Lekker Links

Op Sinterklaasavond bedachten we als vriendengroep dat het leuk zou zijn als iedereen zijn geilste belevenis ooit zou opschrijven. Het beste verhaal zou ik dan op eropodium plaatsen. Het verhaal van Hanna is door ons tot winnaar verkozen. 

***

Ik word weer geil als ik terugdenk aan toen ik in juni met Karin naar Londen ging. Ik wil nu graag mijn belevenissen met jullie delen. 

Donderdagmiddag 7 juni vlogen we met Easyjet naar Engeland. Al maanden daarvoor hadden we besloten om samen een lang weekend Londen te doen onder het mom van “inspiratie opdoen voor onze studie kunstgeschiedenis”. We wilden natuurlijk voornamelijk eens lekker shoppen, zoals van ons meiden verwacht mag worden. 

Het hotel was wat zakelijk, maar nog diezelfde avond zaten we in een gezellige pub onze planning voor de komende vier dagen door te nemen. We wilden flink wat musea bezoeken met werken die we tijdens colleges uitgebreid besproken hadden. Het shoppen weefden we daar tussendoor.
Voor zaterdag stond de National Gallery op het programma. Karin wilde er graag vroeg naar toe. Natuurlijk om de wachtrijen te vermijden, maar ook omdat Karin had gehoord dat die middag om half vier de World Naked Bike Ride van start zou gaan vlak bij het National Museum. Of we daaraan mee zouden doen?

Meende ze dat nu serieus?
Ik had er wel eens van gehoord. Ik dacht aan ultra linkse mensen met vies haar die dan naakt leuzen schreeuwend door de stad fietsten. Karin legde me uit dat die zaterdag overal over de hele wereld mensen de straat op zouden gaan om te protesteren tegen CO2 uitstoot en het grote aantal auto’s. We waren het allebei wel eens met het protest en ik bekende dat het me wel spannend leek om mee te fietsen. De kans dat bekenden ons zouden zien was natuurlijk erg klein. Na nog twee Irish coffees zochten we in de reisgids naar een fietsverhuurbedrijf. 

Vrijdag bezochten we het prachtige Tate Modern museum en gingen winkelen in Spitalfields. ’s Avonds begon het bij mij te kriebelen. Ik had nog nooit zo iets gedaan. Het wond me een beetje op. 

Zaterdag trokken we makkelijke kleren aan. Gelukkig viel de rij voor het National Gallery enorm mee. Grappig om Hollandse meesters in het buitenland te bewonderen. Aan het begin van de middag waren er bij de fietsverhuurder niet veel fietsen meer. Of wij “young ladies” ook in onze blote doos gingen rondrijden? 

Het verbaasde me hoeveel mensen er een klein uur voor tijd al aanwezig waren bij Hide park. De meeste hadden nog al hun kleren aan. Dus het was moeilijk de gluurders van de deelnemers te scheiden. Er stonden zowel jonge als oude mensen tussen. Het aantal vrouwen viel me gelukkig mee. Verontrust zag ik her en der fototoestellen. 

Claire bleek het meisje te heten die ons uitlegde dat we ons bij de organisatie moesten melden. Ze liep met ons mee naar een half ontklede man met megafoon. Hij gaf ons papiertjes die we aan onze fietsen konden plakken en vertelde ons dat een aantal mensen aan het bodypainten waren. 
Claire bleek alleen te zijn. Vond ik heel dapper voor een meid van mijn leeftijd. Ze zag er ook goed uit met haar wulpse lichaam en lang donker haar. Ze had de WNBR vorig jaar op tv gezien en had toen besloten dat ze dit jaar mee zou doen om te bewijzen dat ze trots was op haar lichaam. Al haar vriendinnen echter durfden niet. 

In het bodypaint hoekje kregen we meteen een potje oranje/roze verf. Ik zag mensen zich uitkleden en elkaar beschilderen. Nu werd het voor ons ook tijd om uit de kleren te gaan. Ik vond het eng.
Claire had er kennelijk minder moeite mee. Het ene na het andere kledingstuk ging uit. Ik nam een diepe hap adem en trok mijn shirt uit. Het voelde lekker fris zo in mijn bh. Karin zwierde trots haar bh uit. De mijne volgde samen met m'n broek. Ik voelde het bloed naar mijn hoofd stromen. Meerdere mensen hadden nog een bikini, slipje of string aan, maar Claire koos lachend voor the full monty. Dan ik ook. 

Poedelnaakt keken Claire en ik naar Karin. Volgens mij twijfelde ze even, maar liet toen het zonlicht op haar landingsbaantje vallen. In mijn ooghoek zag ik een paar mannen gluren. Dat deed me eigenlijk wel goed. Een beetje trots stond ik in onze berg kleren. 

Claire kwam aanlopen met meer verf. Ze had ook groene verf zodat we “lovely leaves” op elkaar konden tekenen. Ik begon met een blaadje op Karins buik. Claire tekende ondertussen met haar vinger een tak met blaadjes op mijn rug. Haar vinger voelde lekker aan. Karin had ook graag blaadjes op haar tepels. Het wond me op toen ik met m'n vinger de blaadjes op haar tieten schilderde. 
Claire kwam met oranje handen voor me staan en duwde ze op mijn kleine borstjes. Twee oranje afdrukken verborgen aan de ene kant mijn tietjes, maar lieten ze ook juist meer opvallen. Claire vroeg of ik het ook bij haar wilde doen. Ik wreef m'n handen met verf in en plantte ze op haar flinke boezem. Dat voelde lekker warm. Nogmaals deed ik wat verf op m'n handen en drukte ze nu op haar billen. Wat was ik aan het doen? Iedereen zag toch hoe ik bij een meisje dat ik nog maar een half uur kende bij haar lekkere kontje pakte. Ik schreef snel “No more cars!” op Claires rug. 

Ineens hoorde ik de klik van een fotocamera achter me. Schuchter liep ik naar mijn fiets. Claire wist ook niet of er foto’s gemaakt mochten worden. 

Ik was nog bezig mijn kleren in Karins rugzak te proppen toen de starttoeter klonk. Karin hees de rugzak op haar rug en we stapten op. Het zadel voelde lekker tussen m'n benen. 
Er ontwikkelde zich een lange stoet. Ik hoorde gejoel. Mensen op de stoepen keken verbaasd om als ze onze toeters hoorde aankomen. Ik zag steeds mensen naar me kijken. Sommige met afschuw, maar vele (voornamelijk mannen natuurlijk) met verlekkerde blikken.
Op een kruising waar een lekkere agent het verkeer tegenhield en tegelijkertijd ons bewonderde zag ik Karin trots en met opgeheven hoofd naast me fietsen. Zelfverzekerd. Ze showde zich gewoon! Claire ging zelfs stilstaan toen een opgeschoten jongen met z’n mobieltje een foto wil maken.
Ook sommige deelnemers hadden camera’s bij zich. Zelfs de dames. En ze klikten er allemaal lustig op los. Toen een jongen met een videocamera naast ons kwam fietsen zwaaiden Claire, Karin en ik lachend naar hem. Ik begon het steeds leuker te vinden. Ik ontspande me. Voelde me vrij.

Ik joelde mee. Likte ondeugend m'n lippen af toen we langs een geschokt bejaard echtpaar reden. Auto’s toeterden naar ons.
Ineens kwam een golfje naast me rijden. Er zaten twee knappe jongens met voetbalsjaaltjes in. De bestuurder inspecteerde grondig mijn blote lijf en ik kon er niets tegen doen.
“Waarom dit is?” vroegen ze.
“Tegen die domme auto’s!” schreeuwde Claire terug, waarop de geilneven afdropen. 

Maar ze lieten mij niet onberoerd. Ik genoot van de aandacht. Mijn lipjes werden steeds natter en gleden lekker over het zachte en afgeronde zadel. Ik zag dat veel dames een handdoek om hun zadel hadden gedaan, maar Karin en ik hadden dat natuurlijk niet bij ons. Ik vroeg me af of Karin ook bij elke hobbel in de weg lekker met haar nauwelijks behaarde kutje tegen het zadel schurkte. Ik dacht zelfs te zien dat Claires zadel een beetje glom elke keer als die tussen haar forse billen tevoorschijn kwam. Het verbaasde me dat geilheid bij andere vrouwen mij opwond. 

Terwijl ik zo mijmerde, kwamen we al snel weer bij het beginpunt van de rit uit. De rit was ten einde, maar in plaats van dat iedereen zich weer aankleedde zag ik een paar mensen van de organisatie naar de fontein rennen. Ze wasten daar de verf weer van hun lichamen.
Ook Claire legde haar fiets weg en gebaarde ons dat we haar het water in moesten volgen. Ik kreeg van een dikke man met een halve stijve een fles douchegel in m'n handen gedrukt waarmee de verf snel wegspoelde. Ik maakte Karins rug schoon en later ook die van Claire. Het werd steeds drukker bij de fontein. Bij het zien van zo veel lichamen waar ook het laatste beetje bedekking vanaf werd gespoeld en bij het betasten van Claires warme lijf kwamen de heetste gevoelens bij me boven.
Ik waste Claire d'r borsten schoon. Haar tepels werden stijf in m'n handen. Ik wreef de douchegel over haar buik en zag een glinstering in haar ogen. Verder durfde ik niet te gaan. 

Met druppels op onze naakte lijven stapten we met z’n drieën uit de fontein. Inmiddels hadden ook de fotografen dit spel van water, lichamen en handen gevonden. Een meisje, ik denk van de organisatie, vroeg of we voor haar wilden poseren. Natuurlijk! Nog drie andere camera’s klikten. Volgens mij hebben zij nu de foto’s waar ik het geilst van m'n leven op sta. 

Het poseren wond me nog meer op. Ik snakte naar een aanraking van m'n klitje. Ik stelde voor om onszelf droog te fietsen. Bij het opstappen kon ik me nauwelijks inhouden. Terwijl Karin en Claire al fietsten, moest ik het stuur vastknijpen en blijven staan met de punt van het zadel zalig tegen m'n spleetje. Met een rood hoofd probeerde ik zo min mogelijk de aandacht te trekken. Claire en Karin waren al druk rondjes aan het rijden toen ik eindelijk kon gaan fietsen. Door m'n oververhitte toestand was ik snel opgedroogd. 

Het fietsen koelde me af en versterkte het vrije gevoel. Om ons heen kleedde men zich weer aan. Langzaam liep het veld leeg. Claire vertelde dat ze naar huis ging. Eenmaal aangekleed zei ze ons gedag. Ze knipoogde nog even naar me. 

Nog natintelend van het open en bloot rondfietsen, het zadel en Claires knipoog stapte ik het veld af. Opeens vroeg Karin: “Word jij hier ook zo geil van?”

© Hanna

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  3 comments for “Lekker Links

  1. 5 januari 2008 at 17:17

    Een heerlijk verhaal, goed geschreven!

  2. WB
    6 januari 2008 at 09:42

    Als reportage misschien wel aardig maar als verhaal niet bijster boeiend.

  3. 17 februari 2008 at 17:06

    Leuk verhaal. Eens een keer een totaal ander thema. Origineel.

Geef een reactie