Matras

Voor de zoveelste keer staar ik naar dat knipperende streepje op mijn scherm, totaal inspiratieloos. Zelfs op zaterdagavond wil er niks in me opkomen. Ik trommel wat met mijn vingers op het bureaublad, en probeer pakkende slogans te bedenken voor het product dat verkocht moet worden. Ik kan alleen flauwe taalgrapjes bedenken, simpele rijmpjes en doodse woorden. Geen flitsende reclamecampagne. Met een zucht klap ik mijn laptop weer dicht. Ik maak me nog niet al te veel zorgen, ik heb nog tijd, maar die inspiratie moet niet al te lang op zich laten wachten. Tijd voor wat afleiding, misschien helpt dat. Ik pak mijn telefoon en scroll door mijn contacten. Hé ja, Cindy heb ik al een hele tijd niet gesproken. Ik stuur haar een appje, en een paar berichtjes later weet ik wat ik die avond ga doen. Leuk! Ik duik mijn kledingkast in, tover een kort maar niet té kort jurkje tevoorschijn. Kekke schoenen eronder, leuk tasje erbij, ik ben al gauw klaar voor een avondje uit.

Het is nog warm buiten, de zomerzon is al onder gegaan, maar de warmte heeft de stad nog niet verlaten. Ik zie Cindy direct zitten in het café waar we hebben afgesproken, en begroet haar hartelijk. We bestellen witte wijn, ploffen in een hoek en kletsen bij. We lachen veel, en na wat wijntjes vast ook iets te hard. Vanuit mijn ooghoeken zie ik een groepje vrienden naar ons kijken en met elkaar praten. Blijkbaar zitten ze één van hen op te stoken om contact met ons te leggen, want even later wordt er een duidelijk aangeschoten maat van ze lachend naar voren geduwd. Het bier klotst bijna uit zijn glas als hij zijn balans weer probeert te vinden. Hij is dusdanig in de olie dat hij niet in een rechte lijn op ons af kan lopen. Onze gezichten betrekken als we door hebben wat zijn bedoeling is, en met enige moeite wimpelen we hem af. Na nog wat pogingen van zijn kant pakken we onze spullen, en verkassen we naar een ander café.

Het is nu drukker in de stad, de terrasjes zijn goed bezet. We vinden nog twee lege stoelen waar we ons op installeren. Ik bestel een spa blauw voor mezelf en nog een wijntje voor Cindy. Ik heb geen zin meer in nog meer alcohol, wat mij betreft is het genoeg geweest. Ik leun wat achterover, kijk naar de voorbijwandelende mensen. Mijn oog valt op een groepje dat onze kant uitloopt, een bekend gezicht in hun midden. ‘Nee, hè’, mopper ik, en stoot Cindy aan. Het is hetzelfde dronken groepje van net, en onze ‘aanbidder’ heeft ons ook gespot. In een poging lollig te doen vergaart hij zijn vrienden om ons heen, zodat we geen kant uit kunnen. Ik voel me op zijn zachtst gezegd niet op mijn gemak, en aan Cindy merk ik dat ze gewoon bang wordt. We proberen op te staan, maar worden teruggeduwd in onze stoel. ‘Niet weer weglopen, hè’, bitst er een ons toe. Het angszweet breekt me nu werkelijk uit. Ze zijn zo dronken dat echt alles mogelijk is. Dan klinkt een rustige, vastberaden stem achter me: ‘Sandra, leuk je hier te zien! Sorry jongens, laat me er eens even door’. En voor de dronken vrienden kans krijgen te reageren, worden Cindy en ik weggeleid door een man en een vrouw, die doen alsof we hun beste vrienden zijn. We laten ons gewillig meevoeren, alles om die lastige lui te ontlopen. Een paar straten verderop, als we zeker weten dat we niet meer gevolgd worden, staan we stil. Een zenuwachtig lachje ontsnapt aan mijn keel. ‘Bedankt’. Ik steek mijn hand uit, en stel ons voor. Cindy staat nog steeds te trillen op haar benen. Leon en Eva vertellen hoe ze hadden gezien dat we werden belaagd, en dit leek hen de veiligste manier om ons te ontzetten. ‘Slim’, zeg ik, met een dankbare glimlach, en stel voor ergens wat te gaan drinken om de zenuwen te laten bedaren. We lopen naar een café met een achterterras, zodat we niet meer zichtbaar zijn vanaf de straat. Eindelijk kan ik me weer ontspannen.

Het is nog steeds aangenaam warm buiten, er branden overal kaarsjes, en het is verrassend rustig in de tuin. Ik kom helemaal tot rust, maar Cindy trekt steeds witter weg. Eva kijkt haar bezorgd aan: ‘Gaat het wel?’ Zonder antwoord te geven staat Cindy op en loopt snel naar de toiletten. Ik wil meelopen, maar Eva is me voor. ‘Ik ben verpleegster, laat mij maar’. Ik ga weer zitten, neem een slokje van mijn spa. Leon vraagt me wat voor werk ik doe, en we raken snel in een aangenaam gesprek verwikkeld. Steeds als ik in zijn bruine ogen kijk, gaat er een schokje door me heen. Iets in zijn blik doorgrondt me, maakt me verward. Ik probeer luchtig te doen, maar merk dat ik behoorlijk onder de indruk van hem raak.

 Eva komt terug met een rillende Cindy. ‘Ze is echt niet lekker’, zegt ze. ‘Waar woont ze? Dan brengen we haar even thuis’. Ik vertel dat Cindy op een half uurtje rijden woont. ‘Dan blijft ze vannacht bij ons’, zegt Eva beslist. ‘We wonen hier om de hoek, en hebben ruimte zat. Kom ook maar even mee.’ Ik aarzel even. Verbeeld ik het me, of zag ik een snelle blik tussen Leon en Eva flitsen? ‘Goed,’ zeg ik, nog niet helemaal overtuigd. Ik wil Cindy niet alleen laten, en dus zit er weinig anders op dan op het aanbod in te gaan. En ergens lijkt me dat ook helemaal geen straf.

Eva heeft niet gelogen, Leon en zij hebben een enorm appartement in een oud herenhuis. Prachtige hoge kamers, versierde plafonds, grote ramen. Samen met Eva leid ik Cindy naar een logeerkamer. ‘Ik denk dat ze gewoon iets verkeerds gegeten heeft,’ zegt Eva. ‘Maar voor de zekerheid blijf ik wel even bij haar.’ ‘Koffie?’ vraagt Leon. ‘Ja, lekker.’ Ik loop met hem nee naar de keuken, pak twee mokken van het rekje op het aanrecht terwijl hij het koffieapparaat aanzet. ‘Sorry’, zegt hij met een glimlach, als hij langs me heen reikt naar de bus met koffiepads. Zijn arm strijkt even langs mijn borst. Expres, of niet? Ik weet het niet, maar ik voel een tinteling door me heengaan. Ik krijg een dampende mok koffie in mijn handen geduwd, en hij gaat me voor naar de woonkamer. Het is warm in de kamer, en Leon zet wat ramen open. Ik kom naast hem staan, nieuwsgierig naar het uitzicht. Dat liegt er niet om: het stadspark ligt donkergroen aan onze voeten, de maan komt net boven de boomtoppen uit. ‘Mooi, hè?’ zegt hij niet zonder trots. Hij wijst me op een plek in het park: ‘Daar heb ik Eva ontmoet’. Hij staat nu wel heel dicht bij me, ik word er een beetje licht in mijn hoofd van. Een hand glijdt op mijn rug, ik voel een zachte kus in mijn nek. ‘Jezus, Leon’, zeg ik. ‘Doe normaal. Eva zit hiernaast.’ Hij lacht even: ‘Eva vindt dat helemaal prima. Maar als jij je er niet prettig bij voelt, moet je het zeggen. Ik had de indruk dat je het niet erg zou vinden’. ‘Serieus?’ breng ik uit. Hij knikt met een grijns, en drukt een kus op mijn lippen. ‘Maak je geen zorgen, ik doe niks wat jij niet wilt.’ Pretlichtjes dansen in zijn ogen. Ik weet helemaal niet meer wat ik niet wil. Wel wat ik wel wil. Ik zoen hem terug, word helemaal warm van zijn armen die me omvatten. Ik glimlach als we elkaar weer loslaten. ‘Het is warm hier’, zeg ik, een beetje aan mijn jurkje plukkend, dat klam aanvoelt. Op dat moment komt Eva weer binnen. ‘Ze slaapt. Morgen zal het vast een stuk beter met haar gaan.’ Ik zie een knipoog van Leon in haar richting gaan.

We drinken nog wat met z’n drieën, kletsen over koetjes en kalfjes. Het is laat geworden, ik weet even niet zo goed wat de bedoeling is. Hier ook blijven slapen of Cindy hier achterlaten? Ze is hier in goede handen, dat is wel duidelijk. ‘Je kunt hier ook wel blijven, hoor’, zegt Eva, alsof ze mijn gedachten geraden heeft. ‘We hebben nog wel een matras liggen, dat kan hier op de grond. Ik kan me voorstellen dat je je vriendin liever niet alleen achterlaat.’ ‘Goed,’ knik ik. Leon staat op en schuift wat meubels aan de kant. ‘Zo terug.’ ‘Je kunt je ook wel even douchen, het is zulk plakweer.’ Eva laat me zien waar de badkamer is en geeft me wat handdoeken en een dunne badjas. ‘Doe ik je jurk wel even in de was, kun je die morgen weer fris en schoon aandoen.’

Ik kleed me uit en stap de douche in. Het lauwe water spoelt de vermoeidheid en de warmte van me af. Heerlijk! Gehuld in niets anders dan de badjas loop ik terug naar de woonkamer. Leon heeft een groot matras middenin de kamer gelegd, en is bezig er een laken op te leggen. ‘Zo, lekker opgefrist?’ Ik knik. Eva is in geen velden of wegen te bekennen, en mijn naaktheid onder die dunne badjas lijkt ineens minder gemakkelijk dan daarnet. Kennelijk bloos ik, want Leon grinnikt. ‘Maak je geen zorgen, ik ga je heus niet bespringen’. Hij kust me vluchtig op de lippen en loopt naar de badkamer. ‘Welterusten en tot morgen!’ Huh. Niet het antwoord wat ik verwacht had, ik ben zelfs teleurgesteld. Stiekem loop ik hem achterna. Het klaterende water dempt het geluid van mijn voetstappen.

Ik sluit de badkamerdeur achter me en hang mijn badjas op een haakje. Ik pak een stukje zeep, maak wat sop en begin Leons rug in te zepen. Bij de eerste aanraking draait hij zich verbaasd om, en grijnst als hij me ziet. ‘Hé.’ Een stevige zoen nu, met één hand op mijn billen, en de andere in mijn nek. Het warme water klettert op ons neer, maakt onze lijven glad en zacht. Leons hand gaat van mijn bil via mijn heup naar voren, zoekt zijn weg naar onderen. ‘Hm’, bromt hij goedkeurend. Ik trek een been op, hij ondersteunt het met zijn andere hand. Ik sla mijn armen om zijn nek en onze monden vinden elkaar. Twee vingers verdwijnen intussen in me, zoeken dat speciale plekje. Onwillekeurig kantelen mijn heupen naar hem toe als hij me op de juiste plek stimuleert, een aangename trilling trekt vanuit mijn onderbuik door me heen. Hij lacht. ‘Hier is het, hè?’ Vakkundig helpt hij me naar mijn hoogtepunt. Ik krom mijn rug, mijn hoofd zakt achterover, ik kan alleen nog hijgen en kreunen van genot. Zijn vrije hand ondersteunt mijn rug zodat ik niet val, zijn lippen glijden van mijn hals naar mijn borsten. Ik kom opnieuw als hij aan mijn tepel begint te knabbelen, en zijn vingers mijn clitoris hebben gevonden. Ik hap naar lucht in de warme waterstraal, wat een proestbui tot gevolg heeft. ‘Sorry!’ zegt Leon, en veegt mijn natte haar uit mijn gezicht. ‘Niks sorry, het was heerlijk’, hijg ik. Hij zet de douche uit, pakt een grote, zachte handdoek en droogt me overal af. Ik laat de badjas lekker hangen en loop naar het matras in de woonkamer. Leon volgt me, zijn haar drogend met een handdoek, die hij daarna achteloos in een hoek gooit. Met een ondeugende grijns grijpt hij me beet en we tuimelen samen op het grote matras. ‘Gezellig hier!’ hoor ik Eva zeggen. Ze lacht als ze ons ziet, doet snel haar kleding uit en komt erbij liggen. Een tikje verbaasd ben ik nog steeds over hoe vrij ze met elkaar omgaan, maar na een lach en een zoen van Eva verdwijnen de twijfels al gauw. Ze voelt zacht en warm aan, en ruikt heerlijk. Ik ben nieuwsgierig naar haar, naar hoe het voelt om met een vrouw te vrijen, en laat mijn handen over haar prachtige lichaam glijden. Ik word gestreeld door twee paar handen terwijl ik haar lijf verken met mijn lippen en vingers. Haar geslacht is kaal en glad, warm en nat. Als vanzelf gaan mijn vingers naar binnen, ik ga op mijn knieën zitten om er beter bij te kunnen. Eva kreunt en bromt van genot, ik zoen haar zacht en onderzoekend. Ik voel Leons handen mijn billen spreiden, zijn tong tussen mijn lipjes verdwijnen, op zoek naar mijn knopje. Hij verschuift een hand naar mijn borst, kneedt en streelt, en laat zijn lippen en tong hun weg zoeken. Ik zucht genietend, terwijl mijn lippen zachtjes over Eva’s lijf dwalen. Haar hals, borsten, tepels, buik… Ik kus en streel, knabbel en speel. Handen voel ik overal, in me, op me. Het duizelt me. Wat heerlijk!

Een beetje onwennig druk ik een kus op Eva’s lipjes, proef van haar, snuif haar geur op. Een likje, nog een. ‘Lekker’, lacht ze. Ik laat mijn tong nu diep door haar heen gaan, speel met haar knopje, zuig er zachtjes aan. Wat prettig voelt dat. Leon is ernaast gaan liggen, zoent zijn vriendin, en geniet van het schouwspel. Ik voel geen remmingen meer, vind het heerlijk dat ik haar zo kan laten genieten. Ze kronkelt, en haar aan geluidjes merk ik dat ze een hoogtepunt bereikt. En dan komt ze, heftig krampend en diep kreunend klaar. Wauw.

Leon buigt zich naar me toe, zoent mijn natte gezicht. Ik ga liggen, en word gelijk van twee kanten gestreeld en gekust. Leon spreidt mijn benen, streelt de binnenkant van mijn dijen, kust de huid tot in mijn liezen. Ik zoek met mijn vingers Eva’s gevoeligste plekjes weer op, streel haar borst, zoen haar zachte huid. Ik begraaf mijn hoofd in haar hals als Leon me opnieuw tot een climax brengt, zuigend en spelend met mijn clit, twee, of zijn het er drie? vingers in me. Tegelijkertijd graven mijn eigen vingers in Eva’s natte geslacht, en trillen haar benen tegen me aan. Ik laat mijn duim met haar clitoris spelen terwijl ik mijn vingers in en uit haar beweeg, en al snel komt ze opnieuw, in korte, hevige golfjes klaar. Leon gaat tussen ons in liggen, ik nestel me tegen hem aan, zoen hem in zijn nek. Ik sla een been om hem heen, en voel zijn harde pik tegen me aan. Met een paar bewegingen heeft hij me bovenop zich gehesen, en geeft me een lange zoen. Dan richt ik me op, en laat hem tussen mijn natte lipjes verdwijnen. Eva lacht, slaat ook een been over Leon heen, kruipt naar boven zodat zijn mond precies zit waar ze hem wil. Ik beweeg op en neer, langzaam en behoedzaam, buig wat naar voren zodat ik mijn armen om Eva kan slaan en haar heerlijk zachte borsten kan strelen. Al gauw heb ik meer grip nodig, mijn clit wrijft prettig over Leons schaambeen en ik verhoog het tempo. Ik grijp Eva’s heupen, voel Leon in me tot het uiterste opzwellen. Een diepe grom stijgt op uit zijn keel, ik voel een warmte in me stromen, voel hem kloppen en bonken binnenin me. Ik beweeg nog een paar keer op en neer tot hij alleen nog een hijgend ‘stop!’ kan uitbrengen. Eva kijkt achterom, knipoogt naar me, en klimt weer van hem af. Ik hijg nog na, net als Leon. ‘Wat ben je lekker,’ zegt hij, en kust me. ‘Jullie ook’, antwoord ik.

In de verte gloeit de hemel alweer op van het ochtendlicht. Buiten begint een nieuwe dag, maar voor ons is het nog heel lang nacht. Pas vele uren later, na nog een douche en een ontbijtje, komt Cindy uit de logeerkamer gewandeld. Ze ziet er stukken beter uit. ‘Goedemorgen,’ gaapt ze. ‘Heb ik wat gemist?’

© Barb70

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  5 comments for “Matras

  1. 8 april 2014 at 13:35

    Ik geef toe: ik ben gek op dit soort verhalen. En ja, op dit soort situaties ook. Toch maakt het verhaal wel een paar gekke sprongen hier en daar. En de gekste: op het moment suprème roept de mannelijke hoofdpersoon ‘stop’! Ja, en dan..?

  2. 3 mei 2014 at 11:31

    Leuk verhaal.

  3. 5 mei 2014 at 13:55

    Mooi verhaal over een trio. Het is best een lastig onderwerp om geloofwaardig over te schrijven, maar Barb heeft me van het begin tot het eind weten mee te slepen in dit lekkere avontuur. Heerlijk om te lezen.

  4. 8 mei 2014 at 01:05

    Luchtig geschreven, aardig zomeravondverhaal. De spelling is correct maar de overdaad aan komma’s staat niet garant voor een goede interpunctie.

  5. 16 mei 2014 at 16:40

    Helaas beoordeelden slechts vier lezers dit verhaal. Geen ledenstem dus.

Geef een reactie