Het temmen van Eefje

PROLOOG

Eefje is een knappe vrouw, slank, volle borsten en billen en een slank en schijnbaar breekbaar middeltje, kortom een heerlijk figuurtje. Maar het meest aansprekend en in het oog springend aan haar is haar gezicht. Oranjerood haar omlijst een perfect ovaalvormig gezicht, met de blanke kleur die zo typerend is voor roodharige mensen. Wanneer je haar aankijkt, wordt je blik onmiddellijk gegrepen door haar ogen. Felgroen vlammen ze in het gezicht. Rusteloos kijkend, als van een kat, continue op zoek naar een prooi.

“Eefje”, het klinkt zo liefelijk, maar dat is ze niet. Ongehoorzaam, arrogant, uitdagend, driftig en dwars. Wie haar wil bezitten zal haar moeten breken. En ik wil haar bezitten, God weet dat ik haar wil bezitten. En ik zal haar wil breken totdat ze onderdanig aan mijn voeten ligt.

ONTVANGST

Ik zit achter mijn zware eikenhouten bureau in mijn werkkamer van het oude huis. Het huis is in de late middeleeuwen opgetrokken uit dikke kloosterstenen. De muren zijn dik en de stenen ruw. De vloer is een geloogde plankenvloer, verder niks. Voor de dichte ramen hangen zware donkerrode gordijnen en de verwarming is uit. Het is misschien 15 graden in mijn kamer, en het enige licht komt van mijn koperen bureaulamp, en het licht dat van de monitor van de PC straalt.

Ik geniet van de kilte en het schemerlicht, ik voel me er in thuis

Ik heb je gevraagd om te komen. Of gevraagd niet. Ik heb je “ontboden”. De mail was duidelijk:

Kom naar me toe. 23 oktober 20:00 uur

Geen uitleg geen verklaring. En de reden daarvan is even simpel als geraffineerd. Zou ik je meer uitleggen, dan zou je niet komen, uit eigenwijsheid. Nu weet ik dat je komt, want de slechtste eigenschap van jou, is de eigenschap die je kwetsbaar maakt: je onbedwingbare nieuwsgierigheid.

Het is inmiddels kwart over 8. Natuurlijk ben je er nog niet. Eerlijk gezegd zou je me teleurgesteld hebben als je op tijd was geweest. Hoe zelfstandiger en arroganter je nu bent, hoe meer ik af moet breken. Voorwaar een machtsstrijd en een uitdaging zoals ik het het liefste zie. Ik gloei ervan, je weerstand windt me op. Nu al…..

Dan gaat de deur open en je  komt binnen. Met je armen over elkaar wandel je door mijn kantoor en bekijkt de ruimte. Achter jou valt de deur langzaam dicht…. In het slot…

“Ga zitten Eefje” Zeg ik. 

“Nee, ik blijf liever staan”  antwoordt je en je gaat, nog steeds met je armen over elkaar voor mijn bureau staan.

“Waarvoor moest ik nu komen?” vraag je.

“Ga zitten Eefje dan vertel ik het”.

Een paar minuten loop je door de kamer, in de hoop dat ik het toch wel vertel, maar zonder een woord te zeggen blijf ik bezig met mijn werk op de PC. De minuten kruipen voorbij en dan geef je toe. Weer die nieuwsgierigheid.

“Goed dan” en je gaat zitten. Ik zie hoe je rok een beetje opkruipt, en een stuk een van je stevige bovenbeen wordt zichtbaar. Dit gecombineerd met de diep uitgesneden blouse die nu meer inkijk biedt, maakt dat ik inwendig grom, wat een lekkere vrouw ben je toch.

Jouw stoel is lager dan de mijne zodat je een beetje naar me op moet kijken. Dit verhoogt op een subtiele wijze mijn machtspositie. Ik leun voorover, met mijn armen op het bureau. Kijk je lang en indringend aan met mijn diepliggende grijsgroene ogen en zeg met een ijzige stem en afgemeten woorden.

“Je hebt me bedrogen”.

Even zie ik een flits van angst over je gezicht, maar je herstelt je snel.

“Hoe bedoel je?”

IJzig ga ik verder “Je zei dat je gebroken had met die ander, dat ik nu nog de enige voor je was, dat je er altijd voor me zou zijn.”

Ik zie de vertwijfeling in jouw gezicht groeien 'Hoe weet hij dit'  denk je, maar wat je niet weet is dat ik niets weet, pure intuïtie is het, en ik weet nu dat ik gelijk heb. Ik gooi er nog een schepje boven op.

“En nu..” fluister ik bijna onhoorbaar, “heb je me” sis ik terwijl ik overeind kom uit mijn stoel “BEDROGEN!” roep ik je toe terwijl mijn ogen vuur spuwen.

Het woord “bedrogen” rolt als een donder door het kantoor. En ik zie je van schrik even in elkaar krimpen. Zo heb je me nog niet meegemaakt. Je kent me als de vriendelijke meegaande Etienne, de Etienne met de wijze raad en het vriendelijke woord, de Etienne die nooit boos wordt. Deze zwarte kant van me heb je nog niet meegemaakt, maar je roept hem zelf in me op, en bij jou is hij onbeheersbaar. Ik ga weer zitten, en bijt je toe “verklaar!”

Pissig sta je op (goed zo! Verzet je maar!)

“Ik hoef aan jou geen verantwoording af te leggen” zeg je, en je loopt parmantig naar de deur….. Die dus op slot is……. In een paar lang-gebeende passen ben ik bij je. Met mijn rechterhand grijp ik je in je nek, en met mijn linker grijp ik jouw linkerpols. Ik druk je tegen de deur en bijt je toe “Je gaat hier pas weg als IK het wil, krengetje”

Wild draai je je om en met je scherpe nagels haal je uit naar mijn gezicht. Mis…. Woest kijk ik je in je ogen en onze blikken haken zinderend woest en heet in elkaar. Ik zie in je bloes je tepels hard worden, en in mijn broek gebeurt hetzelfde met mijn stam.

“Ga jij maar eens afkoelen!” zeg ik, en ik open een deur in mijn kantoor.

Ik duw je naar binnen. Mijn kantoorruimte was vroeger een royale slaapkamer, en de ruimte die ik je inwerk was vroeger een inloopkast. Tegenwoordig is het een lege ruimte, waar ik nog geen bestemming voor heb verzonnen. Ik smijt je naar binnen, en sluit de deur. Als een wilde kat hoor ik je tekeer gaan “klootzak! hufter” en nog meer hoor ik je gillen. Tot ik met de schakelaar aan de buitenkant van de ruimte het licht uit doe.

“Hee!!! Godsamme! Doe dat licht aan! Hoor je me! Doe.. het… licht.. aan”.

Het krijsen wordt langzaam minder.

“Hallo? Etienne?” roep je onrustig. “Hoor je me Etienne?” .

Ik hoor je wel, maar ik geef geen antwoord.

“Etienne?… alsjeblieft”.

Hmmmm zo te horen begin je zwak te worden.

“Etienne…. Ik ben bang in het donker…..”

STRAF

Ik ga bij de deur staan, en zeg tegen je met een teleurgestelde stem “Wat moet ik nou met jou, je hebt me zwaar teleurgesteld Eefje”.

Een zucht en dan antwoord je “Ja Etienne, ik…”.

Woest bons ik op de deur. “Niks Etienne!!! Toon eerst maar eens respect!” ..

Dan komt je piepende antwoord “Ja Meester..”.

Weer een bons op de deur, en dreigend laat ik het licht in je hok aan en uit flitsen.

“MEESTER???? MEESTER??? Het is hier verdomme geen schoolklas!. Mijnheer voor jou!” .

“Ja mijnheer”.

Ik weet nu dat ik je gebroken heb, en dat ik je zal bezitten. Nu ben je van mij. En je gaat door.

“Mijnheer, ik ben ongehoorzaam geweest. Ik moet gestraft worden. Straf me mijnheer, straf me…”

Ik doe de deur open en trek je aan je haren naar buiten.

“Straffen zal ik je” grom ik naar je.

Ik duw je voorover over het bureau. “blijven liggen” bijt ik je toe terwijl ik een bol ruw touw pak.

Met het touw bind ik aan iedere poot van het bureau een hand of een voet vast. Je ligt nu voorover op het bureau met je kont naar achteren en je benen gespreid gespannen. Ik schuif je rokje naar boven en je rode slip naar beneden. Een goddelijk ronde kont wordt zichtbaar, en als gevolg barst ik bijna uit mijn broek.

“Straffen zal ik je” zeg ik nog maar een keer.

Ik pak de “kat met 9 staarten” uit de bureaula en 'klets' daar belandt de eerste slag op je billen. Rode striempjes tekenen zich af.  'Klets' weer een tik landt op je billen, en daarna nog een en nog een. Bij iedere tik roep je, gil je of kerm je van pijn maar ondertussen zie ik hoe je schaamlippen zich geopend hebben, en hoe er glinsterend vocht uit je grotje sijpelt. Het is duidelijk dat je ervan geniet. Ik pak de “kat” nu andersom vast en haal de staaf door je glibberende spleet, je siddert van opwinding en kreunt “straf me mijnheer”.

Dan spreid ik met 1 hand je billen en druk het handvat van de “kat” tegen je aarsje. Langzaam druk ik het handvat naar binnen. “Auwauwauwauw” kerm je, en je drukt je billen naar achteren om de stok te ontvangen. Ik laat de kat los en deze steekt nu parmantig als een vlag uit je kont.

“Houd hem vast, en waag het niet om hem te laten vallen”  bijt ik je toe

“N… N.. Nee mijnheer” kreun je terwijl je je billen aanspant.

Ik loop naar de andere kant van het bureau, waar je met je hoofd over de rand van het eikenhouten blad rust. Ik ga voor je staan en doe mijn broek naar beneden. Dan haal ik mijn snoeiharde paal tevoorschijn, een straalje voorvocht druipt uit mijn lange en dikke apparaat.

“Kijk me aan”

Je heft je hoofd op en ik leg mijn mast tegen je gezicht. Je weet wat er van je verwacht wordt, en met je tong begin je mijn ballen te likken en te zuigen. Daarna speelt je tong over mijn paal en uiteindelijk neem je hem in je mond. Ik kan een kreun niet onderdrukken, pak je hoofd vast en al stotend met mijn heupen neuk ik je in je mond. Je gaat hier zo in op, dat je de kat vergeet. Langzaam zie ik hem wegglijden, en terwijl jij met je ogen dicht van mijn worst geniet, glijdt de kat uit je kont, en valt op de grond…

Woest trek ik mijn pik uit je mond, en roep “Godnogantoe”

En KLETS daar heb je een ferme tik op je kont te pakken.

“Kan je dan helemaal niks? Is dit je dank voor mijn aandacht??” 

Ik loop weer om naar de andere kant van het bureau, raap de kat op en KLETS. Eén harde slag landt op je billen.

“Auuww” kerm je “ik deed het niet expres, genade mijnheer, genade, ik zal alles voor u doen”.

Ik knoop je benen los en sjor je kont omhoog, hoog genoeg om mijn mast tegen je lipjes te kunnen plaatsen.

“Neuken zal ik je, slet die je bent”.

Ik pak je bij je heupen en ram mijn snoeiharde hete paal in een keer in je soppende grot. “JAAAAAAHHHHHH” brul je van genot. Ik trek aan je haren je hoofd naar achteren. 

“Houd je een beetje in, snol, je bent hier niet voor je eigen genot, maar voor het mijne!”

Met lange slagen neuk ik je in een hoog tempo. Iedere keer dat ik in je ram wordt je met je buik tegen de harde tafelrand gedrukt. Iedere keer dat je kreunt, van genot of pijn, of van allebei, geef ik een ruk aan je haren. Na enkele minuten voel ik mijn paal spannen en mijn ballen verstrakken. Het gloeiende gevoel in mijn eikel kondigt mijn zaadlozing aan. Nog een paar felle stoten en grommend stort ik mijn hete zaad in je ontvangende grot. Ondanks (of dankzij?) mijn dreigementen houd jij het ook niet meer en schokkend en kreunend kom je klaar.

Dan trek ik mijn worst terug en veeg hem af aan je rokje. Ik loop naar de deur en open hem.

“Heee, maakt u me niet los?” roep je.

Ik draai me naar je om, en antwoord “Straks, misschien. Ik ga eerst douchen…”

Straf is straf tenslotte….

 

© Etienne

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie