Kamperfoelie

Het is half juli. We zitten heerlijk in het zonnetje in de tuin, onze glazen witte wijn op een tafeltje tussen onze stoelen in. Rowan had me gevraagd of ik een maandje op het huis van zijn ouders wilde passen. In principe zou hij er ook slapen, maar dat had hij alleen de eerste twee dagen gedaan om mij een beetje op m’n gemak te stellen. Ik voelde mij daarentegen al heel snel op mijn gemak. Het heerlijk koele huis met gezellige kamers en mooie ramen past bij mij. Op mijn blote voeten en in mijn zomerjurkje drentel ik door het huis, lig ik buiten in de ligstoel onder de wilg te lezen en koel ik mijn benen in het mini opblaasbadje dat hij voor mij gevuld heeft. Het is hier prachtig. Vanuit de tuin is  er niks anders dan weiland te zien en ook van de naaste buren merk  je niks. Het is vakantie voor mij, en het kost me geen cent. Rowan was even langsgekomen om te kijken of alles goed was en gezellig een wijntje in de zon met me te drinken.Hij stelde voor om een paar vrienden uit te nodigen om te komen barbecueen voor vanavond. Hoewel ik de rust en de eenzaamheid heerlijk vind, leef ik op bij de gedachte aan een barbecueavond met een aantal van zijn vrienden. Het zijn waarschijnlijk wel allemaal jongens, of ik dat ook vervelend vond?
–  “Nee hoor, geen probleem” , zeg ik.
Ik heb me altijd goed in jongensgroepen kunnen redden, beter nog dan met meiden.

Terwijl Rowan de voorbereidingen treft voor de barbecue ga ik een stukje wandelen. De poezen met wie ik het huis deel zijn al aan me gewend en lopen op een afstandje met me mee. Ik loop een stukje verder de landerijen in en stop bij een boerderij met een weiland waar een groep jonge merries staat. Ze zijn duidelijk aan het bepalen wie de sterkste is en het hoogst in rangorde staat en nu ze mij in hun vizier krijgen komen ze stoer op me af gerend. Ondanks dat ik veilig achter het hek sta doe ik een paar stappen achteruit, wat maar goed is ook, want de hele groep staat met druisende nieuwsgierigheid te happen en te dringen bij het hek. Ik ben nooit bang voor paarden geweest, ook nu niet, dus begin ik het paard met de minste streken te kriebelen. Vechtend om mijn aandacht en tegelijkertijd bepalend wie er de baas is staan de paarden tegenover me. Terwijl ik af en toe achteruit moet stappen, omdat ze naar mijn jurkje happen, sta ik hier te genieten van het leven buiten de stad.

Teruggekomen van mijn wandeling heeft Rowan de barbecue al aanstaan, alle hapjes gesneden en voorbereid op tafel staan. Ik besluit nog even snel het stof van me af te douchen voordat de jongens zullen komen. Net wanneer ik mijn haar in de shampoo heb komt Rowan de badkamer binnen, alsof er niks aan de hand is en hij mij niet zou kunnen zien door de glazen douchewand vraagt hij me of ik ook nog vis op de barbecue wil hebben. Verbijsterd zeg ik “ja” en terwijl hij de badkamer uitloopt draait hij zich nog even om en zegt:
– “ziet er goed uit meis”.
 Ondanks de vreemde situatie kan ik een glimlach niet onderdrukken. Met m’n natte haar en frisse huid loop ik naar buiten waar een stuk of tien van zijn vrienden al gezellig met hun koude biertjes in de tuin zitten.

Het ruikt warm en zoet naar de kamperfoelie en andere avondbloemen en terwijl ik mijn blik over de prachtige wilde tuin laat gaan zie ik haar: een jaar of vierendertig, kort donker haar, de mooiste en liefste ogen die ik ooit heb gezien. Ze heeft een zwarte blouse aan met korte opgerolde mouwen en een spijkerbroek die haar zo prachtig zit dat ik mijn ogen er even niet vanaf kan houden. Ze staat te praten met een van de jongens; ik ben onder de indruk van haar houding en haar figuur, een beetje gespierd zelfs. Ik had nooit gedacht dat ik zo onder de indruk zou kunnen zijn van zo’n soort vrouw.
– “Dat is Mirthe, ze woont hier in de buurt met haar vriendin Lieke”, zegt Rowan achter mij. “Ik kwam haar tegen in de winkel, vond het wel leuk om hun ook te vragen, maar Lieke schijnt het druk te hebben met de zaak, vandaar dat ze hier alleen is”.
-“Ze is mooi” kan ik niet onderdrukken te zeggen. En met een blos op mijn wangen loop ik snel naar de tafel om een glas rosé te pakken en Rowans blik en eventuele opmerking te vermijden.

De hele avond blijven mijn ogen haar volgen, maar heb ik het lef niet om met haar te praten. Ik ben bang dat wanneer ik iets zeg ik “de betovering” zal verbreken en ze tegen zal vallen. Ik besluit het even los te laten en loop naar binnen om een glas water te pakken. Wanneer ik het glas onder de kraan hou voel ik twee armen om mijn middel;
– “hé sexy, heb je een beetje een leuke avond?”. Ik moet lachen en draai me om in zijn armen; het is Rowan.
– “ja hoor lieverd ik geniet ten volle” zeg ik.
– “ik moet eerlijk zeggen dat het plaatje van jou onder de douche me niet verlaten heeft vanavond” zegt hij. Ik glimlach en geniet stilletjes van zijn lijf tegen de mijne
–  “stiekemerd” zeg ik “zomaar de douche binnen lopen zonder waarschuwing”.
Hij kijkt me ondeugend aan en ik merk dat hij aardig wat op heeft, maar ik kan het niet laten en geef hem een zachte kus op zijn mond. Wanneer hij mij verder probeert te zoenen hou ik hem tegen en zeg ik hem dat ik vlinders in m’n buik heb van iemand anders vanavond. Even kijkt hij teleurgesteld, maar ineens klaart zijn gezicht op;
-“Mirthe zeker!” zegt hij lachend.
Rowan is altijd een goede vriend geweest die mij feilloos doorheeft.
-“uhm…ja…ik denk het wel” stamel ik met blozende wangen. “Maar ik weet niet of ik wel iets durf hoor, ik heb zelfs nog nooit met een vrouw gezoend! Ik ben in al mijn drieëntwintig jaar volgens mij niet eens eerder verliefd geweest op een vrouw!”.
– “ Als je nog iets wilt moet je snel zijn, want volgens mij ging ze net naar huis”.
– “Ach ik heb het lef niet, laat maar, ik fantaseer er wel over” zeg ik met een knipoog, maar in werkelijkheid ben ik wel degelijk teleurgesteld.

Ik besluit om vroeg naar bed te gaan. De gesprekken weten me niet meer te boeien en bovenal voel ik me ergens toch een beetje verdrietig en stom. Stom dat ik niet met haar heb durven praten. Als ik dat had gedaan dan had ze me tenminste kunnen onthouden, of niet; maar dan had ik tenminste een kans gehad. Nu zou ik haar hoogstwaarschijnlijk niet meer zien, laat staan met haar praten. Piekerend en boos op mijzelf val ik in slaap.

Om 02:33 uur wordt ik weer wakker. Waarschijnlijk doet de airco het niet meer want de kamer is zweterig warm. Buiten hoor ik de jongens nog praten en lachen. Blijkbaar hebben ze nog wat vriendinnen opgetrommeld, want ik hoor een paar vrouwenstemmen tussen het gelach. Het zijn andere stemmen dan die van Mirthe. Haar stem was verhullend, zacht en vol, als een ronde rode wijn.  De stemmen buiten zijn scheller, hoger, voorspelbaarder.
Ik besluit om via de voordeur naar buiten te glippen om nog wat te wandelen, Slapen lukt zo toch niet meer. Ik loop in de richting die ik deze middag ook gewandeld heb en voel de zwoele avondlucht op mijn huid. De avond ruikt zoet naar gemaaid gras en avondbloemen. Mijn zwierige zomerjurkje  streelt langs mijn benen terwijl het gras van de berm tussen mijn tenen kietelt. Wanneer ik bij het weiland kom waar ik de merries deze middag vond, is deze leeg. Waarschijnlijk  zijn ze verplaatst naar een ander stuk. Ik klim over het hek en ga in het midden van het stukje grasland liggen. Ik begin te dromen, te dromen over Mirthe, hoe ik haar zou aanraken, zou strelen en zou kussen. Ik voel me opgewonden. Deze ongewone omgeving met deze nieuwe verlangens. Ik wil mezelf aanraken…maar krijg het gevoel dat ik bekeken word. Ik draai mijn hoofd naar waar de boerderij is en zie daar op het hek iemand zitten. Ik schrik en ga direct rechtop zitten.

– “Ik wilde je niet laten schrikken.” hoor ik de zachte stem zeggen die ik de hele avond tussen elk gesprek heb gezocht om te horen.
– “Mirthe?” vraag ik zachtjes, wanneer ik haar van het hek zie glijden en naar mij toe zie lopen. Ik voel me betrapt en wil opstaan, maar besluit me koel te houden en te blijven zitten. Terwijl ze zonder iets te zeggen naast me komt zitten raakt haar arm zachtjes de mijne en voel ik de kriebels in mijn buik hoog oplaaien. Ik probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen, maar ik voel me zo opgewonden raken door haar. Ik weet dat ze dat voelt.  Ik zie dat ze naar me kijkt; met m’n hart in mijn keel draai ik mijn gezicht naar haar toe. Ze legt haar rechterhand in mijn hals, hij voelt koel en klam door het gras, ik ben bang dat ze mijn hartslag kan voelen. Haar vingers strelen mijn sleutelbeen, onze gezichten steeds dichter naar elkaar toe. Haar wang tegen de mijne; mijn onzekere mond streelt haar lippen tot onze opwinding zich niet meer weet te verstoppen en onze tongen elkaar vinden. Ze weet wat ze doet en ik geef me aan haar over. Haar handen glijden over mijn lichaam en trekken ons naar elkaar toe. Haar lijf tegen het mijne, stroopt ze m’n jurkje vanaf mijn schouders tot mijn middel af. Ik wil haar naakte huid tegen de mijne voelen en peuter de knoopjes van haar blouse los. Met de blouse nog om haar schouders maak ik de haakjes van haar BH los. Ik voel haar harde tepels tegen me en kan me niet inhouden om haar borsten zachtjes te strelen met mijn lippen,  terwijl mijn handen zich langs de rand van haar spijkerbroek vleien en deze losmaken. Een kreuntje van genot ontglipt haar. Ze maakt me zo geil. Ik wil haar overal zoenen. Ik stroop haar spijkerbroek over haar benen naar beneden, waarna zij hem verder over haar enkels uittrekt. Ik merk dat ze het tijd vindt om de rollen om te draaien; ze trekt m’n slipje naar beneden over m’n knieën en enkels. We plakken met onze lijven tegen elkaar in het door mist benevelde veld.

– “Ik verlang al de hele week naar je”, fluistert ze me in mijn oor en duwt me met een zekere overtuiging terug in het gras; ze zoent me op m’n mond en haar vingers glijden naar beneden, langs de binnenkant van m’n dij weer omhoog waar ze me begint te bespelen. Haar vingers glijden over m’n schaamlippen me niet gevend waar ik zo naar verlang. Ik duw mijn heup naar haar hand om te laten merken dat ik haar wil. Ik wil haar vingers in me voelen en dat ze me neukt. Plagend bijt ze me zachtjes in mijn hals en ik ril van verlangen.
– “kom in me…” hijg ik zachtjes in haar oor. Ze kijkt me vol lust aan, terwijl ze me geeft waar ik zo naar verlang en haar vingers in me glijden. Oneindig lijkt het te duren dat ze me neukt. Ondertussen ben ik al mijn onzekerheid kwijt en zoeken mijn vingers naar haar kruis, het slipje nat van haar geil. Ik laat voorzichtig mijn vingers naar binnen glijden en voel haar spieren eromheen spannen. Samen kronkelen onze lijven om- en in elkaar.
Ik grijp me aan haar vast wanneer ik klaarkom en voel dat ook zij haar hoogtepunt bereikt, haar spieren samentrekkend om mijn vingers. Buiten adem laten we ons in het vochtige gras zakken. 

Minuten lang liggen we naast elkaar, strelend, zo bevredigt en tegelijk toch zo vol lust naar meer. Wanneer Mirthe opstaat pakt ze me bij m’n hand en neemt me mee naar binnen. Daar leidt ze me naar de bank en vouwt de deken die daarop ligt om mij heen.

Nog steeds in alleen haar slipje en haar open zwarte blouse loopt ze naar de keuken vanwaar ze terugkomt met twee glazen wijn en iets in haar hand.
“Ik hoop dat je van rood houdt”, glimlacht ze, terwijl ze me het glas geeft en een geurende kamperfoeliebloem in mijn haar steekt. Opnieuw zie ik hoe verfijnd haar gelaatsuitdrukkingen zijn, haar bewegingen zo natuurlijk en ongecompliceerd. We zippen aan onze wijn , terwijl ze me verteld dat ze me, de eerste dag dat ik arriveerde, al had zien lopen. Met geduld had ze gewacht, op een moment dat ik alleen was, om  toenadering te  zoeken. We praten nog even verder, maar al snel zorgen de subtiele aanrakingen voor een grote aantrekkingskracht en gaat het gesprek over in hevig gevrij. Ik kan haar niet weerstaan en wanneer ze zich onderuit laat glijden op de bank moet ik haar kussen; overal! Stukje bij beetje kom ik steeds lager tot ik mijn tong laat glijden onder de rand van haar slipje en deze langzaam naar beneden over haar enkels trek. Met mijn hand duw ik haar benen iets open en ik zoek met mijn tong en mijn lippen naar waar ik haar vocht kan proeven; ik lik haar sappige poes; ze smaakt zo heerlijk dat ik het van geilheid niet kan laten om tegelijkertijd mezelf te vingeren. Met haar rug achterover gebogen over de bankrand heb ik  een prachtig uitzicht op haar ontblote borsten, terwijl mijn vrije hand haar billen knijpt. Haar geile kreuntjes en versnelde ademhaling maken me zo geil dat het vocht langs m’n vingers druipt. Terwijl mijn tong zich verhevigd in zijn bewegingen, komt ze schokkend in mijn mond klaar. De aanblik van haar gezicht brengt mij op een hoogtepunt waar ik nooit meer vanaf zou willen, maar mij  ontladen achterlaat rustend op haar onderbuik.

Ze trekt me omhoog, zodat mijn hoofd in het kuiltje van haar schouder rust. Zo liggen we een tijd na te genieten, zachtjes strelend en kussend tot onze ogen dichtvallen.
Pas rond een uur of half negen ben ik terug in mijn oppashuis. Rowan en de jongens liggen in de huiskamer hun kater weg te slapen. Het is alweer warm om deze tijd en ik besluit in de ligstoel te liggen doezelen, dromend over de afgelopen nacht.
De weken daarna zijn zwoel. De weekenden zijn gevuld met vluchtig gevrij, daar Lieke dan thuis is van haar drukke baan buiten de provincie en we elkaar stiekem moeten opzoeken. Door de week kunnen we dagen en nachtenlang van elkaar en van elkaars lichaam genieten. Ik wil niet dat dit overgaat, maar de kamperfoelie kan niet eeuwig bloeien…helaas…
 
© Caren

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  3 comments for “Kamperfoelie

  1. 20 mei 2008 at 14:20

    Zwoel als de geur van kamperfoelie, verleidelijk als een lentenacht. Welkom, Caren!

  2. WB
    20 mei 2008 at 14:33

    Goed geschreven verhaal met tegen het einde een wel erg vlotte overgang van de wei naar binnen en een enkel taalfoutje. Zou nog wel wat spannender mogen.

  3. 25 juni 2008 at 16:59

    Verzorgde schrijfstijl, verrassende woordkeus, vooral in het begin… Dat vraagt om veel meer: dan beheers je het schrijven.
    Soms iets te expiciet misschien – zeg ik voorzichtig – soms wellicht iets te voorspellend. Maar de geur van kamperfoelie was er helemaal! Welkom, inderdaad.

Geef een reactie