Gedachten: Eindhoven-Utrecht

Misschien wordt het eens tijd om eens op kamers te gaan dacht ik bij mezelf toen ik 's avonds laat nog net tussen de dichtgaande deuren van de intercity trein dook. Nadat mijn rechtervoet als laatste door de deur kwam, nadat de rest van het lichaam al de voet was voorgegaan, gingen de deuren met een klap achter me dicht. Ik slaakte een diepe zucht. Gelukkig nog net op tijd, het had slechter gekund. Voor hetzelfde geld had ik nu bezweet op het station gezeten, wachtend op de volgende trein naar Utrecht, die pas over een half uur zou arriveren. Wat vervolgens weer zou betekenen dat ik mijn aansluiting in Utrecht zou missen, waardoor ik weer genoodzaakt zou zijn mijn vader te bellen, om mij te komen oppikken. Waarschijnlijk zou hij dit wel weer niet zo leuk vinden. De laatste keer dat ik hem 's avonds rond een uur of half een belde met de vraag of hij me even thuis kon brengen, maakte hij me toch echt goed duidelijk dat dit wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. 

Nu even een plekje vinden en dan snel de oogjes dicht en snaveltjes toe. Nou ja voor een uurtje dan, soms baalde ik er wel van dat die trein er niet langer over deed, dan kon ik namelijk veel langer mijn arme moede oogleden sluiten en de duisternis omarmen als een heerlijke warme deken. Jammer genoeg duurt het altijd maar een uurtje. 

Er zaten maar weinig mensen in de wagon, sommigen herkende ik, van devorige keer dat ik dus laat terug naar huis moest na een late stage dag en een etentje. Doch de meeste kwamen me voor als onbekenden, waarschijnlijk omdat ze dit in eerste instantie dus ook waren en ten tweede omdat ze me werkelijk geen ene bal interesseerden op dit moment. Wat mij betreft mocht de wereld van af het moment dat mijn kont de zetel van het oranje bankje raakte in elkaar storten met mij daarbij. Bijna lukte het me, maar het is altijd hetzelfde als je in de trein gaat zitten en je probeert je ogen dicht te doen. 

Het kraken van een veel te vaak gebruikte speaker kondigde weer een railtender bericht aan, waar niemand op zat te wachten. Als die kerel nou eens een keer kussens en lakens verkocht, in plaats van een koffie met een stroopwafel voor het vriendelijke prijsje van maar 5 gulden. Dan zou ik misschien een keer wat kopen van die vuile afzetter. “…Krggfh…Goedenavo…Op deseee… trein is een railtenduh…anwesig…'K kom so bij u langzzzss… bla bla bla bla… vier en een halve gulden.” 

Eindelijk hield die kletsmajoor zijn mond. Och wat word ik hier toch moe van. Een mooie gelegenheid om dan maar eens mooi die arme oogjes van mij te sluiten en de wereld vaarwel te zeggen. Vaarwel Allemaaaaalllllll… 

Met een flinke klap vielen mijn luiken dicht en de wereld werd een zwart gat. Ik voelde me meteen thuis, hier kon ik wel de rest van mijn leven doorbrengen. En dat was ik dus ook maar meteen van plan. Dromen, niet denken aan vergaderingen, paperassen en secretaresses. Nou ja die laatste misschien wel. Och dat nieuwe roodharige mokkel van financiën zag er anders uit om op te eten. Misschien moest ik dat maar eens doen, na een etentje of zo. Onder het genot van een heerlijk klassiek muziekje van bijvoorbeeld Andrea Borcelli. 

“,…I wanna fuck you….” Boem tsjik, Boem tsjik, Boem tsjik…”…Forever…” Op de achtergrond van mijn droom bonkte een house dreun die er niet hoorde. De dreun bleek niet op te houden en ik werd flink kwaad. En als ik kwaad word hoed je dan maar. Mijn bloed kookte, mijn hart pompte het rode sap zo snel door mijn aderen dat er waarschijnlijk enkele adertjes bij mijn slapen begonnen te kloppen. 

