Een verrukkelijke aardbei op een likkebaardend lekkere taart (3)

Ilse greep me vast bij mijn schouders en keek me aan met een blik, waarin een mix van wilde hartstocht, lichte paniek en een bijna-niet-begrijpen lag opgesloten. Haar mond half geopend, gaf ze zich rillend over aan een orgasme dat ik tot dan toe in die heftigheid nooit heb mogen aanschouwen bij een vrouw. “Oh, wat…”, stootte ze uit en gooide zich met een ongecontroleerde beweging voorover, recht in mijn armen. Wanhopig klampte Ilse zich aan me vast. Haar rillingen en schokken raasden zo heftig door haar lijf, en daardoor ook in mij, dat de glazen, de aardbeienbowl en de champagnefles in de koeler op de tafel meetrilden. Alsof geesten uit een andere wereld luid uiting gaven aan deze eerste apotheose van haar intense opwinding. Ze hief haar gezicht op naar het mijne. Ik hield haar gezicht tussen mijn handen en zag in haar ogen hoe haar orgasme voortdurend haar gezichtsexpressie deed veranderen. Het leek haar in golven te overspoelen. Paniek, lust, razernij: het spatte uit haar ogen. Ik kuste haar, ik kon niet anders. Haar tong drong wild in mijn mond, het volgende moment blies ze haar opwinding in mijn mond en kreunde ze: “Meer, ohhhh, meer…” Hoe lang had deze allesoverheersende ontlading geduurd? Twee, drie minuten, langer nog? Ik was het besef van tijd volledig kwijt, maar op het moment dat ik me zorgen ging maken, verslapte haar greep op mijn armen en zakte Ilse tegen mijn borst. Ik streelde haar haren, haar rug en liet haar tegen me aanleunen. De zachte kreuntjes uit haar mond voelde ik tot diep binnenin mijn borst. Ik werd mij plotseling weer bewust van de omgeving, waarin we ons bevonden: middenin het café-restaurant van het hotel en keek om me heen of iemand getuige was geweest van deze uitbarsting van verrukking. Nee, gelukkig niemand. Ik kon me volledig op Ilse concentreren. Slap hing ze in mijn armen. Ik bleef haar strelen, drukte kusjes op haar blonde hoofd. Langzaam kwam ze overeind. Ik keek in haar ogen en verdronk bijna in haar twee liefdesmeren-na-een-storm.

“Wat… wat gebeurde er met me,” vroeg ze me met oprechte verbazing.

“Dit was niet zomaar een orgasme Ilse, dit was een symfonie en een orkaan tegelijk. Hoe voel je je lieverd,” fluisterde ik haar toe met een mengeling van bewondering en opwinding.

Haar gezicht sprak boekdelen, maar met een schok leek Ilse zich iets te realiseren. Haar ogen straalden verwondering uit. “Dit had hij dus voorspeld, hij had gelijk, hij heeft het precies zo…”

Ik begreep natuurlijk niet wat ze bedoelde en wilde het haar vragen, maar werd van mijn vraag afgeleid door het gebaar dat Ilse maakte. Ze keek naar haar schoot en trok met een schielijke beweging haar rokje zover mogelijk over haar benen. Even dacht ik te kunnen zien…., maar nee, dat kon niet, dat moest zinsbegoocheling zijn. Toch? Of…

Ilse schraapte haar keel, waardoor ik mijn blik van haar schoot naar haar ogen verplaatste. “Ja, je hebt het goed gezien John,” zei ze. Ilse had ook mijn verwondering gemerkt. Dus wat ik had gezien was waar. Ondanks haar ongelooflijke orgasme stond haar pik nog onvermoeid overeind, terwijl ik toch op de planken vloer onder haar schoot een plasje sperma dacht te kunnen zien. En wat bedoelde ze met: “Hij had het voorspeld, hij had gelijk…”

“Ilse liefje, wil je me nu eens…” begon ik.

Ze knikte zuchtend en onderbrak mijn vraag: “Toen ik 15 jaar was, dus nu vier jaar geleden, nam mijn moeder me mee naar een arts, met wie zij bevriend is. Dokter Gyne. Hij heeft me onderzocht, langdurig, dat vond ik geen pretje, want ik had jaren rondgelopen met mijn probleem. Tenminste, ik vond het een probleem. Wat denk je, je hebt een kutje, maar later begint er ook iets te groeien dat toch duidelijk alles met een mannelijk geslachtsdeel te maken lijkt te hebben. Ik was als jonge meid zo vaak opgewonden en begreep niet waar dat vandaan kwam. Ik wilde ontdekken, maar wist niet goed hoe. En dan die afschuwelijke reacties van de jongens en mannen, die dit bij me ontdekten. Dat heeft m’n wereld op zijn kop gezet.”

Ik knikte, ja, dat moest niet makkelijk zijn voor een meisje, zeker niet op zo’n jeugdige leeftijd. Ilse vervolgde: “Maar Andro was heel lief voor me, hij nam er de tijd v….”

“Andro?” onderbrak ik haar en mijn stem klonk harder dan ik wilde.

“Ja, dokter Gyne, ik mocht hem bij zijn voornaam noemen,” verklaarde Ilse.

Andro Gyne? Werd ik hier gigantisch in de maling genomen? Werd dit opgenomen door verborgen camera’s? Maar toen ik in het onschuldige gezicht van Ilse keek, begreep ik dat ze me naar haar eigen waarheid aan het vertellen was. Ik besloot de kritische vragen achterwege te laten. Ik wilde haar horen vertellen.

“Andr… de dokter heeft me in zijn praktijk dagen achtereen onderzocht, hij raadpleegde medische literatuur, overlegde met Amerikaanse collega’s en had toen de uitslag voor me. Ik weet nog dat hij belde om naar zijn praktijk te komen voor de uitslag. Ik genoot thuis aan tafel van het pastagerecht, dat mijn moeder voor ons had gemaakt. Mijn vader heb ik nooit gekend weet je, dus mijn moeder en ik hebben een heel vertrouwelijke relatie. We zijn gewoon vriendinnen. Als particulier verpleegster heeft ze een heel behoorlijk inkomen en ze heeft het me nooit aan iets laten ontbreken. Ze heeft me de beste opleidingen gegeven, thuis natuurlijk, want ik ben op mijn 12e van school gehaald door haar. Ik was als kind heel schuw geworden, toen ik merkte dat ik anders was dan andere meisjes van mijn leeftijd. Mama heeft dat geweldig opgevangen, hoewel ze nooit vermoedde dat ik met mijn seksualiteit een weg naar buiten wilde. Maar ik kwam wel in een sociaal isolement. Vond ik aan de andere kant niet erg hoor, ik hield me dagelijks bezig met de vraag: ben ik een man, ben ik een vrouw, ben ik mismaakt? Hoewel ik wilde experimenteren, was dat isolement wel veilig…”

En terwijl Ilse me over haar leven vertelde, raakte ik er steeds meer van overtuigd dat zich hier een verhaal, een geschiedenis, een menselijk wonder aan me openbaarde, dat met gemak het wereldnieuws zou halen. Althans, als je het openbaar zou maken. En daar voelde ik niet in het minst de geringste behoefte toe. Langzaam kreeg ik het werkelijke beeld over deze prachtige meid, vrouw, transgender, welke naam moest ik geven aan het supervrouwelijke fenomeen dat me hier aan tafel zat te betoveren, en me met elke zin, die over haar lippen rolde, verliefder en geiler maakte. Ilse vertelde me dat Dokter Gyne door haar moeder was ingeschakeld, nadat Ilse op 15-jarige leeftijd werd geconfronteerd met een vriendje dat haar lichamelijke geheim na wat gevrij en gefrunnik had ontdekt. De onverlaat had haar eerst uitgelachen en was daarna woest geworden. “Je denkt toch zeker niet dat ik met een homo wil vrijen, of een travestiet, of wat bén je verdomme eigenlijk?!!!” had de onwetende puistenkop haar toegeschreeuwd. Dokter Gyne had na zijn onderzoek Ilse in vertrouwen genomen en haar verteld wat de werkelijke toedracht van haar geheim was. Hij bezwoer haar er met niemand over te praten, vertrouwde Ilse me toe. En nadat ze me dat verteld had, sloeg ze haar ogen neer. Ze leek te wachten op mijn reactie.

“Hoe kan hij dat nu in godsnaam van je vragen,” zei ik, “verwachtte hij dan dat je een seksloos bestaan zou gaan leiden? Je geheim moest toch een keer ontdekt worden? En dan kan je toch niet zonder uitleg blijven? Luister schat, mij hoef je niets uit te leggen, ik vind je een prachtige vrouw en ik wil je helemaal ontdekken, zoals je bent.”

Dat was de uitspraak, die ze nodig had. Ilse straalde helemaal. “Ik heb de dokter inderdaad gezegd, dat ik op mijn vijftiende toe was aan een eerste vriendje. En als we zouden vrijen, dan had ik toch iets moeten uitleggen? Dokter Gyne heeft me toen geantwoord dat ik op zekere dag iemand zou ontmoeten, die me niet zou uitlachen. Iemand, die me totaal zou accepteren en me zou ontdekken zoals ik ben. Ik vond dat een vreemd advies. Want aan de ene kant mocht ik niemand van mijn geheim vertellen, maar van de andere kant ging hij er blijkbaar wel van uit, dat ik met mannen zou vrijen. Het teken dat de juiste man zich bij me had aangediend, zo beweerde dokter Gyne, zou bestaan uit een onvergetelijk daverend eerste orgasme. En daarna zouden mijn orgasmes alleen maar heftiger worden. Lieve schat, jij bent die man!”

“Ilse, als je daarvan overtuigd bent, moet je je wel realiseren dat dat zo is dankzij de sukkels, die me voor wilden gaan bij jou. Maar ik vind je heerlijk, ik tintel over mijn hele lijf en ik kan je naar waarheid zeggen, dat een vrouw me nog nooit zo heeft gefascineerd en me zo geil heeft gemaakt als jij doet. Verder vraag ik je niets, maar wil ik alles van jou en met jou ontdekken. Als jij dat wilt…” Mijn antwoord klonk zo beheerst, maar in mijn hoofd daverde een storm. Ilse was overduidelijk bewust in een sociaal isolement gemanoeuvreerd en ik zette vraagtekens achter de rol van haar moeder en achter die van de zogeheten dokter Andro Gyne. Ik besloot het zeker uit te vissen. Later. Ik wilde Ilse ontdekken, de manier waarop zij liefde kon geven, en ontvangen. Ik kneep me in mijn arm, overkwam me dit echt? Het antwoord kwam van het onwaarschijnlijk mooie beeld in mijn blikveld, tegenover me. Ik omhelsde Ilse en streelde haar haren en liet mijn vingers over haar ruggengraat dalen, vanaf haar nek tot haar stuitje, langzaam, en weer terug, door de stof van haar dunne jurkje heen. Ik fluisterde in haar oor: “Schatje, ik wil je ontdekken, millimeter voor millimeter, alles…”

Haar reactie was onbetaalbaar. Ze ging recht zitten en kuste me vol overgave, zo hyper sensueel, dat mijn lichaam heftig reageerde. Ik voelde mijn lul zich verharden en de vlinderkolonies in mijn buik dansten tango’s, samba’s en jives. Ik voelde hoe Ilse op mijn schouder tikte en me los liet. “John,” fluisterde ze, “achter je. “Hm-hm.”

Ik keek achter me en daar stond de ober: “Meneer Hannibal, de post is voor u bezorgd, zal ik het hier wegleggen voor u?” Zonder mijn antwoord af te wachten legde hij een stapeltje enveloppen op tafel. Fluks maakte hij rechtsomkeert. Hij wilde blijkbaar zijn blik niet branden aan de hete vrijage van Ilse en mij. Vroeg zich waarschijnlijk ook af wat zo’n jong ding toch met zo’n oude…

“Ik moet plassen,” hoorde ik Ilse zeggen. Ik keek toe hoe ze haar tas oppakte en die voor haar schoot hield terwijl ze opstond. Ja natuurlijk, ik kon me voorstellen dat ze op weg naar het toilet niemand haar erectie onder haar rokje wilde tonen. Ze kuste me en liep van het tafeltje weg. Haar erectie…, had ik vanmorgen kunnen bedenken dat ik mezelf later op de dag zoiets zou afvragen?

Ik nam een slokje champagne en keek het pakje na, dat bij het verschuiven van mijn glas met een plofje op de planken vloer belandde. Mijn naam stond er met kalligrafische letters op geschreven. Kijk, daar hou ik nu van: iemand die met zorg een brief verstuurde. Ik pakte het pakje op en scheurde het behoedzaam open. Ik zag een klein vierkant doosje en een brief. Hmm… een verzoek van een fabrikant om hun bijgevoegde nieuwste erotische gadget in de publiciteit te brengen. Er stond verder geen omschrijving in de brief, alleen een naam van het product “Move Me Darling”. Toch nieuwsgierig geworden opende ik het doosje: verhip, dit is… dit is een trileitje. Ernaast in het doosje zat een miniscuul rechthoekig apparaatje: een afstandsbediening. Ik kreeg wel vaker een dergelijk verzoek toegestuurd, maar dit kwam op een prachtig moment. In gedachten dankte ik de God van de erotica.

Achter me in de zaal hoorde ik mensen binnenkomen. Ik pakte de rest van de post, stopte die in mijn tas en bekeek het trileitje en de afstandsbediening nog eens goed. Op de bediening stonden de drie mogelijke standen gegraveerd als I, II en III. Ik schakelde I in en onmiddellijk begon het eitje te trillen, zachtjes, alsof er een hyperactieve bij in mijn hand zoemde. Stand II was duidelijker waarneembaar en stand III overtrof de vorige standen duidelijk. Mijn blik viel op het natte plekje onder Ilses stoel. Ik bukte me en liet mijn vinger door de natte plek glijden. Ik richtte me op en proefde voorzichtig: nee, dit is geen sperma, de smaak en geur kwamen me echter duidelijk bekend voor. Een stout plannetje groeide in mijn hoofd.

Ik voelde een warme hand in mijn nek: “Gelukkig, ik ben weer bij je.” Mijn godin van de liefde nam plaats naast me aan tafel. Ik leunde opzij en fluisterde mijn plannetje in haar oor. Een schattige blos kleurde haar wangen en ze fluisterde terug: “Oh, wat geweldig! Ja, dat wil ik wel, als ik me maar kan inhouden!”

© Jonathan Hannibal

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie