Mijn martelgang

Hij zegt dat ik moet luisteren en slaat me kort en zakelijk op mijn billen. Er zit geen enkele rechtvaardiging in die handeling, want er is niets waarnaar ik niet heb geluisterd, maar de man heeft geen rechtvaardiging nodig. Hij is de rechtvaardiging in zich.

Achter mijn blinddoek weet ik ergens in deze voormalige boerenschuur mijn man. Niet dat ik troost put uit die gedachte, want hij zal niet interveniëren, wát de man met de grote handen me ook zal aandoen. Onder de overige aanwezigen bevindt zich ten minste één vrouw, want ik heb haar verrukte kreetje opgevangen toen ik door mijn man in mijn ondergoed werd binnengeleid.

Inspectie achterzijde

Ik sta met mijn rug naar de man, de handen op mijn hoofd, en moet me bewegingloos zijn keurende handen laten welgevallen. Vanuit mijn oksels dalen ze traag-proevend langs mijn zijden en heupen en tasten de welvingen van mijn billen af. Ik adem gejaagd door mijn buik en pers mijn lippen op elkaar als de vingers van één hand zich om het elastiek krommen om het broekje naar achteren te trekken, zodat hij erin kan kijken. Het is voorlopig alleen de man gegeven mijn nog bedekte lichaamsdelen te zien. Onwillekeurig spannen zich mijn billen onder zijn spiedende blik. Met zijn vrije hand gaat hij het broekje in en bevoelt minutieus de inhoud. Een van de vingers glijdt door mijn bilspleet en trekt een cirkeltje rond mijn aars. Mijn vrees dat hij het gaatje zal penetreren blijkt ongegrond, maar mijn tenen trekken wel samen als de hand diep tussen mijn benen graaft naar mijn overvloedig vocht afscheidende kut. Eén kreuntje slechts verlaat onderdrukt mijn lippen, maar het is voldoende voor het uitdelen van een hárde klap op mijn blote billen die met instemmend geroezemoes wordt begroet, maar mij de tranen in de ogen doen springen.

Inspectie voorzijde

Met mijn rug naar de overige aanwezigen nu en mijn front naar de man, handen nog steeds op het hoofd. Zijn handen gaan onmiddellijk met mijn borsten aan de slag en ik besef dat het nu moeilijker zal zijn mijn zelfbeheersing te bewaren. Hij betast uitvoerig de rondingen, neemt door de iele stof van het behaatje heen beide tepels tussen wijs- en middelvinger en draait en trekt eraan tot ze keihard naar voren steken, dan schuift hij de cupjes op om mijn tieten te aanschouwen, om ze na enige tijd weer over de vruchtjes heen te trekken.

Verder glijden de handen over mijn hyperventilerende buik naar de bovenrand van mijn broekje. Wederom wordt met één hand het elastiek naar achteren getrokken voor een visuele inspectie. Mijn blonde schaamhaartjes zijn keurig getrimd, maar ik heb het idee dat ze nu net als mijn nekharen recht overeind komen staan. Hij neemt er ruim de tijd voor en besluit dan het broekje omlaag te trekken. De toeschouwers achter me gunt hij zo welwillend een blik op mijn blote billen, wat duidelijk wordt geapprecieerd, getuige het zachte applaus dat opklinkt.

Hij schuift het broekje af tot halverwege mijn dijen en ik begrijp dat hij door zijn knieën is gezakt, als ik zijn zachte ademhaling tegen mijn onderbuik voel. Het geil loopt langs mijn dijen af en hij dipt er even een vinger in. Dan wrikt hij ruw zijn hand tussen mijn benen. Hoewel ik het had voorzien, gebeurt het zo onverwacht dat ik ineen krimp en onwillekeurig een van mijn handen naar de belaagde plek breng. Weliswaar haal ik hem net op tijd terug (de man aanraken zou een doodzonde zijn geweest), maar het kwaad is toch geschied en de bestraffing volgt meteen. Het feit dat hij hiervoor een voorgenomen handeling moet onderbreken, verzwaart de strafmaat aanzienlijk. Eerst trekt hij mijn broekje weer omhoog. De tijd is namelijk nog niet aangebroken waarop de anderen mijn kut mogen zien en ik moet voor deze straf diep bukken. Hij plant zelf mijn handen op mijn knieën en duwt mijn hoofd tussen mijn armen alvorens achter me te gaan staan. Het is een plank die hij hiervoor gebruikt en hij zwiept hem met volle kracht tegen mijn kont. Ik bijt mijn lippen stuk om het niet uit te schreeuwen, want een schreeuw zou ongetwijfeld een tweede zwieper hebben opgeleverd. Weer klinkt goedkeurend applaus en ik vraag me beneveld af of die ook voor mij is bedoeld omdat ik me zo kranig heb gehouden.

De man is getergd en trekt me aan mijn haren omhoog uit mijn gebukte houding. Ik heb mijn lesje geleerd en wil gehoorzaam mijn handen weer op mijn hoofd samenvouwen, maar ik heb het recht op bewegingsvrijheid verloren. Andere handen, duidelijk van een vrouw, schuiven boeien om mijn polsen. Een vervaarlijke klik, geratel van een ketting en mijn armen gaan nu vanzelf naar boven, tot hoog boven mijn hoofd. Elke neiging om me nog eens ongepast met de gang van zaken te bemoeien wordt zo afdoende de kop ingedrukt. Ook voor het voorkomen van misplaatste verbale uitingen heeft de man een perfecte oplossing in petto. Met behulp van de vrouw wordt mijn mond opengewrikt om een lap tussen mijn tanden te persen.

Ik bereid me in stilte voor op wat komen gaat, vastbesloten me nu gedwee aan iedere beproeving te onderwerpen die de man dienstig voor me acht. Zijn handen glijden opnieuw onderzoekend over mijn bovenlijf, vanaf de schouders over mijn gespannen tietjes, door mijn oksels, langs mijn flanken, over mijn heupen, terug over mijn buik naar boven, soms strelend, soms nadrukkelijk voelend of zacht knijpend, alsof hij een beeld aan het modelleren is. Het zijn sensuele handelingen die me niet onberoerd laten. Het kriebelt en jeukt en door mijn wijd opengesperde neusvleugels is mijn hortende ademhaling duidelijk te horen. De spanning stijgt ten top als de handen weer op mijn heupen zijn aangeland en de vingers zich stevig om de zijkanten van mijn broekje strengelen. Mijn hart staat stil en mijn adem stokt als de handen zich ballen tot vuisten. Alles lijkt op een gewelddadige explosie te duiden, maar in plaats van mijn broekje af te rukken, zoals ik verwacht, wordt het krachtig omhóóg getrokken, waardoor het van achteren in mijn bilspleet en van voren tussen mijn schaamlippen wordt gewrongen. Mijn tenen krabben over de vloer van ontzetting als hij dóórtrekkend het slipje tot een gemeen touwtje vervormt dat scherp mijn kut insnijdt.

De man geeft met sonore stem te kennen dat de mensen achter me zich nu aan déze kant mogen opstellen, zodat hen van het vervolg niets behoeft te ontgaan. Aan het geschuifel van voeten en het geklik van naaldhakjes probeer ik af te meten hoevéél mensen zich aan me komen vergapen. Acht, tien, twaalf? In ieder geval is het zeker dat er meer vrouwen bij zijn dan ik aanvankelijk had verondersteld.

Het mes

De punt van een mes in mijn navel verlamt me van schrik. Het is niet de man die het doet, want die staat achter me. Ik vermoed dat het weer de vrouw is van zo-even. Lichtjes in mijn huid drukkend wordt het in steeds grotere cirkels over mijn buik gedraaid tot aan mijn borsten, waar het dreigend verdwijnt tussen de cups van mijn behaatje. Het is vlijmscherp en ik houd mijn adem in om geen onverhoedse bewegingen te maken. Het lemmet wordt weliswaar gekanteld als het onder de iele stof tegen mijn linkertietje wordt opgestreken, maar gerust stelt het me allerminst, want het snijvlak is loerend naar mijn tepel gericht die in paniek tot barstens toe begint uit te groeien. Verstijfd van angst knijp ik mijn ogen dicht als de ultradunne afsneekant de diameter van mijn tepel begint te volgen. Ik bid dat ook de vrouw zichzelf in de hand kan houden. Zelfs één kuchje zal nu fatale gevolgen hebben. Uit mijn haren maken zich steeds meer druppels zweet los die langs mijn nek en over mijn rug naar beneden glibberen. Het duurt een eeuwigheid voordat het mes een terugtrekkende beweging maakt en al die tijd heb ik geen zuchtje adem in mijn longen durven opnemen en nog steeds durf ik mijn ingehouden buik niet uit te zetten, want ik ben ervan overtuigd dat mijn rechtertietje een zelfde behandeling zal moeten ondergaan. Als het mes zich tussen de twee bultjes in bevindt kan ik misschien éven….. En dan bárst ineens de bom, als onverhoeds en met een scherpe haal de twee helften van mijn behaatje worden gesplitst. Ik besef in dat eerste onderdeel van een seconde niet eens wat er gebeurt als er luid wordt geapplaudisseerd en geschreeuwd, dénk zelfs even dat er iets onherstelbaars is aangericht en gooi radeloos mijn hoofd in mijn nek in afwachting van de pijn die komen moet, om dan pas tot de ontdekking komen dat mijn tieten nu van hun bedekking zijn ontdaan en dáárvoor het applaus is bedoeld.

Ik zuig met volle teugen bevrijdende lucht naar binnen, terwijl nog altijd de koude rillingen over me heen trekken. De beproeving is echter nog niet voorbij. Met wederom mijn navel als uitvalsbasis wordt het mes nu in rechte lijn naar onderen geleid. Niks gekanteld lemmet dit keer. De spitse punt drukt voortdurend tegen mijn blote huid, zodat ook nu weer totale bewegingloosheid is geboden. Zo kort na de onstuimige bevrijding van zo-even kost me dat aanmerkelijk meer moeite. Vooral mijn tietjes zijn nog lang niet tot rust gekomen en deinen nog opgewonden na. Mijn kuiten verkrampen als het mes rakelings langs mijn uitpuilende schaamlipjes door mijn liezen trekt en ik rijt in opperste concentratie met mijn nagels mijn eigen handpalmen open. De mespunt concentreert zich nadrukkelijk op de stof van mijn broekje dat tussen mijn schaamlippen is gedrongen en duwt het verder mijn kut in. Ineens zijn er ook weer de handen van de man, die achter me staat en over mijn heupen het slipje omlaag rolt tot onder de grens van mijn schaamhaar.

De hitte

Het is een verademing als het mes verdwijnt, maar rust is mij geenszins gegund. De opwinding is voelbaar én hoorbaar tot grote hoogte gestegen nu ik daar zo schunnig tentoon gesteld sta, maar het is niet genoeg, het is nooit genoeg. De bijna serene stilte waaronder mijn eerste beproevingen zijn gadegeslagen is verdwenen. Geagiteerd gefluister en nerveus-hoge lachjes van vrouwen dringen tot me door. De verwachtingen van wat de man nog meer met me zal doen, of láten doen, zijn zeer hoog gespannen en ik heb het angstige gevoel dat hij wat hen betreft niet ver genoeg kan gaan.

Goedkeurend gemompel en de schelle juichkreet van een vrouw begeleiden het geratel van de ketting waaraan mijn geboeide polsen zijn geketend. Mijn armen worden uitgerekt en mijn voeten gaan omhoog. Even nog kan ik op mijn teentjes steunen, maar daarna verlies ik ook dat houvast. Ik bijt op de prop in mijn mond als ik verder en verder de ruimte in word getrokken. Hoe lang kan ik aan de pezen in mijn armen blijven hangen?

Het hoofd van iemand tegen mijn buik. Hang ik al zo hoog? De man (het is een man, dat voel ik aan zijn stoppelbaard, maar niet de man en ook niet míjn man) laat zijn tong traag door mijn schaamhaar gaan en graaft zijn handen in mijn billen. De tranen springen in mijn ogen als hij met zijn nagels diep in mijn vlees mijn billen uiteen trekt en de man een taps toelopende plug mijn kont indraait. Zonder prop zou ik het hebben uitgegild. Van de weeromstuit begin ik wel te spartelen en dat is geen goed idee, waarschuwen mijn armspieren. Als de plug met een ferme klop op zijn plaats is gedrukt worden gelijktijdig zowel mijn broekje als de resten van mijn vernielde beha van me afgescheurd.

Naakt bungel ik aan de ketting en naakt voel ik me ook, hulpeloos, weerloos naakt, ten prooi aan whatever de nu opgetogen juichende mannen en vrouwen van de man verwachten. De pijn in mijn kont wordt overtroffen door de zinderende pijn in mijn uitgerekte spieren. Dit houd ik niet, ik zal afscheuren! Laat me dan in ’s hemelsnaam mijn bewustzijn verliezen!

Gerommel onder me en tot mijn immense opluchting worden de boeien gevierd. Mijn teentjes reiken al tastend naar de vaste grond als ik onverwacht iets heel anders voel: een héte gelei-achtige substantie. In een reflex trek ik paniekerig mijn benen omhoog, maar het is slechts uitstel van executie. Lager ga ik, áf op die verschrikkelijke lava. De keuze is schroeien of scheuren. Mijn ogen bollen uit hun kassen als mijn voetzolen door de dampende smurrie heen éven de vaste grond bereiken. Mijn armspieren moéten worden ontlast, ook al gaat dat ten koste van geblakerde voeten. Met een uiterste krachtsinspanning trek ik mijn knieën op om de schroeihitte te ontvluchten, in de gékmakende wetenschap dat ik er straks onherroepelijk opnieuw in terecht zal komen. Nog lager ga ik en terwijl de tranen over mijn wangen stromen daal ik opnieuw af in de gloeiende drab. De aderen in mijn slapen zwellen op tot kabels als de jammerkreet die ik uit wil stoten niet verder komt dan een dof gerochel in mijn keel.

Tot mijn enkels sta ik in de dampende poel en ik ben inmiddels zo ver gezakt dat het fysiek niet meer mogelijk is me op eigen kracht eruit te trekken. De hitte woedt door mijn benen heen en zet mijn hele lijf in vuur en vlam. Geen zweetdrúppeltjes meer, maar strálen zweet gutsen van mijn hoofd. Vier, vijf seconden……..

‘Óp!’, zegt de man. Koele handen in mijn knieholten rukken mijn voeten uit de verschrikking. Een moment van ongekende bevrijding, meteen gevolgd door een veel langer moment van opperste ontzetting als nu ook mijn enkels in de boeien worden geslagen. Het ijzingwekkende geluid van weer een ketting die de boeien verbindt, dan een ruk en mijn benen schieten de hoogte in. Mijn knieën worden tegen mijn tieten geplet, ik duikel half achterover en hang dan met mijn billen boven de juist verlaten hel. De warmte likt nu al tussen mijn benen door en ik moet er niet aan dénken dat ik direct met mijn kut opengesperd in dat bad zal worden gedompeld. Het ondenkbare wordt harde werkelijkheid als ik knarsend omlaag wordt getakeld. Ik sluit krampachtig mijn ogen en beeld me in dat dit niet kán gebeuren.

De verzengende gloed walmt mijn kut al binnen. Het kan niet meer dan één, twee centimeter nog zijn. Ik bal mijn vuisten en trek mijn tenen samen.

‘Stop!’, zegt de man. Ik word gespaard! Mijn ontzetting slaat om in een roes van vreugde. De man is plots mijn redder, want ik twijfel er niet aan dat ik zonder zijn bevel rücksichtslos in het borrelende vet zou zijn gedrenkt. Zoals ik nu hang, is de warmte zelfs weldadig, merk ik. Net of vurige tongetjes mijn schaamlippen en klitje aftasten, voorál mijn klitje dat geprononceerd zichtbaar moet zijn. Ik houd mijn adem in en hoop voor het eerst dat dit een tijdje mag blijven dúren. De knellende banden om polsen en enkels, mijn geblakerde voeten en gepijnigde armspieren: ik voel ze niet meer. Wat ik wel voel is de oprukkende heerlijkheid in mijn kut, die zacht tegen mijn baarmoeder blaast om de extase van een orgasme aan te wakkeren.

‘Kop dicht!’, zegt de man als een verwrongen vrouwenstem ‘laat zakken!’ gilt. Ik hoor het nog nét voordat mijn hersenen worden bedwelmd door de kracht waarmee het orgasme naar buiten stormt en alles opslokt. Ik schok in mijn boeien, een huppeldans van genot die mijn spieren nog wel blijken aan te kunnen. Wat had ik het graag uitgebrúld, dat is het enige plezier dat me wordt onthouden.

Full exposure

Elke marteling zal vanaf nu anders zijn, nu ik weet dat de man niet alleen de anderen, maar ook mij de opperste geilheid wil brengen. Voor die anderen (en zichzelf?) heeft hij mij nodig, moét hij mij pijnigen en zo schunnig mogelijk tentoon stellen, begrijp ik nu, en dat hij precies wist wanneer op te houden om mij mijn plezier te gunnen, doet me overlopen van dankbaarheid en bewondering. Ik ben bereid me volledig naar zijn grillen te schikken.

De bak die eerst zo’n vreselijke verschrikking was wordt onder me weggehaald. De takel treedt weer in werking en ik ga piepend en kierend omhoog. Geluiden die me eerst angst inboezemden doen dat niet meer. De man ontkoppelt de ketting van mijn handboeien en ik laat me in blind vertrouwen vallen. Mijn handen raken net de grond als ik met mijn hoofd omlaag door de ruimte zwier. Pas als ik helemaal stil hang wordt daar iets aan gedaan. De boeien die nog steeds om mijn polsen klemmen worden vastgenageld aan de grond en als over rails lijken ze van me weg te rijden, tot zo ver de spieren in mijn armen het toelaten. Ook aan de bovenkant blijkt dat te kunnen, merk ik als mijn benen uiteen worden gespleten. Als ik zo met wijd gespreide armen en benen ondersteboven wordt vastgeklonken, ben ik als een springveer, tot het uiterste uitgerekt. Het is de ultieme exhibitie van mijn lichaam, elke vierkante centimeter ervan is schaamteloos tentoon gesteld, met op ooghoogte mijn opengerekte kut.

Het publiek kan zich nu naar hartelust aan me vergapen. Intussen zijn er weer de vrouwenhanden die ik voel. Ze staat achter me op een verhoging (dat moet wel) en smeert mijn kut en de wijde omtrek ervan met een glibberige, lauwwarme, vloeistof in, waarna ze met haar vingertoppen mijn schaamlippen begint te masseren. Alles behalve een marteling, eerder een weldadige exogene masturbatie, vooral als de vingers herhaaldelijk naar binnen duiken en ook het inwendige oliën. De massage van de schaamlippen en het voortdurend oliën maken de ingang soepeler en wijder. Nog nooit heb ik een hele hand in me gehad, maar nu voel ik hem tot aan de pols in me glijden zonder dat ik me daarvoor hoef in te spannen. Als om de grootte van het nu gevormde gat op peil te houden, wordt de hand voortdurend ingestoken en weer uitgetrokken, totdat de man tevreden zegt: ‘OK’.

Hoewel ik nu al minuten ondersteboven hang, heb ik nog geen merkbare last van bloedstuwing in mijn hoofd. Ik verkeer in een lichte, tintelende roes, gevolg van de geraffineerde massage van mijn kut, die na die behandeling gulpend blijft pulseren. Ik hoor geschuifel van voeten en voel dat het publiek om me heen dromt om van dichtbij het borrelende, gistende gat tussen mijn benen te aanschouwen. Met ingehouden adem wacht ik af wat erin zal gaan, want ik kan me niet voorstellen dat het zo ver openspalken van mijn kut alleen ten doel heeft gehad iedereen naar binnen te laten kijken. Lang hoef ik niet te wachten. Het is wederom de vrouw die mijn schaamlippen opentrekt en onder bewonderend gemompel begint de man iets in mijn kut te persen. Wat daar met moeite in me wordt gedraaid lijkt me een holle, plastic pijp, waarvan de diameter in ieder geval die van een volwassen vrouwenhand overtreft. De spieren van mijn vulva worden zwaar op de proef gesteld, maar millimeter voor millimeter komt het gevaarte naar binnen. Mijn hart gaat tekeer als een razende en nu voel ik mijn hoofd wél bonzen van het bloed. Wat is de bedoeling hiervan?

Het antwoord komt als het mysterieuze voorwerp zo’n tien centimeter is ingedaald en rotsvast tussen mijn schaamlippen is geklemd. Door de pijp heen laat de man traag een vloeistof druppelen. Wat is het? Geen idee. Stroperig en kleverig is het wat in mijn kut terechtkomt. Bij de eerste droppen die mijn kut opslorpt merk ik niets, dan begint zich een branderig gevoel te verspreiden dat zich door mijn buik heen verspreidt. Het is niet verzengend heet, zoals eerst dat andere goedje, maar wel intens warm en onwillekeurig begint mijn lichaam te schokken als er meer en meer naar binnen wordt gegoten. Genotsscheuten trekken door mijn lijf, heviger en heviger. De spieren die zich nog samen kunnen trekken doen dat nu, in een vergeefse poging enige controle over mijn lichaam terug te krijgen. Als een boksbal zwiep ik heen en weer in mijn boeien. De grauw van een nieuw orgasme kondigt zich aan. Ik kronkel en vecht wanhopig. Dan is er het geluid van een lucifer die wordt afgestoken en als de geur van wegschroeiend schaamhaar mijn neus binnendringt (voélen doe ik het niet), komt het tot een gewelddadige uitbarsting, zó hevig dat mijn lichaam als gelanceerd omhoog schiet en weer terugzwiept, terwijl de ziedende orgasmestroom zich een uitweg zoekt door het enige wat ik open kan sperren, mijn neusvleugels. De spanning in mijn lijf is echter zo groot dat de in mijn kont gedraaide plug als de kurk van een champagnefles naar buiten schiet.

Onmiddellijk worden de touwen gevierd en terwijl ik nog schokkend door mijn orgasme worstel worden klik-klik de kettingen van mijn boeien losgemaakt. Maar niet de boeien zelf, zoals ik aanvankelijk denk. Sterke armen vangen me op en zetten me op mijn wankele benen. Mijn armen worden naar achteren getrokken en op mijn rug worden mijn polsen met de nog wel degelijk aanwezige boeien aan elkaar gekoppeld. Iemand duwt me tegen mijn tieten achterover, waar handen klaar staan om me op te vangen. Andere handen grijpen mijn benen en zo word ik willoos de kamer uitgedragen.

