Emoties

Ontreddering, dat is misschien de beste omschrijving van het gevoel waaraan ik ten prooi was op het moment dat de benen van mijn meisje uiteenweken om zich te laten binnendringen door iemand die ze koud twee minuten geleden voor het eerst had gezien. Ik had het zelf gewild, om mijn eigen nieuwsgierigheid te bevredigen, maar dat ze er zelf apert zoveel plezier aan zou beleven, zich van mijn aanwezigheid nauwelijks meer bewust, had ik niet ingecalculeerd. Niet gedacht haar ooit tegen een ander te horen kreunen dat ze zó nat was, baby en dat hij maar flink moest doordouwen. Had ze zelf niet bij herhaling categorisch geweigerd aan die perverse fantasie van mij mee te werken, tot harde verwijten aan toe over een verziekte, verwrongen geest? Hoe was dat te rijmen met de ongeremde wijze waarop ze nu schokkend van plezier de lul van dat hondsvot opzoog en opgewonden hijgend haar benen om zijn middel kromde?

Ontreddering, gemixt met donkere onderbuikgevoelens, dat wel, want het spannen van haar spieren onder de venijnig stampende zuiger, de verrukte expressie op haar vertrokken gezicht, de op hol geslagen, zwaaiende tieten en haar stamelende kreetjes, o yeah… fúck me baby…, fúck me…. — alsof dit vreemdgaan een extra accent moest krijgen door ook nog een andere taal te gebruiken — stuwden onhoudbaar een vloedgolf door mijn op knappen staande penis. Het tuitmondje van mijn eikel opende zich bereidwillig en terwijl ik machteloos mijn handen om de leuning van de stoel klemde spoten krachtige stralen stuurloos de ruimte in.

Blinde wellust was hieraan vooraf gegaan. Zelden had ik Vera zo geil meegemaakt als vanavond. Ik lijk wel bezeten, had ze gegiecheld, kan er niks aan doen, ik ben zo geil als de tyfus.

De schaamteloze manier waarop ze tegenover me was gaan zitten, expres zó dat ik haar slipje kon zien, had me wild gemaakt. Als een op hol geslagen paard had ik me op haar geworpen. Neuk me dan tijger, had ze in mijn oor gehijgd, en ook dat had me buiten zinnen gebracht, want zulke woorden komen in haar vocabulaire nauwelijks voor. Als een hongerige teef had ze aan mij gehangen en me uitgedaagd haar broekje niet zomaar uit te trekken, maar aan flarden te scheuren tijger. Woest was de paring geweest, nietsontziend, over de grond rollend, beukend en kletsend en ze had gegild dat ze me godverdomme door haar baarmoeder heen voelde spuiten.

En ze was doorgegaan, ook nadat ik haar helemaal te barsten had geneukt; ook weer haar eigen woorden. Haar lust wat niet gestild, maar bleef haar dwars zitten. Gewoonlijk is ze na een bevredigende copulatie weer het bescheiden, nétte meisje van de domineesdochter. Maar niet nu. Wat haar tot deze razende uitspatting had gebracht die maar voort bleef woekeren was me een raadsel, maar daarmee wilde ik me op dat moment niet bezighouden. De gedachte om deze situatie tot op het bot uit te buiten werd steeds sterker naar mate ze me in de meest schandelijke poses bleef uitdagen om haar nog eens te pakken. Maar zo lang mijn pik nog niet in de vereiste stand was geheven, zou ze zelf het vuur wel blussen door met iets anders in mijn kut te raggen. Waarna ze voor het eerst sinds onze verkering onbeschaamd een masturbatieshow met kaars opvoerde.

De volgende blijken van mijn mannelijkheid wenste ze van achteren te ontvangen, zodat ik flink door kon poken in haar brandende kut. En toen, grimmig als nooit tevoren, spuwde ik het over haar uit: als dit nog niet genoeg is, laat je je maar door een ander naaien! Ze grómde als een beer, zoals altijd vlak voor een vernietigend orgasme, en gilde toen onbesuisd, vlak voor ze krimpend ter aarde stortte: laat maar komen!

Laat maar komen, en daarmee doelde ze wel degelijk op hulptroepen. Zoals ze ten overvloede nog eens bevestigde nadat ik mijn plengoffer had gebracht. Ik lust nog wel zo'n lading, waren haar exacte woorden. Ze was werkelijk niet te stuiten! En zo gebeurde het dus op deze gedenkwaardige avond dat ik toch wel aarzelend — want ja, je weet toch nooit hoe iemand daarop reageert! — de telefoon greep en een kennis belde van wie ik wist dat hij regelmatig de hoeren bezocht bij gebrek aan beter; gescheiden, verslonsd in zijn eentje, maar altijd op zoek naar een mogelijkheid om zijn leuter buiten te hangen. Ik heb hier iemand van wie de jeuk niet wil overgaan, toeterde ik in zijn verbouwereerde oren, maar je moet wel snel zijn, anders kan het overgaan!

Het interesseerde Vera hoegenaamd niet wié haar zou komen uitwonen. Al was het een wildvreemde van de straat, als hij maar een keiharde neukerd tussen zijn poten had die haar uiteen kon rijten. Zo pratend lag ze spiernaakt op de grond te wachten op haar dessert. De obscene taal die ze uitsloeg en de kennelijke wellust waarin ze zwolg deden mijn eigen ros alweer steigeren en zou hij lang zijn weggebleven, dan had ik het klusje zelf weer wel geklaard. Maar hij had zeker laag gevlogen, want hij was er binnen een kwartier

De professionele hoerenloper had weinig uitleg nodig toen hij de smakelijke dis geheel bereid voor zich zag. Twee minuten na binnenkomst zat hij al tot zijn scrotum in haar en zoals gezegd, ging daarbij spontaan mijn spuit af. Vera krijste het uit van plezier onder zijn verbeten stoten en ik verliet uiteindelijk de kamer omdat ik het niet langer aan kon zien…..

© Lex

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Emoties

  1. 8 oktober 2007 at 21:13

    Rauwe seks, dat mag ook, maar wat mij betreft iets te kort door de bocht.

  2. 11 oktober 2007 at 10:43

    rauw .. ruw .. up-tempo en heerlijk herkenbaar. Verzorgd geschreven en makkelijk leesbaar.

  3. 13 oktober 2007 at 22:12

    Vlot geschreven verhaal dat nog net op het randje van het platvloerse ligt. Maar omdat het zo lekker leest is het de auteur vergeven. 2,5*

  4. 18 oktober 2007 at 14:00

    Hier zijn we dus niet blij mee, hoewel de schrijver over een uitstekende taalbeheersing beschikt. Gebruik die ergens anders voor, zou ik zeggen.

Geef een reactie