooi, denk ik bij mezelf, er is dus nog hoop.

Nu is het mijn beurt. Vanaf waar ik sta, probeer ik oogcontact met haar te krijgen. Binnen een minuut is het raak. Ze kijkt me twee tellen strak aan, dan kijkt ze weg. Ik kan er niets uit opmaken. Even later kijkt ze weer. Met een glimlach deze keer. Vergis ik me of zie ik iets spottends in haar blik? Ik denk even na over mijn volgende actie. Zal ik naar haar toe gaan voor een praatje of zal ik nog even wachten en haar proberen te peilen? Ik besluit het erop te wagen en loop rustig en doelgericht naar haar toe.

“Zeg, werd je lastiggevallen door mijn broertje daar?” zeg ik met een knipoog. “Hij denkt dat hij Casanova is, maar je moet het gewoon zeggen hoor, als je niet geïnteresseerd bent. Subtiele hints begrijpt hij niet altijd.”
“Ik zal het in gedachten houden,” lacht Roos. “Is hij echt je broer?”
Ik leg uit dat we vroeger bij elkaar in de klas hebben gezeten. Ze heeft zich nu helemaal naar me toe gedraaid en luistert aandachtig. Haar decolleté is inderdaad diep, zo diep dat mijn aandacht erdoor wordt afgeleid. Bij de les blijven nu!

“Oh, ik dacht al,” zegt ze, “Jullie lijken totaal niet op elkaar. Hij lang en blond, jij klein en donker”
“Wie van ons tweeën is leuker?” vraag ik.
“Hmm, dat is lastig.” Ze kijkt met samengeknepen ogen naar Laurens, die ons vanaf zijn plek in de gaten houdt. “Hij is heel charmant. Hij lacht leuk. En hij heeft een érg lekker kontje.”
Oké, that's it. Mijn kansen zijn verkeken. Dacht ik. Totdat ze me weer aankijkt en zegt: “Maar jij hebt leuke ogen.” Mijn hart maakt een sprongetje; ik ben weer aan het inlopen! “En mooie lippen.” Haar stem daalt iets, net als haar blik. “En lekkere borsten.” Ik voel een kriebel in mijn buik. Wauw, deze dame laat er ook geen gras over groeien. Ze speelt ons gewoon tegen elkaar uit! Ik ben benieuwd wat ze daarnet allemaal tegen Laurens heeft gezegd.

“En wat weegt zwaarder?”, vraag ik.
“Daar ga ik even over nadenken,” zegt Roos. “Ik ben zo terug.”

Ze loopt richting de toiletten. Maar zo gemakkelijk laat ik me niet afpoeieren. Ik volg haar ongezien, ga de damestoiletten in en wacht tot ze haar hokje weer uit komt. 
“Hey!” Ze trekt een wenkbrauw op en leunt ontspannen met een schouder tegen de muur. Ze vlucht niet weg, dat is al een plus.

“En, ben je er al uit?” vraag ik luchtig.
“Nou,” zegt ze, “Eigenlijk niet. Maar misschien kun je me wat argumenten geven waarom jij leuker bent?”
”Ik kan het je wel uitleggen,” zeg ik. “Maar misschien moet je het gewoon ondergaan.”

Ik doe een stap dichterbij. En nog één. Ik houd nauwlettend in de gaten of haar houding verandert, maar ze geeft geen sjoege. Ik kom nog iets dichterbij en eindelijk zie ik haar lichaam reageren. Ze probeert zichzelf onder controle te houden, dat zie ik. Maar ik zie ook de spanning in haar heupen. Haar rechterhand die zich tot een vuist balt. Haar vochtige lippen die iets van elkaar wijken. Ik zet mijn handen aan weerszijden van haar tegen de muur. Ze beweegt nog steeds niet. Ik pak haar pols en duw mijn heupen tegen die van haar. Haar ogen zeggen dat ze me aan kan, maar haar lichaam zegt dat ze me wil. En dan breekt ze. Ze trekt me dichterbij en laat haar tong in mijn mond glijden. Ik proef de rode wijn. Ze zoent erg lekker, kleine hapjes afgewisseld met lange halen. Met een hand grijpt ze naar mijn borst en knijpt er zachtjes in. Ik laat mijn handen over haar lekkere kont glijden. Ik voel hoe ze haar spieren aanspant. Dan pak ik haar polsen en duw haar helemaal tegen de muur. Haar laatste restje weerstand vloeit weg. Ik zoen haar dieper dan eerst, lik langs haar lippen en zuig op haar tong. Mijn vingers spelen met de zoom van haar shirtje en de rand van haar broek. Ze duwt haar heupen in mijn richting.

Dan maakt ze zich los. “Je bent inderdaad erg overtuigend,” zegt ze met hese, overslaande stem. “Maar nu heb ik nog geen vergelijkingsmateriaal.”

Wat? Dit was nog niet overtuigend genoeg voor haar? Ik word een beetje boos. Ze speelt haar eigen spel, en neemt het bijzonder serieus. Maar ik geef het nog steeds niet op. Ik geef haar een knipoog en loop heel koeltjes terug naar Laurens. Zijn ogen vallen bijna uit hun kassen als ik hem vertel dat ik Roos zojuist in de wc heb gezoend. Over het gebrek aan vergelijkingsmateriaal zeg ik maar niets. Maar even later, als ik bij de bar sta om wat drinken te halen, zie ik met lede ogen aan hoe Laurens met haar staat te zoenen tegen de muur. Alsof ze ziet dat ik sta te kijken, opent ze haar ogen en geeft me een knipoog. Dan pakt ze Laurens bij de hand en komt naar me toe.

“Luister, ik kan niet kiezen. Kan ik jullie niet allebei mee naar huis nemen?” De blik in haar ogen is bedrieglijk onschuldig.
Laurens en ik kijken elkaar aan. Mijn eerste neiging is om nee te zeggen. Hoe lekker ik haar ook vind, ik kan toch niet samen met Laurens… enfin. Laurens knikt gretig van ja. Hoe kan het ook anders? Die ziet dat natuurlijk wel zitten, met twee mooie vrouwen mee naar huis.

“Laurens,” sis ik opzij. “Ik vind het allemaal prima. Maar je moet niet denken dat je mij… ehm… Ik val dus écht niet op mannen. Dat dat wel duidelijk is!”
Hij knikt langzaam maar kijkt nog steeds met ogen als schoteltjes naar haar. Ik hoop dat de boodschap is overgekomen, maar ik heb zo mijn twijfels…

We nemen met z'n drieën een taxi naar haar appartement, ergens in Wittevrouwen. Roos en ik zitten samen achterin. Ze leunt de hele weg tegen me aan en streelt met haar vingertoppen mijn knieën en bovenbenen. Ik voel haar warme lichaam tegen het mijne. Tegen de tijd dat we bij haar thuis aankomen, ben ik al behoorlijk opgewarmd.

Laurens trekt het jasje van zijn pak uit en gaat zitten in een hoek van de bank. “Is port oké?” vraagt Roos. “Lekker,” zeg ik, terwijl ik de kamer rondkijk. Het appartement bestaat voor zover ik kan zien uit maar één grote ruimte, waarvan de ene helft is ingericht als woonkamer, de andere als slaapvertrek. Ik neem ook een hoek van de bank en kijk mijn partner in crime aan met een blik van verstandhouding.

Als Roos terugkomt met een fles port en glazen, geeft Laurens een kort knikje in haar richting en kijkt dan vragend naar mij. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Ik sta op en loop naar Roos toe. Ik neem haar de glazen uit handen en zet ze op de tafel, trek haar naar me en zoen haar. Ze geeft zich meteen over, gewillig en hongerig. Haar lichaam is een en al passie; mijn lichaam reageert er direct op met hete tintelingen. Ik sluit mijn ogen en voel haar tong die om de mijne kronkelt en haar handen die overal lijken te zijn. Bijna ben ik vergeten dat Laurens er ook nog is, maar opeens voel ik dat hij zich van achteren tegen haar aan drukt en haar in de nek begint te zoenen. Hij is zo dichtbij dat ik zijn after shave kan ruiken. Ik voel hoe ze haar billen in zijn kruis duwt. Ze maakt zich los van mijn lippen en gooit haar hoofd in haar nek van genot.

Ho, wacht eens, dat gaat zomaar niet, denk ik. Ze was met mij bezig! Ik trek haar shirtje omhoog en begin haar buik en borsten te strelen in de hoop haar onverdeelde aandacht terug te winnen. Maar Laurens gaat nog een stapje verder; hij pakt haar van achteren bij haar heupen en maakt langzame, stotende bewegingen tegen haar kont aan. Een zucht van genot ontsnapt aan haar lippen. Ik kijk Laurens aan en hij fronst; de frustratie is vast af te lezen op mijn gezicht.

Ik besluit het over een andere boeg te gooien. Ik loop naar de tafel, pak een glas en vul het met port. Ik loop terug en zet voorzichtig het glas aan haar mond. Laurens pakt achter haar rug haar polsen vast. Hij begrijpt nu ook dat we beter de strijd kunnen opgeven en samenwerken. Roos probeert zich los te wringen maar Laurens houdt haar polsen in een ijzeren greep. Ze begint gulzig uit het glas te drinken, maar ik voer haar maar kleine, zuinige slokjes. Dan laat ik per ongeluk expres wat port langs haar mond druppelen en lik het langzaam op. Mijn tong laat een vochtig spoor achter van haar kin tot haar mondhoek. Ze opent haar mond om me binnen te laten, maar ik geef haar niet wat ze wil. Terwijl ik haar blik vasthoud, zet ik het glas aan mijn eigen mond, maar slik nog niet door. In plaats daarvan zoek ik haar mond en laat de dieprode, zoete vloeistof gedoseerd in haar mond glijden. Ik heb haar goed ingeschat, ze wordt er bloedgeil van. Ze krijgt rode wangen, haar borstkas gaat sneller op en neer en haar ogen glanzen.
 
Als haar dorst gelest is, zoekt ze Laurens weer op. Ze duwt hem op de bank, gaat bij hem op schoot zitten en zoent hem, wild draaiend met haar kont. Laurens laat zich achterover zakken, terwijl ze zijn das losmaakt en de knopen van zijn overhemd opent. Ik zie de opwinding bij Laurens toenemen. Haar ene hand glijdt over zijn borstkas terwijl ze met haar andere hand naar de bobbel in zijn broek tast. Ze prutst aan zijn riem en maakt zijn gulp open. Ik ben onder de indruk van zijn stijve, die tevoorschijn springt. Laurens heeft zeker niet achteraan gestaan toen de pikken werden uitgedeeld. Roos laat heel even pesterig haar nagels over de schacht gaan, Laurens hapt naar adem. Maar veel tijd om ervan te genieten gunt ze hem niet. Ze kijkt achterom en wenkt me met haar ogen.

Ik trek haar omhoog van de bank af. Ik wil zo langzamerhand wel eens dat mooie lijf zien, dat ongetwijfeld onder haar kleren verborgen zit. Ik lik haar ranke hals en kaaklijn, omhoog naar haar oor. Ze kreunt zachtjes. Mijn hand gaat traag omhoog van de ronding van haar rechterheup naar de zachte stevigheid van haar buik en verder omhoog onder haar shirtje. Haar huid is warm en fluweelzacht. Behulpzaam doet ze haar armen omhoog, zodat ik haar shirt in een soepele beweging uit kan trekken. Laurens is ook opgestaan en maakt van achteren haar broek los. Ze laat zich gewillig door ons uitkleden. Binnen een paar seconden hebben we haar compleet naakt. Ze ziet er ontzettend lekker uit. Op haar rug heeft ze een ingewikkelde tattoo van zwarte gestileerde bloemen, ranken en wervelende ornamenten, die zich uitstrekken naar naar buik en zich om haar heup grijpen.

“Als jullie nou eens op het bed gaan liggen,” zegt Laurens schor. “Dan kijk ik wel.”
Roos gaat ons voor naar het bed. Ik volg haar en geniet van het uitzicht op haar prachtige zandloperfiguur en wiegende ronde billen. Het slaapgedeelte is stijlvol ingericht in zwart, grijs en aubergine, met een enorm boxspringbed. Roos pakt een afstandsbediening en drukt op een knop. Prompt springt er zwoele triphopmuziek aan op een flink volume. We gaan op het bed liggen. Zij naakt, ik nog helemaal gekleed. Laurens gaat op een stoel zitten en kijkt toe. Terwijl Roos me innig kust, laat ik mijn handen langs haar weelderige rondingen glijden. Het duurt niet lang voordat haar handen onder mijn kleren glijden. Ze probeert mijn shirt uit te worstelen, maar ik houd haar tegen.

“Ho ho, niet zo snel,” zeg ik. Ze kijkt me vragend aan. “Spreid je benen,” zeg ik gebiedend en meteen doet ze wat ik vraag. “Speel met jezelf.” Ze begint zichzelf te strelen. “Je vindt het geil om bekeken te worden hè,” zeg ik. Ze knikt, hijgend. “Laat dan maar eens wat zien.”

Ze spreidt haar lippen met haar vingers en begint met de vingers van haar andere hand cirkeltjes te draaien rond haar gezwollen klit. Afwisselend langzaam en snel bevredigt ze zichzelf. Haar gladgeschoren kutje glimt van het vocht. Ik voel hete scheuten door mijn onderbuik trekken. Laurens heeft zijn pik weer uit zijn broek gehaald en is ook met zichzelf aan het spelen. Ik kan dit niet langer aanzien. Ik wil helemaal niet dat ze met zichzelf speelt. Ik wil haar strelen, ík wil degene zijn die haar tot een hoogtepunt brengt. Ik kom dichterbij en strek mijn vingers naar haar uit.

