Onverwacht bezoek.

Onverwachts kom ik haar winkeltje binnen. Als ze opkijkt van waar ze mee bezig is, zie ik dat ze me onmiddellijk herkent. Ze verstijft en kijkt even paniekerig naar de andere persoon in het winkeltje. Ondertussen negeer ik haar angst en loop ik langs verder de winkel in.

Het is bijna middag, de zon tekent een patroon van lichtgevende vierkanten op de bakken met groenten en fruit. De lucht is zomers, het ruikt naar vrije tijd. Annelies heeft een buurtwinkeltje in een gezapig dorp. We hebben al een tijdje contact via mail nadat we elkaar hebben leren kennen via een spannende site. We vertellen er elkaar onze wensen en verlangens, fantasieën en dromen zonder dat we ooit lichamelijk contact zochten.
De andere klant in de winkel, een vrouw van in de zestig in een vormeloos bloemetjeskleed, kwebbelt voort over onbenulligheden, maar ik merk dat Annelies het niet hoort. Haar zenuwen staan strak gespannen en ze houdt me vanuit haar ooghoeken in de gaten terwijl ze probeert te glimlachen naar haar klant. Haar klant is echter volhardend, en eist aandacht. Ze draagt een jurkje. Het komt zedig tot net boven haar knieën. Een schort met logo is om haar middel geknoopt en accentueert onbewust de welving van haar rug en billen. Haar borsten doen het jurkje spannen, smalle bandjes parallel met de behabandjes lopen over blote schouders.

“Excuseer mevrouw, ik ben op zoek naar dit”
Ze schrikt als ik plots naast de dame aan de kassa kom staan. Haar blik bevriest even in mijn ogen en pas dan ziet ze het papiertje dat ik voor me houdt. Ze neemt het aan en leest het. Terwijl ze me terug aankijkt lijkt het wel alsof haar teint, in een tijdsspanne van een seconde, van de normale huidskleur over vuurrood naar lijkbleek schiet. Ze stamelt: “euh, dit… euh, moet ik even achter… gaan halen…” en terwijl ik haar vriendelijk toelach schiet ze achter de kassa vandaan. De oudere dame naast me kijkt me onderzoekend aan, een blik van achterdocht en nieuwsgierigheid.

Op het briefje staat: Doe je slipje uit.

Als ze terug de winkel inkomt, loopt ze vastberaden, triomfantelijk bijna terug achter de kassa.
“Alsjeblief” en ze overhandigt me het kleine doosje van een gloeilamp. Ze draait haar blik terug naar de andere klant. Met een glimlach vraag ze:
“Zal ik afrekenen?” De vrouw blikt verbaast naar het doosje, hervindt haar tegenwoordigheid van geest en bevestigt, terwijl ze me nakijkt als ik terug de winkel inloop. Ik weeg het doosje in mijn hand. Het gewicht kan kloppen, te zwaar om leeg te zijn. Ik loop tussen twee rekken en open het doosje. Ik voel er in: zachte stof! Het is voldoende om mijn bloed naar mijn pik te stuwen, in een oogwenk staat hij stijf in mijn jeans…

Op de achtergrond hoor ik de klant de winkel uitstappen. Daarna wat gerommel. Plots gaat het licht uit. Traag kom ze de hoek van het rek om, een glimlach op haar lippen. Met haar schouder tegen het rek leunend kijkt ze me aan. Ik kijk even op, maar doe dan alsof ik erg geïnteresseerd ben in een blik tomaten. Net wanneer ze naar me toe wilt komen zeg ik zonder op te kijken:
“Draai je om.” Ze stopt midden in haar beweging, aarzelt even. Het zelfvertrouwen dat ze uitstraalde is weer helemaal verdwenen, maar ze draait zich toch om.
“Stap tot aan de muur.” Ik doe het vriendelijk klinken, maar toch kordaat. Ze staat nu op een centimeter of 40 van het einde van de winkel en, ik schat, net uit het zicht van de vitrine. Ze kijkt sluiks over haar blote schouder als ik langzaam naar haar toe stap. Ik sta nu vlak achter haar en het kippenvel op haar armen verraadt de spanning die zich opbouwt. Ik neem het jurkje bij de zoom en til het heel langzaam op. Haar blote billen zijn prachtig. Haar ingehouden adem wordt een zucht als ik het jurkje terug laat vallen zonder haar aan te raken. Mijn beide handen plaats ik nu op haar schouders, mijn duimen langs de nekwervels. Zachtjes begin ik haar schouders en nek te masseren. Haar ogen heeft ze gesloten en ze ademt regelmatig en ontspannen.

Mijn handen glijden langs haar armen omlaag en mijn vingertoppen beroeren de zijkant van haar borsten. Ze zijn de perfecte grootte en in haar jurkje beginnen haar tepels zich af te tekenen. Met een glimlach kantelt ze haar hoofd wat naar achter, om me te voelen, misschien zelfs tegen me te leunen. Maar de spanningsboog wordt weer strak gespannen wanneer ik haar bij haar polsen neem en haar met haar handen kordaat tegen de muur zet.

Door deze houding leunt ze wat naar voren en ze laat haar hoofd tussen haar armen zakken. Een enkele lok, die is losgekomen uit haar speld, hangt langs haar gezicht naar beneden. Mijn vingertoppen laten een spoor van kippenvel achter als ze langs de binnenzijde van haar armen en oksels naar beneden glijden. Ik streel over haar borsten, beroer heel even haar tepels en haar buik trekt in schokjes samen als ik langs haar lenden verder zak. Mijn handen glijden over haar dijen tot ze op haar blote benen terecht komen. Dan gaat mijn rechterhand aan de achterzijde langs de binnenzijde van haar been omhoog, terwijl mijn linkerhand de zoom van het jurkje meeneemt. Wanneer ze haar voet een beetje wilt verzetten om ruimte te maken voor mijn hand, maak ik misbruik van het verplaatsen van haar gewicht om met mijn voet de hare een flink stuk opzij te trekken. Zo bevind ze zich plots in een situatie die ze niet had verwacht. De winkeldeur is vast. Ze staat met haar handen tegen de achterwand van haar winkeltje, een stuk boven haar hoofd. Haar voeten staan uit elkaar, benen gespreid. Ze draagt geen slipje, haar billen zijn bloot en mijn hand is nu vlak bij haar kutje.

Ondanks de precaire situatie bestaat het hele universum nu alleen uit het minuscule contact tussen de toppen van mijn vingers en de binnenzijde van haar dijbeen en dat universum verplaatst zich langzaam naar boven. Ik merk hoe opgewonden dit alles haar gemaakt heeft als mijn vinger tussen haar lipjes door glibbert. Haar schaamlippen zijn volgepompt met bloed en staan open. Ze is hypergevoelig en kletsnat. Ze zuigt haar longen in een oogwenk vol als het topje van mijn vinger rond haar klitje cirkelt. Ik streel zacht en beheerst haar lipjes en verken elk plooitje en rimpeltje. Ik maak rondjes rond haar opening en glij dan terug naar boven. Ik ga enkele keren van boven naar beneden en terug, ervoor zorgend dat ik haar klitje nooit echt raak. Ondertussen begint ze met haar bekken op zoek te gaan naar mijn vingers, om ze richting haar gevoeligste plekje te sturen. En ik beloon die zoektocht met een kort duwtje tegen het opgezwollen knopje. De reactie hierop is een oncontroleerbare kreun. En onmiddellijk daarna zet ik twee vingers tegen haar kutje en duw ze kordaat naar binnen. Haar hoofd slaat in haar nek en ze spert haar mond wijd open terwijl ze de lucht uit haar longen perst met een lange “oooh”.

En dan herhaal ik het spel: strelen, wachten op een reactie van haar heupen, kort haar klitje bewerken en dan mijn vingers diep in haar. De cycli volgen steeds sneller op elkaar, het strelen wordt korter, haar klitje wordt langer bewerkt en mijn vingers duw ik harder en dieper in en uit. Haar ademhaling versnelt mee en haar bewegingen worden steeds wilder, ik moet me concentreren om haar goed te volgen en aan te voelen. Ze komt ondertussen dicht bij haar orgasme en wanneer ik even wil vertragen reageert ze door zelf snel haar bekken te kantelen en over mijn vingers te glijden. Mijn linkerhand lost nu voor het eerst de zoom van het jurkje en begint nu onafgebroken haar klitje te bespelen, terwijl ik drie vingers van mijn rechterhand tot aan mijn knokkels in haar duw. Ik plooi ze zachtjes, draai ze rond, bewerk nu ook elke vierkante centimeter van haar zachte binnenkant. Over haar onderlichaam lijkt ze alle beheersing verloren, ze kreunt en steunt, hapt naar adem en wanneer ik mijn duim op haar sterretje duw komt ze rillend en schokkend klaar. Het orgasme ontneemt haar de kracht en ze zakt voorover tot tegen de muur.

Wanneer ze een beetje bijkomt van de heftigheid van haar orgasme hoort ze op de achtergrond de winkelbel en de deur dicht gaan. Bij de kassa zoemt de transportband, totdat hij gestopt wordt door het oogje dat iets detecteert. Door het stoppen van de band valt het doosje van de gloeilamp om, met zijn geopende bovenzijde naar haar.
Leeg…

© Hiperion

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  6 comments for “Onverwacht bezoek.

  1. 9 maart 2016 at 00:29

    Aardig verhaal met een veelbelovend begin.
    Wel enkele kleine vraagtekens tijdens het verhaal. Daardoor stokt het verloop voor mij net iets teveel. Ik waag een poging om dit duidelijk te maken. Enkele voorbeelden:

    – “Haar klant is echter volhardend, en eist aandacht. Ze draagt een jurkje”. “Ze” verwijst naar de klant van 60 jaar, maar waarschijnlijk bedoel je Annelies?

    -“Ondanks de precaire situatie bestaat het hele universum…” Tweemaal universum => wollig taalgebruik wat mijns inziens niet geheel passend is in het verhaal.

    – Maar het belangrijkste vind ik de laatste zin:
    “Door het stoppen van de band valt het doosje van de gloeilamp om, met zijn geopende bovenzijde naar haar.
    Leeg…”
    Nou heb Ik heb niet zo’n grote snapperd, maar ik begrijp de clou niet. Dit is dus een groter vraagteken. Het zal aan mij liggen, maar dit niet snappen maakt dat ik het einde van dit verhaal niet zo sterk vind. Dat is jammer, want op zich vind ik het echt niet onaardig geschreven.

  2. 9 maart 2016 at 17:33

    Dit is een zorgvuldig geschreven verhaal, in foutloos Nederlands (daar zijn de Vlamingen goed in), in mooie bewoordingen en in een originele setting. De meeste winkel-seks speelt zich af in pashokjes, maar dit is een welkome variant.
    Ik blijf ook met twee vragen zitten:
    1. waarom protesteert de volhardende en aandachtvragende vrouw niet als de man zo brutaal tussen haar en de verkoopster komt? Hij is immers niet aan de beurt.
    2. wat doet dit hele gebeuren met de ik-persoon? Afgezien van een opkomende erectie lees ik nergens zijn gedachten of gevoelens. Hij beschrijft slechts wat hij waarneemt.
    Enige verdieping op dit punt had dit verhaal nog beter gemaakt.

  3. 11 maart 2016 at 13:39

    Is het een idee om taal en tikfouten (zoals hierboven wordt gemeld) in overleg met de schrijver direct te verwerken in het verhaal zodat er een taalkundig goed verhaal ontstaat?
    Vragen/opmerkingen over verdieping en uitleg kunnen door de schrijver overwogen worden.

    • 11 maart 2016 at 14:45

      Er stonden geen taalfouten in dit verhaal, Timio. Een beperkt aantal fouten worden al door de redactie gecorrigeerd. Bij veel mankementen gaat het verhaal retour naar de auteur.
      Verder vind ik dit een onderwerp dat zich beter leent voor het forum, en niet onder een verhaal.

  4. 14 maart 2016 at 07:04

    Leuk geschreven en spannend genoeg om tot het einde te boeien al had ik iets meer in de hoofden van de personen willen kijken. Daarnaast ben ik het trouwens met Mikes eens dat de clou een beetje verstopt zit en pas als je de hele situatie overdenkt en de andere mogelijkheden bij voorbaat uitsluit tot het juiste beeld komt.

Geef een reactie