Jeroen, Manon en ik

 

 

Het is een prachtige nazomeravond geweest. De Mexicaanse terrashaard heeft gesnord, we hebben de zon zien ondergaan en de rosé is uitstekend geweest. En nu, bijna middernacht, zitten we een beetje schaapachtig giechelend bij elkaar. Zorgvuldig kijk ik naar deze twee dierbare mensen; Jeroen, de man in mijn leven sinds bijna 10 jaar, en nu 7 jaar mijn echtgenoot. En Manon, de collega die een vriendin werd, de vriendin die een hartsvriendin werd, ook al ben ik 14 jaar haar senior.

September 2002 kwam Manon in mijn leven. Stage lopen vanuit haar secretariële opleiding kwam ze, bij ons op de afdeling. Een negentienjarige wervelwind, 158 centimeter hoog, en daarom altijd en eeuwig op hakken. Met tegenzin werkte ik haar in, met tegenzin vulde ik haar stageverslagen in en ik wachtte op de dag dat ze weg zou gaan. Weer een anonieme stagiaire die ik snel weer zou vergeten. Maar Manon was anders; leergierig, flexibel, bereid om elk klusje te doen, hongerig om te leren en te groeien. Met verbazing keek ik naar haar, naar haar inzet, haar snelheid, haar flexibiliteit. Mijn zware weken van 50, soms 60 uur werden 45, toen 40, soms zelfs minder. Door Manon. Ik pleitte bij Geert voor een vast plekje voor haar en dat lukte me. Voor mijn deur stond ze toen opeens, met een enorme bos rozen. Dank je voor mijn jaarcontract, zei ze. Ik ontdekte dat ze van Schubert en Brahms hield, we gingen uit, naar concerten, naar de kroeg. Ze had gevoel voor kunst en poëzie, we sleepten elkaar van museum naar theater, van poetry slam naar filmhuis, we praatten tot we hees waren, tot de zon opkwam. Ja, we werden vriendinnen.

En toen opeens, vier maanden geleden, stond ze weer voor de deur, nu met roodbehuilde ogen en een koffertje. David, de jeugdliefde die was gebleven, had een ander en Manons wereld stortte in. Bijna een week sliep ik bij haar op het kleine kamertje, ze huilde en huilde en ik hield haar vast en vast. Ze kwam in ons leven, ze bleef. De deal was zes maanden bij ons wonen, uitrusten, verwerken en dan kijken naar de toekomst. Jeroen, mijn schat, begreep haar en mij en ons, hij vond het goed, dat halve jaar.

Vanavond, in de tuin, hebben we het er weer over gehad. Jeroen en ik en Manon samen in onze slaapkamer. We hebben het er vaker over gehad, we wilden het alle drie, maar niemand durfde. Maar vanavond is anders, vanavond durven we.

Jeroen en ik poetsen onze tanden, nog een beetje licht van de rosé. We doen onze nachtkleding aan en gaan in bed liggen. Jeroen steekt de kaarsen aan. Stad en land aflopen moet ik tegenwoordig, voor druipkaarsen, moppert hij altijd. Een echte jaren zeventig jongen, mijn Jeroen! Ik knijp in zijn hand als we Manon op de gang horen.

De deur gaat voorzichtig open, Manon komt binnen. “Durven jullie nog?”, vraagt ze voorzichtig. Jeroen en ik schieten in de lach en wenken haar binnen. Elke keer als ik Manon zonder hakjes zie ben ik weer verbaasd hoe klein ze is. Tussen ons in op bed zit ze nu, en nu zitten we alle drie een beetje dom te kijken, niet goed raad wetend met de situatie.

“Wil je een massage van Jeroen?”, vraag ik. Manon knikt. Ze steekt haar armen omhoog en ik doe haar slaapshirt uit. Jeroen en ik bekijken haar aandachtig. ‘Kindertietjes’, zegt ze zelf altijd minachtend, maar ze heeft prachtige kleine borsten, stevig door haar leeftijd en perfect in symmetrie met haar lichaam. Voorzichtig leg ik een hand op haar linkerborst. Die voelt warm en zacht aan, ik streel haar borst een paar keer en voel hem reageren, de tepel drukt zachtjes in mijn handpalm. Manon gaat op haar buik liggen en wacht. Ik knik naar Jeroen. Ik zie zijn prachtige, grote, sterke handen naar Manons rug gaan, hij pakt haar schouders en begint langzaam te kneden en te masseren, van haar schouders naar haar ruggengraat, naar beneden, naar haar onderrug. Ik zie Jeroen verlangend kijken naar Manons billen, twee ronde appels, kinderbillen bijna. Manon kreunt zachtjes onder Jeroens aanrakingen, ik glimlach als ik hem in zijn pyjamabroek voorzichtig zie groeien.

“Hij wordt al een beetje stijf van je, Manon”, zeg ik, terwijl ik mijn man plagerig aankijk.

“Een beetje maar?”, is het lachende antwoord. Ik neem Jeroens handen van Manons rug, ik kus ze en vraag Jeroen of hij op zijn rug naast Manon wil gaan liggen. Ik buig over Manon en leg mijn beide handen op zijn borst en streel hem. Manon kijkt verlangend toe. Ik knipoog naar haar, Jeroens borst is het mooiste van hem, dat vinden we allebei. Ik knijp zachtjes in zijn tepels en klauw voorzichtig mijn nagels in zijn buik. Ik geniet van Jeroens genot en zachte gekreun en vooral geniet ik van Manon die naar mijn liefkozingen kijkt. Ik klim over haar heen en ga tussen Jeroens benen zitten. Voorzichtig doe ik zijn pyjamabroek uit, ik leg mijn volle hand op de bult in zijn slip en masseer hem. Met half toegeknepen ogen kijkt Manon naar mijn hand, ik merk dat ze dit heerlijk en opwindend vindt. Mijn handen gaan onder Jeroens billen, haken onder zijn slip en doen die langzaam uit. Aandachtig kijk ik naar zijn geslacht. Zo vind ik mijn vent op zijn mooist; half stijf en vol verlangen naar wat komen gaat.

“Zal ik hem helemaal stijf voor je maken?” vraag ik. Manon knikt, maar blijft gebiologeerd naar Jeroens penis kijken. Langzaam kom ik iets omhoog en naar voren, ik leg mijn linkerhand onder Jeroens testikels, breng zijn geslacht omhoog en neem zijn penis in mijn mond. Ik hoor een diepe grom uit mijn man komen, als ik hem opneem.. Ik kom iets terug, haal adem en zuig dan op Jeroens eikel. Hij groeit onmiddellijk en na een paar minuten zachtjes pijpen is hij compleet stijf. Ik laat zijn penis uit mijn mond glijden en toon hem aan Manon. “Wow!”, zegt ze “je had gelijk!” Jeroen kijkt verbaasd. “Ik heb Manon verteld dat je voor zo’n tengere man best wel een knoepert hebt als je stijf bent”, zeg ik “Best wel!” zegt Manon en we lachen alle drie.

“Wil je meisjeszoenen zien?” vraagt Manon opeens. Jeroen knikt. Manon en ik kijken elkaar aan. Mijn hart klopt in mijn keel; zoenen met een vrouw? Hoe lang is dat al wel niet geleden? Zeker twaalf jaar. Mijn te korte en te slechte huwelijk was gestrand en ik was moe, verdrietig en zoekend. En daar was Karin opeens, zacht, lief, eerlijk en heerlijk. En opeens was ik even een damesliefde-dame. Tijdelijk dan, want toen kwam Nico, toen Erik, toen Jeroen en Jeroen is er nog steeds.

Zacht drukt Manon haar lippen tegen de mijne, ik ruik haar Neblina, dan gaan onze monden tegelijkertijd open en onze tongen vinden elkaar. Klein en zacht is ze, ook met zoenen. Het voelt heerlijk en ik geef me over. Ik maak een spleetje van mijn ogen en zie Jeroens ogen op ons gericht, hij geniet van de aanblik, ik kijk naar beneden en zie zijn mooie erectie. Manon en ik laten elkaar los, ik leg haar op haar rug op bed, pak de bandjes van haar string en doe hem uit. Jeroen en ik kijken naar haar volmaakt gladde kutje. De binnenkant van haar dijbenen is vochtig van opwinding. Ik vouw drie vingers tot een penis en dring in haar. Ze voelt strak aan, strak en glibberig, mijn opwinding groeit, ik neem haar stevig met mijn vingers en voel ondertussen de kriebel tussen mijn benen groeien. Manon kijkt hijgend naar mijn topje. “Je bent geil, Miranda”, kreunt ze. Ik kijk naar beneden en zie mijn tepels als grote knoppen door de stof heen prikken. “Tong, tong”, hijgt Manon. Ik buig me voorover tussen haar benen, als een mes dringt haar vrouwenlucht mijn neus binnen. De punt van mijn tong raakt haar knopje en ze kreunt en gromt als ik bijt, lik en streel. Haar geslacht kronkelt in en rond mijn mond. Ik ga naar boven, lik lange halen over haar buik en borsten en kom dan bij haar mond die gulzig mijn tong opneemt en langs de hare laat glijden. “Wil je?”, vraag ik. “Ja”, kreunt ze. Ik draai haar op haar buik, leg mijn handen op haar heupen en haal haar billen naar boven, ik open haar benen en toon haar zo, met hoog en open geslacht aan Jeroen. Ik pak het condoom dat Manon me aanreikt vanaf het nachtkastje en breng het om Jeroens pik. Dan leid ik hem naar Manons spleetje en ik kijk aandachtig toe hoe ze hem opneemt. Jeroen kreunt als hij helemaal in haar is, Manon maakt oergeluiden in het kussen waar ze haar hoofd in heeft begraven. Jeroen is erg geil, want zijn neuken gaat meteen in een hoog tempo. Ik zie zijn erectie in een razend tempo in en uit Manon flitsen, keer op keer klettert zijn zak tegen haar billen. Mijn eigen opwinding kan ik niet langer de baas, ik ga met mijn rechterhand mijn slip in, meteen voel ik het vocht en mijn nagel krast voorzichtig aan mijn knopje om de opwinding los te maken.

“Boven! Laat me boven!”, jammert Manon. Ze laat Jeroen uit zich glijden en helpt hem op zijn rug. Ze draait haar billen naar ons beiden toe, onder haar lijf zie ik haar hand Jeroens penis nemen en hem onder haar spleetje plaatsen. Dan glijdt ze langzaam over hem heen. Ze kreunt woest en begint Jeroen meteen te rijden, steeds sneller gaat het tempo. De aanblik van die meisjesbillen die mijn man zo vakkundig berijden maakt me enorm geil. Ik doe mijn slip uit, ik ga wijdbeens tegen Jeroens zwetende en zwoegende lijf liggen en met een, twee, drie vingers ga ik in mezelf. Dikke stromen van genot schieten mijn lichaam in. Ik zie Manons billen op en neer denderen, Jeroens pik is een steeds weer verdwijnende en verschijnende paal in mijn gezichtsveld. Dan zie ik Manons billen zich spannen, nog een keer knijpt ze zich vast aan Jeroen, dan hoor ik een langgerekte jammerkreet en zie haar billen tergend langzaam voor de laatste keer over Jeroens geslacht naar beneden glijden. “Allemachtig, wat was dat lekker!”, zegt ze. Ze draait haar bezwete gezicht naar mij toe en kijkt dan, een beetje verbaasd naar mijn soloseks die ondertussen meer dan stevig is. Ook Jeroen heeft nu oog voor mij en de wetenschap dat deze twee heerlijke mensen naar me kijken windt me nog meer op. Onbeschaamd open ik mijn benen voor mijn twee bedgenoten en obsceen en vies open ik mezelf en geef mezelf genot. Manon en Jeroen kijken gebiologeerd naar mijn flitsende rechterhand en naar mijn glimmende geslacht. Ik voel de stromen van genot elkaar opzoeken en geconcentreerder worden, dan opeens is er de implosie in mijn onderbuik en mijn orgasme komt naar buiten. Ik kreun diep, dieper en nog dieper, druk mijn onderlijf naar boven, laat mijn geslacht dansen en nat worden, dan komt mijn lichaam tot rust.

Manon streelt me zachtjes tot het plezier weggestroomd is, dan kijken we naar Jeroen. “Nu alleen je man nog”, zegt ze.

“Wil je op mijn borsten, Jeroen?” vraag ik. Hij knikt. Manon gaat achter me zitten, Jeroen voor me, zijn gezicht naar me toe, zijn erectie fier tussen onze buiken. Manon doet mijn topje uit en laat mijn borsten vrij. Zachtjes wiegen ze in haar handen. “Je hebt echt prachtige borsten”, fluistert Manon, ze streelt mijn boezem, laat haar handen langs mijn tepels schuren en geeft ondertussen zachte kusjes in mijn nek. Mijn rechterhand pakt Jeroens pik, het condoom, nog nat van Manons glibber, doe ik af en dan begin ik hem af te trekken. Zijn pik is zeldzaam hard en zijn lichaamstaal vertelt me dat hij er zo is. Minder dan 10 halen heb ik nodig, dan voel ik zijn ademhaling versnellen, een gesmoorde kreet komt uit zijn keel, ik zie zijn zak zich spannen en hij komt klaar.

Over mijn schouder kijkt Manon hoe het zaad in drie, vier lome stroompjes van mijn borsten afglijdt.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  15 comments for “Jeroen, Manon en ik

  1. 25 augustus 2008 at 08:58

    Heerlijk verhaal Judith, je bent hiermee een ambassadeur van een trio geworden!

  2. Anoniem
    25 augustus 2008 at 09:16

    Weer een prachtig menselijk verhaal, vol prettige spanning opgebouwd, met leuke ontlading aan het eind. Op normale wijze beschreven of het iedereen zou kunnen overkomen. Liet na het lezen nog een prettige kriebel na. Ik heb, net als de personen in het verhaal, er óók van genoten.

  3. 25 augustus 2008 at 09:52

    mmm, wat een heerlijk verhaal. Erg opwindend, al had het van mij wel wat langer mogen duren.

  4. 25 augustus 2008 at 10:11

    Leuk verhaal. Ik zit alleen met 1 probleempje. Je bent 14 haar senior en kent Manon vanaf september 2002. Dan speelt dit verhaal dus ergens in de verre toekomst, ergens in 2016. Klopt dat ??

  5. WB
    25 augustus 2008 at 14:27

    Niets op aan te merken. Een menage a trois in optima forma! Als je 33 bent in 2008 en je hebt een vent en een vriendin, dan is het leven zo slecht nog niet.

  6. 26 augustus 2008 at 13:00

    Jaloersmakend naturel, met zorgvuldige en geloofwaardige inleiding. Heel goed en meeslepend geschreven; práchtige stijl. 'K Heb doorgaans niet zoveel met trio-verhalen, maar dit is al met al geweldig.
    Dank je wel!
    Muriël
    p.s. Het jaar is meer dan halverwege en er móet toch weer een verhaal van het jaar komen, toch?

  7. 26 augustus 2008 at 15:22

    Gewoon helemaal lekker.
    Lief en geloofwaardig

  8. Anoniem
    29 augustus 2008 at 14:48

    @q825: iemands senior zijn kan ook gewoon 'ouder zijn dan' betekenen… het hoeft niet een gezagsverhouding (binnen een bedrijf) te zijn.

    Oh ja… het verhaal leest ook lekker weg

  9. 2 september 2008 at 14:47

    lekker lezend verhaal

  10. 2 september 2008 at 16:49

    Leuk verhaal zonder veel moeilijke toestanden. Sterk in zijn eenvoud.

  11. 5 september 2008 at 15:17

    Ongecompliceerd verhaal, maar mooi beschreven. Prima.

  12. 6 september 2008 at 15:23

    Lekker ongecompliceerd verhaal. Helaas rammelt het achtergrond-plot hier en daar een beetje (de goede vriendin die de stagiaire was geworden is zonder opgaaf van reden vier maanden uit zicht) en het verhaal heeft eigenlijk geen echt einde. De woordkeus is soms ongelukkig, (een terrashaard die gesnord heeft, wat doet die op het moment dat beschreven wordt?), of technisch niet geloofwaardig (Tenzij er een mega-clitoris aan zit kan ik me moeilijk voorstellen hoe een vrouwelijk geslacht IN je mond kan kronkelen). Wat mooi overkomt is de bedremmeling en de onzekerheid van de deelnemers als ze zich klaarmaken voor het feest in de slaapkamer.
    2**

  13. 6 september 2008 at 22:27

    Je weet een heerlijke sfeer te scheppen, Judith. Je schrijfstijl is heel beeldend, je verhalen herkenbaar en prachtig, al verloopt de introductie van een 2e vrouw in het echtelijk bed wel wat érg gladjes. Enige onwennigheid, aarzeling of een lichte terughoudendheid zou het verhaal nóg geloofwaardiger hebben gemaakt.
    2,5*

  14. 8 maart 2010 at 23:34

    superb, ik lees het nu pas, veel te laat …..
    chapeau

  15. Anoniem
    25 maart 2010 at 11:49

    heerlijk verhaal, nu snel de volgende lezen

Geef een reactie