Het schildersmodel

Ik was iets te laat. Om even over enen belde ik aan. Ergens ver weg in het pand rinkelde de bel. Een rode schim bewoog voor het matglazen raampje van de glanzende houten voordeur. De deur zwaaide open.

“Hallo”zei ik “ik eh, ben het model”

“Kom binnen”zei ze “ik verwachtte je al”. Ze stak me een hand toe “Gemma, hoi”.

Ik schudde haar de hand en stelde mezelf voor.

“Je moest zeker even zoeken?” wilde ze weten.

“Het is niet naast de deur” beaamde ik “van wat ik gezien heb, lijkt het me een leuk dorp om in te wonen”

“Ik wilde weg uit de stad. En dit leek me ideaal. Het is ooit een klooster geweest”

Ik keek rond in de hal, die in oorspronkelijke staat leek te zijn. Licht viel binnen door glas in lood ramen.

“Laten we maar meteen naar boven gaan” ging ze verder “op de eerste verdieping is m'n atelier”

Ik volgde haar de brede trap op.

“Zo”zei ze “wil je iets drinken? Ik heb thee.”

Het atelier had de afmetingen van een kleine zaal en besloeg bijna de helft van de verdieping. Rondom waren ramen op hoofdhoogte zodat je alleen naar de lucht kon kijken. Aan de achterkant was een balkon over de hele breedte van het pand ingemetseld.

In het midden aan de zijkant van het atelier stond een bank. Enkele meters daarvoor stond een schildersezel.

“Lekker” zei ik en ging op de bank zitten.

“Zo, vertel eens” zei ze nadat ze me een beker thee had aangereikt. Ze ging achterstevoren op een stoel zitten die naast de schildersezel stond “wie ben je en wat doe je?” Ze glimlachte innemend en keek me belangstellend aan.

Ik vertelde haar mijn wederwaardigheden, dat een medestudent op de academie mij haar adres had gegeven en meer dingen die wellicht nodig waren om te weten.

“Oké” besloot ze mijn verhaal “leuk dat je er bent. Ik zal je wat van mijn werk laten zien en dan moeten we denk ik maar aan de slag gaan”.

Ze gaf me een boek waarin afbeeldingen stonden van schilderijen die ze gemaakt had. Ik bladerde er doorheen. Ze spraken me wel aan.

“Kun je er van leven?” informeerde ik

“Uiteindelijk wel” antwoordde ze “maar schilderen is niet het enige wat ik doe. Soms heb ik ook foto-opdrachten, geef workshops. Ik heb het niet slecht.”

Ze gaf me een ander boek, waarin foto's stonden, veelal figuratief van aard. Ik bladerde het door.

“Hé dit ben jij”

Ze knikte.

Ik bekeek de zwartwit-foto's met aandacht.

“Genomen met een zelfontspanner” voegde ze toe.

“Goed gelukt, voor een zelfontspanner”

“Het was even zoeken naar de juiste instellingen, maar ik ben er ook niet ontevreden over. Zullen we maar beginnen?”

“Ok” ik deed het boek dicht en legde het naast de bank.

“Ik heb een opdracht voor een mannelijk naakt, klassiek. Dus ik wilde maar beginnen met een klassieke pose, half liggend op de bank. Wellicht verander ik nog van opzet, maar ik laat me hierin leiden door het werk”

Ik knikte begrijpend.

“Ik heb geen kleedkamer, je kunt je kleren achter de bank leggen” ging ze verder. Ze stond op, schoof de stoel opzij en nam plaats achter de ezel waarop een voorgespannen doek klaarstond. Ik stond ook op en kleedde me uit.

“Zeg maar hoe ik moet zitten of liggen” ik legde mijn benen op de bank en nam een positie in. Ze dirigeerde me, been wat omhoog, arm wat naar links, hoofd gedraaid, tot ik de voor haar juiste positie innam.

“Zit je goed zo?” informeerde ze.

Ik knikte.

De uitoefening van de edele schilderkunst begon. Terwijl Gemma haar kwasten hanteerde keek ik wat om me heen. Al snel kwam ik in een soort aangename doezeling door het rustgevende geluid van de kwasten die over het linnen veegden. Op de achtergrond floten vogeltjes in de voormalige kloostertuin. Af en toe kwam Gemma dichterbij om details in ogenschouw te nemen.

“Heb je het warm?” vroeg ik, omdat het me opviel dat ze met enige regelmaat aan haar hemd plukte, wat haar enigszins uit haar concentratie leek te halen.

“Nou” zei ze, en ze trok er een wat ongemakkelijk gezicht bij, “ik heb een nieuwe beha gekocht die op zich wel lekker zit, maar…” ze legde de kwast neer om met beide handen aan haar shirt te plukken “niet onder het schilderen.”

“Oh” zei ik “geen schilderbeha dus?” ik vond het wel een gevatte opmerking.

“Niet echt, nee”

Ze pakte haar kwast weer op.

“Wel een mooie kleur” merkte ik op. De bandjes waren naast de bandjes van haar shirt geschoven.

“Rood is m'n lievelingskleur. Misschien heb ik 'm wel te snel gekocht.”

Het werd weer stil. Ik was hard op weg weg te zinken in mijn gedachten, maar Gemma haalde mij terug naar de realiteit.

“Ik denk toch dat ik 'm maar even uitdoe”

“Je moet je wel vrij kunnen bewegen” beaamde ik.

Kennelijk vond ze het niet nodig om zich in een andere kamer om te kleden. Ze draaide zich om en trok haar shirt over haar hoofd. Achter haar rug morrelde ze de sluiting los. De gebruinde huid van haar rug rolde glooiend over in haar onderrug. Op het kruispunt van arm en oksel zag ik de contouren van een blanke borst. Ze trok haar shirt weer aan. De borst schudde.

“Zo”zei ze “dat is beter” ze hing de beha over de stoel en trok haar shirt recht. Met beide handen fatsoeneerde ze haar dikke blonde haar.

“Het is een kunstwerk op zich” zei ik, doelend op de met kant en ruches afgezette beha.

“Tja” beaamde Gemma mijn opmerking “maar het belangrijkste is dat ie lekker zit”

“Had je alleen een beha gekocht of hoort er ook nog een broekje bij of zo?” ik vroeg het louter uit belangstelling.

Haar penseel bleef hangen in de lucht. Een wat raadselachtige glimlach verscheen op haar gezicht.

“Je dacht zeker dat ik die ook zou uittrekken?” lachte ze “dan moet ik je teleurstellen, want ik heb 'm niet aan. Voordat ik die met goed fatsoen aankan moet ik eerst m'n bikinilijn bijwerken.”

Ik glimlachte maar een beetje schaapachtig bij deze onthulling, maar kon het niet nalaten er op door te gaan.

“Dat gaat natuurlijk kriebelen, zo'n wilde bos haar…” meende ik te moeten suggereren.

Gemma kapte me af.

“Zeg” zei ze “zullen we het over iets anders hebben?”

Ik hield mijn mond.

Ze kwam er zelf op terug. Kennelijk hield het onderwerp haar bezig, net zoals het mij bezighield. In plaats van af te dwalen, richtten mijn gedachten zich op het voor mijn ogen bewegende lichaam van Gemma die in de weer was met penseel en verf. De soms wilde penseelstreken deden het vet op haar bovenarmen schudden, haar borsten deinen en de zoom van haar rode shirt omhoog kruipen. Haar zachte buik bolde ontspannen over de brede riem die haar broek op haar heupen hield. Haar navel leek naar adem te happen bij elke samentrekkende beweging van haar buik. Slechts met een uiterste krachtsinspanning kon ik voorkomen dat deze visuele stimuli zich vertaalden naar een fysieke reactie, die, gezien mijn positie als naaktmodel, direct in het oog zou springen.

“Eigenlijk” zo begon ze “vind ik ondergoed maar onzin. Het beklemt me, alles te moeten insnoeren met bandjes. Het beteugelt me in mijn vrijheid zeg maar.”

“Je bent kunstenaar of je bent het niet” was mijn reactie.

“Tja, misschien heeft het daar wel mee te maken” mijmerde ze.

“Dus je draagt meestal geen ondergoed?” wilde ik weten.

“Meestal niet nee”

“Maar nu wel?” vroeg ik verder

Ze hield weer even op met schilderen.

“Ik heb m'n beha uitgedaan”

“Dat heb ik gezien ja”

Haar ogen glinsterden.

“Waarom wil je dat eigenlijk allemaal weten?”

Ik lachte en haalde mijn schouders op.

“Zomaar”

“Zomaar?” herhaalde ze “ik huur toch geen model in om me te laten uithoren waarom ik wel of geen ondergoed draag?”

“Je begon er zelf over” verweerde ik me.

“Dat is waar” gaf ze toe en ging weer verder met schilderen “dus nu is de vraag of ik ondergoed aan heb of niet?”

