Een helpende hand

Godallemachtig, word ik om half vier 's nachts uit mijn nest gebeld. Zondagochtend ook nog, mijn uitslaapdag. Het is mijn zoon Jef, lichtelijk in paniek naar het schijnt. Er is een vechtpartijtje geweest en hij zit op het politiebureau. Ik moet hem komen halen.

Mijn zoon verwikkeld in een vechtpartij!? Dronken is hij in ieder geval wel, dat ruik ik als ik de ondervragingskamer binnenkom. Het blijkt allemaal minder erg dan gedacht, maar er moeten wat formaliteiten worden vervuld. Jitske, zijn vriendin, is die er ook bij betrokken? Ze zit daar wat hoofdschuddend in een hoekje. Nee, legt de dienstdoende politiebeambte me uit, maar ze heeft behoorlijk wat gedronken. Hij knipoogt als hij met zijn hand een kappende beweging naar zijn mond maakt.

Ik neem ze allebei mee naar mijn huis. Ze slapen wel vaker bij me en ik zal morgen de ouders van Jitske inseinen. Jef is nauwelijks aanspreekbaar en stommelt, door mij geholpen, de trap op naar zijn slaapkamer. Hmmmmm, bromt hij als ik hem op zijn nest gooi. Meer kan ik ook niet doen. Ik ben geen dertig meer! Dan ga ik terug naar beneden, waar zijn vriendin op de bank is achtergelaten. Ze ligt op haar zij. Hoe zal ik dit varkentje eens wassen? Ik ga even zitten. Ze is een verleidelijk plaatje, zoals ze daar ligt met haar billen geprononceerd afgestoken in haar jeans, haar bloesje uit haar broek. Zal ik haar maar hier laten liggen? Dan valt het me op dat ze zachtjes kreunt en steunt. Mijn hemel, ze zal toch niet moeten overgeven? Ik sta op en buig me over haar heen. Mijn haren rijzen te berge. Haar broek is opengeknoopt, de rits naar beneden getrokken en haar hand maakt nukkige bewegingen in haar fletsblauwe onderbroekje! Ze ligt zich nota bene te vingeren! Wat te doen? Moet ik haar wakker maken? Maar dan: zal ze zich niet te barsten schamen? Beter maar niet dan. Ik ga met kloppend hart terug zitten in mijn eigen stoel en steek met trillende vingers een sigaret op. Het gekreun klinkt luider en de bewegingen worden heviger. Ik hoor hier natuurlijk geen getuige van te zijn, maar ik kan mezelf er niet toe brengen de kamer te verlaten. Mijn broek begint zich nu ook te roeren en ik staar ademloos naar de schokkende billenpartij voor me. Het zweet breekt me uit als ik naast het amechtige gekreun nu ook duidelijk soppende geluiden hoor. Kun je je zo klaarmaken als je slaapt!? In ieder geval zal ze toch zeker wakker worden als ze komt, denk ik. Daarom trek ik me uiteindelijk toch los van mijn stoel en loop snel naar de kamerdeur als een ondergronds gegrom overgaat in een hijgende kreet van wellust.

In de gang zoek ik steun tegen de muur en wacht tot het binnen weer rustig is geworden. Mijn penis krijg ik niet meer tot rust, maar dat is van later zorg. Alsof ik voor het eerst de kamer weer binnenkom keer ik terug. Ze lijkt nu inderdaad wakker, want ze zit op de bank met haar hoofd in haar handen. Ze kijkt pas op als ik in mijn stoel zit. Haar haren zitten verward en bezweet om haar hoofd, haar donkere ogen staan flets.

“Waar is Jef?”, vraagt ze met bibberende stem.

“Die ligt al in zijn bed zwaar te ronken”, probeer ik te glimlachen.

“Het beste is….”, ze zucht even zwaar en drukt een hand op haar maag, “het beste is dat ik even een douche neem, anders word ik ziek…. Wilt u me helpen?”

Ze probeert wankelend op te staan en ik schiet op haar af, bang dat ze om zal kukelen. Meteen zakt haar open spijkerbroek van haar benen en ze zakt verdwaasd terug op de bank. Ze probeert tevergeefs haar voeten uit de broek te trekken. Dan ga ik hulpvaardig op mijn knieën en neem dat karweitje voor mijn rekening.

“Dank u”, zegt ze ook nog als ik en passant ook haar sokken maar uitdoe. De vlammen slaan me uit als ze even aan haar slipje trekt en ik links en rechts wat schaamhaartjes naar buiten zie puilen.

“Wil je nog steeds douchen?”, vraag ik schor.

Ze knikt en doet een poging om op te staan. Die mislukt en ik steek haar mijn hand toe. Ik moet haar bijna uit de bank trekken, maar eindelijk staat ze. “Hou me goed vast”, murmelt ze.

Het is een hele toer om de trap op te komen, want ze leunt zwaar op me, maar na veel vijven en zessen bereiken we de overloop. Ik strompel met haar tot aan de deur van de badkamer, laveer naar de toiletpot, doe met één hand de klep omlaag en laat haar voorzichtig op de afgesloten pot zakken.

De douche en de badkuip vormen één geheel. Om te douchen moet je in de badkuip op de antislipmat gaan staan, normaal geen probleem, maar onder deze omstandigheden levensgevaarlijk.

“Je zult in het bad moeten gaan zitten”, zeg ik met dichtgeknepen keel, “anders is het niet verantwoord.”

Ze mompelt instemmend en ik scheur de antislipmat los, haal de doucheslang van de hanger en leg die in het bad. Als ik me omdraai trekt ze net haar bloesje uit. Mijn god, wat een tieten! Ze schommelen onbesuisd als ze het bloesje van haar schouders trekt. Haar buik ademt onrustig, net als de mijne. Het bloesje dwarrelt op de grond en ze komt wankelend overeind, houvast zoekend aan de wastafel.

“Wilt u me helpen?”, vraagt ze smekend als ik me met knikkende knieën naar de badkamerdeur begeef.

Jezuschristus! In mijn broek heb ik het al lang zwaar te verduren, maar nu lijken ook al mijn haren rechtop te gaan staan terwijl mijn benen van was lijken te worden. “Wat wil je dat ik doe kind?”, probeer ik zo neutraal mogelijk te vragen, maar ik lijk ook mijn spraakvermogen niet meer onder controle te hebben, want het komt er bibberend en stotterend uit.

‘Trekt u alstublieft mijn broekje uit”, lispelt ze.

Het is lang geleden dat ik een slipje van een vrouw mocht uittrekken, zeker van zo'n jonge vrouw. Ik heb het gevoel dat mijn hele lijf siddert en beeft als ik de twee passen naar haar toe zet en op mijn knieën zijg om deze allerintiemste handeling te voltrekken. Mijn ogen schieten vol als ik haar schattige kutje vlak voor mijn ogen zie pulseren tussen het donzige schaamhaar. Het wordt me bijna te machtig, maar ik weersta met uiterste krachtsinspanning aan de verleiding om haar tegen me aan te trekken en met mijn tong die heerlijkheid te proeven. In een roes trek ik het broekje tot aan haar enkels en als ze steun zoekt op mijn schouders om haar voeten eruit te wurmen dansen haar borsten op mijn brandende kop.

Als ik haar even later help in het bad te klimmen koesteren die zelfde borsten mijn handen als ik haar met een greep onder haar oksels langzaam laat zakken. Maar zelfs dan is het nog niet afgelopen. Als ik haar de handgreep van de doucheslang wil geven, schudt ze haar hoofd. “Doet u het alstublieft, met koud water!”

Hoeveel kan een man verdragen? Ik zak besluiteloos op de rand van het bad en kijk met koortsig brandende ogen toe hoe ze zich langzaam onderuit laat zakken. “Toe maar”, knikte ze als ze helemaal is uitgestrekt en ze geeft met haar handen aan waar ze straal wil, midden in haar gezicht. Mijn laatste restje weerstand is gebroken en ik draai de kraan open. Meteen met volle kracht spuit het water uit de douchekop en ze spert haar mond wijdopen als het op haar fijne gezichtje klatst. Het moet venijnig koud zijn en ik ben even bang dat ze het hele huis bij elkaar zal gaan gillen, maar ze is een kranige meid die kennelijk meer met dit bijltje heeft gehakt, want ze geeft geen kik, hoewel haar mond amechtig hapt onder de verzengende straal die haar kopje teistert. Ik kijk gebiologeerd naar haar handen die me de weg wijzen: haar wangen, haar lange haar, haar nek. Het ontgaat me ondertussen niet dat de tepeltjes op haar borsten zich eerst samentrekken van de kou en zich dan beginnen op te richten. Het is precies daar waar ze me nu heen leidt. Met de straal vol op haar tieten stulpen de knopjes helemaal uit tot volle wasdom en de manier waarop ze nu haar handen gebruikt is niet anders dan sensueel te noemen. Strelend en voelend tasten haar vingers steeds weer de omtrek van de vruchtjes af en als ik zie hoe haar gezichtje met stijf gesloten ogen smartelijk vertrekt breekt het zweet me uit. Ze geniet ervan en is op een orgasme uit, signaleert mijn benevelde brein. Stop nu het nog kan, stop! Maar er zijn sterkere krachten die met gemak zo'n waarschuwing kunnen onderdrukken en als haar handen omlaag glijden over haar buik worden mijn hersenen simpelweg op non actief gesteld. Ik volg gehoorzaam de strelende handen over de buik en haar bovenbenen en terug, waar ze even onrustig blijven draaien. Tot nu toe zijn haar benen stijf tegen elkaar gesloten, maar daar komt nu verandering in. Haar voetjes kom in beweging en stuwen haar knieën naar boven, hoger en hoger, tot ze met haar enkels tegen haar billen tot stilstand komt. De vingers van haar rechterhand krommen zich, behalve de wijsvinger, die nu regelrecht naar haar kut wijst. Het is de duidelijkste aanwijzing tot nu toe en als ik de straal daarop concentreer wijken haar benen uiteen. Vingers komen behulpzaam aangetrippeld in haar liezen en de wijs- en middelvingers van haar beide handen trekken haar schaamlipjes open. Haar klitje ligt open en bloot in haar rose binnenste gebed en ik buig voorover om de straal dichterbij te brengen. Haar billen dansen en ze begint vervaarlijk te kreunen als de straal niet aflatend haar genotsknobbeltje teistert. Dan komt ze, met een gierend geluid. Haar benen klappen dicht en ze wentelt zich schokkend op haar zij. Ik draai onmiddellijk de kraan dicht en kijk gefascineerd naar de narillingen die over haar rug en door haar billen trekken.

“Dank u”, glimlacht ze als we voor het eerst weer oogcontact maken. “Dat heeft me goed gedaan.” Ik help haar uit het bad en merk dat ze inderdaad weer zelfstandig op haar benen kan staan. Ik reik haar een badhanddoek aan, waarmee ze zich zonder gêne begint droog te wrijven. ‘Ik hoop dat ik u niet al te veel geshockeerd heb”, glimlacht ze, terwijl ze zich tussen haar benen boent.

“Nee, absoluut niet”, kakel ik als een kip zonder kop. “Het is lang geleden dat ik zoiets moois heb gezien.”

Ze knikt. “U bent ook al zo lang alleen.” Ze trekt de badhanddoek tussen haar benen vandaan en begint haar lange haren af te wrijven. Die verrukkelijk dansende tietjes, het laatste stroompje water dat nog langs haar dijen glijdt, de vochtige schaamhaartjes en de bijna onschuldige manier waarop ze dat alles tentoon spreidt, het is genoeg om de paus een stijve te laten krijgen. Niet wetend wat te doen, buk ik me in arren moede om haar slipje van de grond te rapen. “Wilt u het weer aantrekken?”, vraagt ze half-verbaasd, half-geamuseerd. Ik haal verslagen mijn schouders op. Ze wikkelt de handdoek als een tulband om haar hoofd en haar ogen twinkelen als ik het broekje weer op de grond laat dwarrelen. “Zal ik u nu helpen?”, vraagt ze dan luchtig.

Mijn kop ontploft zowat onder de onschuldige blik die ze me toewerpt. “Mij helpen?”, wauwel ik ongelovig en ik voel opnieuw de grond onder me wegzinken.

“Ja”, knikt ze aanmoedigend. “Ik kan natuurlijk niet met u naar bed….”

“Nee, natuurlijk niet…” Het idee! Hoewel…., nee, natuurlijk niet!!

“Maar ik kan u wel helpen”, herhaalt ze zacht. En zonder antwoord af te wachten dribbelt ze naar de toiletpot en gaat er met wijd gespreide benen boven op zitten. Even aarzel ik nog, maar de spanning is ondraaglijk geworden en ik zip mijn broek open. Haar ogen glanzen als ze mijn tot het uiterste gespannen geslacht ziet. “Nee”, murmelt ze als ik de hand aan mezelf wil slaan. “Dat hoeft u niet zelf te doen…”

Voor het eerst in vele jaren sluit zich een koesterende vrouwenhand om mijn bonkende penis en ik zet me schrap om niet al meteen de intens opgevoerde spanning naar buiten te braken, maar ze masseert me zo zacht en lieftallig dat die vrees snel verdwijnt. Ze kriebelt zachtjes onder mijn ballen en laat de stengel heel voorzichtig in haar handje op en neer glijden. Geleidelijk aan verhoogt ze de druk en we kijken elkaar aan. “Kom maar”, murmelt ze, “waar u maar wilt….”

 

© Oldtimer

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  1 comment for “Een helpende hand

  1. 28 februari 2011 at 09:16

    nou …dat is straffe kost…oef.
    tja…in het echt zou ik het laatste deel niet toestaan…
    ivm de zoon.
    maar het is wel spannend.

Geef een reactie