Infrarood

De Intercity van kwart over zeven zette zich in beweging. Bestemming Den Haag Centraal. Peter staarde uit het raam. Zelfs tijdens de zomervakantie waren de perrons van Utrecht Centraal vol.

Hij zag een man met een koffer zeulen, zichtbaar vloekend toen de trein voor zijn neus wegreed.

‘Dikke pech; die heb je gemist,’ dacht Peter.

Op het scherm van zijn laptop verscheen het spreadsheet waar hij aan moest werken. In de coupé vochten mensen om een zitplaats. Beleefdheid leek een onbestaand woord tijdens de ochtendspits. Het was wie het eerst komt, die het eerst maalt.

De jonge vrouw die tegenover hem plaats nam zuchtte, zichtbaar tevreden dat ze een plaatsje had weten te bemachtigen. Ze was gekleed in een strak mantelpakje dat haar ouder maakte dan ze waarschijnlijk was.

‘Midden twintig,’ schatte Peter in terwijl hij haar even bekeek.

Hij richtte zijn blik weer op het beeldscherm, tikte de verkoopcijfers van gisteren in en liet een paar macro’s hun werk doen. Toen wisselde hij van scherm, startte zijn Email-programma en klikte op “Connect”. Draadloze Internet was een zegen.

Mevrouw Mantelpak opende haar laptop ook. Peter bekeek het vanuit zijn ooghoek.

 ‘Compaq, nieuwste model. Ook met draadloze net-toegang. Lekker machientje,’ dacht hij bij zichzelf.

Terwijl hij even opkeek, zag hij dat ze het jasje van haar mantelpak had geopend. Geen slecht idee. Het beloofde vandaag weer heet te worden, en in de overvolle coupé voelde het nu al klam.

Peter bekeek haar iets nauwkeuriger, zo discreet mogelijk.

‘Wow.’ Zijn gedachte kon het best met dat ene woord worden samengevat.

Onder haar klassieke jasje zag hij een dun bloesje gevaarlijk opbollen. Hij kon de contouren van een kanten beha zien, en de twee beha-cups die een paar indrukwekkend grote borsten tegen elkaar gedrukt hielden. Twee geopende knoopjes lieten een blik toe in haar decolleté.

‘Jezus, wat een tieten! Adembenemend gewoon!’

Zijn laptop bliepte en deed haar opkijken. Peter keek snel naar beneden om de nieuwe email te lezen. Niets belangrijks.

Hij kon zich ineens niet meer concentreren. Hij liet zijn blik weer in haar richting gaan, van haar slanke benen omhoog naar haar rok. Mevrouw Mantelpak droeg klassieke pumps. Peter vroeg zich af wanneer ze voor het laatst haar benen geschoren had. Ze zagen er helemaal zacht uit.

Haar borsten bewogen kalm in het ritme van haar ademhaling, het bloesje steeds iets verder openend wanneer ze inademde. Het leek erop dat Mevrouw Mantelpak het druk genoeg had met haar laptop om niet te merken hoe hij zat te staren naar haar geweldige boezem.

Van de vele dingen die Peter opwonden aan een vrouwenlichaam stonden grote borsten met afstand op nummer één. En van het paar waar hij nu naar zat te staren werd hij bijna gek van opwinding. Hij kon zijn erectie snel voelen opkomen, hard kloppend tegen de onderkant van zijn laptop.

Weer een bliep van zijn laptop. Peter wisselde van scherm om zijn email te checken.

‘Vreemd, geen nieuw bericht,’ dacht hij, en probeerde zich weer te concentreren op de cijfers in zijn spreadsheet.

Toen zag hij het icoontje in de rechter benedenhoek van de Windowsbalk. Hij klikte erop.

“Infrared port connection established. Waiting for reply…” Peter fronste.

Nog een bliep. Hij was nu echt verbaasd.

Opeens verscheen er een nieuw schermpje. Hij las het. En bevroor zo ongeveer.

==Zo, dus jij vindt het wel lekker om naar mijn tieten te staren, he?==

Zijn adem stokte. peter durfde niet eens op te kijken.

‘Mevrouw Mantelpak?!? Fucking hell!’

Hij kon zijn ogen niet geloven.

Er verscheen een tweede regel.

==Verbaasd, computerknul?==

En nog een regel. Hij schakelde het geluid uit.

==Ja, ja. Ik ben het echt. Tegenover je. Kijk niet op. Type maar iets terug :)==

Peter kon een gigantisch blozen niet onderdrukken. Maar hij begon te typen.

==Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Het ziet er serieus naar uit dat je me hebt betrapt==

Hij zag haar vanuit een ooghoek snel antwoorden.

==Hmm, dan staan we misschien gelijk. Jij kijkt naar mijn tieten, en ik zat naar je gezwollen kruis te kijken. Volgens mij heb je een behoorlijke stijve. En ik denk door mij, maar ik kan het niet helemaal goed zien; je laptop beperkt mijn uitzicht…==

‘Jezus, ze leest m’n gedachten…’

Het maakte hem een beetje ongemakkelijk, maar tegelijkertijd was deze heel ongebruikelijke manier van converseren wel heel opwindend. Peter zat ook nog met een hoop vragen. Hoe ze er in godsnaam in geslaagd was om die verbinding te maken. Hoe ze heette. Maar het anonieme had ook wel iets heel aantrekkelijks, en het was sterk genoeg om hem haar spelletje mee te laten spelen. Zijn vingers ratelden op het toetsenbord.

==Misschien kun je je proberen voor te stellen dat die laptop er niet zou zijn?==

==Heel interessant… En eh….wat zou ik dan te zien krijgen?==, antwoordde ze.

De tekstregels begonnen elkaar nu snel op te volgen.

==Je zou zien wat je denk ik wel verwacht; een hele harde stijve==

==Hard en stijf omdat je naar… mijn tieten zit te kijken?==

==Oh ja, helemaal…==

==Hmm, daar word ik wel een beetje nat van, computerknul==

Zijn wangen gloeiden nu van opwinding. Deze dame wist de formaliteiten snel over te slaan.

Hij staarde even uit het raam. Het bijzonder Nederlandse landschap raasde voorbij. Grazende koeien, overal slootjes tussen de frisgroene weilanden. Een zeldzame windmolen aan de mistige horizon.

Dit was allemaal een beetje te mooi om waar te zijn. En zo opwindend dat hij er simpelweg mee door moest gaan. Zijn toetsenbord ratelde weer.

==En hoe nat zou je worden als ik dat chique rokje van je zou optrekken en je eens lekker tussen je sexy benen zou grijpen?==

Hij wilde de betovering van het moment niet verbreken, maar hij moest gewoon even opkijken; heel even maar.

==Niet kijken. Type maar. Ik vind je hete vragen wel lekker. En ik denk dat ik dan heel erg nat zou worden, vooral als je ook nog mijn slipje van mijn kont zou rukken…==

‘Shit, dit is een héle geile dame.’

==En natuurlijk zou ik je enorme tieten dan ook willen zien. Zijn ze echt zo groot als ik denk dat ze zijn…?==

==Hmm ja. Ze zijn echt heel groot, computerknul. Ik durf te wedden dat je het heel opwindend zou vinden om ze uit mijn beha te zien gulpen. En dan fantaseer ik ook dat je mijn slipje naar beneden trekt. Dan zou je een hele natte kut zien. Echt heel nat. Hmm, die harde lul van jou zal inmiddels wel pijn doen, he?==

Peter verschoof, een beetje ongemakkelijk.

==Eh, zo ongeveer ja…*grijns*==

Eenzelfde grijns verscheen op zijn gezicht terwijl hij zijn best bleef doen om niet op te kijken.

‘Valt niet mee om iets verborgen te houden voor deze dame, Peter.’

Hij typte snel verder, steeds meer de vrije loop latend aan zijn fantasie, die direct op het beeldscherm van Mevrouw Mantelpak verscheen.

==Ik ben je beha nu aan het losgespen. Ik moet die prachtige joekels van je gewoon bloot zien…En nu glijdt je broekje langs die mooie benen van je naar beneden. Hmm ja, je bent inderdaad heel nat…==

==Hmm…vind je het lekker wat je ziet? En weet je wat? Mijn natte kut verlangt hevig naar die paal van jou, computerknul. Kom, een vluggertje. Neuk me even lekker…==

Met een klagend fluitsignaal schoot de Intercity door station Gouda. Verveeld kijkende spitsreizigers staarden naar de trein die voorbij stormde.

==Neem me. Hier. Nu…==

==Hmm, Ik trek nu mijn pik een beetje af, om hem lekker hard te maken. En ik kom langzaam op je af nu. Nu laat ik mijn pik over het binnenste van je dijen glijden. Mijn handen strekken zich uit naar je adembenemende tieten…==

==Ugh…ja, computerknul. Doe maar eens lekker stout met me…==

Zijn pik stond inmiddels volledig op springen.

Plotseling verscheen er een waarschuwing op zijn scherm: “Battery low.”

‘Oh nee, dit kan niet waar zijn!’

Peter zag het drama al voor zich. Tien minuten hooguit, en dan zou deze onvoorstelbare ontmoeting een triest einde vinden in een lege accu. Hij vervloekte zichzelf omdat hij vergeten was om het ding gisteren even op te laden.

‘Typen verdomme. Elke seconde is nu kostbaar.’

Zijn vingers vlogen over het toetsenbord; ze konden niets anders doen dan zijn kloppende pik gehoorzamen.

==Hmm, ik voel de lipjes van je kut tegen mijn eikel wrijven. En mijn handen kneden in je gigantische tieten. Van alleen maar die tieten te voelen kom ik al ongeveer meteen klaar…==

==Ik weet hoe heet je mijn tieten vindt, computerknul…, maar ik wil dat je in me klaarkomt. Voel je hoe ik mijn heupen vooruit beuk? Mijn kut smacht naar je schaamteloos stijve lul. Mijn onderlip trilt van geilheid. Oh, wat ben je hard…==

Peter slikte diep, het typen van zijn vingers werd koortsachtig.

==Ja, ik ben zo verrekte hard. Ik druk mijn lul nu bij je naar binnen, ik voel hem soepel in je natte kut glijden. Je perst je kut om mijn paal heen. Ah, jezus, je weet wel hoe je een pik moet verwennen, juffie…==

==Ugh…je hebt een hele grote, computerknul… Daar word ik alleen nog maar geiler van. Kom, neuk me eens even lekker diep. Laat me kreunen…==

==Ik heb een hele grote voor jou, juffie. Mijn handen grijpen wellustig in je dikke prammen. En dan pak ik je diep, heel diep. Ik vul je geile kut met mijn dikke pik…==

==Hmm ja, ik wil je dikke stijve in me hebben. Mijn heupen beuken terug tegen de  harde, diepe stoten van je lul. Ik plens mijn natte kut over je mooie harde pik. Hmm…neuk me, neuk me hard…==

==Ik draai nu met mijn heupen, en ik neuk je benen heel ver uit elkaar, telkens dieper stotend met mijn kloppende lul. Dieper, dieper, terwijl mijn handen je grote joekels harder en harder kneden…==

==Ja. Doe maar stout met m’n tieten. Ik weet dat je mijn grote jongens lekker vindt…==

Peter durfde niet op te kijken. Hij wist absoluut zeker dat hij direct zou komen als hij ook maar één blik op haar fenomenale boezem zou werpen.

==Voel je mijn handen kneden, juffie? lekker hard nou. Ik voel je harde tepels in de palmen van mijn handen. Mijn pik klopt voor jou, en ik neuk je hard en diep, zo hard dat je adem stokt bij elke stoot…==

==Ik wrijf m’n klitje tegen je aan, computerknul. Mijn kut staat in brand voor jou. Ik moet klaarkomen, echt heel erg. Laat me klaarkomen asjeblieft…kom…kom, maak me klaar…==

==Ik pomp steeds sneller in je natte kut. Ik kan horen hoe je kut druipt van natheid, juffie. Mijn ballen trekken samen; ik moet ook zo klaarkomen. Maak je mij ook klaar als ik jou laat klaarkomen? Knijp je in mijn dikke lul met je natte kutje? Ik voel je persen, juffie…==

==Oh ja, heel hard. En ik ben met mijn klitje tegen je schaambeen aan het rijden. Dat voelt heel geil, computerknul. Ik druip helemaal, en ik wil je pik heel diep. Jezus, wat ben je hard…==

De trein begon te vertragen terwijl hun nummertje zijn climax bereikte. Ze zou wel eens in Voorburg uit kunnen stappen, dacht hij.

“Battery low” flitste weer op. Peter ademde zwaar en hoopte dat niemand dat in de volle coupé in de gaten zou hebben.

==Argh, argh, jezus wat ben je geil juffie. Zullen we samen klaarkomen? Nu, neuk me hard, nu!==

==Oh god, hmm, ja. Spuit mijn kut vol met je hete sperma asjeblieft…asjeblieft, nu!==

Haar toetsenbord ratelde even hard als het zijne. De remmen van de trein sisten terwijl hij meer en meer vertraagde.

==Ik ben er bijna, bijna. Harder juffie, beuk je natte kut over mijn pik…sneller…ja…sneller…ah…ah!==

Vanuit zijn ooghoek kijkend dacht hij even dat ze zat te kronkelen in haar stoel. Maar hij durfde niet op te kijken.

==Oh, yes…yes…Ik voel je in me spuiten. Mijn kutje druipt over mijn dijen. Die heerlijk spuitende lul…ah…ah… ik moet ook klaarkomen…==

==Ja, ja…kom maar…fuck, juffie, wat ben je geil!==

“Voorburg, Station Voorburg,” klonk het door de trein. Hij kwam nu zo’n beetje tot stilstand.

==Hmm. Je hebt zo’n geil sletje van me weten te maken. Je bent echt heel stout, computerknul. En ik hou wel van hele stoute jongens…uh…je hebt me echt heel hard laten klaarkomen…==

Peter typte koortsachtig zijn antwoord.

==Jezus, ik ben…

Plotseling verdween het scherm. Er prijkte een nieuwe mededeling:
“Infrared port connection disconnected at other end.”

Hij keek op, zich bewust van een kop die als een boei moest zijn.

Mevrouw Mantelpak had haar laptop al dicht gedaan. Ze was bezig op te staan, en knoopte decent de knopen van haar jasje dicht.

Peter keek haar aan, smekend. Als hij nu zijn lul zou aanraken, zou die meteen exploderen.

Terwijl ze voor hem langs liep, gleed haar been langs het zijne. Zijn ogen volgden haar terwijl ze het gangpas in liep.

‘Ze kan toch niet zomaar weglopen?’

Het zag ernaar uit dat ze dat precies aan het doen was.

Hij keek uit het raam, en zag haar uit de trein stappen. Toen ze langs zijn raam liep, gaf ze hem heel even een vette knipoog en een schalks glimlachje. Het glimlachje was adembenemend.

Een fluitsignaal klonk. De deuren sloten onvermijdelijk en de Intercity zette zich weer in beweging. Nog één keer gleed de vetrekkende trein langs Mevrouw Mantelpak die op perron 1 liep.  Elegant wiegden haar heupen boven de chique pumps, en ze likte haar tong subtiel over haar lippen terwijl ze even naar hem zwaaide.

”Het volgende station is Den Haag Centraal, eindpunt van deze trein,” klonk de intercom.

Hij staarde uit het raam en zag haar beeld langzaam kleiner worden. Terwijl ze verdween in de verte, doofde het scherm van zijn laptop.

©PaulX

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie