Jet en ik

Vloekend stond ik in de schemering van een winderige, koude herfstavond twee nachtkastjes in te laden. Ik stootte mijn hoofd aan de laadklep, mijn capuchon klapperde in mijn nek waarlangs stroompjes water van een zich op dat moment ontladende stortbui over mijn rug gleden. Toen ik eindelijk de klep dichtklapte was mijn broek doorweekt.
Ik vroeg me af waarom ik in godsnaam had aangeboden de kastjes weg te brengen. En waarom ik? Zelfmedelijden golfde door mij heen. Ik had toch maar weinig in te brengen in de wereldse woelingen. Een toeschouwer was ik. Een rekwisiet. Iemand die door een ander naar goeddunken gebruikt werd. Wat deed ik ertoe?
In de bestuurdersstoel probeerde ik tot mezelf te komen. Hijgend en nat keek ik naar de jagende wolken en de zwiepende zwarte bladerloze boomtakken. Af en toe wenste ik mij een ramp.
De motor gorgelde. De startmotor deed verwoede pogingen de motor te laten aanslaan. Ik trapte wild op het gaspedaal, draaide de contactsleutel hard naar rechts en gaf de moed al haast op toen de motor aansloeg, zich een paar verslikte, en uiteindelijk sputterend draaide. De auto schokte. Ik trapte nog een paar keer op het gaspedaal maar nog niet alle cilinders wilden meewerken aan het aarzelende concert. De ramen waren inmiddels beslagen van mijn wasem. Ik draaide mijn raampje open en rilde van de wind die als een hongerig dier naar binnen gierde. Vol gas en een sliert van rook achter me aan trekkend reed ik hortend en stotend weg. Een paar straten verder begon de motor op alle cilinders te draaien en werd de auto handelbaar. Ik draaide de knop van de ontwaseming open. Aarzelend ontstond een randje schoon glas onderaan het raam waar ik doorheen probeerde te loeren, de gok nemend dat zich er geen lichtloze fietsers op mijn route bevonden. Voorovergebogen stuurde ik door de straten.
De provinciale weg was nagenoeg leeg. Weldenkende mensen zaten thuis voor de buis of bij de kachel. De bestelauto schudde in de wind. Ik draaide aan de radioknop. Alleen ruis en schreeuwerige, agressieve, door melodieloze bonkmuziek ondersteunde tekstflarden die mij niets zeiden vonden hun weg door de ether naar mijn zwiepende antenne. Ik zette de radio uit.

Op de plaats van bestemming was het droog. Tussen de snel voortdrijvende wolken scheen de maan vol en fel. Ik belde aan bij nummer 41. Door de gordijnen was een flauw lichtschijnsel zichtbaar. Ik hoopte dat er iemand thuis was. Trappelend van de kou belde ik nog een keer. Licht ging aan in de gang, het flauwe schijnsel drong nauwelijks door in het kerriegele matglas van een klein raam in de houten voordeur.
“Ha” zei Jet “ben je daar.”
Haar stem was minstens zo snerpend als de koude wind die mijn jas deed wapperen.
Ik knikte minzaam.
De felblauwe ogen van Jet gleden langs mij heen door de straat. Haar blonde haar was plukkerig en ongekamd. Haar van nature norse blik leek onweer te voorspellen. Hoe zielig ik mezelf ook vond, het leek nog erger te kunnen. Ik voelde me wat beter, glimlachte zelfs even.
“Kom binnen” maande ze me “anders ontsnapt alle warmte. Ik stook niet voor de mussen.”
Ik volgde haar het kleine arbeiderswoninkje in. In de huiskamer, die traditioneel ingericht was met massieve meubels die er niet voor de sier stonden maar vanwege hun functionaliteit, ronkte een gaskachel. Ik ging er vlak voor staan en koesterde me in de behaaglijke warmte.
“Wat een weer he?”
Ik keek achterom en knikte. Jet glimlachte zowaar.
“Koffie?”
Ik knikte en voegde eraan toe dat ik eerst de kastjes ging uitladen. Dan had ik dat alvast maar gedaan.

Ik zette de kastjes in het gangetje. Ik kon er nog net langs schuiven en de huiskamer bereiken. Twee mokken dampten op de tafel. Ik deed mijn plakkerige jas uit. Jet hing 'm over een stoelleuning. Ik wreef in mijn handen en warmde ze aan de mok.
Jet had een paarsgrijze hansopjurk aan van wol, voor zover ik het kon beoordelen. De grijze maillot eronder viel nog niet eens zo uit de toon. De ugs waren zo niet-passend bij de combinatie dat het daardoor weer net kon. Ze was gekleed voor comfort en niet volgens de laatste mode en ook niet die van alle jaargangen daarvoor, zoveel was mij duidelijk. Ze zat nergens mee.
“Hoe is het met je zus?”
Een dikke zwartwitte kat sprong op haar schoot.
Met mijn zus ging het goed. Veel wist ik eigenlijk niet te vertellen op dat front. Ze was getrouwd, kinderen, baan gezin, man. Eigenlijk alle dingen die ik niet ambieerde. Ik had dan ook geen carriere en kon me nog net de ouwe gammele bak veroorloven waarin ik de kastjes had vervoerd. Mijn zus daarentegen had weer geen tijd om ze zelf te brengen…
Jet grinnikte. Ze kon echt gemeen grijnzen, ik mocht dat wel. Net zoals de achterhaalde inrichting van het huisje die me aan het woninkje van mijn grootouders deed denken. Die goeie ouwe tijd…
Ik probeerde het aan Jet uit te leggen maar aan de uitdrukking op haar gezicht maakte ik op dat mijn verhaal niet echt overkwam. Ik moest duidelijker communiceren. Minder zwammen. Modieus maatschappijgezeur waar ik een broertje aan dood had.
De manier waarop Jet overschakelde op een ander onderwerp was ook niet echt soepel te noemen.
Met haar krakende stem vroeg ze of ik tijd had de kastjes naar boven te brengen. Tijd had ik genoeg. Ik zat nergens mee.
“Maar drink eerst rustig je koffie op” voegde ze eraan toe.
Werktuiglijk streelde ze de poes op haar schoot. Het beest keek me aan met een blik waarvan slechts de ondoorgrondelijkheid tot me doordrong.

Met moeite wurmde ik me met een kastje door het trapgat. Boven waren 2 kamers. Het ene leek meer een rommelhok, de andere moest haar slaapkamer zijn.
Voor de zekerheid riep ik naar beneden:
“Waar moet 'ie?”
“Rechts, in mijn slaapkamer.”
Wat een stem. Ik vermoedde dat ze dadelijk bij volle maan haar bezemsteel zou pakken en uit het raam vliegen. Ze was in ieder geval niet het type huisvrouw. Her en der in het kamertje lagen kledingstukken. Naast het bed was hooguit ruimte voor een kastje. Met een luide klap zette ik het op de grond en schoof het naast het bed. Een zwart kledingstuk dat ik niet als zodanig herkende bleef aan de pootjes van het kastje hangen. Ik maakte het los en raapte het op. Het bleek een bh. Niet een dertien-in-een-dozijn voorgevormd fantasieloos functionaliteitsexemplaar, maar een doorzichtig fijnmazig ding dat ik niet direct kon rijmen met de grijspaarse wollen jurkpullover. Geheel instinctief trok ik mijn wenkbrauwen op en hield de bh met uitgestrekte armen voor me.
“Er hoort ook een broekje bij.”
Ik schrok me een hoedje. Ik had haar niet horen aankomen. Met een valse grijnslach op haar gezicht leunde Jet tegen de deurpost. Met een kop als een boei legde ik de bh op het nachtkastje.
“Waar moet het andere kastje?” vroeg ik in een poging de aandacht af te leiden.
Zelfs Jet begreep dat het in de slaapkamer niet meer paste. Ze trok een bedenkelijk gezicht. Ik wachtte tot ze uitgedacht was. Ze besloot ruimte te maken in het andere kamertje.
Ik stommelde de trap af, tilde het kastje omhoog en droeg het over aan Jet die een mogelijkheid zag het in het kamertje te schuiven. Zelfs de deur ging nog dicht.
“Nou, dank je wel” zei ze in het gangetje.
Afscheid is altijd ongemakkelijk. We stonden allebei sociaal niet hoog op de ladder, zoveel was mij duidelijk.
“Ehh, geen dank” stamelde ik.
Ik bekeek haar toch met andere ogen door het bh-incident. Ze gaf me mijn natte jas aan die ik met tegenzin en moeite aantrok, omdat de verwarming van mijn auto pas op temperatuur was wanneer ik goed en wel thuis zou zijn.
“Nou, ehh, doe de groeten aan je zus” zei Jet.
Ze keek nu toch vriendelijk, deed in ieder geval een poging.
“Zal ik doen. En veel plezier met de kastjes.”
Ik zwaaide nog een keer toen ik naar de auto liep.
“Ik ga vast naar binnen” riep Jet, “het is koud.”
Ze had haar armen om zich heen geslagen.
“Ok” riep ik terug.
10 minuten later belde ik weer aan.

Nog voordat ik de sleutel in het contact had gestoken zag ik dat de draaiknop voor de verlichting op de aan-stand stond. Ik slaakte een diepe zucht. Tegen beter weten in probeerde ik te starten. De startmotor reutelde even en hield het toen voor gezien.
Een ogenblik zonk ik verslagen weg in de spartaanse bestuurdersstoel. De ramen besloegen met elke zucht die ik slaakte. Een nieuwe regenbui liet druppels als trommelstokken roffelen op het vermoeide plaatstaal van mijn brik. Ik wachtte tot de ergste regen voorbij was en liep toen als een geslagen hond terug naar Jets huis en trok aan de bel.
Ik legde haar mijn probleem voor. Haar gezicht straalde allerlei vormen van onbegrip en verbazing uit. Auto's waren niet haar ding.
Uiteindelijk, een nieuwe stortbui was losgebarsten en ik stond inmiddels te klappertanden, nodigde ze me uit binnen te komen.
“Ik kan proberen of je buren startkabels hebben” opperde ik.
Jet keek bedenkelijk.
“Met mijn buren heb ik niet al te goed contact” zei ze “bovendien is het al behoorlijk laat. En in jouw toestand, in het donker, in de regen…”
Ik keek respectievelijk op mijn horloge, dat aangaf dat het bijna half elf was, naar mijn spiegelbeeld in de spiegel in de hal, ik zag een ongeschoren, verlopen en verregende kop met piekerig plakkend haar, en naar mijn kleding die doorweekt was. Ik was het ermee eens dat het geen goed idee was om op dit tijdstip een poging te doen startkabels te bemachtigen, mochten er al welwillende buurtbewoners zijn die zich opofferden om in de zeikregen mijn auto aan de praat te krijgen.
“Dan moet je maar hier blijven” concludeerde Jet.
Ik stond er nogal hulpbehoevend en afhankelijk bij.
“Kan dat?” vroeg ik.
“Ach jawel” antwoordde Jet luchtig voor haar doen.
Kennelijk had ze het licht gezien of de zon achter de wolken zien schijnen. Ze kwam ineens betrekkelijk opgeruimd over en leek zonder moeite over mogelijke problemen heen te kunnen stappen.
 “Als je genoegen neemt met een oude matras in de huiskamer. Dan moet je 'm wel zelf naar beneden slepen”
Ik was niet veeleisend. Desnoods sliep ik op een bank of op de grond.
“Geen probleem” antwoordde ik dan ook, opgelucht dat ze de luchtige kant ervan in kon zien en me niet als hinderpaal leek te beschouwen.

Jet bleek een praktische inslag te hebben die ik niet had verwacht, evenals een gevoel voor humor die aansloot op de mijne.
Niet veel later zat ik op de bank met een glas wijn in mijn hand, gestoken in een samenraapsel van tweedehandskleding uit haar collectie die niet erg modieus was maar wel droog. Met het haar kenmerkende stemgeluid waaraan ik begon te wennen had ze me uitgelachen. Met goede bedoelingen. Ik kon de humor er ook van inzien en had meesmuilend meegelachen.
Met de nodige moeite had ik een matras uit het rommelkamertje en de trap af gesleept waarna Jet er lakens en een deken omheen had gedaan. Het matras was voor de kachel gelegd, maar, had Jet er waarschuwend bijgezegd, de kachel gaat wel uit.
Daar moest ik het dus mee doen.
Ze voegde de daad bij het woord, zette de kachel uit en wenste me welterusten. Toen Jet naar boven gegaan was kleedde ik me uit en kroop onder de wol. Letterlijk, want Jet was van de oude stempel en had me een echte wollen deken gegeven. Bang dat ik het koud zou krijgen was ik niet.
Ik knipte het licht uit en luisterde naar de wind en het kraken van de vloer boven mij waar Jet kennelijk bezig was zich klaar te maken voor de nacht.
Ik rolde me op mijn zij in de deken en probeerde de slaap te vatten. Herhaaldelijk werd ik wakker in de vreemde omgeving om weer weg te sukkelen in een lichte slaap, enigszins bedwelmd door de merkwaardig ouderwetse maar misschien juist daardoor rustegevende geur van de wollen deken.

Ik schrok wakker van het licht dat werd aangeknipt.
“Moet even naar de wc” mompelde een slaapdronken Jet in paars nachthemd dat meteen duidelijk maakte dat de bh die ik eerder in mijn handen had gehad meer was dan slechts een rondslingerend kledingstuk.
Ik projecteerde het als het ware op de zachtschuddende bolvormige rondingen die er in het schemerige lamplicht evenwichtig, gewichtig en gracieus uitzagen.
“Hoe laat is het?” vroeg ik schor en gedesorienteerd.
“Half drie” antwoordde Jet en stapte langs mij heen om via de achterkamer naar het toilet te lopen.
Ik staarde naar haar witte benen die een harmonieus contrast vormden met het paars van het nachthemd. Het paars en het wit werden verbonden door het blauw van haar aderen, die in haar knieholte dicht aan de oppervlakte lagen en zich in fijne vertakkingen uitspreidden naar haar bovenbenen. Ik slikte en werd met mijn neus op de feiten gedrukt door de verlammende verstijving van mijn geslachtsdeel dat leek te reageren op signalen van een door Jet bediende afstandsbediening. De gedachte aan tepels die als draaiknoppen fungeerden zorgde ervoor dat een weekmakende tinteling door mijn maagstreek trok.
Haar plas landde klaterend in de pot, gevolgd door het geluid van de wc-rol houder die met een woeste ruk afgerold werd en de leegstromende stortbak. Even later kwam Jet teruglopen.
“Kun je een beetje slapen?” informeerde ze.
“Mwah” antwoordde ik “het gaat.”
“Het is koud” zei Jet en sloeg haar armen om zich heen.
Ik knikte slechts. Haar tepels drukten zich door het dunne nachthemd, analoog met de stijfheid van mijn lid en inderdaad: groot als draaiknoppen op een radio.
“Onder deze deken is het anders lekker warm hoor” zei ik met een trilling in mijn stem en een raar gevoel in mijn buik.
Ik sloeg de deken een beetje terug.
“Mooi zo” zei Jet terwijl ze van het ene been op de andere hinkte. Ze leek niet onder de indruk.
Ze frommelde met haar vingers aan de zoom van het nachthemd waardoor de stof strakgetrokken werd en ik de gespikkelde tepelhoven meende te kunnen ontwaren. De diepe voor tussen haar borsten maakten een smachtend verlangen in mij wakker.
Ik sloeg de deken terug, proberend mijn nederlaag te accepteren. Het was niet het eerste verlies dat ik leed en het zou niet het laatste zijn. Ik voelde me zo'n beetje de tegenhanger van Don Juan.
“Maar als je wilt kun je naar boven komen. Ik heb een tweepersoons”
Jet keek me vuig aan, alsof ze me een dienst verleende. Kennelijk was dat haar manier om iets duidelijk te maken.
Ik was een ogenblik met stomheid geslagen en zoals wel vaker wist ik niet goed hoe te reageren. Jet vatte dit op als een afwijzing.
“Je ziet maar” zei ze bits.
Ze draaide zich om en stommelde naar boven.

Ik sloeg de deken van me af en stapte uit bed.
Ik was er niet helemaal zeker van of ik haar goed had verstaan. Misschien had ik me het verbeeld, een hitsige droom. Het was koud in huis. Zachtjes sloop ik de trap op. Op de tast liep ik op het overloopje en stootte mijn knie hard tegen een onvoorzien object.
“Godver” vloekte ik binnensmonds. Ik vond de deurklink. Jet was behulpzaam door een lampje aan te doen. Het bleke schijnsel straalde ook geen warmte uit in het ijskoude kamertje.
Alleen Jets hoofd kwam boven de dekens uit. Haar plukkerige haar lag uitgespreid op het kussen. Ik schuifelde tussen de muur en het bed naar haar toe en sloeg de zware dekens terug. Het bed kraakte. Ik schoof naar Jet toe. Haar lichaam was tenminste enigszins warm, haar voeten koud.
Ze lag met de rug naar me toe. Ik ging tegen haar aan liggen en legde mijn hand op haar heup. Ze legde een hand op de mijne en wreef er over. Ik kreeg het warmer.
Ik sloeg mijn arm om haar heen, net onder haar borsten. Ze schoof achteruit, dichter tegen me aan. Ik drukte haar tegen me aan en mijn hand op haar borst. De tepel drukte tegen mijn handpalm als een knop waarmee mijn pik werd geactiveerd. Het richtte zich langzaam op en drukte tegen haar billen.
Jet draaide zich naar me toe en kuste me voorzichtig op mijn mond. Onze onhandige monden maakten hijgerige geluiden die zich vermengden met het gekraak van de lakens. Het vormde de opmaat voor meer onderzoekende en aftastende lichaamsdelen. Ik schoof een hand naar beneden. Ik had niet het geduld, de ervaring of de intuitie om de spanning op te bouwen, maar ging recht op mijn doel af, niet gehinderd door tactiek of strategie. Kennelijk was dit voor Jet geen probleem. Haar ontbrak het net zozeer aan expertise of geduld op dit gebied. Of ze had gewoon geen zin om er meer van te maken dan het was: twee mensen die elkaar betastten en dingen wilden doen die ze al lang niet hadden gedaan.
Toen ik mijn hand op haar buik legde nam haar gehijg toe. Haar tong flitste niet alleen langs mijn mond, maar schoot langs mijn lippen en neus. Haar opwinding groeide toen mijn hand verder omlaag ging, langs het futloze elastiek van haar slipje waarvan de stof zodanig uitgerekt was dat het geen weerstand bood. Mijn vingertoppen deden het stugge schaamhaar kraken als woestijngras. Onhandig woelde ik er doorheen. Mijn vingers haakten achter de prikkende haartjes en stuitten op haar opeengeklemde dijen. Of het nu kwam doordat ik een tepel in mijn mond nam en deze met mijn tong bediende als een nippel of doordat ik met mijn handpalm lichtjes op haar schaambeen drukte weet ik niet, in ieder geval schoot mijn woelende hand omlaag doordat haar dijen openklapten. Tussen het dorre gras bevond zich een vochtige oase, een glibberige delta die aan mijn vingers kleefde. Het slijmerige elastische vlees bewoog mee met mijn vingers en opeens werd mijn middelvinger naar binnen gezogen. Onderzoekend draaide ik 'm rond en drukte 'm tegen een harde gladde zwelling waarachter zich een ribbelig oppervlak bevond, als ribbelingen op een drooggevallen stuk strand.
Op haar beurt graaide ze in mijn onderbroek. Met een krachtige greep pakte ze mijn lid beet en begon begon eraan te trekken. In een flits ging het beeld door me heen van Jet die verbeten vaatdoekjes uitwrong en met haar tanige handen elke druppel eruit perste. Het deed bijna pijn zoals me me vastgreep, maar het was ontegenzeglijk veel beter dan de slappe hand van een vriendin die ik ooit eens gehad had. Onzacht trok ze de voorhuid omlaag en masseerde de gevoelige rand met haar ruwe vingertoppen. Ik krom ineen van pijn en genot en wurmde me uit mijn onderbroek.
Elke centimter stof was teveel. Jet volgde mijn voorbeeld en trok haar nachthemd over haar hoofd. In het schemerduister zag ik haar borsten schommelen en de tepels vooruitsteken. Haar vormen bleken een stuk vrouwelijker dan ik had kunnen vermoeden in de vormeloze kledij die ze daarvoor had gedragen.
Ik ging snel op mijn knieen zitten om haar slipje uit te trekken terwijl Jet haar billen optilde.
Jet lag op haar rug, haar benen gespreid. Ik lag op mijn zij tegen haar aan, kuste haar en schoof mijn hand tussen haar benen waar een wereld van vocht, hitte en zachtheid voor me openging.
Jet had mijn geslacht weer vastgepakt met de hand die zich het dichtst bij mijn lichaam bevond en trok met stevige, korte rukken. Ik bewoog mijn onderlichaam mee in haar tempo en drukte mijn edele delen tegen haar dij.
Jet hijgde, de lakens ruisten, haar kut sopte, ik hapte naar adem en rook de geur van mijn geslacht. De warme zachtheid die tussen mijn vingers glibberde maakte me hitsig en opgewonden. Ik ontworstelde me aan haar greep en gleed omlaag. Ik moest die kut proeven, erop zuigen, beroeren met mijn tong, drinken. Zo'n kans kreeg ik misschien nooit weer.
Ik beet hitsig in haar nek, gleed met mijn neus tussen haar borsten en zoog smakkend op de ribbelige tepels van haar mooie borsten. Mijn tong gleed in haar navel, ik legde mijn wang even op de zachte buik en luisterde naar de borrelende geluidjes van haar ingewanden. Jet kroelde met haar handen door mijn haar.
In het duister van de kamer waren de contouren van haar lichaam zichtbaar. Als een berg rees voor mijn ogen haar buik op met aan de onderzijde de opening waar ik mijn mond op drukte. Haar borsten waren in de holten van haar armen gegleden, de tepels donkere vlekken. Jet hijgde zachtjes terwijl mijn tong op en neer gleed als een ploeg door een drassige akker. Onwillekeurig moest ik glimlachen toen de vergelijking zich aan me opdrong van een walrus met kriebelige snorharen en dikke lippen die ik een tongzoen gaf nadat het dier een maaltje vis veroberd had.
Met de bewegingen van mijn mond en tong zette ik haar lichaam in beweging. Het golfde, schudde, kronkelde. Geniepig cirkelde mijn tong over de clitoris die ik blootlegde door met mijn duimen de schaamlippen opzij te trekken. Haar schaamhaar schraapte langs mijn kin door haar bruuske bekkenbewegingen. Van mij had het niet hoeven ophouden, ondanks de spierpijn in mijn tong, de kramp in mijn nek en de hitte in mijn oren doordat ze haar dijen er met kracht tegen aan klapte. Met genoegen aanschouwde ik het schokken van haar lichaam en het verkrampen van haar ledematen toen ze klaarkwam. Ze klampte zich vast aan het kussen en hield mijn hoofd met haar dijen in een houdgreep. Voorzichtig maakte ik me los uit de liefdesklem en schoof triomfantelijk omhoog waar ze me beloonde met liefkozingen. Met beide handen pakte ze mijn gezicht beet en overlaadde me met kussen die ik grinnikend in ontvangst nam.

Door een spleet tussen de gordijnen verlichtte de maan met een vaal schijnsel het kleine kamertje onder het dak. De wind blies onverminderd hard om het huisje, straaltjes water gleden langs het raam. Schaduwen van zwiepende takken bewogen spookachtig langs de muren.
Jet had de dekens van zich afgeslagen, richtte zich op en veegde haar warrige krullen uit haar gezicht. Ik meende een glinstering in haar ogen te zien en strekte mijn hand naar haar fraaie borsten. Ze liet me even begaan en keek hoe ik de zachte massa kneedde en door mijn hand liet rollen. Toen ik haar losliet sloeg ze resoluut een been over me heen en ging achterwaarts op me zitten. Haar profiel werd beschenen door de maan, ik voelde haar vochtige gleuf zich vastzuigen op mijn buik. Met een hand betastte ze mijn ballen en trok me hard af. Ze keek achterom terwijl ze verder naar voren schoof. Ik pakte haar koele zachte billen en duwde ze opzij. Ze wipte haar kont op, hield mijn pik recht omhoog en daalde warm, nat en plomp op me neer. Als zuignappen kleefden haar schaamlippen om de beaderde schacht van mijn pik. Alsof het een ritueel was dat bij volle maan en woeste weersomstandigheden uitgevoerd moest worden bereed ze mijn pik alsof het een bezemsteel was waarmee ze het kleine raam uit de woest voortdrijvende wolken in wilde vliegen. Ik greep haar beet bij haar lendenen en duwde haar ritmisch op en neer. Jet leunde voorover en schoof haar kut met roterende heupbewegingen over mijn lid. Ze vouwde haar handen op haar hoofd en bereed me als een paard zonder leidsels onder het uitroepen van snerpende verwensingen van haar schrille stem die verloren gingen in het overweldigende gebulder van de wind.
Haar krullen kriebelden in mijn gezicht. Zwaar drukte haar lijf op het mijne. Haar schouderbladen persten zich onzacht in mijn borstkas, haar billen vleiden zich over mijn lendenen. Mijn handen gleden over haar zachte lijf, over haar borsten, langs haar buik omlaag naar haar wijdopenstaande kut. Ik trok de schaamlippen strak, pompte mijn lid ertussen en deed haar billen klapperen. In snel tempo borrelde mijn zaad omhoog. Ik greep mijn pik en drukte hem in het schurende schaamhaar. Met horten en stoten sproeide ik mijn zaad over haar buik en tussen de weerbarstige krulletjes. Met mijn hand wreef ik het glibberige goedje over en in haar geslacht en liet mijn pik weer in de gloeiende holte glijden.
Jet richtte zich op en draaide zich om. Haar borsten vleiden zich op mijn borstkas. Teder kustte ze me en wreef haar handen langs mijn hoofd. Ik masseerde haar natte billen en trok de dekens over ons heen. Bedekt onder haar warme lijf en veilig voor de huilende wind viel ik in slaap, Jets hoofd vredig rustend in de holte tussen mijn schouder en sleutelbeen.

Een gaskachel verwarmde de achterkamer die uitzicht bood op een druilerig weiland, een sloot en kale wilgen. Was er een uitzicht vrijer en heerlijker dan dit, terwijl de druppels langs de ramen gleden?
Ik slurpte aan een mok dampende koffie en keek afwisselend naar de felblauwe ogen van Jet en haar borsten die nonchalant meedeinden met haar bewegingen. Jet deed geen moeite de duster dicht te slaan. Door mijn ene been over het andere te slaan kon ik mijn erectie zodanig verplaatsen dat ie niet direct zichtbaar was als een tentstok die overeind gezet wordt.
“Wil je ook melk?”
Jet keek me aan met de indringende blik die ik inmiddels van haar gewend was.
“Doe maar” zei ik.
Ze stond op. De stoel kraakte. Ik deed geen moeite te verhullen dat ik naar de blonde driehoek tussen haar benen keek toen ze terugliep uit de keuken.
'Wat een weer he vannacht' merkte ze terloops op.
Ik rook haar geurige lijf toen ze een scheutje melk in mijn koffie goot.
'Inderdaad. Wel goed voor de potentie, die rukwinden..' was mijn antwoord.
Jet grijnste een gemene glimlach.
'En het blijft maar waaien he?' was haar repliek, doelend op de tentvorm in mijn pyama.
De ramen in voor- en achterkamer waren beslagen. Bladerloze boomkruinen bogen in de straffe wind.
De stoel kraakte weer.
Zwijgzaam dronken we van onze koffie.
“Ga je je auto nog laten repareren?”
“Hoe kom ik anders thuis?”
“Er gaat een bus. Of je kunt een fiets lenen.”
“Ik zal er toch iets mee moeten doen.”
“Wanneer wil je weg?”
“Wanneer moet ik weg?”
“Zijn er dringende zaken waarvoor je terug moet?
“Nee.”
Ik had niks dringends te doen. Mijn leven voltrok zich in angstwekkend traag tempo. Ik probeerde me niet te laten opjagen door deze of gene, of erger nog, door instanties. Als ik al ergens in slaagde, dan was het daarin. Ik rekte mijn studie en haalde steeds net genoeg studiepunten om mijn inschrijving te kunnen verlengen.
“Dan blijf je toch nog even” was het nuchtere commentaar van Jet.
“En jij, moet jij ergens heen?”
Ik had geen idee wat ze eigenlijk deed. Ik nam aan dat ze werkte om in haar levensonderhoud te voorzien, maar wat ze deed, daar had ik geen benul van.
“Ik moet vanmiddag een ronde doen. Oude mensen bezoeken. Thuishulp.”
“Leuk” ik was niet helemaal zeker of dit de juiste reactie was.
“Ach” zei Jet “het valt mee. En het is in de buurt. Ik doe het op de fiets.”
Dat klonk me ideaal in de oren. Geen gedoe. Geen ambities. Geen auto van de zaak.
Jet stond op en pakte de koffiepot. Ik hield mijn beker omhoog.
“Ik hoop dat het vanmiddag droog is. Hoe laat moet je weg?”
“Twee uur. Jij kunt wel hier blijven als je wilt”
Het vooruitzicht van een dag in het kleine huisje op een regenachtige dag stond me wel aan. Ik wist wel wat ik zou gaan doen. Ik zou onder de wol kruipen en genieten van de stilte.
De klok gaf aan dat het half tien was.
“We hebben nog even”
Jet grijnsde veelbetekend.
“Eerst m'n koffie opdrinken” zei ze streng.
Ik loerde naar haar als een wild dier dat wacht tot zijn prooi in beweging komt. Jet loerde terug over de rand van haar kopje.
Ze zette het met een klap terug op de schotel.
“Zo. Leeg.”
Ze trok de panden van haar badjas bij elkaar en schudde haar haar uit de kraag.
“Kom maar op.”

Vanuit de achterkamer was een directe toegang naar de keuken. Ooit waren de ruimtes gescheiden geweest door een muur, maar deze was doorgebroken. In het verlengde van de keuken was een ruimte aangebouwd, waarin zich een douche met toilet bevond. In het gangetje ernaartoe stond een wasmachine. Op planken aan de muur stonden allerhande voorwerpen waarvoor elders in het huis geen plek meer was, zoals een gereedschapsdoos, een verpakking van een fietsreserveband, vazen, wasmiddelen en aanverwante zaken.
Een deur in het gangetje gaf toegang tot een binnenplaatsje dat door de uitbouw beperkt was in zijn afmetingen. Er was ruimte voor een tafel en een stoel en wat plantenbakken. Het bestrate binnenplaatsje was omgeven door gemetselde muren met daarachter bomen en struiken die de achterliggende huizen aan het zicht onttrokken. In een van de muren was een deur aangebracht.
De keuken zag er gedateerd uit. De kastjes waren uitgevoerd in donkerbruin, het aanrechtblad was van graniet en de warmwatervoorziening verliep via een geiser boven de spoelbak. De achterhaalde uitrusting van de keuken sloot naadloos aan bij de rest van het interieur. Vroeger tijden waren hier heden.
Jet gedijde in dit interieur. Ze maakte er onderdeel van uit, paste erin. Het was haar omgeving.
Zoenend en vrijend belandden we stapje voor stapje in het keukentje. Een paar stappen daarvoor was Jets badjas op de grond gegleden. Mijn pyamabroek lag ergens bij de tafel.
Jet leunde met haar billen op het lage aanrecht. Ik stond half gebogen voor haar, mijn handen naast haar lichaam op het aanrecht. Met een hand in mijn nek drukte Jet mijn mond op de hare. Met de andere trok ze me kalm en vastberaden af. De paarsrode halfronde eikel functioneerde als een radar die de warmte van haar lichaam registreerde, de druk van haar hand en de zachtheid van haar buik waar hij tegenaan drukte. Ik duwde mijn lid door haar handpalm.
Ik betastte haar borsten, duwde de tepels tussen duim en wijsvingers heen en weer. Jet werd er geil van, dat merkte ik aan haar gehijg en de kracht waarmee ze me aftrok.
Met de bewegingen van mijn lendenen maakte ik duidelijk dat ik haar wilde penetreren. De nonverbale communicatie werkte. Jet liet me los en draaide zich om. Ik stapte achteruit.
Aan de witte afscheiding op haar billen te zien lag Jet wel eens te zonnen op haar binnenplaats. Ik legde mijn handen op haar heupen die taps toeliepen naar haar romp. Ongeduldig drukte ik mijn pik tegen haar kont en schoof hem heen en weer. Jet boog voorover en voelde tussen haar benen. Ze pakte mijn pik beet en zette de top tegen de juiste opening. Ik zakte door mijn knieen en drukte zachtjes naar voren. Jet steunde tegen het aanrecht en gaf tegendruk. Met een hand hield ze een bil opzij. Ik probeerde op mijn eigen benen te blijven staan en haar niet te veel te belasten. Ik schoof haar als het ware over mij heen. Het was alles zacht, nat en warm. Het lichaam van Jet schudde en lilde in ontvangstmodus. In mijn lijf stonden de spieren gespannen en was alles gericht op overdracht. Ik probeerde gedachten uit te bannen en me te concentreren op de gevoelens, of beter signalen, die door mijn lid opgepikt en omgezet werden in gevoelens van lust, begeerte, genot waaraan we ons overgaven.

Opgehitst door de lustige lichamelijkheid deed ik mijn best haar billen bijkans te splijten. Met harde ketsen botste mijn schaambeen tegen het hare waarbij haar billen als puddingen op en neer bewogen en haar borsten anarchistisch in het rond zwiepten.
Jet gaf geen kik. Ik liet mij gaan en liet elke ademtocht vergezeld gaan van een langgerekte uiting van genot of ontspanning.
In het gevecht tussen onze lijven ging het hard tegen hard. Ik wilde dieper, verder en sneller. Jet duwde me soms terug of hield me tegen door een hand tegen mijn buik te drukken.
Ik boog over haar heen, voelde tussen haar benen en raakte verder opgewonden van het senstaionele gevoel van mijn spekgladde pik die door mijn vingers gleed. Ik bewoog haar schaamlippen heen en weer en probeerde haar clitoris te prikkelen met mijn vingers wat ik niet langer kon volhouden toen ik het begin van een ejaculatie voelde opstijgen ergens diep onderin mijn ballen. Ik ging weer rechtop staan en neukte ritmisch en snel.
Jet keek achterom.
“Komt het?” vroeg ze
“Bijna” beaamde ik en verhoogde het tempo.
Het zaad baande zich een weg omhoog. Op mijn tenen staand gaf ik alles wat ik in me had.
“Komt het?” vroeg Jet weer.
Ik kon niet meer praten, bewoog slechts hard mijn hoofd op en neer met op elkaar geklemde kaken.
Met een uitroep van ongeloof en getemperd genot reageerde ik verbaasd en onthutst toen Jet me rigoreus van zich afduwde, mijn pik met een slurpgeluid uit haar schoot en ik in het luchtledige stootte. Ik kon geen woord uitbrengen en keek Jet ontzet aan. Wat deed ze?
Jet had zich omgedraaid en heel even ving ik een stoicijnse blik op uit haar helderblauwe ogen. Gecontreerd liet ze mijn verbazing voor wat hij was, keek omlaag en zakte op haar knieeen.
Wanhopig duwde ik mijn pik tegen haar gezicht. De opluchting was groot toen ze 'm met beide handen beetpakte en haar mond opende. Schalks keek ze omhoog. Ondanks mezelf glimlachte ik.
Met snelle handbewegingen klaarde ze de klus.
Ik duwde mijn pik in haar mond. Het zaad stroomde langs haar lippen.
Jet sperde haar mond open. Uit haar keel ontsnapten gorgelende geluiden. Jet slikte en slikte en ontspande toen de stroom stopte. Als een jazz-zangeres die zich om haar microfoon kronkelt slurpte ze aan mijn paal. Voorzichtig maakte ik me los uit de klem van haar handen. Mijn getuchtigde pik voelde rauw en pijnlijk aan. Ik aaide Jet over haar warrige krullen. Met een hautaine glimlach op haar gezicht stond ze op.
We schoten in de lach toen ze op een ordinaire manier met haar tong haar lippen aflikte.
Ik ging tegen haar aan staan en duwde haar terug naar het aanrecht. Mijn halfslappe lid danste tegen haar buik waarop een glanzende sliert vocht plakte.
Ik pakte haar bij haar billen en tilde haar op het aanrecht. Resoluut tilde ik haar benen omhoog. Ze zette haar hielen op het aanrecht en leunde achterover op haar handen. Haar billen zweefden boven het granieten blad. De lange spleet was omgeven door dikke, zachte schaamlippen die open stonden. Kleine grillige roze schaamlippen stulpten naar buiten. Daarachter schemerde de opening van haar vagina die op haar beurt weer opgevuld was met zacht vlees.
Met mijn handen onder haar billen likte en slurpte ik aan het zachte vlees en liet Jet kreunen, draaien en steunen. Met een hand trok Jet haar schaamlippen omhoog en opzij. Subtiel en plagerig cirkelde mijn tong over het harde bobbeltje dat naar buiten schoof. In grove bewoordingen spoorde Jet me aan.
Toen ze klaar kwam schoof ze ruw twee vingers in haar kut en hield ze daar toen haar dijen dichtklapten. Zo bleef ze even zitten met gesloten ogen.
Ik liep naar de koffiepot en schonk zwijgend onze mokken vol. Moeizaam stapte Jet op de grond. In haar blik zag ik boosheid en schaamte waar een glimlach doorheen brak. Ze ging zijdelings op mijn benen zitten en omhelsde me met twee armen. Ze drukte mijn hoofd tussen haar borsten en maakte knorrende geluiden. Teder streelde ik haar rug.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  12 comments for “Jet en ik

  1. 14 juli 2012 at 12:22

    Speciaal verhaal. Een beetje rare stijl, maar op zijn minst origineel. Ge kunt in elk geval niet anders dan het uitlezen. Het is geen drie sterren waard, maar het overstijgt toch het gemiddelde verhaal. Bedankt dus.

  2. 15 juli 2012 at 13:50

    Prachtig verhaal van een heel goed schrijver, vind ik. De sfeertekeningen in het eerste kwart vind ik uitnémend. Toch vind ik het latere, hoe goed geschreven ook, iets te uitgebreid om de ‘beloofde’ spanning geheel vast te houden. Ik trek slechts 0.5 van de maximale beloning af.

  3. 15 juli 2012 at 19:48

    Origineel, opwindend en bovenal zeer goed geschreven verhaal. Mijn complimenten en dank!

  4. 15 juli 2012 at 22:35

    Heerlijk erotisch en liefdevol geschreven. Van het begin tot het einde een verhaal om in te verdwijnen. Ik zou hopen dat deze twee mensen zich nog lang met elkaar mogen verpozen. Dat gevoel roept dit verhaal bij mij op. Compliment

  5. 20 juli 2012 at 22:51

    Echte mensen in echte omstandigheden. Met veel plezier gelezen. Helemaal lekker

  6. 29 juli 2012 at 14:01

    De beschrijvingen van de omgeving, van wat er gaande is, de aanloop naar de seks, het is mooi opgebouwd, van een gewoon verhaal naar een lekkere vlot uit de ‘kleren’ gedane vrijpartij.
    Het enige minpuntje is dat het een beetje slordig getikt werd. Er staan wel woorden in die niet volledig zijn, en er zijn iets teveel taalfouten.
    Laat het je er niet door weerhouden om verder te schrijven, de inhoud is prachtig en een spellingcontrole is zo uitgevoerd door de tekstverwerker.
    Een onderhoudend geschreven verhaal. Ik heb ervan genoten.

  7. 25 augustus 2012 at 11:46

    Ik kan mijn persoonlijke mening in één woord samenvatten. Briljant. Dit verhaal is perfect opgebouwd, de personages hebben karakter en zijn zo levensecht dat ik al na vier tellen helemaal mee in hun verhaal gezogen werd. Onnodig te zeggen dat ik hier enorm van heb genoten, toch?
    Groetjes,
    Malach

  8. 26 augustus 2012 at 20:12

    Pietro schrijft in dit verhaal over gewone mensen. Mensen zoals jij en ik. Geen opsmuk geen glitter and glamour maar gewone mensen, in gewone situaties, die zomaar eens heel zinderend en heel boeiend kunnen zijn, tenminste wanneer ze zijn omschreven door Pietro die van ieder gewoon mens een bijzonderheid weet te schrijven. Romantiek van de gewone man. Bereikbaar en heel opwindend. Knap gedaan.

  9. 29 augustus 2012 at 17:20

    Een verhaal waarbij je je geduld moet bewaren. Maar dan gaan de ‘figuren’ leven, zie en ruik je ze bijna. Erg knap. Op het einde ging ik me wel afvragen: wanneer en hoe stopt het. Maar, bijna perfect!

  10. 1 september 2012 at 01:07

    Malach zegt het goed. Echte personages. Stug als woestijngras, prachtig vind ik dat. Onwillekeurig in de lach schieten en toch ook de erotiek voelen. Dat heb je knap gedaan pietro!

  11. 7 september 2012 at 19:40

    Heerlijk, ach wat heb ik weer genoten. Altijd die relativerende blik van je, die bijzonder kijk op de gebeurtenissen. Uit het leven gegrepen dit keer en zoals altijd vertellend in je eigen erotische ‘vertaling’. Dank.

  12. 29 september 2012 at 15:58

    Acht lezers gaven dit verhaal samen 18 sterren. Daarmee komt de ledenstem uit op twee sterren.

Geef een reactie