Michaela

MICHAELA

 

Jongens aan de Snookertafel,

Op groot tournooi,

En leuke jongens zijn er bij.

Maar wie buigt zich als knipmes

Over de rand van 't grote groene veld?

 

Strak in een donker 'pak' met nauwe rok,

Het haar in schoonheid opgestoken

Tot wulpse staart.

En met een smett'loos witte handschoen

Legt ze de bal terug.

 

Nadrukkelijk hoort ze niet in beeld

Als 'ballenlegger',

Maar filmers van het spel gaan voor de bijl,

Laten haar ruime heupen lonken

En haar gestalte sierlijk prijken.

 

Of anders is er nog die stem:

Haar 'thirrrty-thrrree' betovert vele harten;

Het klinkt zo koel

En warm toch tegelijk.

En dan die vaste hand weer aan de bal…

 

Die nacht lag ik op plankhard bed

En op grasgroene sloop. Was 't in mijn sluimer

Dat zij met witte handschoen

Mijn ballen netjes schikte?

Ik zocht mijn keu, maar zij was me net voor,

Met slanke koele hand.

 

Marc-Muriël

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  1 comment for “Michaela

  1. 26 november 2008 at 00:37

    Leuk geschreven waar een fantasie niet toe kan leiden

Geef een reactie