Een magische klik die maar niet vast blijft zitten

Deze rubriek beschrijft erotische belevenissen, dit verhaal is echter veel meer dan dat alleen. Er is iets dat verder gaat dan de heftigste belevenissen op seksgebied. Het leren kennen van de liefde van je leven. Wat ze met je gevoel doet, hoe het je zijn voor eeuwig beïnvloedt, doordrenkt van verlangen, hunkering en passie maar verbinding lijkt welhaast onbereikbaar……

En toch ondanks dat het pijn doet ben ik gelukkig, gelukkig omdat ik weet dat ik een gevoel heb voor iemand dat voor weinigen is weggelegd en ook, ik weet het is wederzijds. Ik ben ongelukkig met het feit dat jij en ik niet in staat zijn geweest om ondanks herhaalde kansen onze levens te verbinden, was het angst, is het “bad timing”? Nog altijd ben ik ervan overtuigd dat het ooit gebeuren gaat, al kan het nog heel lang duren.

Het moet nu ongeveer 5 jaar geleden zijn, die dag veranderde mijn leven voor eeuwig en altijd. Ik ben er niet trots op maar ik schaam me er ook niet voor. Het was echt en dat is het nog altijd.

Vele jaren huwelijk had ik er reeds op zitten, een huwelijk waarin ik nooit gelukkig ben geweest omdat ik niet in staat ben mezelf te zijn en blijven in combinatie met mijn partner. Toch, we hadden twee kinderen en ogenschijnlijk alles wat je nodig hebt om happy te zijn. Maar ik voelde me eenzaam, alleen en niet gewaardeerd om wat en wie ik ben. Eenzaam samen op de bank, in bed maar ook op vakantie. De koek was op. Als ik er nu achteraf over nadenk dan, zonder haar te willen kwetsen denk ik dat ik een koekje uit de schaal genomen heb dat ik eigenlijk niet lust maar dat je uit beleefdheid voor de gastheer/vrouw netjes op eet. Ik wilde niet meer voor haar zorgen, ik wilde niet langer haar redder zijn en spelen.

Na een drukke werkdag zag ik er enorm tegen op om weer naar huis te gaan, geconfronteerd te worden met leegte in een relatie.

Ik had duidelijk behoefte aan ontspanning en spanning, in mijn auto dwaalde ik af en voor ik het wist reed ik Den Bosch binnen. Hoe ik er gekomen ben weet ik nu nog niet, maar van een kennis had ik ooit over het fenomeen massagesalons gehoord en daar stond ik. Ik drukte vertwijfeld op de bel, een dame opende de deur. Na de gebruikelijke plichtplegingen, “Ah, is het de eerste keer voor u” (waarschijnlijk geloofde ze er geen snars van), werd mij verteld dat ik op de menukaart kon kijken wat er allemaal mogelijk was. Toch wel verlegen vertelde ik dat ik een “body to body massage” wilde van een half uur.

“Nou wacht u even dan zal ik de dames roepen”, één voor één kwamen de dames binnen en stelden zich voor en verdwenen, toen kwam jij. Mijn god die ogen en wat een uitstraling, je noemde jezelf M.

Mijn keuze was bepaald en tegelijkertijd had ik al spijt van mijn beslissing; een massage van (maar) een half uur te nemen.

Samen vertrokken we naar een kamer, ingericht in een zwoele sfeer.

Je was zo spontaan, natuurlijk, vertelde mij dat ik me kon uitkleden en wees mij de douche in de hoek van de kamer. Ik voelde me verlegen worden, je was zo mooi, jong en je koppie straalde onder je blonde vlechten. Ik kon mijn ogen niet van je afhouden.

In een roes droogde ik me af en ging op je uitnodiging in om op mijn buik plaats te nemen op de massagetafel. Ook jij was naakt, een mooi lichaam, strak en prachtige borsten. Je smeerde massage-olie op mijn rug benen en billen, een trilling van genot schoot door mijn lijf. We begonnen met elkaar te praten en al heel snel ging het gesprek niet meer over koetjes en kalfjes. Het was alsof we elkaar aan het ontdekken waren. Je had een mooie stem en onderwijl deden je handen hun werk. Je klom op de tafel en eerst voorzichtig en toen met heel je lijf gaf je mijn achterkant een verrukkelijke massage. We praten maar door en op enig moment vroeg je mij om op mijn rug te gaan liggen. Je keek me aan en ik keek naar jou, ik was verkocht dat was duidelijk, maar wat ik zag, een blik in jouw ogen, ik kon het niet geloven. Je maakt je wat wijs man, nee dit was echt. Je smeerde me weer in en je klom zonder gemasseerd te hebben weer op de tafel, je zei niet al te veel meer en keek me aan. Ik huiverde van genot maar ging door met mijn verhaal. Je body schoof zacht en sensueel over mijn lijf, mijn hand beroerde voorzichtig je billen. Fysiek contact door de klant met de masseuses was verboden had ik gelezen, maar toch het ging vanzelf. Je blik veranderde, je werd niet boos, je leek te reageren op mijn aanraking. Je richtte je op en nam mijn harde pik in je hand, ons gesprek ging verder maar er was iets veranderd, die blik waarvan ik dacht te zien dat hij geil was hield me vast, iets enorm warms straalde op mij neer. Mijn hand beroerde je borsten, je tepels werden hard, je keek ernaar. Nog altijd beroerde je hand mijn stijve pik, je boog je hoofd naar voren en kuste mijn lippen, mijn hand beroerde vluchtig je schaamlippen. Ik kon ondanks de vluchtige aanraking voelen dat je kutje erg nat was. Je huiverde maar klom van de tafel, het half uur was bijna om. Je hield mijn pik vast, mijn hand gleed langs de buitenkant van je been. Ik voelde een trilling door je heen gaan toen mijn hand via de binnenkant van je benen je klitje beroerde. Je beet op je lip en keek me aan en ik voelde je tong over mijn borst gaan. Je kuste me, ik voelde vluchtig je tong, mijn pik in je hand explodeerde en het zaad vloog in het rond waarna het op mijn buik en borst neer kwam.

Je ogen verrieden een soort van spijt, time was up. Terwijl ik opstond en naar de douche liep pakte je me vast bij mijn schouder en zei je dat je met me mee ging onder de douche maar dat ik hierover niks mocht zeggen. Sensueel zeepte we elkaar in en hielden elkaar vast. Toen was het voorbij en stond ik bij de kassa aan de deur en betaalde mijn schuld. Je liet me uit, onze blikken kruisten elkaar nogmaals, het was alsof een bliksemschicht ervoor zorgde dat jij in mijn geheugen werd gebrand.

Ontspannen en vol verbazing ben ik de stad ingegaan, je had me verteld waar je wel eens uitging en daar heb ik de hele avond en een deel van de nacht gezeten, hopend dat je zou komen.

Maanden gingen voorbij, heel vaak dacht ik aan je, niet aan de seksuele bevrediging maar aan jou. Ik wilde je zien, ik wilde je horen, ik wilde met je lachen, ik wilde je leren kennen al had ik het gevoel dat we elkaar al kenden. Je verschijning in de ruimte was voldoende geweest. Mijn hart is voor eeuwig aan jou verbonden.

Maanden later, 28 november, reed ik weer in Den Bosch, en zoals zo vaak dacht ik aan jou. Je mooie ogen, je lach, je mooie stem, je kracht, je uitstraling, je ongecompliceerde eerlijkheid. Maanden lang was ik al verliefd zonder dat ik mezelf durfde toe te staan dat het zo was.

Ik moest je zien, ik wilde weten of ik niet gek aan het worden was. Ik besloot om terug te gaan, als je er niet zou zijn dan zou ik omkeren. “Man je maakt je wat wijs, ze is echt niet onder de indruk van jou”.

Aangekomen op de locatie liep ik naar de voordeur, ik hoopte zo dat je er was. De eventuele lichamelijk bevrediging kon me geen zak schelen, als je aan de kassa bij de supermarkt had gezeten was ik boodschappen bij je gaan halen en had ik pakje voor pakje naar de kassa gebracht om zo lang mogelijk bij je in de buurt te kunnen zijn. Onzeker en gespannen ging ik naar binnen, durfde ik wel, wat zou ik zeggen? De aanwezige dames kwamen een voor een binnen.

Geen M.

En toen kwam jij, als laatste. Je vlechten waren verdwenen, je haar was nog altijd blond maar een heel stuk korter. Ik zag je ogen en ……….ja ik heb niet lopen fantaseren, jij maakt alles in mij los.

Ik besloot zo lang als mogelijk bij je te blijven. Samen gingen we de “natte” ruimte in. Je keek me aan, ik kleedde me uit en samen stapten we onder de douche. Je herkende mij ook, ik voelde het en je zei het. Later vertelde je mij dat je op het punt had gestaan om naar huis te gaan en dat je helemaal geen zin meer had, maar ook zei je dat die gevoelens op slag verdwenen waren.

Ik vertelde je dat ik je in de zomer al eens had “ontmoet”. Ondertussen streelden we elkaar en vonden onze lippen elkaar. Alle wetten van de salon verdwenen. Het zoet van je mond drong door tot in elke vezel van mijn lichaam. De diverse vormen van massage hadden niks met het pand te maken waarin we ons bevonden. Het was emotioneel de meest erotische belevenis in mijn leven, veel meer dan seks. We spraken met elkaar over van alles en nog wat, “het” deden we niet maar het had zo kunnen gebeuren. Het was duidelijk, dat ondanks het verlangen, het niet nu moest gebeuren. Instinctief voelden we dat we er de tijd voor hadden. Niet nu. Je vertelde me dat M. je “job-naam” was, je echte naam was S. Ik vond je een spetter, en dat ben je ook. Voor mij de enige echte vrouw op deze wereld. Een spetter in alle opzichten.

Onzeker gaf je mij je telefoonnummer en ik moest je maar bellen als ik wilde.

Door onze gesprekken wist ik dat je op zaterdag 29 november naar een feest ging. Het toeval wilde dat ik naar een personeelsfeest moest, als manager ontkom je niet aan dit soort plichtplegingen, locatie Vught.

Zoals altijd moest ik weer alleen. Je telefoonnummer kende ik al uit mijn hoofd, ik wist dat ik je ging bellen. Na braaf anderhalf uur op het feest te zijn gebleven ben ik in mijn auto gestapt en richting Den Bosch gereden. Ik belde je, je nam op en klonk verrast, onzeker en gespannen bij het horen van mijn naam. Je lag al in bed, het feest had je maar zozo gevonden. Ik vroeg je om met me mee te gaan naar een kroegje om samen te kletsen en een borrel te drinken. Je was moe of durfde niet. Nog ruim anderhalf uur hebben we elkaar proberen te ontdekken, sprak over jezelf. Toen we ophingen spraken we af om elkaar later die week in een kroegje te ontmoeten.

Op vleugels heb ik naar die dag toegeleefd, we hadden elkaar een paar keer telefonisch gesproken en mijn verlangen om je weer te zien en te horen was enorm groot.

Het was bijna sinterklaas en ik besloot een kadootje voor je te kopen, ik maakte me niet druk om het feit of je dit wel wilde. Het enige dat voor mij telde was dat ik het wilde.

Gespannen, onzeker maar ook blij liep ik van het parkeerterrein naar de deur van de kroeg. Ik zag je zitten, stralend maar ook ligt nerveus. We gaven elkaar een kus. Het was alsof we elkaar al jaren kenden, we dronken en spraken honderduit. Op enig moment gingen we ergens eten, ik geloof niet dat we zin in eten hadden maar we waren wel hongerig. Ik wilde weten wie jij was en ik vertelde je wie ik was. Je liet me zien wie je was en dat er zich onder die warme en stralende kop een hoop afspeelde. Ook ik liet je in mij kijken, in tegenstelling tot anderen hoefde je het niet er uit te peuteren. Ik vertelde je van alles en nog wat, ik vertrouwde je.

Bij het afscheid kuste ik je innig. Op zaterdagavond hebben we elkaar weer gezien, ik heb je opgehaald en we zijn in een weiland gaan staan en daar hebben we elkaar gekust gestreeld en wederom de oren van de kop geluld. De spanning was gigantisch maar ook de rust. Op zondagavond heb ik bij vrienden verteld dat het gebeurd was met mijn huwelijk, dat ik jou had leren kennen en dat ik zo verliefd was dat ik niet meer kon doen alsof het niet bestond. Iedereen wist al jaren dat mijn huwelijk bestond uit de voorwaarden van mijn vrouw en dat ik helemaal niet meer wilde. Een maand lang hebben we elkaar in het geheim gezien, gekust, gesproken, geluisterd en elkaar gestreeld.

Ondertussen had ik mijn vrouw op die bewuste zondagavond, toen ik terugkwam van mijn vrienden, verteld dat ik een week geleden jou tegen het lijf was gelopen en dat ik verliefd was. Een enorm gevecht ontstond, alles haalde ze uit de kast, ze manipuleerde en gebruikte daarbij ook mijn gevoel voor de kinderen.

Met een hoop familie gingen we met kerstmis en oud&nieuw skiën, nog voor nieuwjaar ben ik teruggegaan de situatie werd onhoudbaar, ik wilde niet meer. Ik wilde bij jou zijn en ze kneep langzaam mijn keel dicht. Jaren frustratie gooide ze eruit maar ik wilde haar speelbal niet zijn, na al die jaren had ik de kracht om het te zeggen. Natuurlijk ook zwak van mij, ik had het moeten doen voor ik je had leren kennen. Op wintersport belde ik je stiekem en op 30 december had ik je weer aan de telefoon. Je was blij me te horen, echter wat je niet wist was dat ik aan de andere kant van je kamerdeur stond. Je opende de deur toen ik je dat vroeg en je was kompleet uit het veld geslagen. We vielen elkaar in de armen. Op 2 januari ben ik thuis weggegaan, de pijn in de ogen van mijn kinderen brak me af tot “ground zero”. Ik heb een drama-jeugd meegemaakt waar de honden geen brood van lusten en daarom was hun pijn en verdriet voor mij zo herkenbaar. Maar ik kon niet meer met hun moeder leven en ook wilde ik alleen nog bij jou zijn. Die nacht heb je een plaatje laten draaien in de kroeg “ik wil met je lachen met je dansen en naast je wakker worden” Uren hebben we liggen vrijen, tegelijk kwamen we klaar. Zo diep en intens. Je gaf duidelijk aan dat ik alles voor je was en dat was wederzijds. Je stopte met je bijbaantje, je kon het niet meer en dat maakte mij blij (hypocriet?). Je zat redelijk in de knoei met jezelf.  

Ik leefde in die tijd twee emoties, nooit was ik zo gelukkig maar ook nooit werd ik zo gemanipuleerd en ging ik door een hel om het verdriet van mijn kinderen.

Uiteindelijk werd mijn schuldgevoel ten opzichte van mijn kinderen zo groot dat ik zwichtte voor de manipulaties en heb ik je enorm pijn gedaan door terug te gaan. Maar weet één ding, lieve S.: uren heb ik zitten huilen omdat ik je zo miste omdat ik zo van je hield, elke ochtend dat ik naar mijn werk reed ben ik omgereden en heb ik gehuild en mezelf voor de kop geslagen. Ik hield van jou en hou van jou, dat zal nooit meer veranderen. Ik lag aan een ketting. Een ketting die gemanipuleerd werd over de rug van mijn kinderen waar ik op dat moment niet tegen opgewassen was.

Op zich vreemd omdat ik een type ben die zich niet laat temmen en die je ook niet vast kunt houden, mijn achilleshiel waren de kids en mijn eigen jeugd. Was ik me daar toen maar van bewust geweest.

Na twee jaar, altijd hebben we telefonisch contact gehouden, spraken we af op een terras. Al die tijd was mijn gevoel hetzelfde, ik parkeerde mijn auto en keek naar rechts. Mijn hart knalde uit elkaar, we gooiden de deuren open en vlogen elkaar in de armen. Jij had een relatie en jullie woonden samen, maar ook voor jou was het alsof onze levens zich weer zonder onderbreking samensmolten. Het werd een fantastische middag. Nog een aantal keren spraken we af en ook vreeën we en hadden weer die zelfde verbinding. Ik vergeet nooit dat je me op die middag toen we elkaar voor het eerst weer zagen mee sleurde naar je auto. Je liet me luisteren naar een liedje van André Hazes; “geef me je angst”. Daarop pakte ik je hand nam je mee naar mijn auto, startte de motor en door de boxen klonk het zelfde nummer.

Je relatie ging niet goed en jullie gingen uit elkaar en tussen ons werd het steeds hechter en plotsklaps raakte jij in de stress. Ik was geopereerd aan mijn neus, Nederland was net uitgeschakeld door een stelletje mazzelende Italianen. Typisch, soms kun je niet verliezen en toch win je niet. Ik wist waar je was en ging je opzoeken in de kroeg. Ik had mijn besluit genomen, ik wilde met je verder nu en voor eeuwig. Dat was wat ik kwam doen in die kroeg, jou dat vertellen maar ik heb het je nooit gezegd. Jij was dronken, verward door wat er allemaal met je relatie gebeurd was, en misschien ook wel bang voor mij. Je lachte om mijn ingepakte neus, kneep erin (de hechtingen sprongen en de gevolgen zijn nog zichtbaar, maar zou dat de reden zijn waarom ik die laserbehandeling nog steeds niet heb laten uitvoeren) en werd boos, boos omdat ik je was op komen zoeken. Je wilde even niks. Dronken en boos stapte je in de taxi en je bent gegaan. Gebroken van verdriet ben ik weggereden. Maanden heb ik aan je gedacht en gehoopt dat het goed met je ging. Ondertussen ben ik gescheiden en heb twee dingen anders gedaan, één ik heb de rotzooi uit mijn jeugd opgeruimd en twee ik heb gekozen voor co-ouderschap zodat de kinderen toch echt een deel van mijn dagelijks leven bleven uitmaken. De scheiding was in redelijk overleg gegaan, mijn ex wilde niet meer. In eerste instantie heb ik zelfs gevochten voor de kinderen maar ondanks dat een scheiding pijn doet wist ik dat dit voor mij goed zou zijn. Na een halfjaar echter begon haar gemanipuleer opnieuw, maar zwichten zal ik nooit meer. We zijn nu ruim anderhalf jaar uit elkaar en nu pas gaat het er redelijk rustig aan toe.

Ondertussen vlak na de scheiding heb ik je gesmst dat ik ging scheiden en dat ik hoopte dat je gelukkig zou zijn. Je belde me op, je was bezig om je droom te vervullen, een jaar reizen in Australië.

Menigmaal smsste jij je avonturen door en ik kon redelijk goed volgen waar je uithing.

Mijn besluit stond vast, als je vliegtuig zou landen dan zou ik op Schiphol staan.

Geen enkel teken echter dat je terug zou komen. Tot je me belde, na onze zoveelste sms story.

Je was in Nederland en je bekende me dat je met een vriendje naar Australië was gegaan en dat jullie nu terug waren. Zijn vader was plotsklaps overleden. Ik was met stomheid geslagen, weer stond er iets in de weg waarom we niet samen konden zijn. Je had geen verklaring voor het feit dat je er niet eerlijk over was geweest. Vele smsjes waren gegaan over wat we eventueel samen zouden gaan beleven en hoeveel we van elkaar hielden. De enige verklaring die je had was dat je bang was om me kwijt te raken, en ik snap dat, want ondanks dat we elkaar niet “hebben”, hebben we gezworen dat we elkaar niet kwijt raken. Ik leerde iemand kennen die enorm lief, leuk, warm en fantastisch is, ik hou van haar, maar het is niet zoals met jou. Dat gevoel gaat nooit weg en het is misschien niet eerlijk maar voor jou zal ik altijd bereikbaar zijn, gewoon omdat je voor mij de liefde van mijn leven bent, houden van jou is a natural thing for me.  

Op enig moment, redelijk snel nadat ik wist dat je een vriendje had, vertelde je me over je twijfels die je had t.a.v. de relatie. Twijfels over de verhoudingen binnen je relatie maar ook vergeleek je je gevoel voor hem met je gevoel voor mij. Niet veel later vertelde je mij dat het uit was. En weer spraken we af, en weer, het wordt saai, ging het vanzelf. Er gebeurde niks maar het was er gewoon. Het kwam weer goed met je vriendje, maar we bleven elkaar bellen. Ik vroeg je om te komen kijken in mijn nieuwe huis, nou ja bouwput. Ik wilde dat je eindelijk kon zien hoe en waar ik leefde. Je kwam kijken, het was een fantastische dag en we gleden in elkaar, we kusten elkaar toen ik je de zolder liet zien. Haast automatisch verstrengelden onze lichamen en geest zich met elkaar, onze tongen draaide om elkaar zoals wij nu al jaren om elkaar heen draaien. Op de slaapkamer aangekomen gleden onze kleren van onze lichamen en al kussend en strelend gleed mijn pik bij je naar binnen. Je stamelde iets over magic, je ogen draaiden zich naar boven en een grommend geluid vulde de kamer. Je was klaar gekomen, je verlangen was zo groot geweest dat het nog geen minuut geduurd had. Met moeite had ik me weten te beheersen, die middag hebben we verder heerlijk vrijend en pratend door gebracht. Toen moest je naar huis.

Vlak voor kerstmis zagen we elkaar weer. We hadden afgesproken in een kroegje, we spraken over de relaties die we beiden hadden. Het was dat wat we schijnbaar aandurven. Je bekende mij dat je naar een kind verlangde en ook dat je dat dus perse wilde krijgen. Je zei ook dat je nu al wist dat je ooit je relatie zou verbreken omdat de koek op zou raken. We liepen in elkaar verstrengeld naar buiten en op het parkeerterrein gaven we elkaar een kus ter afscheid.

Ik wist het, het verlangen was daar maar je kiest de hobbel eg omdat je zelf de rust nog niet aan kunt. We gingen definitief ieder ons eigen pad (zoals het nu schijnbaar lijkt).

Ik was op wintersport, in maart, toen ik je smsje kreeg, je was zwanger en dolblij.

Een diep gevoel maakte zich meester van mij, ik was gelukkig dat je dat had waar je zo naar verlangde. Maar….

Echt voor jou hoop ik dat alles goed zal blijven gaan en dat je gelukkig blijft.

Je laat me nog, zo nu en dan, weten dat je nog altijd van mij houdt en ik laat weten dat ik van jou hou.

Ik denk echter dat we elkaar nooit meer zo zullen zien zoals het de afgelopen jaren is gegaan, ik kan dat ook niet langer.

Ik geloof dat ik, op een andere manier dan met jou, veel van mijn vriendin hou en ook dat wij gelukkig kunnen worden. Ik denk dat jij nog een paar jaar zult blijven zoeken, al zal je aanstaande moederschap je zoektocht voorlopig maskeren.  

Soms is het gemis en het verlangen groot maar één ding weet ik zeker: als je echt, echt van iemand houdt dan laat je haar/hem vrij. Je laat die persoon gewoon haar/zijn pad afgaan. Je hoeft iemand niet te bezitten om van iemand te kunnen houden.

Maar ook soms moet je beseffen dat te veel kansen zonder resultaat gaan lijken op een spel, ik wil geen spel meer.

Ik wil jou!

© Max

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie