Het einde van mijn printer

Deze keer eens niet over overspel maar een verhaal over hoe het gaat in het leven.

Een kort erotisch verhaal over jou en mij, zei ik tegen mijn vrouw.

“Durf je daar wel over te schrijven, dan weet iedereen het toch?” merkte ze op.

“Ikke wel, moet je zien, al die wazige kiekjes op internet. Allemaal van jongens die het altaar van hun meissie even op internet willen zetten. En die meisjes vinden dat allemaal goed. Ha, dat geloof je toch niet? En als ik over jou schrijf lieve schat dan hoef je je niet te schamen. Ik zal geen onvertogen woord gebruiken.”

“Maar ik wil niet dat je alles vertelt hoor.”

“Wat bedoel je met álles?”

Ze giechelde even, “Nou je weet wel, die gekke dingen.”

“Zoals?”

“Wat is er nou gek aan? Ik wil best weten dat je een heerlijk lijf hebt. En dat je een strak en goed gesmeerd apparaatje beheert.”

Vanuit mijn ooghoek zag ik dat ze haar dijbenen even tegen elkaar drukte. Even later legde ze haar hand op mijn schouder en kuste mijn kale kop. Ik stak een arm uit en liet mijn hand langs de binnenzijde van haar dijbeen omhoog glijden. Meestal duwt ze me weg als ik dat doe omdat ze vindt dat het alleen kan wanneer we van plan zijn te gaan vrijen. Deze keer bleef ze staan en plaatste haar benen een beetje uit elkaar. Mijn hand vond moeiteloos de weg tot onder haar slipje en in plaats van een duw tegen mijn arm te geven boog ze haar hoofd en kuste me. De kleine kittelaar was gauw gevonden, de kleine schaamlipjes ook.

Ik hief mijn hoofd naar haar op en ze duwde een stukje tong tussen mijn tanden. Nog zat ik achterover geleund en betastte de zachte delen die elke vorm kunnen aannemen.

“Je kut is nat.”

“Foei.” Ze tikte speels op mijn wang, maar spreidde haar benen verder toen mijn vinger tussen haar billen kroop. Het werd tijd om spijkers met koppen te slaan want ze blijft altijd maar korte tijd geil en als ik er niet onmiddellijk gebruik van maak, is het over.  Dan gaat ze weer in de tuin verder of knipt de aanbiedingen uit de gratis krant.

Met een handige beweging duwde ik haar broekje naar beneden en trok haar bij me op schoot. “De kinderen komen zo uit school.”

“Dan moeten we snel zijn.”

Mijn riem en de rits van mijn broek waren in een wip geopend. Mijn stijve zwiepte letterlijk tevoorschijn.

Met twee handen duwde ik haar broekje verder omlaag en trok haar bij me op schoot. Twee handen onder haar truitje vonden haar borsten. Tepels hard, borst gespannen. Haar kut leek de weg goed te kennen want toen ze zich liet zakken kwam alles goed terecht. Van bewegen kwam niet veel in die houding maar mijn vingers konden goed bij haar kittelaar komen.

“Kus me.”

Ze draaide haar hoofd en deed wat ik verlangde.

“Je hebt een fijne kut.”

Ze praatte niet maar haar kus sprak boekdelen. De harde kittelaar werd nog harder, aan haar adem hoorde ik op welke punt ze was. Met moeite kwam ik uit de stoel overeind en hielp haar om op mijn bureau te gaan zitten. Met een zwaai veegde ik de pc aan de kant en omdat ze haar armen onder haar hoofd wilde leggen sneuvelde het beeldscherm.

De vloerplanken kraakten er van, goeie reden om een plat scherm aan te schaffen dacht ik nog. Toen dacht ik niet meer. Ik legde haar benen over mijn schouders en hapte gretig in de fijne vleeswaren. Ze kon alleen nog maar kreunen en zuchten en toen ze pogingen deed om overeind te komen eindigde het voorspel.

Mijn duim vond een speelplekje op haar kittelaar en vlak daaronder hapte een wijd geopend vissemondje naar adem. Dit was een bijzonder geval en daarbij hoorde een bijzondere penis. De mijne wel te verstaan. En bijzonder was hij op dat moment. Spanning en opwinding stuwde de bloedsomloop op tot ongekende hoogte en mijn altijd gretige makker profiteerde daar van met volle teugen. Zo op het oog was de doelopening veel te klein maar wij wisten wel beter. Met mijn eikel tegen de kwijlende vagina duwde ik haar truitje omhoog en legde ik mijn handen op haar borsten. Binnenkomst is nooit gemakkelijk bij haar maar met zachte druk bereik je wonderen.  Ik boog me om haar te kussen maar op haar klagelijk gesmeekte: “Mijn kittelaar,” herinnerde zij mij aan mijn plicht en masseerde ik dat kleinood met mijn duim.

Het mooiste dat ik me kan voor stellen, het gezicht van een vrouw, mijn eigen vrouw in trance terwijl ze op weg is naar een knallend orgasme. De bewegingen die haar bekken maakte en de kneepjes van haar vagina werden weergegeven op haar gezicht. Korte grimassen, samengeknepen ogen, een opgekrulde lip. De spieren in haar hals die zich spanden, en plotseling volkomen onverwacht haar mond wagenwijd geopend, een korte schreeuw die eindige in een zucht.

“Jezus,” zei ze hartgrondig en bleef liggen of ze de laatste adem had uitgeblazen.

“Ben je klaar?” vroeg ze op dringende toon.

“Nee, nog niet.”

“Opschieten dan, de kinderen komen zo.”

Ik klemde mijn kaken op elkaar en begon aan een rap tempo. Ze lag te schudden en te schuiven en even later gleed de printer van de tafel.

De klap waarmee het ding de vloer raakte overstemde mijn eigen gebrul en een tweede kreet van mijn geliefde. Hoe zeg je dat in porno termen, lading na lading verliet als rollende kralen mijn straalpijp om borrelend en bruisend de weg te zoeken naar de enige plek waar wij het niet wilden hebben, haar baarmoeder.

Het zweet stond me op de rug en op het gezicht. Ze lag me aan te kijken terwijl ze expres haar kringspieren hun oefening op mijn zaadstengel liet uitoefenen.

“Je bent mooi.” De gebruikelijke dooddoener die nergens op slaat. Ze duwde me met vereende krachten uit de koesterende warmte van haar vagina. Ik voelde me afgewezen, gebruikt, en toen mijn gloeiende eikel de koude buitenlucht ontwaarde was de spanning snel geweken.

De deur beneden rammelde, de brievenbus ook.

“Máááaaaaaaamm, doe eens open!”

Zonder slipje maar met rok ging ze naar beneden. Het laatste wat ik van haar zag was een hoofd vol warrig haar.

“Een kostbaar nummer, dacht ik terwijl ik naar de barst in het scherm van de pc keek en de scheuren in de behuizing van de printer op waarde trachtte te schatten.

“Zo zou het nou altijd moeten gaan,” dacht ik en borg mijn gehavende metgezel op. “Waarom is ze niet altijd zo heet?”

Stappen op de trap, en even later: “Pááaap, wil je me naar het zwembad brengen?”

De dagelijkse routine had zijn vaste loop weer hernomen.

Ik vroeg me af wat voor aanleiding ik de volgende keer zou moeten gebruiken. Een foto misschien. Plotseling ging me een lichtje op. “Dat is natuurlijk waarom die jongens de blote kont van hun wijf op internet zetten. Niet voor mij maar omdat hun meissie er bloedgeil van word.”

Ik moest er om lachen, wie het ontdekt had wist ik niet maar dat het werkte daar was ik achter. Een foto zegt meer dan duizend woorden. Als die paar woorden van mij al zo een uitwerking hadden wat moest een foto dan wel niet veroorzaken.

Ik haalde mijn camera uit een la en bekeek het ding. Topkwaliteit, maar van dertig jaar geleden. Ik moest als de wiedeweerga een digitale kopen. Oh, ja en een nieuw scherm en printer. En de volgende keer liever op de keukentafel.

© Miel de Sarrassin

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  7 comments for “Het einde van mijn printer

  1. 23 juni 2008 at 21:54

    leuk verhaal en vast heel herkenbaar voor veel vaders en moeders

  2. WB
    24 juni 2008 at 14:54

    Een moeizame combinatie in elk huwelijk, de 'behoefte-aan' en opgroeiende kinderen. Ik heb het met een glimlach gelezen. Thanks for the memory!

  3. 25 juni 2008 at 16:18

    Briljant Miel. En altijd weer de juiste woorden op de juiste plaats.

  4. 29 juni 2008 at 08:19

    Wel leuk, die herkenbare dagelijkse dingen, maar we hebben betere verhalen gezien van onze Miel.

  5. 29 juni 2008 at 08:20

    Taalgebruik is soms wat oubollig, en dat stoort toch en beetje.

  6. 5 juli 2008 at 11:25

    vlot leesbaar en heel herkenbaar. Lekker ontspannen momentje tussendoor. Graag gelezen.

  7. 6 juli 2008 at 11:01

    Mooi Miel! Een ironische balans tussen lust en nuchtere observatie. Het is het gevoel dat de naakte waarheid kleur geeft; toch blijf je dicht bij het gewone. Dat onderscheidt dit verhaal in positieve zin van andere lustopwekkende verhalen.

Geef een reactie