Het zwembad

Niets kan me nog raken denk ik, als ze me ergens beginnen te jonassen, maar ik heb het mis als de handen in mijn oksels en om mijn enkels ineens wegschieten en ik met een plons in ijskoud water val. De kou doordringend en verlamt me in eerste instantie waardoor ik als een baksteen naar de diepte zak. Wat is dit? Een zwembad? Zoiets moet het haast wel zijn. Door mijn opengesperde neus klokt het water mijn keel binnen en ik proef chloor. Het duurt even voordat ik bij zinnen ben. Met de geboeide handen achter mijn rug is het niet eenvoudig enig houvast te krijgen. Alles moet van mijn benen komen. Eerst spartel ik verdwaasd rond, dan krijg ik enige grip op wat de plastic onderlaag van een opblaaszwembad lijkt te zijn en weet me op mijn knieën te worstelen. Zo komt mijn hoofd boven het wateroppervlak uit en happen mijn neusvleugels wanhopig naar adem. Zo kan het niet!, hoor ik iemand sissen. Mijn hoofd wordt naar achteren getrokken en o heerlijkheid: de prop wordt uit mijn mond getrokken. Mijn adem schuurt pijnlijk langs mijn stembanden als ik met diepe teugen lucht binnentrek.

De verzengende kou is er pas weer als ik mijn longen heb volgeperst met lucht. Op mijn knieën komt het water tot net onder mijn schouders. Mijn borsten lijken bevroren en mijn kut voel ik helemaal niet meer. Als ik een poging doe om op te staan, word ik teruggeduwd. ‘Blijf zo zitten!’. Het is de man. Er drijft iets tegen mijn tieten aan. Een ijsblok! En niet zo’n kleintje. Een opblaaszwembad waarin ijsblokken ronddrijven! Ik voel er nu ook al één tegen mijn rug. Brrrr! De aandrang om eruit te vliegen is bijna onweerstaanbaar, dan nog liever het vuur!, maar niemand gaat in tegen de man. Ik probeer me te beheersen, maar het klapperen van mijn tanden is duidelijk hoorbaar in de doodse stilte die is gevallen.

In stilte laat ik minutenlang de kou in me doordringen tot al het gevoel uit me lijkt te zijn verdwenen en mijn spieren zelfs niet meer in staat zijn mijn mond te laten bewegen. Pas als zo ook mijn tandengeklapper is opgehouden, oordeelt de man dat het genoeg is geweest. Sterke armen trekken me onder mijn oksels het zwembad uit en door die zelfde armen word ik weggesleept, want mijn benen weigeren vooralsnog elke dienst. Onder mijn voeten voel ik drie trapjes, een drempel, vloerbedekking. Ik word opgetild en op een bed gelegd. Er zijn dekens, dékens! Mijn rillende lichaam wordt ingepakt in dekens! Ik kan bijna niet geloven dat dit geluk me ten deel valt. De ene deken na de andere wordt op me gestapeld, ze bedekken me vanaf mijn kin tot en met mijn voeten. Er wordt wat gefluisterd en ik hoor voetstappen die zich verwijderen. Heel langzaam trekt zich een weldadige warmte door mijn verkleumde botten en mijn geluk is compleet als iemand zich over me heen buigt om mijn blinddoek te verwijderen. Ik verwacht nu eindelijk de man te zien. De kamer is slechts schaars verlicht, maar ik ben zo aan het donker gewend dat ik na enig verdwaasd knipperen van mijn ogen meteen het silhouet herken dat naast het bed staat. Het is niet de man, maar mijn man. Hij buigt zich glimlachend over me heen en drukt een kusje op mijn voorhoofd. ‘Gaat het een beetje?’ Mijn stem bibbert nog onhoudbaar als ik vraag of mijn martelgang ten einde is. ‘Ja schat’, strijkt hij me liefdevol over mijn wang, ‘en ik heb goed nieuws: ze willen je allemaal neuken….’

© Annie

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie