En daar stonden we dan tegenover elkaar!

Ik heet Veronique, een rondborstige blonde vrouw. Hoewel ik nog jong ben, heb ik toch al een huwelijk achter de rug. Het was trouwen, ruzie zoeken en weer scheiden. Ik kom uit het Noorden van het land, maar woon al vele jaren in de Brussel.

Terug op mezelf aangewezen, wilde ik op een mooie zondag in het voorjaar weer eens terug naar mijn geboortestreek. Daar was ik lang niet meer geweest en ondertussen woonde er ook geen familie meer in de buurt.

Er was in mijn geboortedorp weinig veranderd. Ik had mijn auto geparkeerd voor de mini supermarkt, waar op zondag verder geen auto’s stonden en maakte van daaruit een wandeling langs alle bekende plekjes van vroeger. Dan willen de herinneringen wel terug komen. Toen ik buiten de dorpskern kwam, zag ik in de verte twee bekende boerderijen en vlak bij me stond een groot huis dat vroeger leeg had gestaan; nu was het opgeknapt, er was zelfs een grote serre bij gebouwd en de tuin was schitterend. Wie zou daar wonen?

Ik stond daar te kijken en schrok me rot toen ik opeens een stem hoorde.

“Zo, zo, als dat Veronique niet is…”

Ik draaide me opzij en keek in het stralende gezicht van een leeftijdgenoot; Arnulf. Die mooie, mysterieuze ogen… die wat spottende lach, die hagelwitte tanden… Spontaan omhelsden we elkaar. Dit was een oude bekende waarvan ik precies wist wat hij in zijn broek had zitten. Want voordat ik naar Brussel zou gaan en hij een wereldreis ging maken, hadden we enorm liggen neuken in een oude schuur. Met zijn bijna twintig centimeter lange lul had hij me totaal gek geneukt. Meteen wist ik ook nog wat we hadden afgesproken.

“Als we elkaar later nog eens tegenkomen, dan doen we het over.”

En daar stonden we dan tegenover elkaar! Hij wees op het mooie huis.

“Daar woon ik nu. Kom maar mee.”

Nu bleek, dat Arnulf niet stil had gezeten. In korte tijd had hij een kapitaal verdiend door als tussenpersoon in zakelijke transacties op te treden. Zijn wereldreis had zijn ogen geopend en hij was overal en nergens aan het werk geweest. Nu was hij terug in zijn geboorteplaats, had dit huis gekocht, opgeknapt en concentreerde zich nu op heel andere dingen; hij was kunstenaar geworden, maakte beelden, schilderijen, foto’s en wat al niet meer. Wat ik binnen aan zelfgemaakte kunst zag, was mooi en zelfs indrukwekkend. Zijn atelier was in die grote serre. Hij liet me in zijn portofolio kijken en terwijl hij bladerde vertelde hij zijn belevenissen.

Ik vroeg hem of hij getrouwd was. Hij wuifde mijn vraag weg.

“Ik had in iedere stad, in ieder land, in ieder werelddeel wel een vriendinnetje, maar van trouwen is het nooit gekomen. Zeg… jij ziet er zo fantastisch uit en ik herinner me opeens weer wat wij ooit hebben afgesproken…”

Ik knikte. “Ik ook.” Want geloof me maar, ik had er wel zin in. Het was al weer een poosje geleden dat ik geneukt had en dat was nog niet eens bevredigend geweest ook. Het was een poging van mijn ex en mezelf om weer wat nader tot elkaar te komen. Het had me geen orgasme opgeleverd. Nu dacht ik weer aan al dat lekkers wat Arnulf in zijn broek had zitten. We waren nog geen half uur bij elkaar, ik had nog niet eens koffie of iets anders van hem gekregen, en toch besloten we al om onze belofte van toen na te komen.

We gingen samen de trap op, hij met zijn arm om mijn middel geslagen. Bij iedere stap leken we ons jonger te voelen en het was alsof we terug gingen in de tijd. Op zijn slaapkamer lagen we al meteen op bed. Kleren vlogen in het rond.

“Wat ben je mooi geworden,” hijgde hij. “Je was al zo’n lekkere meid, maar nu…” Hij duwde me op mijn rug en kwam tussen mijn benen liggen. Daar werd ik me wel zo goed gelikt dat ik al na korte tijd gierend klaarkwam.

Toen was het mijn beurt om hem eens te verwennen en daar had ik die enorme paal weer te pakken. Ik liet hem merken dat ik inmiddels wel wat meer ervaring had, sopte op de gigantische eikel, streelde zijn ballen en gleed met een uitgestoken vinger door zijn bilnaad.

Toen werd die enorme paal van een condoom voorzien en kreeg ik het hele geval naar binnen. Wat verrukkelijk, om dat allemaal in je kut te voelen. Hier had ik, toen ik deze morgen in mijn auto was vertrokken, uiteraard helemaal niet op gerekend. Wat had ik dit nodig! Ik voelde hoe nat en glad ik was en ik kwam weer maar eens goed klaar op de wild in en uit schuivende lat. Hij spoot het condoom vol en trok zich terug.

Toen nam hij me mee naar de meest luxe badkamer die ik ooit zag. Het leek wel of we ons in een peperduur hotel of een super de luxe bordeel bevonden. Zittend in het enorme bad waren we al snel weer met elkaar bezig en al gauw moest hij nat en wel terug naar de slaapkamer om een tweede condoom te halen. Op handen en knieën zat ik in dat warme water en hij neukte me fel en vooral diep op z’n hondjes.

Toen. Toen was er koffie…

We zaten naakt in de serre, tussen alle schildersezels en stukken steen en we keken naar de schitterende, vrije tuin. Arnulf had hier zijn eigen paradijs gemaakt, zei hij zelf. Alleen ontbrak het hem nog aan een mooie meid om alles perfect te maken. “Maar die heb ik nu misschien eindelijk gevonden,” zei hij.

Gek, maar je jeugdliefde lijkt belangrijker te zijn dan alles wat je daarna op je weg tegenkomt. Ik was op slag (weer) verliefd en bij hem bleek het precies eender te zijn.

“Blijf hier vannacht,” stelde hij voor. “Of heb je haast?”

Ik had geen haast…

We sliepen samen in dat heerlijke bed en hij was potent genoeg om me een derde beurt te geven.

Op maandag stond ik voor de eerste keer model voor hem. Hij tekende me in zijn atelier. Naakt. Ook fotografeerde hij me en intussen was hij zelf ook naakt. Het liefst werkt hij zonder kleren. Er is niemand die in dat mooie, vrije huis naar binnen kan kijken. Ik moest na de lunch weer weg. Terug naar sleur en werk in Brussel. Maar het volgende weekend was ik er weer.

Op vrijdagavond laat kwam ik aan. We neukten in bed en in bad. Op zaterdag hebben we de foto’s in de slaapkamer gemaakt. Een maand daarna had ik mijn baan opgezet en was Arnulf bij me met een gehuurd busje. Mijn spullen werden ingeladen en het lege huis was voor de volgende huurder. Ik ging terug naar mijn geboorteplaats en daar heb ik nu de liefste man ter wereld, die ook nog eens over de lekkerste lul ter wereld beschikt. Ik heb mijn draai weer helemaal gevonden. Met de mensen uit de omgeving heb ik weinig contact. Niemand zal beseffen dat ik de buurt net zo goed ken als ieder ander. Eropodium leerde ik kennen door Arnulf.

Arnulf leest of schrijft. Maar meestal schildert, fotografeert of tekent hij mij, en ik ben begonnen alles te volgen wat er op de site staat. Nu wil ik er dus zelf eens iets publiceren. Als jullie dat realiseren, zouden we allebei heel blij zijn.

© Veronique

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  7 comments for “En daar stonden we dan tegenover elkaar!

  1. 11 juli 2012 at 13:33

    Leuk verhaal, vlot verteld, met voldoende vaart. Toch mis ik een zekere drang om er meer van te lezen (stel dat dit aan de orde was). Daartegenover staat dan weer dat het een afgerond verhaal is, lijkt een beetje oppervlakkige plot. Misschien wat meer details die de spanning en nieuwsgierigheid opdrijven?

  2. 12 augustus 2012 at 13:17

    Het mag dan autobiografisch bedoelt zijn, het kan mij niet echt boeien, te uitleggerig (is dat een echt woord?) Noch dat het spannend of erotisch is. Ik las als eerste je tweede verhaal en dat was al veel beter.

  3. 24 augustus 2012 at 23:03

    Het debuut verhaal van Vero gaat over een oude belofte die word ingelost. Op zich een leuke insteek om een verhaal te vertellen. Toch houdt Vero afstand in haar schrijven en ze kan daardoor mijn gevoel niet raken met dit verhaal. De sensualiteit blijft uit. Ik hoop dat ze in een volgend verhaal ons iets meer meeneemt in de passie van haar erotische vertellingen.

  4. 29 augustus 2012 at 21:13

    De briefvorm vond ik geslaagd. En je vertelt ook daadwerkelijk een verhaal, iets wat ik altijd fijn vindt, want het is het ‘kader’ dat personages aantrekkelijk en geil maakt. Nou, toch voor mij
    Lekker verhaal!
    Groetjes,
    Malach

  5. 7 september 2012 at 18:52

    Dit debuutverhaal (welkom Vero) zie ik als een aanloopje naar wat je nog meer in huis hebt. Nu is het voor mij nog niet voldoende. In de ene alinea gebeurt er nauwelijks iets en in de volgende schrijf je al in regel 4 dat de hoofdpersoon gierend (ik kreeg meteen de niet-erotische associatie van een auto die met gierende banden een bocht om sjeest) klaar komt. Zie je welke grote sprongen je maakt in je verhaal? Hoe moet ik weten wat er in de tussentijd plaats vond? Juist dat interesseert mij mateloos! Daar kan je niet ver genoeg over uit wijden want daarvoor lees ik een erotisch verhaal hè.

  6. 21 september 2012 at 08:39

    Je verhaal is zorgvuldig geschreven, maar de opbouw is te ‘recht-toe-recht-aan’, dat het niet echt spannend wordt. Je gaat dan als lezer denken, ‘het zal wel’ en dat zal vast niet je bedoeling zijn. Beschrijf het gebeurde meer vanuit de beleving van je hoofdpersoon en het zal al meer gaan leven. Succes met je volgende verhaal

  7. 29 september 2012 at 15:43

    Slechts drie lezers beoordeelden dit verhaal. Geen ledenstem dus.

Geef een reactie