Ze grijpt mijn pols. “Wacht,” zegt ze kortweg. Ik kijk haar aan en schrik van haar intense blik.
“Nu wil ik dat jullie het met elkaar doen,” zegt ze. Wat?! Heb ik haar goed verstaan? Het bloed stijgt naar mijn hoofd. Dat kan ze niet menen! Ik was toch duidelijk geweest?
“Maar… ik doe het niet met mannen,” stamel ik.
“Waarom niet?” vraagt ze. Weer die quasi-onschuldige blik.
Ja, denk ik, waarom eigenlijk niet? Ik val absoluut niet op mannen, maar ik heb ook geen afkeer van ze. Het is er gewoon nog nooit van gekomen. Eigenlijk ben ik stiekem best nieuwsgierig. 

Ze ziet mijn aarzeling en zegt: “En als ik daar nou eens heel erg geil van word?” Bij het woord geil daalt haar stem, ze spreekt het langzaam en langgerekt uit. Mijn kut trekt ervan samen. Godverdomme, ze heeft me in haar macht. Ik wil alles doen om haar te mogen neuken. Zélfs dat.

Wat begon als een weddenschap, gaat nu ineens een heel andere kant op… Ik weet niet of ik dit wel wil, maar ik kan het geloof ik niet meer tegenhouden. Laurens kijkt ons verwachtingsvol aan en komt bij ons liggen. Samen beginnen ze me uit te kleden, ik kan geen weerstand meer bieden. Roos komt tegen mijn naakte lijf aan liggen. Borsten tegen borsten, buik tegen buik. Ik voel handen van Laurens op mijn rug. Handen van Roos op mijn borsten. Handen tussen mijn benen, handen op mijn billen. Ik sluit mijn ogen, weet niet meer welke handen van wie zijn. Ik voel hoe vingers me penetreren, diep in me stoten. Ik kreun. Lippen sluiten zich om mijn tepel. Handen voor mijn gezicht, ik krijg een blinddoek om. Een tong tussen mijn benen. Warme lichamen tegen me aan. Ik word op mijn buik gerold. Ik voel hoe mijn kont omhoog wordt getild, ik schuif mijn knieën onder me. Ik voel iets tegen mijn opening duwen, instinctief duw ik mijn kont verder naar achteren. Dan stoot er iets diep bij me naar binnen, langzaam en beheerst. Ik voel handen die me bij mijn heupen pakken. Jezus, ik word geneukt, door een man, en ik vind het nog lekker ook. Dat dit ooit nog zou gebeuren. Hij pompt nu steeds sneller in en uit me. Hoe dichter mijn mijn orgasme nadert, hoe harder en ongecontroleerder de geluiden worden die mijn keel verlaten. Ik zie sterretjes, ik houd het niet meer. Het tempo is meeslepend en moordend. Al mijn spieren spannen zich en ik voel de ontlading dichterbij komen. “Ga door,” kreun ik. Ik begin te schokken, begin samen te trekken om hem heen. Ik schreeuw, laat me voorover vallen, en dan is het voorbij.  

Ik rol om, nog naschokkend. Iemand doet mijn blinddoek af. Ik word verblind door het plotselinge licht en probeer scherp te stellen, zie dan het gezicht van Roos. De borsten van Roos. De buik van Roos. Dan schrik ik. Haar schaamstreek wordt aan het zicht onttrokken door.. een voorbinddildo! Laurens ligt ook op het bed. Hij heeft zijn boxer nog aan. Zijn erectie duidelijk afgetekend tegen de witte stof. Het was niet Laurens die me neukte. Het was Roos! Ik kijk haar met grote ogen aan. Ze knipoogt naar me, dan draait ze zich om en begint Laurens te zoenen. Haar hand glijdt in zijn boxer. Uitgeput, ergens opgelucht maar toch nog steeds in verwarring draai ik me om en ontspan me. Het duurt niet lang voor ik in slaap val.
De volgende ochtend word ik wakker van het geluid van een douche die aan gaat. Ik kijk om me heen, maar het bed is leeg. Dan komt Roos uit de badkamer, naakt op een handdoek na. Ze komt bij me op het bed zitten.

“Laurens is al weg. Hij moest weer vroeg naar kantoor. Je krijgt de groetjes…”
“De groetjes..,” echo ik. Ik ben niet in staat om iets anders uit te brengen. Mijn hoofd bonst. Is gisteravond écht gebeurd?

“Ik ben er trouwens uit hoor,” zegt Roos met een knipoog, “Ik vind jou leuker. Maar dat vond ik eigenlijk al die tijd al. Ik wilde alleen weten hoe ver je zou gaan, voor mij.” Ze kijkt me indringend aan met haar hoofd iets schuin. “En je ging heel ver…”
Ik weet niet of ik nou moet lachen of boos moet worden.
“Het was een gewaagd experiment, Roos,” zeg ik. “Maar je hebt me niet genezen hoor. Ik ben en blijf voor de vrouwen.”
“Dat is maar goed ook. Ik wilde je namelijk helemaal niet met Laurens delen. Ik wilde je voor mezelf,” zegt ze. Ze slaat de deken open en bekijkt mijn naakte lichaam, streelt het loom met één hand. “En nu heb ik je voor mezelf. Als je tenminste niet boos bent.”
Ik schud langzaam nee. Hoe kan ik nou boos zijn als ze me zo aanraakt en zo naar me kijkt? Ik voel een sluimerend verlangen ontwaken in mijn onderbuik.

Ik strek mijn armen naar haar uit, maar ze staat op en loopt weer richting de badkamer. Zonder om te kijken, vraagt ze: “Ga je mee douchen?” en laat de handdoek op de grond vallen.

© Nepenthe
 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  18 comments for “Een gewaagd experiment

  1. 11 april 2008 at 19:35

    Hoe kan ik dit nog anders beoordelen dan met 3 sterren? Weer een heerlijk verhaal, waar ik volledig in mee kon gaan.
    Waarom zoek je niet een uitgever? Ik zou graag je prachtige verhalen in een boek hebben, om onder de lakens te lezen

  2. 12 april 2008 at 14:04

    Nepenthe is inmiddels geen naam meer, maar een garantiecertificaat. Chapeau, mevrouw. En ook chapeau voor Eropodium. Het talent zweet uit de poriën.

  3. 12 april 2008 at 14:26

    wat mooi…wat geil….GEWELDIG !

  4. 12 april 2008 at 15:25

    Nepenthe opnieuw iin een glansrol!

  5. 12 april 2008 at 15:39

    Niks boek uitgeven, hier blijven asjeblieft!!!

  6. 12 april 2008 at 17:35

    Die arme Laurens komt er maar bekaaid af. En of Roos wel aan haar trekken komt is me ook niet helemaal duidelijk.
    Maar verder prima de luxe. In dit tempo hebben we over een jaar meer dan 50 verhalen van Nepenthe op deze site. Ik kan niet wachten…

  7. 13 april 2008 at 16:14

    Weer een 3-sterrenverhaal denk je als je Nepenthe ziet…, en ja hoor!

  8. 14 april 2008 at 10:22

    Weer helemaal super! Om de verrassing aan het einde heb ik smakelijk moeten lachen, erg leuk gevonden…
    Dus weer 3 sterren voor mij. Wordt misschien wat eentonig, maar het is niet anders…

  9. 14 april 2008 at 15:57

    hou niet zo van lesbische verhalen maar dit leest wel prettig weg.keer wat anders.leuk hoor

  10. 15 april 2008 at 08:30

    Nepenthe, een uitermate creatieve geest met een goed gevoel van spanningsopbouw. Jammer dat de grote wereld niet zo in elkaar zit.

  11. Anoniem
    19 april 2008 at 12:44

    ik heb dit laten lezen aan mijn hartsvriendin, Anja. Dat doe ik nooit meer want door jou geeft ze mij nu redenen om jaloers te worden. Dikke zoen van ons beide.

  12. WB
    22 april 2008 at 13:53

    Bijzonder aangenaam om te lezen. Echte erotiek!

  13. 25 april 2008 at 23:38

    Alweer een topper! Het begint saai te worden
    Nee, even serieus. Mooi werk met een goede aanloop en uitwerking. 3*** volledig verdiend.

  14. 26 april 2008 at 11:02

    heerlijk ! Leuk plot, leest als een trein … 3*

  15. 29 april 2008 at 23:36

    Het boeit, het is subtiel en zeer erotisch. Ik zou willen zo goed te kunnen schrijven.

  16. 12 juni 2009 at 14:40

    een heerlijk verhaal Nepenthe, maar niet je beste.
    Voor deze keer geen 3 sterren maar 2,5. maar toch een heerlijk verhaal met een verrassend slot.

  17. 12 juni 2009 at 14:45

    een heerlijk verhaal Nepenthe, maar niet je beste.
    Voor deze keer geen 3 sterren maar 2,5. maar toch een heerlijk verhaal met een verrassend slot.

  18. 22 maart 2010 at 20:59

    heerlijk, in een klap uitgelezen, mmm

Geef een reactie