Gotcha!

Ik hield mijn lusten veel te lang in toom,

vandaag pluk ik er ééntje uit een boom.

De eerste die ik strakjes tegenkom

– ook al vraagt-ie er niet om –

zal ik hartstochtelijk verkrachten.

Hij betaalt de rekening van het wachten.

Zonder normbesef en ongeremd

ontknoop ik eerst zijn overhemd

en tref ik daar iets spannends aan,

dan zal ik zeker verder gaan.

 

Rits noch knoop zal mij ooit temmen,

Ik grijp hem. Ik ben niet te remmen.

Ontdek ik schouders en een brede rug

Gotcha! Voor hem is er geen weg terug.

En stél dat hij zich toch verzet,

ik bind hem aan de spijlen van mijn bed.

Schreeuwt hij dan angstig om zijn moeder:

ik ga toch door. Ik ben een loeder.

Met mijn tong zal ik hem glaceren

En uiteindelijk zal hij leren

Dat protesten dom en zinloos zijn.

Al wat groot wordt, krijg ik klein.

Pas als hij ademloos ligt na te hijgen,

Weet hij: wat ik wil, zal ik ook krijgen.

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie