Een kans van 1 op 1 miljoen

1) Soms zit het mee, en soms zit het tegen, maar als je op een middag een mailtje opvangt dat je een heel bijzondere prijs hebt ontvangen, dan zit het zeker mee. Ik ben de miljoenste bezoeker op de website van Eroplaza, en niet elke wiskundige zal het er mee eens zijn, maar in zekere zin zou je kunnen zeggen dat dat een kans van 1 op 1 miljoen is. Hoe dan ook, ik ben een lucky bastard. Ik mag nog kiezen ook. Óf een geldprijs in cash, óf een toepasselijke prijs in natura die aansluit op de belevingswereld van een site voor erotische verhalen.

Wauw,wat zal dat zijn? Mijn zinnen zijn geprikkeld en met ingehouden adem lees ik verder. Koot en Bie worden geciteerd: 'Een dame voor al uw herenwensen'. Mwah, zou dat soms betekenen dat een heuse verleidelijke callgirl de prijs persoonlijk bij me langs komt om de prijs te overhandigen? De uitdrukking 'envelop met inhoud' zal na vandaag nooit meer hetzelfde zijn.

Toch ben ik even licht teleurgesteld. Dat zit zo. Ik heb helemaal niets tegen prostitutie. Degene die dat heeft uitgevonden, heeft naar mijn bescheiden mening letterlijk een 'gat in de markt' gevonden. Maar heeft het wel zoveel met erotiek te maken? Ik blijf erbij dat sex en erotiek twee totaal verschillende dingen zijn. Vaak komen die twee samen,vaak versterken ze elkaar, maar het blijven verschillende zaken. Bij erotiek gaat het om de verbeelding, de spanning, de fantasie, de verleiding, het uitstellen, het smachten, het soppen. Kortom: de prikkeling van de geest. Bij sex ligt het accent op de prikkeling van het lichaam. De combinatie is hemels, maar erotiek kan wel degelijk ook beleefd worden zonder sex. En andersom uiteraard ook. Klinkt op papier best wel logisch, vind ik, maar waarom word ik in de praktijk maar zelden geloofd als ik plechtig met mijn hand op mijn hart verklaar dat ik liever erotiek zonder sex heb, dan sex zonder erotiek? Of zou dat soms komen doordat ik in voorkomende gevallen bij het opzeggen van die eed het begrip 'hart' vrij interpreteer en mijn hand wel eens laat afdalen naar lagere regionen waar uiterlijke kenmerken van lichamelijke opwinding onmiskenbaar zichtbaar zijn. Ehh..hoe was dat Franse spreekwoord ook al weer? C'est le main qui fait la musique?

2) Erotiek is erotiek en sex is sex, en de prijs die ik heb gewonnen lijkt op het eerste oog meer op sex dan op erotiek.S pannend hoor, dat wel, maar Eroplaza onderscheidt zich toch juist van honderden andere sites, doordat het accent hierover duidelijk op mooie erotiek ligt? Past die prijs wel bij de site? En heb ik het eigenlijk wel goed geïnterpreteerd, of is mijn fantasie weer eens op hol geslagen? Aldus overpeinzend, druk ik op de reply-knop van mijn mailprogramma.Ik moet kiezen, maar waaruit moet ik precies kiezen,vraag ik het Eroplaza-team.

3) Het antwoord laat even op zich wachten. Het blijkt de bedoeling te zijn dat ik nog even in spanning word gelaten. En ík niet alleen, nee alle Eroplaza-bezoekers mogen gissen en speculeren, wegdromen en meedromen, zich in gedachte identificeren met de prijswinnaar. Of met de juffrouw van de prijsuitreiking. Prikkeling van de geest, nietwaar? En nog leuker wordt het als men zijn speculaties op papier zet. En Eduard himself, mag daarbij ook meedoen. Jeetje, dat is geil: je eigen prijs bij elkaar fantaseren. Ehh…hoe was dat Engelse spreekwoord ook alweer? Fiction is stranger than truth? Die avond ga ik vroeg naar bed en half slapend, half dromend, half woelend, prikkel ik mijn geest. Het was een mooie droom.

4) Een mailtje van Eroplaza. Op een vrijdagavond moet ik me om 19.00 uur melden op het aangegeven adres, voor de inontvangstneming van de prijs. De locatie is niet zo heel opwindend, maar wel heel praktisch: een motel langs de snelweg in het midden van het land. Ik moet maar doorlopen naar een van de achterste tafeltjes, ten opzichte van de hoofdingang. Dan zal ik het vanzelf wel vinden. Ogenschijnlijk stoer, maar innerlijk bloednerveus, loop ik langs tientallen tafeltjes en omzeil ik behendig de puistige puberende obers en serveersters, totaal niet wetende wat mij te wachten staat. Bij een van de laatste tafels begin ik te vermoeden dat ik op het juiste adres ben. Vier aantrekkelijke, verleidelijk geklede vrouwen zitten aan die tafel en zij kijken alle vier in mijn richting met nieuwsgierige en licht-ondeugende blik. Oeps. Slik.Ik overbrug de laatste meters en stamel stuntelig:”Wachten jullie soms op Eduard?”

Achteloos wordt mij een natuurlijk klinkende wedervraag gesteld, waarop alleen de echte Eduard het juiste antwoord kan geven, omdat het antwoord in het laatste mailtje verstopt zat. Tja, stel je voor dat er drie rijen dik would-be prijswinnaars zich bij de prijzentafel hadden gemeld, zo hadden de dames vooraf slim bedacht. Daar moet je toch niet aan denken? Alhoewel…..maar dat wordt weer een heel ander verhaal.

5) “Ga zitten, Eduard. Wil je ook een lekker wijntje?”, vraagt een van de vier. Zou zij de juryvoorzitster zijn, vraag ik me af. Maar al snel kom ik erachter dat de rollen perfect verdeeld zijn. Omstebeurt neemt een van de vrouwen het woord of beantwoordt een vraag van mij. Het is volstrekt onduidelijk wie hier de touwtjes in handen heeft, maar een ding is in elk geval duidelijk: ik ben het zeker niet. “En hoe heten jullie dan?”, probeer ik voorzichtig. Mijn vraag wordt weggehoond. Eduard, jij kent ons allemaal van naam, maar we gaan lekker niet vertellen wie wie is. Langzaam dringt de situatie tot mij door. Ik zit hier met vier Eroplaza-schrijfsters. Eén van hen zal ongetwijfeld Myrna of Mary zijn. Maar wie? En wie zijn dan die andere drie? Hanneke? Bea? Eirènè? Muriel? Angie? Inge? Auburn? Hester? Amber? Jessica? Kristl? Leida? Manon? Nancy? Nikita? Tania? Wendy?.. .. .. Ohjee. Misschien is zelfs Jannie er wel bij vanavond.Wie is wie? Die vraag zal ik me later op de avond nog vaker afvragen, maar dat weet ik dan nog niet.

6) “Zo Eduard, dus jij vindt erotiek leuker dan sex? Nou, daar zullen we rekening mee houden hoor. We zullen je geest prikkelen totdat je scheel ziet.” En na die woorden gaat het van kwaad tot erger. Tijdens het voorgerecht kan ik het nog wel redelijk droog houden, maar gedurende het hoofdgerecht worden de verbale en visuele provocaties allengs verder opgevoerd. Geen van de vier vrouwen wil voor elkaar onderdoen en heel effectief word ik collectief compleet uitgedaagd en gek gemaakt van verlangen. Ik dacht dat ik wel wist wat hitsig was,maar dit slaat alle records. De tafelschikking verandert doorlopend en aan de lopende band voel ik hoe al die geestige en zinnenprikkelende zinnen subtiel worden begeleid door niet minder subtiele aanrakingen. Ik geniet met volle teugen, maar ook de dames hebben zichtbaar de grootste lol. Tja…zelf gek worden van je eigen gekmakingen, dat verschijnsel is mij niet geheel onbekend.

7) Als de ober met roodaangelopen hoofd de borden komt wegruimen en informeert of er nog behoefte is aan een nagerecht, zie ik enkele gezichten mysterieus glimlachen. Zodra de ober wegbeent hoor ik: “ja Eduard, wat zou je nou het liefste als toetje willen?” Mijn gezicht spreekt boekdelen, maar ik zeg het lekker niet. En stiekem denk ik bij mezelf: ik zou niet eens kunnen kiezen tussen deze vier goddelijke vamps. Dan ligt er opeens een sleutel op mijn bord. Aan het sleutelbos zit een houten plankje met een getal erop. “Eduard, je ziet er wel erg verhit en bezweet uit. Wij vinden dat jij maar eens hoognodig een douche moet nemen. Hier is je sleutel. Je zult het vast wel kunnen vinden. Als je klaar bent, dan ga je netjes op bed liggen en wacht je af wat er verder gebeurt. Oh ja…en onder je kussen ligt een blinddoek. Die moet je per se opdoen. En onthoud een ding: Zodra die blinddoek afvalt, is het feestje over. En terwijl jij onder de douche staat, gaan wij hier met zijn viertjes onderling een kleine verloting houden, wie jou zo meteen gezelschap gaat houden. De ober zal het vast wel begrijpen als wij maar drie nagerechten bij hem bestellen.”

8) Fris gewassen, fris ruikend afwachtend op het lot, dat valt niet mee. Naakt boven de lakens liggend, haal ik één voor één de vier gezichten voor mijn oog en vraag mij af wie het zal worden. De minuten tikken langzaam weg. Het zal toch niet dat ze straks alle vier…..Pfff. En het zal toch niet dat straks helemaal niemand…..Au! Maar dan hoor ik de kamerdeur opengaan en voel met al mijn vezels dat een gestalte mijn bed nadert. Ik voel warme adem tegen mijn borstkas. Ik voel twee handen die mijn benen strelen.Ik voel vochtige vrouwenlippen tegen mijn mond blazen. Ik voel hoe een hete tong zacht en teder met mijn tong speelt. Ik voel prachtige borsten tegen mijn buik prikken en ik voel hoe haar tepels verstijven. Ik voel hoe slanke lange vrouwenvingers plagend langzaam naar mijn kruis afglijden en mijn hardheid nieuwsgierig speels inspecteren. Ik voel…ik voel..ik voel van alles. Maar ik zie niets. Wie is het? Ik ga op in een droom. Ik ben in extase. Ik denk te horen dat de deur zachtjes open gaat, maar dat is vast verbeelding. Ik voel hoe zij van me afstapt en even later weer op mij klimt. Ik voel..ik voel…het is goddelijk en eindeloos. Het valt met geen pen te beschrijven wat ik allemaal voel, en dat doe ik dan ook maar niet. Behalve het einde van deze scene. Opeens is ze weg. Terwijl ik de deur hoor opengaan en weer dichtgaan klinken nog net de woorden: “snel aankleden en weer benedenkomen.”

9) En daar zitten ze dan weer met zijn vieren aan tafel. Met vijf kopjes koffie.”We hebben ook vast voor jou besteld. Je wilt toch zeker wel een kopje koffie na je toetje?” “Wie is het?”, denk ik terwijl ik de tafel rondkijk, en ik heb geen flauwe notie.”Wie is het?”, stamel ik zachtjes, maar nog voordat mijn zin is uitgesproken weet ik dat zij het me niet zullen vertellen. Ik probeer het te raden door te kijken wie zijn gezicht niet inde plooi kan houden, maar deze vrouwen zijn veels te geraffineerd daarvoor.

10) Na het eten gaan we nog verder. Naar een kroeg met goede muziek en ruime dansvloer. Eén voor één dansen de magnificent four erotisch om mij heen en tegen mij aan. Fluisteren hitsige zinnetjes in mijn oor. “Zeg, Eduard, wat vind jij van de stelling dat een vrouwenlijf het allerbegeerlijkst is als je het nog nooit gevoeld hebt?” En als ik dat beaam, zegt ze met omfloerste stem: “Vind je mij begeerlijk? Zou je mij naakt willen zien en voelen?” En als ik dat beaam, zegt ze: “Maar misschien heb je dat net al gedaan? Misschien was ik wel je toetje? En in dat geval vind je mij nu dus minder begeerlijk dan dat je mij zou vinden als ik nog niet bij jou in een bed heb gelegen?” Tja, ze heeft me helemaal beet. Ik kan even niets verzinnen. Zij wel. Met een spottende grijns op haar lippen: “Dus als ik het goed begrijp weet jij zelf niet eens hoe begeerlijk je mij vindt? Je bent een gekke man, Eduard. “En dan herhaalt een soortgelijk tafereel zich nog drie keer met de andere drie vrouwen.

11) Als ik later die nacht naar huis rijd, bedenk ik me pas dat ik nog minder weet dan ik dacht te weten. Misschien waren ze wel alle vier aanwezig tijdens mijn nagerecht. Misschien heb ik ze wel alle vier gevoeld. Misschien twee. Maar misschien ook wel geen van de vier. Hebben ze alsnog een niet-meeëtende callgirl besteld. Of wie weet…heel misschien heeft mijn vriendinnetje wel naar Eroplaza gemaild en maakte zij deel uit van het complot, om vol overgave de rol van nagerecht te spelen.Geloof me maar, daar kun je gek van worden, van zulke gedachtes. En het erge is dat ik het nooit zal weten. Wie is het? Wie is het? En met die woorden val ik doodop in een diepe slaap.

© Eduard

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  3 comments for “Een kans van 1 op 1 miljoen

  1. 12 februari 2008 at 17:46

    Wel iets dat je fantasie prikkelt… Ging het zo in die begintijd, of….? Nou ja, leuk om te fantaseren dus…

  2. 26 februari 2008 at 21:20

    Wel leuk, maar niet dat je zegt….

  3. 7 augustus 2012 at 14:58

    Na al die tijd… Wat een geweldige pistache, Eduard! Maar ja, hoe gaat dat? Ik kan me nu wel voorstellen dat lezers jouw verhaal met 3 sterren beoordeelden, de CRO in ellendige onzekerheid maar met 1. Toch: ‘Best wel beetje zielig,’ vind ik t.a.v. Cro en redactie.

Geef een reactie