“Ik draag in ieder geval geen ondergoed” ik vond mezelf nogal gevat. Ook Gemma moest lachen.

“Zal ik het verlossende woord dan maar spreken, of ben je pas overtuigd als je het ziet?”

“Er is een uitdrukking die zegt: zien is geloven” antwoordde ik

“Het is toch niet te geloven” ze had een olijke uitdrukking op haar gezicht “dat ik me uit moet kleden voor mijn model? Het is de omgekeerde wereld. Maar kennelijk moet het zo gaan…”

Ik wachtte af.

Ze legde haar penseel neer en liep naar de bank.

“Ok dan” met beide handen pakte ze de brede gesp van haar riem en haakte deze los. Langzaam duwde ze haar broek naar beneden.

“Een uitzondering op de regel?” vroeg ik.

Ze knikte.

“Genoeg gezien?” was haar nogal ongelukkig gekozen wedervraag.

“Dat is maar net de vraag” luidde daarom mijn nogal voor de hand liggende antwoord.

“Tsja” repliceerde ze “zo lust ik er nog wel één, maar we zijn hier om te schilderen” Ze trok haar broek omhoog en zette de klingelende gesp vast.

Ik kon me niet meer concentreren. Of beter gezegd: mijn gedachten concentreerden zich op één bepaald thema. In mijn hoedanigheid als model was dat niet zo handig. Ik probeerde mijn gedachten te verzetten, keek naar de muur, naar het plafond, het motief van de vloerbedekking, sloot mijn ogen. Dat laatste werkte niet echt. Zodra ik mijn ogen sloot leek er een film te starten. Langzaam schoof Gemma in beeld. Ze maakte haar riem los, in slow motion ging de ritssluiting van haar broek open. Ademloos keek ik naar haar heupen, breed en fors. De zijdeachtige huid golfde door haar bewegingen. Een kriebel kroop door mijn buik. Ik had het niet meer in de hand. Mijn hart klopte in verhoogd tempo om het bloed te stuwen naar waar het nodig was. Ik deed vergeefse pogingen om te kalmeren, maar deze hadden geen effect, vertraagden dit hooguit. Langzaam maar zeker voelde ik de transformatie plaatsvinden. Als een rups die zich uit zijn cocon bevrijdt ontrolde mijn lid zich en richtte zich tergend langzaam op. Op zich een prettig gevoel, toch voelde ik me ongemakkelijk. Gemma's reactie bleef niet uit.

“Zeg, wat gebeurt daar?”

Ik voelde mijn wangen gloeien.

“Sorry” stamelde ik.

“Ik dacht dat je een professional was” haar stem klonk een beetje verwijtend.

“Ik ben ook maar een mens” antwoordde ik.

“Ok, ik wacht wel even” besloot Gemma.

Dat zou wel eens lang kunnen duren, dacht ik bij mezelf. Als de geest eenmaal uit de fles is…

“Hoe komt dat nou?” wilde Gemma na een paar minuten weten “alleen maar doordat we het hadden over behaas en zo?”

Ik knikte.

“Mannen” verzuchtte ze. Ze moest er ook bij glimlachen “ik mag mezelf misschien wel een beetje vereerd voelen, zeker?” Ze trok haar hemd strak, waarbij de afdrukken van haar tepels duidelijk zichtbaar werden in de dunne stof.

Het deed mijn zaak geen goed. Ik gaf het over. Mijn lid was inmiddels tot volle oorlogssterkte gestegen en kromde zich tegen mijn buik. De rode top was half naar buiten geschoven.

“Nou” zei Gemma “dit is wel een erg klassieke pose. Ik ben bang dat dat niks meer wordt met schilderen vandaag.”

“Ik denk het ook niet” antwoordde ik en keek haar hulpeloos aan “ik kleed me maar weer aan”

“Nee wacht even” zei Gemma toen ik aanstalten maakte om op te staan “ik weet wat.”

Ze liep naar een kast, haalde er een driepoot uit en plaatste deze naast de schildersezel. Ze keek me triomfantelijk aan.

“Vind je het goed als ik een paar foto's maak?”

“Foto's?” vroeg ik verbaasd “toch niet om op Internet te zetten?”

“Nee hoor, ik zou niet eens weten hoe dat moest. Ik zal ze alleen voor eigen gebruik houden. Je weet maar nooit wat voor opdrachten ik krijg, toch?”

“Nou, goed dan” antwoordde ik “zeg maar hoe ik moet gaan zitten of liggen.”

Het leek haar het handigst als ik op de grond plaatsnam. Daartoe spreidde ze een kleed uit en schoof de bank weg. Ik ging op het kleed liggen, Gemma stond achter het fototoestel en gaf aanwijzingen.

Ik moest even wennen aan mijn nieuwe rol als fotomodel, maar had de smaak snel te pakken. In volle concentratie stond Gemma voorovergebogen achter het fototoestel. Het apparaat zoemde en klikte dat het een lieve lust was.

“Ja, mooi zo, hoofd naar achteren, iets naar links, ook één van de achterkant, iets naar beneden”

Ik volgde de aanwijzingen van Gemma op. Had ik eerst mijn best gedaan om mijn erectie te onderdrukken, nu moest ik 'm in stand houden. Het lukte niettemin aardig. Af en toe moest ik mezelf masseren om de bloedcirculatie op gang te houden, maar ik nam aan dat dat er nu eenmaal bij hoorde.

“Ja, hou even vast” sommeerde Gemma toen ik mijn lid ter hand nam om 'm op te peppen “ja mooi” ging ze verder “rol de voorhuid eens helemaal af en hou 'm zo vast.”

Ik deed wat ze vroeg en trok de voorhuid helemaal terug. Ik hoorde de camera inzoomen.

“Wauw” hoorde ik Gemma zeggen “geweldig”.

Ik grinnikte. De camera klikte. Ik keek naar de paarsrode top van mijn lid. Het zag er inderdaad imposant uit, ik was benieuwd hoe dat op de foto eruit zou zien.

“Ok” zei Gemma “ik zet 'm even op de automaat” en richtte zich op. Niet begrijpend keek ik haar aan, verwachtte dat er een pauze zou komen.

“De zelfontspanner” lichtte ze toe.

“Oh” ik begreep het nog steeds niet helemaal.

“Elke 10 seconden neemt 'ie een foto”

“Oh” zei ik weer “handig” hoewel ik niet begreep wat er eigenlijk handig aan was. Tot mijn verbazing kwam Gemma achter het toestel vandaan en begon zich uit te kleden. In no time, en voordat ik van mijn verbazing bekomen was, had ze zichzelf uitgekleed.

“Ik kom er gezellig even bij” glimlachte ze. Ze liep naar het kleed toe.

“Nu moeten we een paar poses verzinnen” ging ze verder “laten we gewoon maar verder gaan”

“Ok” zei ik “leuk, wat had je in gedachten?”

“Nou, zoiets bijvoorbeeld” ze duwde mijn hoofd naar beneden zodat ik helemaal op de grond lag en ging naast me zitten. Vervolgens boog ze zich over mij heen en probeerde een soort van artistieke houding aan te nemen.

“We moeten gewoon maar bewegen” gaf ze aan

“Mogen we elkaar aanraken?” dat vond ik wel belangrijk om te weten.

“Ja, anders wordt het wel een beetje lastig” antwoordde Gemma.

Ze nam zelf het initiatief en liet haar boezem op mijn buik rusten. Ik liet me niet onbetuigd en legde mijn handen op haar gekromde rug. Gemma richtte zich op en ging over me heen staan. Ik liet me weer achterover zakken, Gemma boog voorover. Er waren vast een heleboel andere dingen die ik had kunnen verzinnen, maar bijna instinctief strekte ik mijn armen omhoog en legde ze op haar dijbenen.

“Wat een uitzicht” gromde ik. Ik keek rechtstreeks in haar kruis, waar het schaamhaar welig krulde.

Ik hoorde Gemma grinniken.

“Zeg, we zijn hier niet voor het uitzicht, hé” giechelde ze

“Neenee” antwoordde ik en bleef kijken.

“Kun je me houden denk je” vroeg ze.

“Hoe bedoel je?” wilde ik weten.

“Als ik op je hand ga zitten”

“Hoe?” ik begreep er weer eens niets van.

“Nou, gewoon zo” ze haalde een hand van mij van een van haar dijen en duwde deze tussen haar benen. Terwijl haar venusheuvel op mijn handpalm rustte kwam ze langzaam overeind, totdat ze enigszins gehurkt op mijn hand zat. Voor het grootste gedeelte droeg ze haar gewicht met haar eigen benen, de stabiliteit ontleende ze mijn hand. Door de druk werden haar schaamlippen enigszins opzij geduwd, het zachte vlees rustte als het ware in mijn hand.