Een ooglid opende zich langzaam, het andere volgde al gauw. Vanonder mijn wenkbrauwen keek ik de jongen tegenover me aan. Hij was vrij lang, in ieder geval langer dan ik. In zijn oor zat meer metaal dan in mijn portemonnee. De tattoo in zijn nek liet ook blijken dat hij niet echt bang was, want het idee alleen al gaf mij de koude rillingen. In zijn beide oren zaten twee oordopjes die een housebeat dreunden, die me dus helemaal niet aanstond. Wat zou er gebeuren als ik die oordopje uit zijn oren zou trekken, in zijn mond zou stoppen en hem ze vervolgens zou laten opeten? Hier dacht ik even over na, met een beetje geluk zou ik ze uit zijn oren kunnen trekken, dan had ik mijn handen vol, mijn hoofd ongedekt. Wat de gozer dan de vrije gelegenheid gaf om mijn neus eens flink van plaats te verwisselen met mijn ademappel, mijn ogen met mijn teelballen en mijn oren met mijn reet. Oké niet meteen een goed plan. Snel koos ik eieren voor mijn geld en ik besloot maar een coupé verder te gaan zitten. De gedachte dat die jongen waarschijnlijk binnen een jaar aan gehoorstoornissen zou gaan lijden, troostte mij. Al had ik hem graag de definitie van zinloos geweld willen bijbrengen. 

Slaperig strekten mijn moede benen zich en begonnen zich richting de automatische deur te bewegen. De rest van mijn lichaam volgde gestaag. De volgende coupé was bezet door 10 mensen, waarvan er drie een walkman droegen en een er aan het bellen was, snel liep ik door naar de volgende coupé. Hier zaten gelukkig maar drie man, waarvan er een vrouw was. Aangezien dit ook de laatste wagon was kon ik mooi niet meer verder. Helemaal tot aan het eind van de coupé liep ik door om daar neer te ploffen. Meteen sloten mijn ogen zich en was ik weg. Voor zolang als het duurde. 

Langzaam drongen de woorden door in mijn oor: “…Meneer…verv…bewij…ieft!” Er werd ruw aan mijn arm getrokken en nu kon ik wel verstaan wat er gezegd werd. “Meneer, vervoersbewijs alstublieft!” Met twee flink slaperige ogen keek ik de man aan: “,Zijn we er al?” vroeg ik hem. “Nee meneer we staan stil, vervoersbewijs alstublieft.” Snel graaide ik zoekend in mijn portemonnee en haalde daar mijn OV-jaarkaart te voorschijn. “Dank u wel,” klonk het nog kortaf en weg was de conducteur. 

Zo, we stonden dus weer eens stil. Met mijn neus tegen de ramen gedrukt probeerde ik wat te onderscheiden van de buitenwereld aan de andere kant van het glas. Vaag herkende ik de contouren van betonnen palen. Waarschijnlijk de fly-over bij Boxtel, zo gokte ik, dat duurde dus nog tien minuten totdat we in 's Hertogenbosch zouden komen en dus 40 minuten tot Utrecht. Dat wilde natuurlijk zeggen als de trein nu eens begon te rijden. Mijn gebeden werden verhoord en langzaam reed de trein weer richting het koude noorden. Nog een laatste poging deed ik om nu eindelijk een beetje te genieten van mijn nachtrust. Ik kroop zo ver mogelijk achter de bank en lag daar uitgestrekt op het bankje naar de achterkant van mijn oogleden te kijken, wat me redelijk lukte. 

Toen de railtender langskwam opende ik niet eens meer mijn ogen, maar sprak ik een verschrikkelijke vloek uit over hem en zijn piepende karretje. Dat dat verschrikkelijke stuk piepend kabaal op wielen, over die gehoorgestoorde speldenkussen mocht vallen. Of mijn vloek ooit heeft gewerkt weet ik niet, maar het kalmeerde me dusdanig dat ik nog verder onderuitgleed en wegdoezelde. Met een ruk kwam de trein tot stilstand. Ik schoot van het bankje af en belandde bijna op de grond. Ik vervloekte alles wat geel met blauw was en meer dan vier wielen had en een NS logo droeg. Tot mijn geluk zag ik iedereen eruit stappen, dat was even mooi meegenomen, als ik nu geen rust kon vinden dan wist ik het ook niet meer. Meteen deed ik weer mijn ogen dicht en kroop weer achter het bankje voor me. Nog niet had ik mijn ogen dicht gedaan of daar ging de deur van de coupé weer open en twee meisjes stapten druk kwebbelend binnen. De twee gingen samen op een vierpersoonsplek zitten en bleven maar kwekken, zoals alleen maar meisjes kunnen. Mannen houden meestal rond deze tijd hun mond, maar vrouwen blijven praten. Er klonk luid gelach, natuurlijk dat kon er dan ook nog wel bij. 

Geïrriteerd bleef ik voor me uitstaren, in het glas zag ik de reflectie van mijzelf en soms zag ik daar de lichtjes doorheen schijnen van de snelweg of huizen die te dicht langs het spoor stonden. Zouden die mensen wel kunnen slapen vroeg ik me af. Of zouden ze het te druk hebben met andere dingen. Het was er misschien wel het uur voor. Aan het gegiechel kwam geen einde en soms klonken er zelfs lichte vreugdekreetjes. Op de bank naast me zag ik een vergeten Metro liggen en ik besloot die dan maar te lezen. Jammer dat ik hem vanochtend al gelezen had, maar je kan niet alles hebben dacht ik bij mezelf. Los ik gewoon even de puzzel op, moet kunnen. Ik stond op om de krant te pakken, daarbij draaide ik mijn hoofd even in de richting van de twee giechelende meisjes. Hopend dat ze onder de indruk zouden zijn van mijn kwade blik, misschien hielden ze dan wel hun… 

Meteen was de Metro verdwenen uit mijn gedachten als zijnde belangrijk. De meisjes hadden hun gesprekken veranderd voor andere bezigheden. Bezigheden die ik normaliter alleen maar op Canal + zou kunnen zien, als ik dat had kunnen ontvangen zonder sneeuw erdoorheen. Het ene meisje, was met haar tong tussen de benen van de ander gekropen en de rest laat ik maar even aan je eigen fantasie over. 

Ze moeten gedacht hebben dat de coupé waarschijnlijk helemaal verlaten was en dat ze dus het rijk voor zich zelf alleen hadden. Mijn gestalte had verborgen gezeten achter het bankje voor me. Door de spleet tussen rugleuning en hoofdsteun sloeg ik het tafereel gade. Het meisje dat tussen de benen van de ander lag had kort geknipt, roodgekleurd haar dat strak naar achter was gekamd. Ze had al haar kleren nog aan, droeg een wit topje en had waarschijnlijk geen bh aan, want ik zag maar één paar bandjes over haar schouders hangen. Ze had geen bh nodig want je kon zo wel zien dat ze twee zeer stevige borsten had. Verder droeg ze een spijkerbroek met afgeknipte pijpen, nou ja dat was ook een definitie. De pijpen waren gewoon totaal verdwenen en je kon dus zo de rondingen van haar billen onder het broekje zien steken. 

Het andere meisje was geheel anders gekleed, ten eerste had zij lang blond haar dat langs haar oren over haar schouders drapeerde. Ze droeg een heel zomers geel bloesje, door het bloesje tekende zich twee zeer stijve tepeltjes af. Onder het bloesje had ze een gebloemde rok aangehad maar die lag nu naast haar op de bank. Tussen haar naakte benen likte het andere meisje gulzig tussen de lipjes van het blonde meisje. 

Mijn ogen puilden uit mijn kassen, en uit mijn broek puilde iets anders, maar dat mag duidelijk zijn. Het blonde meisje gooide hijgend haar hoofd in haar nek en slaakte een flinke kreet. Dit bleek voor het roodharige meisje aanleiding om nu haar vriendins kutje eens met haar vingers onder handen te nemen. Het was jammer dat ik zulke slechte plaatsen had, maar ik moest het er maar mee doen. Nog net zag ik een vinger verdwijnen om deze na een poosje weer terug te zien komen en dan weer te zien verdwijnen. Met haar tengere vingertjes knoopte de blonde haar bloesje langzaam open, waarbij er een wit bh'tje zichtbaar werd. Daarachter zag je de lichte rondingen van een kleine b-cup. Haar vingers knoopten, sneller dan welk man dat ooit zou kunnen, dit bh'tje los waardoor haar borstjes ontbloot werden. Ze waren niet groot maar wel zeer mooi gevormd. Blijkbaar hadden ze niet alleen mijn aandacht getrokken want het andere meisje begon nu hevig aan haar tepeltjes te zuigen. 

Mijn penis stond bijna dubbel geknikt tussen mijn broek en mijn buik en dit begon zeer vervelend en pijnlijk te worden. Voor een tel kwam de gedachte bij me op om er ook tussen te duiken, maar dat leek ongepast. Nou ja, zo kon je het ook noemen natuurlijk. Eerlijk gezegd durfde ik het niet en schaamde ik me dat ik als een ordinaire voyeur die arme meisjes aan het begluren was. Deze gedachten kwamen duidelijk niet uit mijn onderste regionen, want die kan ten eerste niet eens denken, laat staan dat deze gedachten over iets anders zouden gaan dan sex. Dat is gewoonweg ondenkbaar. 

De meisjes gilden, mijn pik gilde. Hijgend zag ik het meisje klaarkomen. Je zag een schitterende glimlach over haar gezicht verschijnen, welke wel van oor tot oor leek te gaan. Haar ogen leken wel naar iets oneindig ver te staren. Haar heupen schokten en eindigde toen in totale kalmte. Haar borsten gingen hijgend op en neer. Het andere meisje legde haar hoofd in de schoot van de blondine en kuste zachtjes de onderkant van haar buik, terwijl ze met haar vingers over de schaamstreek van haar vriendin bleef strijken. 

Mijn handen gleden langzaam richting mijn gulp, met een snelle ruk opende mijn broek zich. Gelukkig als een kind dat een week ziek is geweest, ontsnapte mijn stijve penis zich uit zijn gevangenis. Nog geen vier rukken aan de schacht van mijn penis, sloeg het noodlot mij tegemoet. Er klonk het geluid van scheurend metaal, wat waarschijnlijk het gevolg was van de piepende remmen en binnen 50 meter stond de trein stil. Een nieuw remrecord voor de machinist. De twee meiden lagen nu helemaal in elkaar gestrengeld en konden er alleen maar heel hard om lachen. Ik daarentegen sloeg met mijn hoofd tegen de hoofdsteun voor me en vloekte luidkeels. Meteen begreep ik dat ik een verschrikkelijke fout had begaan. De hoofden van de meisjes draaiden zich direct in mijn richting. Blijkbaar was ik ontdekt. 

“Goedenavond dames, dat was pas even schrikken? Niet?” probeerde ik zo nonchalant mogelijk te klinken. De meiden keken mij geschrokken aan, doch deze blik veranderde al gauw. Snel probeerde ik mijn jonge heer terug te stoppen zonder dat de meisjes het zouden zien. “Wat bent u daar aan het doen, meneer?” vroeg het roodharige meisje.Jezus wat klonk dat oud zeg. Nu kon ik toch moeilijk zeggen, ik probeer me lid te verbergen, zodat…ja dat was nu net de vraag: zodat wat. “Ik..uh..ik…probeer een beetje te slapen.” Ja dat was niet eens een echte leugen. Het blonde meisje was ondertussen nog steeds naakt, probeerde haar borsten achter haar handen te verbergen en had haar benen over elkaar geslagen opdat ik niks zou zien. Het roodharige meisje was daarentegen ietwat brutaler: “Slaapt u altijd met uw pik in uw hand.” “Ne…uh…Ik heb geen pik…uh.” Nu wist ik het helemaal niet meer. “Lig jij altijd met je hoofd tussen je vriendins benen?” vroeg ik maar als wedervraag. Keihard klonk het antwoord: “Zo vaak mogelijk.'” De beide meisjes giechelden luidkeels. “Wilt u misschien ook eens?” vroeg de blondine plotseling. Nou daar kon ik geen nee tegen zeggen, toch lukte het me: “Nee dank je wel, vandaag even niet.” “U liegt,” was het enige wat ze zei. De roodharige liep op me af. Haar handen gleden onder de onderkant van haar witte topje. Met een snelle beweging schoof ze dit over haar hoofd. Een paar zeer stevige volle borsten sprongen me tegemoet. Ze waren zeer zongebruind, zoals de rest van haar lichaam dat ook was. Zonder dat er witte huid was te zien, waar een badbak zou hebben kunnen hebben gezeten. Deze lag dus vaak naakt te zonnen. Deze gedachten en haar naakte lichaam wonden mij zo op, dat mijn penis weer tegen de rits begon te kloppen. Haar handen gleden onder haar borsten en ze drukte ze wat tegen elkaar. Meer dan slikken deed ik niet. Meer viel er niet te doen. Haar vingers gleden lager en vonden haar broekje. Ook deze gleed langzaam af. Mijn ogen puilden bijna uit. Want waar ik eigenlijk wel een slipje had verwacht, was er geen. Geen wonder dat ze zo zongebruind was. Ondertussen was het blonde meisje ook naar me toegelopen. Zij was achter me gaan staan. Haar handen gleden onder mijn shirt en streelden mijn borst. 

“Doe je armen omhoog,” siste ze, waarop ik alleen maar gehoorzaamde. Het roodharige meisje was op haar knieën gedoken en prutste nu wat met mijn riem. Deze trok ze helemaal uit en gooide ze ver achter haar neer, ergens in de coupé. De riem heb ik nooit meer teruggezien, die heb ik naderhand helemaal vergeten. Terwijl het blonde meisje mij uit mijn shirt gleed, schoof de ander mijn broek naar beneden, waar ik uit eigen beweging snel uitstapte. Twee handen werden naast mijn wangen geplaatst en draaiden mijn hoofd. 

Twee lippen drukte zich tegen die van mij aan. Een hevige kus volgde tussen mij en de blondine. Onze tongen verstrengelden zich in een tedere kus. De redhead zat ook niet stil, ook mijn onderbroek verdween als sneeuw voor de zon en werd zelfs nog verder de coupé in gesmeten, welke ik gelukkig naderhand wel weer wist te vinden. Opeens voelde ik nog een paar lippen mijn lichaam aanraken. Ze gleden over mijn stijve schacht tot aan de eikel en bleven daar tellen lang hangen. Mijn longen zochten naar adem, maar konden die niet vinden omdat ik vastgezogen zat aan het blonde meisje. Bijna trok ik ons twee vacuüm, maar ik kon mij losrukken van haar mond. De adem voelde nog nooit zo lekker. Cool en fris. Veel tijd om er van te genieten had ik niet. Mijn hoofd werd weer op haar mond gedrukt en ik voelde weer haar tong naar binnendringen. Het gezuig onder me ging gewoon door. Als een bezetene voelde ik haar lippen en haar tong, over mijn stijve lid glijden. Twee handen knepen stevig in mijn billen en kneden ze als klei. De handen trokken mijn billen iets verder uit elkaar. Plotseling voelde ik een vinger diep in mijn aars verdwijnen. In eerste instantie voelde ik enige prikkelende pijnsteken, maar dat verdween al gauw, voor een heerlijk gevoel. Mijn handen gleden langs de blondine haar buik naar beneden. Haar huid voelde bijna baby zacht aan. Enig kippenvel viel lichtjes te bespeuren. Haar donshaartjes stonden lichtjes overeind. Een hand liet ik op haar linkerbil rusten. De andere gleed over haar buik richting haar zachte schaamhaartjes. Met mijn vingers woelde ik er langzaam doorheen. Nog steeds voelde ik een paar roodgestifte lippen tegen mijn buik aantikken om daar voor seconden te blijven plakken. Langzaam gleden haar lippen weer over de dikke paarse knop. In dit tempo zou ik gauw komen, maar dat kon me niks schelen, haar blijkbaar ook niet. Het gevinger in mijn gat ging gewoon door terwijl haar lippen het tempo begonnen op te voeren. Haar kin sloeg in een frequent tempo tegen mijn ballen, alsof ze het zaad aan het losschudden was, wat ze dus eigenlijk ook deed. 

Elk moment verwachtte ik de conducteur eigenlijk binnen te horen komen onder het zeggen van: “Kaartjes alstublieft!!! Kaartjes alstublieft!!!” Hij zou dan naar ons drieën kijken en waarschijnlijk een flauwe opmerking maken. “Valt er hier nog iets te knippen?” of iets van “wil je mijn fluit eens zien?” Gelukkig kwam er niemand binnen, maar we stonden wel nog steeds stil. Niet dat me dat enigszins interesseerde. Wat mij betrof mocht die arme conducteur de machinist pijpen en zijn fluit controleren, zolang hij maar niet binnenkwam en zolang de trein maar niet zou gaan rijden. Voor het rijden zouden de meiden wel gaan zorgen. 

Mijn vinger gleed ondertussen diep in de blonde spoortunnel. Nu was het haar beurt om te gillen zonder dat er lucht was om dit voor elkaar te krijgen. Ik stookte haar vuurtje nog een beetje op, door er nog een vinger bij te glijden. Met trage bewegingen drukte ik in haar kutje, om het vuur te blussen werd ze vanzelf flink nat. Met mijn volle hand wreef ik over haar harde klitje. Dit was precies waar ze op zat te wachten. Nu rukte zij zich los van mij en hijgde als een stoomtrein. Haar ogen draaiden achter haar oogleden, met haar mond wijd open krijste ze als een stoomfluit. 

Het roodharige meisje keek even op, zelfs met haar mond vol kreeg ze het nog voor elkaar om te glimlachen. Ondertussen stond mijn ketel ook op exploderen. “Oh, ik kom…” Lachend keek het zittende meisje me aan. Ze schoof haar mond nog een keer over mijn lul, snel nam haar hand de beweging over. Met harde rukken trok ze het zaad uit mij. Hijgend kwam ik klaar over haar borsten en buik, waarbij de stralen met flinke petsen op haar lichaam uiteen gespoten werden, waar ze over haar hele lichaam naar beneden dropen. Het blonde meisje keek goedkeurend naar haar vriendin, welke naar haar knikte. Het rode meisje ging op haar rug liggen, waarna het blonde meisje snel tussen haar benen dook en haastig al het zaad van haar begon af te likken. Op haar handen en knieën dook ze op haar af. Het roodharige meisje drukte haar borsten dicht tegen elkaar aan en likte ze met haar eigen tong af. De ander dook erbij en begon ook de borsten te likken. Ik stond erbij en zag het kontje van de blondine omhoog komen. Lang hoefde ik er niet over na te denken, voorzichtig drukte ik mijn penis tegen de achterkant van haar grotje aan. Zonder op te kijken wist ze al wat er stond te gaan gebeuren. Ze leek er totaal niet mee te zitten, mijn paal schoof tot aan de ballen in haar drijfnatte kutje. Een van haar handen gleden richting haar vaginaatje, mijn pik kreeg ondersteuning van haar vingers. 

Het andere meisje was weer op haar knieën gaan zitten voor de mond van de blondine. Op haar buik en borsten zag ik nog steeds spermaresten. Ze tilde de blondine haar hoofd op en schoof die tegen haar met zwarte haartjes bezette spleetje. De blondine penetreerde het spleetje binnen no time met haar tong en likte diep naar binnen. Van twee kanten namen de redhead en ik het tengere meisje nu. Elke keer dat ik met mijn heupen tegen haar kut drukte verdween zij dieper in het kutje van de rode. Met mijn hand haalde ik mijn paal uit haar grotje. Een paar keer haalde ik mijn eikel door haar spleetjes en drukte deze vervolgens tegen haar kontgaatje aan. Dit zorgde wel voor een reactie. Doch het was niet de blondine die toestemming gaf. Het was de redhead. Ze knikte mijn kant op en maakte het wel bekende gebaar met twee handen waarvan de wijsvinger van de ene hand tussen de duim en wijsvinger van de andere hand prikt. Niet dat ik eigenlijk nog aanleiding had, maar het gaf me wel genoegdoening dat we alle drie in ons spel opgingen. 

Er klonk het gekraak van de radio: “Dames en heren tot onze spijt zullen we bij aankomst een vertraging oplopen van circa een half uur” Even klonk er een stilte en hielden wij even op met ons spel, nou ja dat wil zeggen dat we even niet meer probeerden te krijsen of hijgen. Met mijn penis half in haar kontgaatje en met haar tong tegen het klitje van haar vriendin aan, luisterden we naar wat er te komen stond. “Tot onze spijt zullen er vanaf daar geen treinen meer rijden naar volgende bestemmingen en dient u vanaf Utrecht CS een taxi te nemen. U kunt dit mogelijk declareren bij het hoofdbureau. Nogmaals onze excuses.” Ik slaakte een flinke vloek die ik hier maar niet zal herhalen, er kwamen enkele vleselijke woorden in voor die ik zelf dan wel niet mag bezitten, maar waar ik op het moment anders wel twee van zag. De meisjes keken mij even vragend aan. Doch dit duurde maar zeer kort, want met een beweging van haar heupen gaf de blondine te kennen voor meer in te zijn. De trein kwam langzaam weer in beweging en ik dus ook. Aangezien ik enigszins kwaad was, was ik ook niet meer zo fijnzinnig en met flinke halen beukte ik het arme meisje diep in haar kontje. Ze leek het helemaal niet erg te vinden en vroeg zelf voor opvoering van het tempo. Hieraan gaf ik gauw gehoor. 

Het roodharige meisje was in het gangpad gaan liggen en kroop nu onder het andere meisje. In het welbekende 69 standje had zij zo een goed uitzicht op mijn penis die dan weer verdween, dan weer tevoorschijn kwam. Ik voelde een hand om mijn balzak sluiten en voelde deze ze teder masseren. Dit werkte als spiritus op een vuurtje en binnen de kortste keren voelde ik mijn zaad weer borrelen in de schacht. Nu wilde ik niet meteen komen. Dit kostte veel wilskracht en nog meer spierkracht dan ik eigenlijk in eerste instantie had gedacht. Ten eerste moest ik de samentrekkende bewegingen van het blonde meisje haar kringspier weerstaan en ten tweede de hand van het roodharige meisje. En dan nog, de aanblik van het blonde meisje dat haar vriendin tot een hoogtepunt befte. Niet lang daarna kwam ook de blondine onder de tong van haar vriendin klaar. Hierbij werd ik volkomen vergeten. De meisjes zagen alleen nog een volkomen roze waas voor hun ogen en leken nergens meer vat op te krijgen. 

Even keek ik naar buiten en ik zag het stationnetje van Houten voorbij schieten. Dit betekende dat we in dit tempo nog voor een kwartiertje konden vrijen. Of zij dat ook wisten kon me niet schelen. Ik zag het roodharige meisje nog steeds met open mond onder mij liggen. Snel drukte ik mijn pik naar beneden en stopte de eikel bij haar in de mond. Haar ogen puilden ineens open, want dit had ze even niet verwacht, maar ze wist wat te doen. Haar tong rolde over de eikel en likte hem af als een waterijsje. Even vond ik het wel weer genoeg. Nu was het de beurt aan de blondine om mijn pik voor een laatste maal te voelen. Nog steeds met haar kont in mijn richting schoof ik hem diep tussen haar lippen. Tot aan de brug bij Lunetten bleef ik dit zo afwisselen. Totdat ik het gevoel van komen weer voelde aankomen. Nu liet ik me totaal gaan en spoot ik zonder pardon de mond van het roodharige meisje vol. Of in zoverre dat nog mogelijk was na de eerste lozing. We hijgden alle drie flink uit, waarbij ik me echt gebroken voelde. Na 's ochtends om vijf uur te zijn opgestaan en de hele dag te hebben gewerkt vond ik het even welletjes. 

“…Krghrghhh…Damens en heren binnen enkele ogenblikken rijden we Utrecht CS binnen. Deze trein zal doorrijden richting… …vergeet hierbij uw bagage niet.” 

We schrokken wakker uit onze roes en snel begonnen we ons aan te kleden. Hierbij was het roodharige meisje als eerste klaar, want die had nou eenmaal minder om aan te trekken. De trein kwam plotseling tot stilstand en zonder te kijken of we wat vergaten (zeg een riem) sprongen we uit de trein. De meisjes renden meteen door naar de tegenoverstaande trein richting Nijmegen. Ze zwaaiden nog even en wierpen me een paarkushandjes toe, daarna sloten de deuren en was ik weer helemaal alleen. Sloffend liep ik de trap op om boven te komen in het uitgestorven Hoog Catherijne. Dat zie je dus ook bijna nooit. Er zaten wat gestrande reizigers, hopend naar het grote blauwe bord te kijken, sommigen hadden de hoop zelfs al opgegeven en lagen tegen elkaar te slapen. 

Moest ik nu mijn vader uit bed bellen of niet. Er liep nog een verdwaalde perronwachter rond die mij wist te vertellen dat ik gewoon een treintaxi kon nemen en dat de NS dan na insturen van een bonnetje de rekening zou declareren. Het was nog geen paar honderd meter lopen naar de taxi-staanplaats maar het waren wel misschien de angstige meters ooit gelopen. Het is nou niet bepaald Beirout, maar het is ook niet bepaald Lutjebroek waar nooit iets gebeurt. Ik koos de meest grote zwarte Mercedes uit die er stond en vroeg of hij me naar Maarsenbroek zou kunnen brengen. Dat kon hij. Ik ging achterin zitten. Och wat zat dat toch lekker die stoelen, helemaal van leer en superzacht. Mijn ogen vielen spontaan dicht, maar het mocht niet baten. “Lekker zitten die stoelen,” opperde de taxi-chauffeur, meer als opmerking dan als vraag. “Ik ben Moustaffa, mooie auto niet?” Ik opende mijn ogen, kon niemand me vandaag dan laten slapen. “Ik ben Dennis, ja ze zitten heel lekker, heel lekkuh…” 

© Ypsilon

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie