Een ontmoeting

“Vrijdag kom ik bij je”, zei Stef tot mijn grote verrassing.

Ik had nog maar een paar dagen om mijn huis wat op te knappen. Nog maar even om er aan te wennen dat er een man kwam. In het altijd open staande nachtkastlaatje lagen mijn duobals en knijpers uitnodigend te lonken, maar ik besloot niets aan het huis te doen, dus ook geen speelkwartier te houden. Ik liet mijn vingers nog even glijden over het batterijloze flexibele speeltje en kneep eens in de tepel enlarger, “nee jongens, deze week reserveer ik voor iemand anders.” Het zag er toch netjes genoeg uit? En hij kwam toch voor mij en niet voor mijn huis.

De dag van zijn komst wist ik bijna niet meer wat ik moest doen zo onrustig was ik. Toen ik mezelf onder de douche verzorgde wond het me zo op dat ik het liefst had gehad dat hij het deed. Hoe kwam dat? Ik kende hem toch niet?

Ik stond lang voor mij kast te turen, wat moest ik aantrekken? Veel keuze had ik niet en het werd dan ook gewoon mijn lange rok en het vestje met de rits.

Wat voor ondergoed zou ik aandoen? Die bh waar hij zo aan de bovenkant mijn appeltjes uit kon wippen? Dan bleven ze wel lekker opgeduwd… zou ik die doen?

Ik was een uur van tevoren klaar en ging nog even lekker in bed liggen om fit te zijn als hij kwam. Het nachtkastlaatje lonkte de hele tijd. “Kalm, kalm” praatte ik de hele tijd op mezelf in. Van slapen kwam niets zo onrustig was ik. Doorgaans ben ik altijd heel nuchter en nu, wat was dat voor gevoel, ik wist het wel, hij dacht net zo aan mij als ik aan hem. Dat kon niet anders. Van buiten drong een motorgeluidje tot me door. Greins? Nee toch! Greins kwam al anderhalf jaar niet meer maar iedere keer als ik een motor hoorde verlangde ik er weer naar.

Even later een klop op mijn deur.

En daar stond hij, een boom van een kerel. Ik keek letterlijk tegen hem op en voelde me verschrikkelijk klein, de afgelopen jaren was ik zelfs 2 centimeter gekrompen in verband met pijn, hij was vast wel 40 centimeter groter dan ik.

Ik rilde bijna van spanning die hij teweeg bracht.

Het lukte me niet zo lang omhoog te kijken en we liepen naar de kamer waar ik op de hoge kruk bij het aanrecht ging zitten.

Ik vond zijn korte haren mooi. Gelukkig was hij ook niet perfect qua figuur. Hij keek de kamer rond alsof hij alles in zich opnam; toen hij al kijkend mij trof bekeek hij mij net zo als het schilderij van Dali. Het kwam me voor dat hij de rits van mijn vestje al openmaakte.

Alleen zou hij zo dom zijn geweest dat van de onderkant af te doen zodat hij alsnog niet open kon. Mannen hebben geen idee van vrouwenkleren, dat zag ik zo wel aan hem. Hij had iets krachtigs wat me beangstigde, zijn ogen waren dwingend zoals hij me openlijk bleef aankijken. Ik moest op mijn hoede blijven.

Hij legde iets op het aanrecht, ik vond het griezelig, hij stond recht voor me waardoor ik het niet kon zien. Straks was het een mes, touw, of een revolver.

Maar het werd me pas echt te benauwd toen hij zijn hand rond mijn hals legde en met de andere mijn kin omvatte. Er schoot van alles door me heen, doodeng vond ik het. Maar in plaats van dat er iets engs gebeurde duwde hij mijn gezicht zacht achterover, wetende dat mijn nek dat niet goed kan, en toen gaf hij me een goddelijke kus. Ik dacht dat ik smolt, en toen hij me van de kruk trok en tegen zich aandrukte werd dat nog erger. Ik was een klein meisje, meisje Appeltje. Die eindelijk in iemands armen durfde te kruipen. Was dit de man die ik dacht te kunnen overheersen?

Zo vaak was ik altijd de baas geweest, had ik altijd bepaald wat er gebeurde, had ik mannen getroost en geleid. En nu, nu trof ik iemand die mij vertroetelde. Ik verloor de controle, ik had helemaal niets meer te willen, hij wilde, en ik wilde wat hij wilde, het zou vast heel goed voor me zijn. Goddank rook hij niet naar aftershave.

Opeens stond hij achter me. En daar kon ik helemaal niet tegen, voelde me open, hij kon overal bij, en ik kon me dan niet tegen hem aandrukken om mijn lichaamsdelen te beschermen. Maar toen hij zich van achteren tegen me aandrukte kon ik niets anders dan tegendruk geven, voelen hoe hij was. Zachtjes hapte ik naar adem om hem niet te laten merken dat ik er erg opgewonden van raakte, maar een goed man zou het herkend hebben, volgens mij straalde ik volkomen met bloedrode wangen. Ik legde mijn hoofd iets naar achteren tegen hem aan waardoor mijn appeltjes wat verder naar voren pronkten. Smachtend naar aanraking. En ja, hij voelde het. Hij speelde langs de rand van de rits. Ik moest al grinniken bij de gedachten dat hij hem straks van onderen af aan los wilde maken.

Ik wilde alles in 1 keer, ik had niets meer onder controle, zijn warme handen brachten me totaal over het kookpunt heen. Tot mijn verbazing trok hij toch de rits van boven naar beneden. Meteen had ik respect voor hem. Hij keek over mijn schouder naar de volle rondingen die zich in bh voor hem toonden. Hij legde er zacht zijn handen onder.

Het golfde door mijn onderbuik. En toen deed hij precies wat ik hoopte, hij wipte mijn appeltjes zo uit de bh. Bloot stond ik daar, appeltjesbloot, met vuurrode wangen, een droge mond. Ik wilde alles, maar was er bang voor, alles zou ook de betovering van nu verbreken. Me dat realiserend drong het ook tot me door dat ik al heel lang stond en dat dat niet meer ging. Hij leidde me naar het bed. Ik was verrast hoe ik me een klein meisje voelde die naar bed gebracht werd, net als vroeger toen ik er van droomde naar bed gebracht te worden en dan geknuffeld. Maar nu wilde ik meer dan geknuffeld worden, nu wilde ik troost in mijn hele lichaam. Hij trok het vestje van mijn schouders en ik voelde mijn appeltjes helemaal bloot opgeduwd in de bh, weerloos naakt.

Hoe kwam het dat ik iemand trof aan wie ik me durfde over te geven, iemand die mijn touwtjes afnam en ik liet het toe. Ik genoot van het in bed helpen, en hoe hij netjes mijn rok uittrok. Hij bleef even naar de appeltjes kijken en gleed met zijn ogen toen al snel naar mijn slipje. Ik moest enige schaamte overwinnen om zo bekeken te worden.

Hij ging naast me op de grond zitten en ik genoot van zijn strelingen over mijn buik. Maar hij maakte me dol toen hij mijn appeltjes vol in zijn hand nam. “Ik dacht dat je kleine theezakjes had” grinnikte hij, “dat zei je steeds.” Zijn handen pasten er maar krap aan omheen en hij kneedde goddelijk. Ik voelde me duizelig. Hij zat eerst nog niet aan mijn tepels gelukkig, die doen snel pijn, maar hij leek het te snappen. Eindelijk een man die niet meteen naar de tepels grijpt en dan denkt dat het klaar is. Ik geloof niet dat ik ooit genoeg krijg van borstmassage maar hij wel. Zijn handen gleden heel tergend langzaam naar beneden. Daar wreef hij heerlijk rondjes over mijn onderbuik en kwam dan soms onverwacht iets lager. Ik dacht dat ik ieder moment op tilt zou slaan. En hij bleef me maar plagen waardoor ik golfjes vocht naar buiten voelde komen. Doorgaans ben ik niet zo nat, dan moet het vocht “opgehaald” worden. Ik schaamde me ervoor, hij kon het vast zien glanzen. Misschien vond hij het wel vies, net zoals Greins er niets van moest hebben.

In mum van tijd had hij mijn slipje uitgetrokken. Hij kreunde zachtjes: “Heerlijk, wat zien die kale schaamlipjes er mooi uit.”

Ik kreeg een nog grotere kleur. Zou hij dat menen? Ik had minnaars gehad die dat maar niets vonden, niet dat ze me er van weerhouden hadden het altijd zo te houden. Zelf vond ik het een lekkerder gevoel, meer contact bij streling. Hij legde zijn hand er vlak op en ik wou dat hij iets deed maar hij deed niets. Keek me recht in mijn ogen en ik zocht naar een heldere blik alsof ik dronken was en kon die dan ook niet vinden.

“Hmmmm, wat ben je nat, meisje, wat een lust,” zei hij teder en begon langzaam te strelen met beide handen. Op dat moment wilde ik eigenlijk van geilheid alleen maar huilen en hem diep in me voelen.

“Ontspan je maar, geniet maar van wat er komt.” Zijn stem maakte me al kalm, maar zijn woorden versterkten dat nog meer. Dus dat was het, iemand die de controle over je gevoelens heeft, “ontspan maar” tegen je zegt en je ontspant. Zo zou hij dus van alles kunnen zeggen en ik zou het doen. zou dat zo zijn?

Ik wilde hem weren toen hij me wilde likken maar ik had niet de macht hem tegen te houden, hij ging gewoon zijn gang. Hij zoog aan het klitje en op datzelfde moment gleed hij voorzichtig met een vinger bij me naar binnen. Ik dacht dat ik doodging van geilheid toen hij ook nog eens helemaal diep naar binnenging.

Stoot dieper, harder feller, stoot, stoot door, schoot alsmaar door mijn hoofd. Van zijn mond voelde ik al niets meer zo was ik gefixeerd op de baarmoedermond. Toen bedacht ik me opeens dat klaarkomen nooit op kon wegen tegen dit geile gevoel.

Heel onverwacht hield hij op, “Jee, wat een zuigkracht heb je daarbinnen.”

Ik dacht eraan hoe dat zou zijn als ik klaar gekomen zou zijn, dan had hij zijn vinger er natuurlijk helemaal niet uitgekregen.

Hij stond op en kleedde zich langzaam uit.

Ik kon bijna niet kijken van verlangen. Wat een mooie fallus kwam daar tevoorschijn, helemaal rechtopstaand, geen kronkel erin, en niet half hangend, nee, fier rechtop. Die wilde ik erin. Helemaal. Nu zou hij het gaan doen. Eindelijk. Automatisch spreidden mijn benen zich iets. Maar hij liep naar de kamer naar het aanrecht, en kwam terug met het pakje wat hij daar had neergelegd. Zijn fallus danste lichtjes bij iedere stap die hij zette. Wat was het lang geleden dat ik een stijve fallus gezien had, minstens 2 jaar en dan was dat een kunstmatig stijve.

Hij ging wijdbeens op mijn onderlichaam zitten zonder er op te drukken, en gaf me het pakje, “Voor jou”.

Ik voelde zijn fallus tegen mijn vulva kloppen. Met trillende handen maakte ik het pakje open. Het lukte niet goed omdat ik zo opgewonden was in mijn lichaam. En ondertussen trok hij mijn lipjes van elkaar en wreef met zijn fallus over mijn klitje, ik voelde zijn hitte en ons vocht vermengde zich. Ik bewoog mee op zijn ritme en vergat het pakje. Hij plaagde bij de ingang, ik drukte mijn bekken nog verder op maar hij ging er niet in. Langzaam stond hij weer op en ging naast me zitten. “Maak het pakje maar verder open.” Ik voelde een teleurstelling dat hij niet verder ging, en tegelijkertijd opluchting.

Ik nam het pakje weer in handen. Iets engs? Nee, ik had inmiddels zoveel vertrouwen dat ik niet meer bang was voor iets engs, wel voor de seksuele explosie. Zou ik mezelf nog wel in de hand hebben?

Hij keek me glimlachend aan. Waarom had hij alles zo onder controle, waarom nam hij me niet direct, langzaam, diep en heftig?

Misschien zat er een dildo in het pakje, bedacht ik me, als het dan tenminste maar een flexibele is zonder batterijen, maar die had ik al, dus dat hoefde eigenlijk niet. Of het moest een andere zijn dan die ik had, de mijne had bobbeltjes en die bleef wel eens vastzitten.

Het bleken tepelzuigers te zijn. Hoe wist hij dat? En dan nog wel deze. Die ik had pasten niet, hoewel het de grootste maat was, ik gebruikte ze nu alleen nog maar om op mijn klitje te zetten. Deze die hij me gaf hadden brede zuignapjes zoals je wel ziet bij dingen die je op een gladde oppervlak kunt drukken. Hier zouden mijn tepels wel helemaal in kunnen. Ik grinnikte wel enigszins verlegen. Hoe had hij dat geweten? Ik had het er nooit over gehad. Ik trok zijn gezicht naar me toe, “Dank je wel, lieve Stef, hoe wist je dat ik dit wilde hebben?”

Als antwoord zoende hij me, zoende hij goddelijk en gleed met zijn lippen over mijn hals naar mijn tepels. “Nu moet ik ze nog uitproberen” zei hij en pakte ze van me af en zette ze allebei op mijn tepels terwijl hij de appeltjes in zijn handen hield, ik wist niet hoe ik het had, zo heerlijk was het, temeer omdat het tepelhof erbij betrokken was.

Hij liet me een hele tijd zo genieten en kneedde ondertussen mijn borsten maar ik was al veel te opgewonden om hier genoegen mee te nemen. Ik wou dat hij me nam, dat hij verder ging spelen met de onderkant. Ineens ging hij tussen mijn benen zitten, duwde ze omhoog en ik voelde hoe zijn fallus langzaam maar zeker naar binnendrong. Ik had zelfs geen weerstand, ik wilde geen condoom zoals ik altijd doe. Ik voelde hem helemaal erin glijden terwijl hij mijn benen haast in mijn nek duwde.

Ik was totaal in extase, totaal van de wereld. De betovering was alleen maar groter geworden, ik was weggetoverd uit de wereld van de nuchteren.

© Appeltje

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  1 comment for “Een ontmoeting

  1. 15 januari 2007 at 19:30

    Met veel tederheid en intensiteit geschreven. Jammer, dat sommige zinnen soms wat "tegenwringen" … 2 sterren.

Geef een reactie