Mijn eigen lieve Lena – 1( 2delen)

«”Lena!”» Ze schrok op. Ze was mijlenver weg in gedachten. Het was een collega die haar riep. “Ja, wat wil je?” – “Ga je mee nog even iets drinken?.” Ja, dat wilde ze wel. Dan kon ze even haar gedachten verzetten, voor ze naar zee vertrok. Ze wilde dit weekend eens flink uitwaaien en in alle rust studeren aan haar examen voor de avondschool. Ze studeerde een vreemde taal, van een zuiders land. Het vakantieland van haar kindertijd. Het riep wel herinneringen op … de eerste woorden die ze indertijd leerde, haar kinderlijke verbazing wanneer mensen haar verstonden, haar vreugde wanneer ze begreep wat men haar vertelde.

Dit seizoen was perfect voor een weekendje uitblazen. Bijna geen toeristen, geen overvolle stranden en dijken. Het weer beloofde, hoewel nog koud, zonnig te worden. Ze had wat veel gepiekerd de laatste tijd. Die man waarmee ze tot in de herfst zo vaak chatte en zelfs al twee maal door hem was betast, genomen tot ze jubelde van genot, maar nog niet gekust, hield zich rustig, op de achtergrond. Ze wist niet of ze nu zelf initiatief moest nemen. Net voordat hij minder en minder vaak online was, was er iets veranderd, het voelde aangenaam aan, maar ze kon het niet goed plaatsen. Het leek wel op een zweempje van vertrouwelijke kameraadschap. Ze droomde soms 's nachts. Vage herinneringen aan onschuldige lieve ontdekkende tijden, die heel langzaam weer in haar brein binnen sijpelden. Waren ze wel zo onschuldig ? En had het hiermee te maken? En nu, bijna niets meer van hem. Wat was er gebeurd ? Lag het aan haar ?

Tien minuutjes later zaten ze in een gezellig cafeetje waar ze wel vaker kwam met collega's na de werkweek. Ze wilde niet te lang blijven, dronk een wijntje om te ontspannen. Vlak voor ze vertrekken wilde, kreeg ze een berichtje. Ze schrok er van. Ze verwachtte niemand, maar hoopte natuurlijk nog steeds. “Waar ben je morgen?” … van hem ! Haar hart sprong op, van vreugde en van spanning. Maar ze zou hem niet zomaar tegemoet komen. Hij zou er iets voor over moeten hebben. Ze antwoordde :”Lees na 22u je mail”. En ze hoopte maar dat ze daarmee niets verknoeide. Onderweg naar Blankenberge dacht ze de hele tijd aan hem en aan dat briefje “Vraag niet wie ik ben. Nu nog niet.” Ze had al zo vaak haar brein gepijnigd over de vraag wie zij zou kennen die haar tot die hoogten bracht. Ze kon zich niemand voorstellen van alle mannen die ze nu kende aan wie ze zich zo zou geven.

Toen ze aankwam, pakte ze snel haar weekendtas uit en zette haar laptop op. Terwijl de spagettisaus zachtjes pruttelde, las ze haar e-mails. Niets van hem. Het was al na tienen toen ze gegeten had en gedoucht. Ze mailde hem met een vage tip : “We zijn er samen al eens geweest, toen bracht je me geblinddoekt naar een afgelegen plekje”. Dat samen moest het ‘m doen. Ze hoopte maar dat hij het zou begrijpen. Nog geen vijf minuten later kwam zijn antwoord … “Vind je wel, morgen op tijd opstaan !”

“We zijn er samen al eens geweest … :”. Verdomme, wat was dat nou voor een vaag antwoord? Ze werd stout, ze toonde weerstand. Waar zou ze zijn? Ze hadden elkaar twee keer gezien, sinds ze chatten, nu ja, hij had haar gezien, zij hem nog niet. Die kans had hij haar nog niet gegeven. Als hij haar vond, zou ze het geweten hebben. Dan waren de twee vorige keren in de duinen en in de bieb peanuts. Natuurlijk !! De duinen. Ze zou zeker in Blankenberge zijn, waar hij haar in de zomer zag. Dat ze Lena heette, was misschien puur toeval. Hij raadde het maar toen hij dat op die envelop schreef. Ze deed hem echt aan die Lena van vroeger denken. Ze leek er op, zeker de kleur van haar haren. Maar ze was nu een volwassen vrouw. Zijn gedachten dwaalden af naar lang vervlogen tijden. Dat meisje dat elke zomer weer 6 weken lang doorbracht in zijn land…

Ze antwoordde niet meer. Het werd laat. Hij hoopte maar dat ze er zou zijn. Hij moest er vroeg genoeg voor opstaan. En hij wilde nog iets regelen. Een glimlach verscheen op z'n lippen bij de inval die hij kreeg. Hij ging maar naar bed en liet zijn gedachten de vrije loop … Hij wist niet meer goed waarom hij met chatten begonnen was. Hij deed het gewoon, het begon na z'n rondreizen. Hij had na z'n studies een goede job aanvaard, hij was getrouwd, zoals dat verwacht werd van hem, had hard gewerkt, goed geleefd, doch hij was niet gelukkig, ook niet echt ongelukkig. Zijn leven was te voorspelbaar geworden. Ook z'n vrouw was niet echt gelukkig. Ze kenden elkaar niet eens goed. Ze hadden beiden gedaan wat van hen verwacht werd, verloven, trouwen en kindjes krijgen. Alleen dat laatste wilde niet lukken. Op een dag betrapte hij haar met een andere man

Wat hem vooral verontrustte was dat het hem onverschillig liet. Toen wist hij dat iets moest veranderen. Ze gingen scheiden. Hij zorgde dat alles geregeld werd ‘in goed fatsoen', hij haatte haar tenslotte niet. En dan werd het tijd om wat te leven !! Hij had flink wat spaargeld, immers geen tijd gehad om ervan te genieten door al dat harde werken. Het huis werd verkocht, de opbrengst gedeeld en hij ging reizen! Dat was de eerste grote beslissing. En verder zou hij nog zien. Hij reisde Europa door, deed allerlei klusjes, nam werk aan dat hem beviel, waaruit hij echte levenservaring kon putten. Zo trok hij een jaar rond. Tot hij een job vond, die hem niet losliet, en daar bleef, steeds een nieuw contract bijtekende en de taal leerde. Hij sprak de taal bijna accentloos. Hij huurde een appartementje, richtte het in naar zijn zin, sober want zuiderlingen hebben in hun land niet zoveel nodig, die leven vooral buiten. En die gewoonte zat hem nog ingebakken, het niet veel nodig hebben dus. De kou hield hem echter wel vaker binnen. Behalve werken, sporten en een avondcursus, kwam hij bijna niet buiten. Hij had enkele goede vriendschappen opgebouwd in die twee jaren dat hij nu hier was. En hij begon 's avonds te surfen op het internet, waarbij hij al gauw op contactsites stootte. Het maakte iets wakker in hem. Hij hield wel van een beetje dwingen, als ze genoot, zich meer en meer liet gaan, de laagjes aflegde, zich in haar meest instinctieve houding liet zien, die overgave die uiteindelijk overheerste, maakte hem ontzettend geil. En met Lena lukte dat perfect. Heel anders dan z'n vrouw, … maar dat vergelijken vergat hij gauw. Hij ging zo op in hun chat-sessies dat het met niemand meer te vergelijken was en hij had z'n avontuurtjes best wel gehad op z'n reizen. Deze Lena gaf hem het beste gevoel ooit. En dat beangstigde hem. Daarom had hij een opdracht van zijn werkgever aanvaard die veel van zijn tijd vroeg. Misschien dat een beetje afstand hem zou bekoelen. Maar dat deed het niet. Hij bleef aan haar denken en aan dat meisje van toen. Enkele dagen na die lange opdracht besloot hij om nog één keer ‘op avontuur' te gaan met haar en zien waar hem dat brengen zou…

Het werd weer tijd voor actie. 's Morgens, al vroeg, nam hij z'n gsm en begon in te tikken …

“Om 9u30 aan de pier, geen bh, spannend topje, tangaslip !” Lena was al vroeg wakker. Ze glimlachte toen ze zijn bericht las. Hij had haar gevonden, niet zo moeilijk, dat wist ze wel. Ze antwoordde kort en duidelijk : “Oké !” Ze werd er behaaglijk warm van. Ze ging eerst lekker lang douchen, haar haren wassen en drogen en dan zorgen dat ze tijdig aan de pier was. Gelukkig was ze nog even langs thuis gereden om wat extra spulletjes in te pakken. ze zich voorzien. Ze wist inmiddels wel dat hij van topjes zonder beha eronder hield. Terwijl de koffie doorliep kleedde ze zich aan en bekeek zichzelf intussen in de spiegel. Was het echt of leek het maar zo? Haar borsten stonden vol in dat topje en maakten de decolleté wel heel aantrekkelijk. Hierover deed ze nog een kort zwart vestje aan met halflange mouwtjes. Ze deed haar rode tangaslip aan dat natuurlijk paste bij haar topje. Er was nog een stukje van haar buikje te zien. Ze was gelukkig goed getraind want van nature was ze niet slank. Daar moest verdorie genoeg voor trainen. En het was de moeite waard. De rondingen op de juiste plaatsen, ze voelde zich best goed in haar vel. Haar lengte vond ze ook wel leuk, want van hoge hakken hield ze persoonlijk niet. Ze droeg er een wollen rokje bij dat zo'n tien centimeter tot boven haar knieën kwam. Ze had lange stevige benen die ze voor de gelegenheid in laarzen tot net onder de knie stak. Het was immers nog volop winter. De sneeuw was wel al weg maar toch, het bleef koud. Ze dronk een kop koffie en probeerde wat te eten, maar ze kreeg het niet door haar keel. Zenuwen ? Een beetje misschien. Ze verheugde zich er vooral op, het kriebelde al, eindelijk zou ze hem weer voelen. Nog haar tanden poetsen en wat make-up op en ze was klaar. Een kuitlange wintermantel die soepel om haar lijf viel, moest het blote beengedeelte maar warm houden.

Michalis, want zo heette hij, was eveneens al vroeg wakker. Hij moest nog zo'n uurtje rijden tot Blankenberge en hij wilde er zijn om haar te zien aan komen wandelen. Ook hij nam een douche, kleedde zich aan, z'n jeans en t-shirt met lange mouwen, daarover z'n leren vest en z'n dikke sjaal. Die kou, daar zou hij nooit aan wennen. En wie weet wat hij met die sjaal nog kon uitvreten … Fris en monter voelde hij zich toen hij de deur achter zich dicht trok en hij zette een lekker zuiders muziekje op toen hij in de auto zat, richting Blankenberge. Z'n rugzakje met dat wat hij nodig had lag op de achterbank.

Hij voelde zich opleven, hij werd al een beetje geil. Het idee haar weer te zien, haar dingen te laten doen, die haar én hem helemaal gek maakten, haar te zien, voelen smelten, de weerstand die vlug afbrokkelt, tot dat moment van totale overgave. Hij voelde het feilloos aan wanneer het kwam. En op dat moment bepaalde hij en hij alleen of het mocht en wanneer. Dan voelde hij zich zo rijk, ontzettend machtig dat hij haar kon bespelen. En de totaliteit van het uiteindelijke orgasme dat ze samen beleefden, dat ze zich zo aan hem gaf, maakte van hem een echt mannetjes dier, de Leeuw, die heerste ! …

Hij zag haar stappen naar de pier. M'n God wat was ze mooi, die lange bruinrode krullen, die dansten bij elke stap, dat gedecideerde in haar tred. Ze had er duidelijk zin in. Zelfs met die warme jas aan, die haar vormen bedekte, vond hij haar prachtig. Angstig of niet over waar dit hem brengen zou, hij moest haar hebben vandaag. Hij stapte langzaam achter haar aan, z'n lange sjaal helemaal rond z'n hals en gezicht gedraaid. Enkel z'n ogen waren zichtbaar. Er was nog niet veel volk op pad op dit uur. Ze bleef stilstaan. Ze was nu bij de pier. Hij zette z'n muts op en trok die diep over z'n voorhoofd. Het was er toch koud genoeg voor. En dat deed hem glimlachen. Het vroor net niet, maar wat zij seffens zou moeten doorstaan …

Ze draalde wat, zo stilstaan, daar kreeg ze kou van. Niet lang zo bleek want plots hoorde ze weer die iets hese stem in haar oor. “Niet achterom kijken” En ze bleef geschrokken stokstijf staan. “Gewoon de pier aflopen tot achteraan, achter de ronde” Ze begon te stappen, en terwijl ze stapte voelde en hoorde ze in gelijke tred hem meelopen, schuin achter haar, bijna tegen haar aan. Af en toe trok hij plagend aan haar krullen, net niet te hard. Z'n hand ging onder haar krullen, in haar nek. Over haar jas, op haar rug, op haar billen, en ze bleef doorstappen. Ze warmde hiervan op. Ze voelde heel traag een warme gloed over haar huid trekken. Ze gingen steeds verder, tot achterom de ronde kant van de pier. Daar was het toch wel heel stil. Alleen de zee hoorden ze. Hij duwde haar tegen de brede stenen leuning aan, en kwam tegen haar aanstaan. “Niet omkijken”. Hij duwde haar voorover zodat ze met haar buik en borsten op die leuning steunde. Hij trok haar jas omhoog, ging onder haar rokje, voelde over haar slip, en bleef er over wrijven tot ze week werd en even door haar knieën ging. Ze voelde hoe hij aan haar haren trok tot ze weer recht stond en dan een arm rond haar sloeg, langs de voorkant haar jas opendeed en dan uitdeed. Jongens wat was dat koud. Dan deed hij haar zwarte vestje uit en kwam helemaal tegen haar aanstaan. Als iemand hen al zou zien, zou het alleen zijn rug zijn en haar krullen. Je moest al heel dicht komen staan om te zien dat zij daar in haar topje stond. Z'n handen gingen over haar topje, de bandjes, over het stof, haar borsten, die nu wel strak stonden van de kou. Maar oh, die hete aanrakingen van hem en dat trekken aan haar tepels, botergeil werd ze. Onbewust duwde ze haar billen tegen zijn kruis. Als reactie trok hij nog harder aan haar tepels en beet zachtjes in het vlees van haar schouders. Dan stopte hij weer. Ze voelde een zuchtje wind tussen zichzelf en hem. Z'n handen gingen onder haar rok. Ze trokken de slip af tot haar knieën. Hij voelde even hoe nat ze al was. Ja, kletsnat dus. Gelukkig droop het nog niet. Ze voelde nog iets anders, wat was dat? Een trilei, verdorie. Wat deed hij nu? Brrr, mmmm, lichte zachte trillingen. Dan trok hij de slip weer aan. Ze voelde haar jas weer over haar schouders leggen en deed hem aan. Hij nam haar vestje mee. En zo wandelden ze over de dijk naar … . “Wij gaan eerst eens stevig wandelen” hoorde ze hem zeggen. “Door de duinen, daar is het lekker afgelegen”.

Hij ging voor haar lopen en trok haar, niet echt zachtjes, aan haar hand mee. Ze moest van hem wel achter hem blijven lopen. Gelukkig nam hij het paadje, dat liep wat makkelijker. Hij stapte wel stevig door. En bij elke stap voelde ze het trilei in zich zachtjes bewegen. Dat, samen met de trage pulserende trillingen, maakten haar zo geil. Hij deed haar wel afzien. Ze stapten minstens een halfuur stevig door. Het bloed stroomde nu snel door haar aders. De geilheid deed haar huid gloeien. De strandcabines stonden er niet meer. Ze vroeg zich af waar hij met haar zou heengaan. Hij zou haar toch niet in deze kou … ? En hoe erg zou ze het vinden? Dat getril in haar maakte haar zo langzamerhand knetter. Ze ademde sneller en sneller, hijgde, kreunde soms zelfs. Hoorde ze hem nu lachen? Om haar?

Iets in hem maakte dat hij haar wilde bezitten, niet haar meerdere zijn, hij hield niet echt van sm. Hij kon het niet goed thuis wijzen, maar naar zijn gevoel was ze van hem en van niemand anders, deze lange goed gebouwde Lena, die als was in z'n handen werd. Was het haar overgave, haar absolute vertrouwen in hem, dat hij haar nooit zou bezeren ? Zoals ze zich overgaf tijdens hun vroegere chatsessies. Ook al zouden ze sommige dingen die ze geschreven hadden, nooit doen, de fantasie zo de vrije loop laten vond hij heerlijk. Hij genoot van het spel, van de leiding, nog even en dan zouden ze afgeschermd zitten, nog koud weliswaar, maar dat zou hij haar wel doen vergeten..

Ja, ze waren er. Het grote familiepension met paviljoenen dat hij opgezocht had met googlen, stond op nog geen 100 m van hen af. Ze hoefden alleen nog de weg, die langs de duinen lag, over te steken. Hij had gelezen dat de paviljoenen in de winter dicht waren, te weinig toeristen. Dus hij kon best aan de achterkant van het verste paviljoen doen wat hij wilde doen. Hij besloot dat ze niet moest weten waar ze exact heengingen. Dus moest ze stilstaan en zich omdraaien. Hij deed hetzelfde waardoor hij weer achter haar stond. Hij nam z'n muts af en trok die over haar hoofd, tot over haar ogen. Dan nam hij haar hand en trok haar mee tot het verste huisje. Ze liepen langs de achterkant van de huisjes, daar waren geen mensen. Hij wilde niet weggejaagd worden. Daar aangekomen zette hij haar tegen de witgeverfde muur. Ze hijgde nog steeds. Wat hield hij daar toch van. Hij zag haar borst op en neer gaan, haar wangen gloeien en moest zich beheersen om haar niet ter plekke te nemen. Hij was even geil als zij …

Waar was ze nu? Ze had wel proberen rond te kijken terwijl ze zo door de duinen stapten, maar hij ging zo snel vooruit, en dat verdomde trilei deed haar concentreren op andere dingen. Ze had het pension wel zien staan maar op de plaats waar ze overstaken had hij die muts over haar ogen getrokken met zo'n gedecideerdheid die geen tegenspraak duldde. Ze voelde zich tegen een muur geduwd worden. Hij stond heel dicht bij haar. Dat voelde ze. “Doe je jas uit !” Dat duldde ook geen tegenspraak. Trillend, van spanning vooral, deed ze haar jas uit. Hij legde die op een bank onder het raam, en nam plots ruw haar borsten vast. Hij kneedde er hard in, duwde ze samen en hield ze zo vast met een hand. Met z'n duim ging hij over één tepel. Z'n andere hand dwaalde af over haar buik, over haar rokje, die blote dij in die laars en ging onder haar rok. Hij voelde over haar slip met één vinger. Ja, daar ging ze bijna, ze kreunde. Ze vond het onwezenlijk lekker, die kou van buiten, de hitte van z'n handen, z'n aanrakingen. Dan liet hij haar borsten los en trok razend snel haar broekje af tot op haar knieën. Ze hield het niet meer. Ze was zo nat en dat ei bleef maar trillen, net te zacht om echt klaar te komen. Hij begon haar zachtjes te vingeren, eerst over haar lipjes, dan tussen haar lipjes. Ze had moeite met recht blijven staan. Haar heupen bewogen van voor naar achter. Ze voelde dat hij het ei uit haar haalde. ‘Neen niet doen!! ' Ze jammerde bijna, ze wilde verder gevoerd worden. Maar hij negeerde haar smeken. Hij ging weer over haar borsten. Z'n handen kneedden ze. De tepels staken scherp door het topje. Hij nam ze één voor één vast en draaide eraan. ‘AAAarg” Ze voelde dat haar polsen werden samengebonden en haar armen zo boven haar hoofd getrokken werden en vastgemaakt. Het voelde kriebelig aan. Z'n sjaal ? Het moest iets aan de muur zijn waaraan ze nu bijna hing, want haar hielen raakten de grond niet meer. Hij had vrij spel met haar.

Zie haar daar nu staan, dacht hij.. De kou trotserend, zich overgevend aan hem. Kronkelend aan z'n sjaal vastgemaakt. Goed dat daar zo'n stevige haak in die muur zat, zo eentje waar je in de zomer een bloempot aanhangt. Hij zou haar niet losmaken voor ze minstens twee orgasmen had gehad. En dat eerste zou niet lang meer duren. Hij concentreerde zich op haar, op wat ze wilde, wat hij dacht dat ze wilde. Ook al wist ze dat zelf niet helemaal, toch niet bewust. Hij nam het trilei en zette het weer aan, een standje hoger, met lange tussenpozen die haar smekend zouden doen kreunen. En dan zou hij verder met haar borsten spelen, en misschien aan haar clitje zuigen. Hij moest zich zo beheersen want hij was intussen zo stijf geworden, z'n lid spande enorm in z'n broek, maar hij moest nog even wachten. Hij kwam dichterbij, ging weer onder haar rokje en stak het ei weer in haar, op het moment dat het stevig trilde. Ze hapte naar adem, ze kreunde luid. Zalig toch zoals ze nu helemaal weg was van de wereld. Zalig, geil en grappig tegelijk. Met die muts over haar ogen, dat rokje over haar blote spleetje en dat broekje op haar knieën. Wacht, hij zou het rokje uitdoen en haar broekje weer optrekken. Het rokje viel op de grond toen hij de knoop en de rits losmaakte. Wat was ze mooi zo. Een echt plaatje. Die wandellaarzen en dan dat rode slipje met dito spannend topje aan, met dat stukje blote buik daar tussen. Hij moest haar voelen. Met z'n vingers die toch wel weer wat koud waren, streelde hij over dat stukje buik. Wauw wat een reactie, net tegelijk met het trillen van het ei. Ze draaide heen en weer aan die haak, haar heupen had ze niet meer onder controle. Daar moest hij toch even iets aan doen. Hij ging helemaal tegen haar aanstaan en duwde haar bijna te ruw tegen de muur.

Toen hij voelde dat ze weer even kalmeerde – het trilei pauzeerde even – gingen zijn handen overal, onder haar topje, er weer over, trokken het omhoog tot boven haar borsten. Hij begon ze te likken, beet zachtjes in de tepels, kneedden ze hard, hij begon een nat spoor van haar tepels tot haar navel te trekken. Ze rekte zich, ze kromp weer, rekte zich weer. Jaaaa, hij had haar precies waar hij haar hebben wou … in zijn bezit. Het ei trilde weer, haar heupen schokten en hij hield het weer tegen, duwde haar met zijn heupen weer vast tegen de muur. Het zou komen, bij de volgende trilling. Haar broekje was kletsnat geworden. Het was toch maar goed dat het niet waaide vandaag. De zon die hoger opkwam en tegen die muur scheen, maakte de temperatuur best te verdragen. Ze voelde toch heel warm aan. Daar, ze kalmeerde weer even, heel even maar, want toen hij in haar tepels kneep schreeuwde ze, smeekte ze … “AUB … AUB …. NIET STOPPEN !!!” En hij kneep verder, trok het topje zo ver het ging over haar hoofd, zonder de muts eraf te trekken. Jezus, wat had ze mooie borsten, en als ze zo stond, met haar armen omhoog, waren ze zo uitnodigend. Hij likte eraan, beet er weer zachtjes in, nam een borst vast, trok ze omhoog en likte en blies over de tepel. Dan deed hij hetzelfde met de andere borst. Jaaa, daar ging ze, haar heupen dansten weer, heel heftig en hij liet haar komen, hield haar vast in haar taille en bleef op halve armlengte van haar staan. Ze danste bijna op haar tenen, maar hij hield haar staande. Ze rukte aan de sjaal, haar heupen leidden een eigen leven. De trillingen waren nu heel heftig. Het orgasme rolde minutenlang door haar mooie hete lijf. Op het hoogtepunt van haar orgasme rekte ze zich plots helemaal uit en liet een kreet horen die hij eerder nog niet hoorde van haar. Langgerekt, diep en met een lage stem. Hij hield haar daarna vast tegen zich aan. Trok haar topje weer aan en nam zachtjes het ei uit haar.

“Aaaaaaaaaaarrrgggggaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa” … ze voelde zijn handen haar vasthouden en maar goed want ze zou daar hulpeloos hangen, ze voelde zich helemaal uit elkaar spatten, ze voelde zich vloeien, de lava in haar schoot door haar hele lijf, liters vloeibare weke massa deden haar koken. Haar lijf bestond niet meer, zij bestond niet meer, enkel dat gevoel, dat gevoel volledig overgeleverd zijn, gekneed, bespeeld, bezeten, bevrijd. En dan die stevige omhelzing.

Langzaam kwam ze weer bij, kon ze weer steviger op haar benen staan. Ze voelde het topje weer over haar lichaam gaan. Hij deed haar rokje weer aan, streelde haar blote vel. Ze voelde de koude helemaal niet, die zon was heerlijk op haar bloot vel en zijn strelingen hielden haar temperatuur op peil. Ze hoorde hem zachtjes grommen, een rits gaat open, er werd gerommeld. Ze veronderstelde dat het zijn rugzak was. Dat had ze wel gezien onderweg. Ze voelde dat hij de muts wegnam maar voor ze haar ogen open had, zat er al een doek over. En die maakte hij strak vast aan de achterkant van haar hoofd. Ze hoorde hem zwaar ademen. En dat maakte haar weer heet. Hij moet zo opgewonden zijn, bedacht ze. Seffens gaat hij me lekker ruig nemen. En ze glimlachte onwillekeurig. De sjaal ging ook los en hij leidde haar naar een bank vlakbij en duwde haar neer. Dan voelde ze hoe een boei rond haar ene pols werd vastgemaakt en rond een plank van de bank. Het zelfde met haar andere pols. Ze zat met haar armen gespreid aan weerskanten. Hij kwam dichterbij. Ze voelde hem knielen. En ze voelde zich weer geil worden. Haar rok ging omhoog, het broekje weer af. Hij trok het helemaal uit over haar laarzen heen. Z'n hoofd in haar schoot, z'n hete adem tegen haar spleetje en dan die tong, eerst over haar lipjes, dan in haar spleetje. Hij draaide rond in haar met z'n tong, hij likte over haar clitje. Ze probeerde niet teveel te bewegen. Dit voelde zoooo lekker. Een luie heerlijke geile warmte stroomde door haar lichaam. Ze genoot langzaam van zijn likken. Hij pakte haar bij de binnenkant van haar knieën en trok ze op, tot haar voeten op de bank stonden. Dan trok hij haar een beetje onderuit en duwde haar benen open. Hij ademde nu wel heel zwaar. Ze voelde z'n hoofd dichtbij haar borsten komen. Hij blies er even over. Hij nam haar heupen vast en trok ze niet onzacht van de bank en plots was hij in haar. Hij ontzag haar niet. Ze sloeg vanzelf haar benen rond hem, moedigde hem aan met haar heupbewegingen, Ze noemde hem de dingen die ze hem in hun chats noemde. Ze riep om harder, om meer, woorden rolden over haar lippen die ze nog niet eerde zei. “Geile leeuw, pak je sletje dan !!” “Laat me voelen dat je me bezit”. Ze wilde zijn voor hem, samensmelten.

Jezus, wat deed ze nu ! Hij werd er knetter van. Ze hitste hem verder op en hij wilde haar eerst nog wat langer laten genieten. Hij genoot er zelf zo van, diep in haar te zitten, haar vochtig grotje dat hem kneep, haar ritmische bewegingen die zich zo goed aan de zijne aanpasten. Hij had haar geproefd en geroken, betast en nu zou hij haar totaal bezitten. Botergeil had het hem gemaakt. En nu riep ze zelf om meer, om harder. Het jubelde in zijn hart, in zijn lijf, in zijn lendenen, z'n stijve harde paal in haar, z'n hele wezen. Hij had het niet meer. Dit had hij zelf nog niet ervaren. Hij ging traag maar hard in haar op en neer. En bijna ongemerkt ging het ritme sneller en sneller. Hij voelde haar benen rond zich, het leer van haar laarzen tegen z'n billen en haar hete spleetje rond z'n paal. Hij vergat z'n woorden, z'n denken, nam haar heupen nog steviger vast en nam haar steeds harder. Ze hitste hem op, en hij werd wild. Hij schreeuwde het uit, hij voelde zijn zaad koken, hij wilde nog niet. Hij bleef even langer in haar en drukte haar stevig tegen zich aan. Ooohh jaaaaaa, dit moment … mmmmmmm. Tot hij niet meer kon en een laatste keer stootte hij hard in haar en spoot al z'n zaad in haar schoot. Ze schreeuwden het samen uit. Hun heupen werden één, de lava mengde zich, de vulkaan barstte uit en wanneer ze samen weer bijkwamen, nam hij haar hoofd vast en zoende haar op de mond. Heel zachtjes. Ze deed haar mond lichtjes open, ze smolten samen in deze tongzoen. En dan deed hij eerst de boeien los, streelde door haar haren en noemde haar ‘mijn eigen lieve Lena” in zijn moedertaal.

Ze schoot recht toen ze het hoorde. De herinneringen kwamen nu razendsnel weer boven. Het vakantieland van haar kindertijd, haar prille jeugd. Ze trok haar blinddoek af en keek recht in zijn ogen. Die ogen … ja, die had ze nooit echt vergeten, die donkerbruine onpeilbare diepten. “Michalis”. Ze sprak zijn naam uit en lachte naar hem. Ze trok hem tegen zich aan en liefkoosde hem, ze zoende hem, streelde door z'n haren, zoende z'n ogen, ze wilde hem niet meer loslaten. En hij bleef in z'n moedertaal spreken tegen haar. Zij antwoordde, in de woorden die ze kende van zijn taal. Steeds weer herhaalde ze zijn naam, alsof het een refrein van een mooi liedje was en ze vulde het aan… “Michalis, Michalis, nooit ben ik vergeten wie je was, m'n vel is jou nooit vergeten, m'n ogen, m'n smaak, m'n reukzin, alles van mij herinnert jou …” “Lena, toch. Na al die jaren, nog steeds zo passioneel, vol overgave, zo warm, zo mooi.” Ze begonnen de kou toch wel te voelen en bijna tegen hun zin, kleedden ze zich weer aan. Ze stapten naar het appartementje dat ze leende van haar ouders voor dit weekend, gingen onderweg langs de bakker en de kleine supermarkt. Ze namen een laat ontbijt en intussen raakten ze maar niet uitgepraat, over de dingen die ze gedaan hadden in hun leven, hun relaties, hun werk, hun hobby's. Ze douchten samen, zeepten elkaar in, spoelden en droogden elkaar af en gingen zo lekker bloot, in bed. Gewoon genieten van elkaars aanwezigheid, elkaars warmte, elkaars stem … tot ze in slaap vielen.

Lees verder in deel 2

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  7 comments for “Mijn eigen lieve Lena – 1( 2delen)

  1. 11 februari 2010 at 15:20

    Woww Krullekopje !! Wat een heerlijk verhaal , kon mijn ogen niet van het pc scherm wenden , moest het in een keer doorlezen en gelijk naar deel 2 ! Spanning , erotiek , overheersing en passie ! Kreeg het er warm van . Zoveel passie en ook dat velen dingen me bekend voor kwamen ( in mijn leven ) .
    Mijn complimenten Girl !

  2. 12 februari 2010 at 15:18

    Mooie setting en een beslist heerlijke ervaring voor beiden. Het nadeel van de lengte van het verhaal is dat je de neiging hebt om hele stukken weg te scrollen op zoek naar passages waarop de spanning echt zinderend wordt. Soms is het weghalen van tekst totdat het je als schrijver pijn doet een goede methode om een verhaal naar hogere sferen te brengen. Doorgaan met schrijven, hoor!

  3. 20 februari 2010 at 12:18

    mooi verhaal. Enige wat ik erop zou kunnen aanmerken is dat ik het jammer vind van de herhaling. Ik snap dat de ervaring heftiger was door wat vroeger gebeurde. Maar dat had ook korter omschreven kunnen worden. Nu was het alsof ik twee keer hetzelfde verhaal las in deel 1 en deel 2. Voor de rest goed geschreven.

  4. 21 februari 2010 at 11:50

    Een behoorlijk verhaal, maar niet heel prettig om te lezen.
    Pas bij de tweede keer lezen, ontdekte ik waarom. Er wordt enerzijds teveel weggegeven wat de lezer ook kan ontdekken als het verhaal vordert. Voorbeeld: de leeftijd van de vakantiesex had niet genoemd hoeven worden, want dat wordt later in het dagboek duidelijk. Ook de wisseling tussen de persoonsvormen loopt niet soepel en naa rmijn idee klopt het niet altijd. Dat zaait verwarring die niet functioneel is in dit verhaal. De dagboeknotities lijken mij wat te rijp en te volwassen klinken voor een 17-jarig meisje. Desondanks twee sterren voor de moed om zo’n ingewikkeld verhaal in te sturen.

  5. 23 februari 2010 at 19:41

    Het vervolg op je eerdere avontuur. Lekker om te lezen, spannende erotische belevenissen die vragen om nog een vervolg.

  6. 26 februari 2010 at 09:47

    Hlaas hadden ten tijde van het uitdelen van de sterren slechts twee lezers op dit verhaal gestemd.
    Geen ledenstem dus.

  7. 26 februari 2010 at 18:39

    Hoi allemaal,

    Bedankt voor de commentaren (én de sterren ). Hier heb ik echt wat aan.
    xxx
    krullekopje

Geef een reactie