Het Sijn Van 't Knijn

Wat ik gistur nau weer kreeg…
Een kus onder me tokus,
En nog nat nog ook es.
Dan weet ik weer, wat voor een knijn
So heerlijk en so fijn kan sijn.

Konijneliefde is so regt,
So regt steets foor se raap,
Of je nau waak of slaap.
Het saat helaas is enkel foor het fokke,
Foor fulle fan nog meer konijnehokke.

Die kus van gistur leerde me
– haar warme focht, het smeerde me –
Dat het ook sonder nakroos kunne mag!
Dat de basin van het konijn
Haar grote liefde ook ken sijn.

 

© RitaKnijn, onder aanmoediging van Muriel.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie