Het was als vanzelf op hun pad gekomen

Je kunt alles wel van tevoren doornemen en bespreken, maar in werkelijkheid is alles altijd anders. De voordeur ging open en Ferdinand kwam thuis.
Moniek was gespannen en wist zich even niet goed een houding te geven. Ferdinand kwam thuis van zijn weekendje met Ria. Zelf had ze vanmorgen, na nog een snelle kop koffie samen, afscheid genomen van Frans met wie ze net zelf terug was uit Duitsland.
Polyamory, dat vreemde nieuwe woord, ze had nooit kunnen bedenken dat zij en Ferdinand voor die levensstijl zouden kiezen. Maar in het verlangen om de sleur van een ingezakt huwelijk te doorbreken was het als vanzelf op hun pad gekomen. Ze waren allebei vreemd gegaan. Ferdinand met zijn collega Ria en zij vanuit een wraakzuchtige reactie daar op. Toen het overspel van Ferdinand bij toeval uitkwam, was Leiden in last geweest.
Moniek was woedend en voelde zich vernederd. Ze had haar spullen gepakt en was in het zomerhuisje van een vriendin gaan wonen.  Ze haalde haar schade meer dan in en ieder weekend was het raak.
Ferdinand liet haar met rust, maar van een vriendin begreep ze dat hij er erg mee zat. Vroeg of laat moesten ze elkaar spreken over wat nu te doen. Na een stuurs telefoontje werd het een emotioneel gesprek, waarin duidelijk werd dat ze allebei nog van elkaar hielden. Na de verwijten kwam echter de loutering en verklaarden ze elkaar opnieuw hun liefde.  Ze hadden een week lang gevreeën dat de stukken er van afvlogen en voor het eerst sinds jaren spraken ze openhartig over hun innerlijk.
Met enige distantie konden ze ineens praten over de verlangens die ze soms voelden voor andere mensen. Moniek snapte best waarom Ferdinand met zijn collega Ria naar bed was geweest. Zij deelden dezelfde interesses in literatuur en ze was aantrekkelijk. Ze had het eerst als een bedreiging ervaren, maar kon het nu ook als een verrijking zien. Ferdinand deelde gewoon zijn boekenpassie met Ria. Moniek zou hem dat nooit kunnen bieden. ‘Waarom zou hij vanwege zijn relatie met haar dat facet van zichzelf moeten ontkennen?’

Zo hield Moniek zelf van wandelen en kamperen, waar Ferdinand zelf weinig mee had. Ze moesten terugdenken aan alle keren dat ze compromissen hadden gesloten. Verplicht samen wandelen en kamperen of naar literaire avonden. Het was allemaal half eigenlijk, concludeerden ze eerlijk toen ze zichzelf langs de meetlat legden naast de vele andere zaken wel met elkaar deelden. En waarom zou je seks daarvan uitsluiten?
Een open relatie was misschien wel een oplossing was de voorzichtige conclusie. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Ze gingen een keer naar een parenclub, maar dat was een desillusie. Ze vonden het te plat en te hard en alleen maar om seks gaan.
‘Maar een gesprek over literatuur met iemand voortzetten in bed?’ was toch een extra dimensie die ook bedreigend voelde en omgekeerd in haar situatie natuurlijk ook voor Ferdinand.

Toen ze een artikel lazen over Polyamorie, was dat een nieuw inzicht en kantelpunt geweest. ‘Houden van meerdere mensen tegelijk?’ Ze hadden erover gelezen en er vervolgens nachten lang over gesproken met elkaar. Ze neusden rond op een forum dat zich kenmerkte door heel veel ‘stel dat’ en getuigenisverhalen. ‘Stel je nu eens voor dat de ander zo verliefd werd op die ander? Stel dat de een jaloers is, stel dat je moet kiezen, stel……’ Ze werden moe van het gepraat over, de meningen die over elkaar heen tuimelden en besloten het dan uiteindelijk maar in de praktijk te ontdekken, met het inbouwen van zekerheden die natuurlijk schijnzekerheden waren. Maar toch.
Liefde, verliefdheid kon je namelijk nooit plannen, maar Ferdinand en Moniek hadden ondanks die werkelijkheid de regel afgesproken dat er een zekere gelijkwaardigheid moest zijn als ze elkaar vrijer zouden laten. Als de een en relatie met een ander zou hebben, en de ander niet, dan zou de balans al snel verkeerd liggen. Jaloezie en onzekerheid, je mocht niet ontkennen. Deed je dat wel dan kon dat niet zonder gevolgen zijn.
‘Ferdinand een relatie, dan zij ook een relatie’ en hoe hard het ook klonk, ze hadden allebei vetorecht. Ze beseften dat het een volkomen irrationele gedachte was, maar hij voelde toch als een waarborg en anker.
Maar toen het besluit om elkaar nieuwe verliefdheden te gunnen genomen was, boden de perspectieven daartoe zich vanzelf aan. Zo stond Moniek ineens wel toe dat haar volleybaltrainer Frans avances naar haar maakte. Ze vond hem altijd al een leuke man, ze had wel eens met hem gedanst op een feest en eerlijk gezegd verlangd naar hem, maar uiteindelijk altijd de boot afgehouden.

Haar afspraak met Ferdinand werkte  bevrijdend.  Ze ging haar eigen gevoelens niet langer uit de weg  en ze voelde al snel verliefdheid voor de ongecompliceerde Frank die zo anders was dan haar lieve bedachtzame Ferdinand. Toen ze het vertelde betekende het groen licht voor Ferdinand om zijn relatie met Ria nieuw leven in te blazen. Als twee onzekere egeltjes evalueerden zij en Ferdinand telkens hun gevoelens om elkaar maar niet te kwetsen, in wat zij inmiddels met anderen deelden.
Ze spraken in het begin een vaste avond af waarop ze elkaar vrij zouden laten. Zo waren een paar donderdagen voorbij gegaan waarna ze elkaar als volgende stap weer aan de ontbijttafel weer tegenkwamen. Ferdinand had een vertrek in het souterrain voor zichzelf ingericht en Moniek op zolder. Maar de praktijk was dat ze toch altijd uitweken naar hun nieuwe partners. Onwennig was het begin, met stroeve, nerveuze en onzekere dialogen, maar allengs werden ze openhartiger. Het was en bleef natuurlijk gecompliceerd, want in feite hadden ze twee driehoeksverhoudingen naast elkaar. ‘De twee derden’ waren er wel en waren er tegelijk ook niet helemaal. Ze complimenteerden elkaar met zinnen als ‘ik ben zo blij voor je dat je het zo fijn hebt bij die ander.’
Ferdinand meed daarbij wel de naam van Frans.

Moniek had Ria wel eens aan de telefoon gehad en zich in het begin niet goed een houding weten te bepalen. Ze had de telefoon snel aan Ferdinand doorgegeven. Als hij met haar belde draaide hij nerveus zijn rug naar Moniek toe.
Ja, ze was eerlijk, het gaf ook gedoe, het was ingewikkeld, maar het hoorde bij deze keus en alles wende uiteindelijk. Het werkte steeds beter. Moniek keek iedere week uit naar haar ontmoetingen met Frans. Het gaf haar energie en vrolijkheid en dat straalde ook af op haar relatie met Ferdinand.

En nu met Hemelvaart waren ze voor het eerst een stap verder gegaan.
Moniek ging een lang weekend met Frans wandelen. Ferdinand zou met Ria op stap gaan langs een aantal antiquariaten. ‘Veel plezier schat ‘ had Moniek gezegd tegen Ferdinand. Ze hadden elkaar omhelst.
‘Ben je nerveus? Ik wel’ had ze gezegd. Ferdinand beaamde dat hij ook gespannen was. Ferdinand pakte zijn weekendtas en ging naar Ria.
Een uur later kwam Frans, Moniek ophalen. Voordat ze vertrokken naar de stacaravan van Frans in het de Harzgebergte, deden ze het met elkaar.  ‘Ik wil je eerst neuken, had Frans gezegd, ik heb je zo gemist.’ Hij was zo lekker direct en expliciet, zo bronstig. Hij vroeg niet, maar hij nam de leiding en zij volgde. Neuken met Frans gaf Moniek een ongelooflijke energie. Met Ferdinand vree ze. Het was een wereld van verschil.

De kamerdeur ging open en Ferdinand stapte de woonkamer binnen. Ze keken elkaar even intens aan, minder gespannen dan de eerste keren, maar toch, afgezien van de periode van hun grote huwelijksclash, was het voor het eerst sinds hun huwelijk dat ze elkaar vier dagen niet gezien.
Ferdinand stapte op haar af en omhelsde haar.
‘Heb je het fijn gehad?
‘Ja heerlijk! En jij?’
‘Inspannend, maar leuk, ik heb een paar leuke eerste drukken gevonden.’
Ze dronken koffie en hij wilde in bad en Moniek stelde voor om samen te gaan.
Met een wijntje erbij zaten ze even later in bad. Met weinig woorden en onwennige gevoelens dicht tegen elkaar. Ze kusten, maar deelden in hun gesprek alleen de veilige onderwerpen die ze hadden meegemaakt. Ferdinand had het over een leuk gesprek in een antiquariaat met een Elschot kenner. Moniek sprak over de mooie vergezichten tijdens de wandelingen.
Ze kusten elkaar even teder. Ferdinand streelde haar borsten en ze voelde zijn pik tegen haar rug drukken.
‘Zullen we vrijen?’ zei Moniek terwijl ze voorover boog en zijn pik onderwater vastgreep. Even later lagen ze naakt en nat op hun bed in de slaapkamer. Hun slaapkamer, waar nooit iemand anders zou mogen verpozen, zo stond in het afgesproken draaiboek.

Ritmisch nam Ferdinand haar even later in de missionarishouding, recht op en neer, de enige variant die hij beheerste. Moniek probeerde Frans uit haar hoofd te bannen, maar hij kwam telkens terug. Ze had nog spierpijn en niet van het wandelen. Ze hadden één wandeling gemaakt en verder eigenlijk alleen maar geneukt, gebeft en gepijpt. Heerlijk alleen maar geilen. Hij had haar als een slet behandeld. ‘Daar geilde ik op’, zoals hij zei. Het was lang geleden geweest op vakantie in Griekenland  dat ze zich zo heerlijk had laten gaan. Lang voordat ze Ferdinand had leren kennen.

Na hun daad lagen ze lepeltje lepeltje tegen elkaar. Ferdinand had zijn arm om Moniek heengeslagen en streelde haar buik. Even waren er geen woorden.
Moniek staarde naar de kopie van de Venus van Milo op de antieke commode, terwijl ze terugdacht aan haar onvergetelijke weekend. Frans, was onstuimig en avontuurlijk, maar Moniek vond het nu toch ook weer fijn om weer in haar vertrouwde omgeving te zijn. ‘Langer dan een week samen en ze zou gek worden van Frans.’
Ferdinand dacht tegelijkertijd aan Ria, ze was veel geiler dan Moniek en ze vond in tegenstelling tot Moniek pijpen heerlijk om te doen, maar behalve seks en literatuur deelden ze niet zo veel met elkaar. ‘De kinderen van Ria konden hem eerlijk gezegd gestolen worden.
Moniek voelde de pik van Ferdinand weer groeien.
Ineens zei ze. ‘Wil je in mijn kont? het mag wel. Dat wil je toch zo graag.’
‘ehh, maar ik dacht dat jij dat niet w…’.
‘Nu wel, ik heb er zin in.’
Als ze de pik van Frans kon hebben dan mocht die van Ferdinand geen probleem zijn, dacht ze.
Ze stond op en pakte een van de twee tubes glijmiddel in haar toilettas die ze samen met wat speeltjes met Frans in een seksshop in Duitsland gekocht had. Ze dacht aan de lingerie en de dildo en de geile blik van Frans erbij. ‘Voor in je gele reet!’ had hij provocerend gezegd.

Ze pakte de nieuwe tube. Ze wilde niet dat Ferdinand zag dat de andere al half leeg was.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  11 comments for “Het was als vanzelf op hun pad gekomen

  1. 13 juni 2011 at 14:41

    Een mooie schets in grote lijnen van een interessant onderwerp. Ik zou wel willen weten of dit stand houdt, de polyamorie van dit echtpaar. Zit er nog een vervolg in?

  2. 14 juni 2011 at 20:05

    Veel verhaal over moraal en zoveel meer, Je besteedde verhoudingsgewijs niet veel tekst aan de erotiek. Dan mis ik toch net iets teveel voor de opwinding, zeg maar. En terwijl ik uit eerder verhalen weet dat je dat onderdeel van het schrijfwerk ook goed beheerst, als je pet er naar staat. Zoek je die pet nog eens voor me op?

  3. 15 juni 2011 at 00:47

    Lekker verhaal, vlot geschreven, kon me ged inleven….

  4. 15 juni 2011 at 20:45

    Met kleinere werkjes weet Flux mij sterker te binden dan met langere stukken zoals dit verhaal. Of ligt het aan de tijdvorm: hanteren van de verleden tijd? (Bijvoorbeeld: "Ze hadden zin en enige tijd later lagen ze…&quot.

  5. Anoniem
    18 juni 2011 at 20:20

    Vreemd, een verhaal dat zo blijft hangen in je brein.
    Misschien zeg ik het verkeerd.
    Niet het verhaal beklijfd, maar de gedachte.
    Wat als …? Stel dat …!

  6. 21 juni 2011 at 15:04

    Kan geen kwaad om een verhaal voordat het voor publicatie wordt ingestuurd, nog even kritisch te scannen op tikfouten.

  7. 23 juni 2011 at 17:30

    klopt Graaf Tell ik zag een paar fouten en een heel storende. Ik houd van snelheid, schrijven en sturen en dan over tot de orde van de dag. En dan gaat het soms fout. Maar wat wel lastig is. Ik werk met een apple. Dan moet ik de tekst knippen en plakken voor ik hem kan plaatsen en dan ben ik vaak nog een kwartier bezig om alle ruimte tussen de alinea’s die dan verschijnen te verwijderen en dan gaat er ook wel eens iets fout. In dat smalle vakje is het visueel lastig overzicht te behouden vind ik op zo’n proces. Er zijn ergere dingen in het leven.

  8. 5 juli 2011 at 15:16

    los van enkele taalkundige onvolkomenheden, een goed en realistisch verhaal. Ik kan me er alles bij voorstellen……………

  9. 5 juli 2011 at 20:22

    "over tot de orde van de dag", maar toch jammer van de slordigheden. Behalve dat het punten kost, kost het je ook lezers, ben ik bang.
    Los daarvan, je gaat beschouwelijk te werk met een onderwerp dat in de uitwerking wat aan invoelbaarheid mist. Sleur is misschien een aanleiding, maar geen motief. Je houdt het klein en onnadrukkelijk allemaal. Dat is op zich mooi, maar nu kabbelt het jammer genoeg wat teveel. Probeer je lezer het verhaal in te sleuren een volgend keer.

  10. 9 juli 2011 at 19:17

    Een liefdesrelatie met meer dan die ene. Kan het? Is het mogelijk? Zou het in een ideale wereld zo kunnen werken? Flux laat je er door dit verhaal in ieder geval over nadenken. Erotiek op de flux manier.

  11. 13 juli 2011 at 17:42

    Vijf lezers gaven dit verhaal in totaal acht sterren. Dat levert een ledenstem van 1,5 sterren op.

Geef een reactie