Leone

Leone

 

Blonde vrouw,

Steunend, kreunend, op ‘t dik zwart kleed.

Alles rond, borsten, billen tot de kuiten toe.

Niets gevraagd en helemaal naakt.

Boeddha zonder tempel, mist alleen een stempel.

 

Besluitloosheid.

Van haar? Van Mij? Of?

De meesteres in Mij?

Die andere macht? Nog nauwelijks bewust.

Heb ‘k haar zelfs niet gekust.

 

Mijn mond gevuld, met grote abrikoos.

Tong gestrekt, de riem net niet gescheurd.

Verzinkend in de zachtheid van haar doos.

Niets wild of ongeremd.

‘t Is ‘t oprechte, de vervoering wenkt.

 

‘k Laat Me gaan.

Door haar bezwijming heen.

Raak Mezelf niet aan, de zon laat ‘t Mijn ontstaan.

Ik zuig, tot bloedens toe.

‘t Blonde geile genot, behoort Mij nu toe.

 

Voor eeuwig, vallen d' ogen toe.

 

Tania

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Leone

  1. 28 december 2008 at 14:30

    Poëzie schrijven is iets wat ik nog niet aandurf. Vandaar dat ik graag de origineel gemaakte werkjes van Tania lees

  2. Anoniem
    28 december 2008 at 15:02

    Beste Alegeo,
    Wat ik hier neergepoot heb staat weliswaar onder de noemer "gedicht" maar, ik zal de laatste op deze wereldbol zijn die dit als "poëzie" erkent hoor.
    Maar toch bedankt voor de waardering die het wel verdient denk ik. Anders had ik het niet aangeboden. /

  3. 28 december 2008 at 18:23

    Heel mooi ! Alleen een klein tikfoutje …,

  4. 15 februari 2009 at 13:42

    Een bijzonder gevoel overbrengen is moeilijk , het is je wondermooi gelukt.

Geef een reactie