“Dat ging goed, hé?” zei ze. Terwijl ze opstond bleven haar schaamlippen een beetje aan mijn handpalm kleven. Ik wist niet of het kwam doordat klam zweet zich in mijn handpalm verzameld had of doordat Gemma vocht afscheidde.

“Pfoeh” zuchtte ik.

“Ja, dat is even wat anders dan passief op de bank” grinnikend keek ze me aan. Van onderaf nam ik de volslanke curven van haar lichaam in ogenschouw.

“Zijn we klaar” vroeg ik

Gemma schudde haar hoofd

“Nee joh, we beginnen pas”

“In dat geval” antwoordde ik en besloot verdere artistiek verantwoorde houdingen te laten varen. Ik vond het mooi geweest, nu was het tijd voor iets anders. Ik strekte mijn hand weer uit naar haar kruis. Kennelijk was Gemma het eens met mijn gedachtegang. Ze pakte mijn hand beet, ging enigzins gespreid staan en leidde mijn hand weer naar haar kruis. Ik wreef een paar keer lichtjes met de toppen van mijn vingers langs haar schaamlippen en legde mijn hand weer tegen haar venusheuvel. Maar ditmaal liet ik tegelijkertijd mijn middelvinger naar binnen glijden. Aan de buitenkant kriebelde haar schaamhaar tegen mijn hand, aan de binnenkant leek mijn vinger te worden opgenomen door haar warme vlees.

Gemma zuchtte en leek enigszins door haar knieën te zakken. Ik trok haar zachtjes naar beneden en maakte haar duidelijk dat ze op de grond moest gaan liggen. Ik ging op mijn knieën naast haar zitten en begon haar te strelen. Haar dikke blonde haar spreidde zich over het kleed. Haar zware borsten vielen opzij langs haar lichaam. Ik kneedde ze met mijn handen en liet er één over haar buik naar beneden glijden. Ze liet haar heupen opzij vallen zodat de weg vrij was. Ik omvatte haar venusheuvel en begon haar te vingeren. Haar vochtige vagina slorpte als een gulzige mond twee vingers tegelijk op. Ondertussen liet ik haar schaamlippen door mijn resterende vingers glijden, kneep erin, masseerde ze, speelde ermee.

Niet langer in staat mijzelf in te houden ging ik op haar liggen. We keken elkaar aan, geconcentreerd, afwachtend. Ik schoof mijn onderlichaam tegen het hare, leunend op mijn gespreide armen. Gemma trok haar heupen op. Zoekend tastte ik met mijn lid haar schaamheuvel af totdat de opening ontstond en ik naar binnen gleed. Haar aankijkend begon ik te stoten. Ze trok zich naar me toe en we begonnen wild te zoenen, te likken en te bijten, als uitgehongerde snuivende dieren. Ik ontworstelde me aan haar omarming om met mijn armen haar dijen te omarmen, haar lichaam als het ware dubbelvouwend waarna ik me weer op haar liet vallen en zo diep mogelijk stootte. Gemma greep me weer beet bij m'n hoofd en leek me op te willen eten. Het duurde niet lang voordat ik klaar kwam. Met een uiterste krachtsinspanning duwde ik mijn lid zo diep mogelijk in haar, mijn ballen tegen haar schaamlippen en liet het sperma komen. Gemma trok me weer tegen zich aan en begon zachtjes mijn rug te strelen. Ik ontspande, kwam langzaam op adem en viel weg in een hemelse doezeling.

Een paar dagen stuurde ze me een foto per email. “Mannen :)” stond er in de onderwerpregel. Gemma keek recht in de camera en zwaaide met een hand. Met de andere hand drukte ze me aan de borst. Ik was in diepe slaap en lag er uiterst tevreden bij, mijn hoofd op haar schouder en een hand op haar borst.

© Pietro Arettino

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Het schildersmodel

  1. WB
    3 maart 2007 at 20:37

    Leuke variant op een bekend thema. Als nou de aanhalingstekens/interpunctie nog wat beter verzorgd worden…

  2. 5 maart 2007 at 13:20

    Goed geschreven dialoog en ondanks de wat gezochte verhaallijn en een erotische finale die wat uitgebreider had gemogen een boeiend verhaal.

  3. 10 maart 2007 at 15:11

    Charmant, vaardig geschreven verhaal.

  4. 13 maart 2007 at 20:34

    Mooi, gedoseerd, plezierig om te lezen

Geef een reactie